শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰম্
এই স্তোত্ৰখন শিৱৰ তাণ্ডৱ নৃত্যৰ ভয়ংকৰ আৰু মনোমোহা ৰূপ, তেওঁৰ জটা, গলৰ সাপ, ললাটৰ অগ্নি, আৰু বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ওপৰত তেওঁৰ কৰ্তৃত্বৰ বৰ্ণনা কৰা এটি প্ৰাচীন সংস্কৃত স্তুতিগীত। ইয়াত শিৱৰ লীলা আৰু তেওঁৰ ভক্তিক প্ৰাৰ্থনাৰে শিৱৰ শান্তি আৰু ঐশ্বৰ্য লাভৰ কামনা কৰা হৈছে।
পদসমূহ
যাৰ জটাৰ বনৰ পৰা বৈ অহা পানীৰ ধাৰাই গলা পৱিত্ৰ কৰিছে, যাৰ ডিঙিত ভূষণৰ দৰে উজ্জ্বল সাপৰ মালা ওলমি আছে; যিজনে ‘ডম্ ডম্ ডম্’ শব্দ কৰি ভয়ংকৰ তাণ্ডৱ নৃত্য কৰিছিল, সেই শিৱই আমাৰ মঙ্গল দিয়ক।
শ্লোক 1
যাৰ জটাৰ মাজত আকাশী গঙ্গাৰ সোঁতত ঘূৰি থকা ঢৌৱে মূৰত শোভা পায়, যাৰ কপালৰ জুই ‘ধক্ ধক্’ কৰি জ্বলি থাকে, যি অল্পবয়স্ক চন্দ্ৰক মস্তিষ্কত ধাৰণ কৰে, তেওঁৰ প্ৰতি মোৰ প্ৰতি মুহূৰ্ততে প্ৰীতি থাকক।
শ্লোক 2
যাৰ মন পাৰ্বতীৰ ক্ৰীড়া, বন্ধুত্ব আৰু সৌন্দৰ্য্যত আনন্দিত; যাৰ কৃপাদৃষ্টিৰ ধাৰাই দুৰ্দমনীয় বিপদক নিবাৰণ কৰে; সেই দিগম্বৰ শিৱৰ প্ৰতি মোৰ মন যেন উল্লাসিত হয়।
শ্লোক 3
যাৰ জটাৰ সাপৰ পিঙ্গল জ্বলি থকা ফণাৰ মণিৰ পোহৰে কুংকুমৰ দৰে দিশৰ নাৰীসকলৰ মুখ ৰঞ্জিত কৰে; যিজনে মত্ত হাতীৰ চামৰা পৰিধান কৰে, সেই ভূতৰ পতি শিৱৰ প্ৰতি মোৰ মন যেন বিস্ময়কৰ আনন্দ লাভ কৰে।
শ্লোক 4
যাৰ চৰণৰ পীঠস্থান হাজাৰ চকুৰ ইন্দ্ৰ আদি দেৱতাসকলৰ মূকুটৰ পৰা স্খলিত ফুলৰ ধূলিৰে ধূসৰ; যিজনে সৰ্পৰাজৰ মালাৰে বন্ধা জটা ধাৰণ কৰে; সেই চন্দ্ৰশেখৰ শিৱই চিৰকালৰ বাবে ঐশ্বৰ্য প্ৰদান কৰক।
শ্লোক 5
যাৰ কপালৰ মঞ্চত জ্বলি থকা অগ্নিৰ স্ফুলিঙ্গই পঞ্চবাণ কামদেৱক ভস্ম কৰিছে; যাৰ মূৰত অমৃতময় চন্দ্ৰৰ ৰেখাই শোভা পায়; সেই মহাকপালী শিৱৰ জটাজূট আমাৰ বাবে সমৃদ্ধিৰ কাৰণ হওক।
শ্লোক 6
যাৰ ভয়ানক কপালৰ ফালিৰ পৰা ‘ধক্ ধক্’ কৰি জ্বলি থকা অগ্নিয়ে প্ৰচণ্ড কামদেৱক আহুতি দিছে; যিজন পাৰ্বতীৰ স্তনাগ্ৰত চিত্ৰপত্ৰিকা ৰচনাৰ একমাত্ৰ শিল্পী; সেই ত্ৰিলোচন শিৱৰ প্ৰতি মোৰ প্ৰীতি থাকক।
শ্লোক 7
নতুন মেঘৰ সমূহে নিবিড়ভাৱে বন্ধ কৰা, অন্ধকাৰ নিশাৰ ভীষণতাৰে যাৰ কণ্ঠ বান্ধ খাইছে; যিজন দেৱগঙ্গাৰ ধাৰক, ছাল পিন্ধা, হস্তীৰূপী, আৰু কলাৰ ভাণ্ডাৰেৰে মনোহৰ; সেই জগতৰ ধুৰন্ধৰ শিৱই ঐশ্বৰ্য প্ৰদান কৰক।
শ্লোক 8
প্ৰস্ফুটিত নীলপদ্মৰ দলৰ ভৰা ক’লাপনাত যাৰ কণ্ঠৰ পোহৰ বান্ধ খাইছে; যিজন কাম, তিনি পুৰ, সংসাৰ, যজ্ঞ, গজাসুৰ, অন্ধকাসুৰ আৰু যমৰ ধ্বংসকাৰী, তেওঁক মো ভজনা কৰোঁ।
শ্লোক 9
যাৰ পৰম মঙ্গলময়ী কলাসকলৰ পুষ্পগুচ্ছৰ ৰসৰ প্ৰবাহে ভোমৰাসকলক মধুৰ কৰে; যিজন কাম, পুৰ, সংসাৰ, যজ্ঞ, গজাসুৰ, আৰু অন্ধকাসুৰৰ ধ্বংসকাৰী তথা যমৰো অন্তক, তেওঁক মো ভজনা কৰোঁ।
শ্লোক 10
আকাশত বিচৰণ কৰা সাপৰ নিশ্বাসে যাৰ ভয়ংকৰ কপালৰ অগ্নিক উস্কে; ‘ধিমি ধিমি’ ধ্বনিত মৃদংগৰ মঙ্গলময় তালেৰে প্ৰচণ্ড তাণ্ডৱ নৃত্য কৰা সেই শিৱই জয়ী হওক।
শ্লোক 11
শিল আৰু বিচিত্ৰ শয্যা, সাপ আৰু মুক্তামালা, মূল্যবান ৰত্ন আৰু মাটি, বন্ধু আৰু শত্ৰু, তৃণ আৰু পদ্ম, প্ৰজা আৰু সম্ৰাট আদি সকলোতে সমবুদ্ধি ৰাখি কেতিয়া মই সদাশিৱক ভজনা কৰিম?
শ্লোক 12
দেৱগঙ্গাৰ উপকণ্ঠৰ গুহাত বাস কৰি, দুৰ্মতি পৰিত্যাগ কৰি, মূৰ ওপৰত হাত জোৰ কৰি, লোলুপ চকু এৰি, কপালত ভস্ম লগাই, ‘শিৱ’ মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰি কেতিয়া মই সুখী হ’ম?
শ্লোক 13
যি ব্যক্তিয়ে নিত্য এই উত্তমোত্তম স্তোত্র পাঠ, স্মৰণ বা কয়, তেওঁ সততে বিশুদ্ধি লাভ কৰে। গুৰুত পৰম ভক্তি লাভ কৰে, ইয়াত সন্দেহ নাই; কিয়নো সুন্দৰ শঙ্কৰৰ চিন্তাই মানুহক মোহমুক্ত কৰে।
শ্লোক 14
পূজাৰ শেষত সন্ধ্যাৰ সময়ত যি ব্যক্তিয়ে দশানন ৰাৱণ ৰচিত শম্ভুপূজন পৰায়ণ এই স্তোত্র পাঠ কৰে, তেওঁক সদায় সুন্দৰী লক্ষ্মী ৰথ, হাতী, ঘোঁৰা আদিৰে পৰিপূৰ্ণ ঐশ্বৰ্য প্ৰদান কৰে।
শ্লোক 15
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Monday (Somwar) & Pradosham
Early Morning (Brahma Muhurta) or Evening Twilight (Sandhya)
Bilva leaves, Ganga water, Bhasma (sacred ash), Dhatura & White flowers
- Inner stillness, destruction of negative karma, and freedom from fear of death (Mrityunjaya)
পৃষ্ঠভূমি
শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰম্ হৈছে শিৱৰ তাণ্ডৱ নৃত্যৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা শাস্ত্ৰীয় স্তোত্ৰ। এই স্তোত্ৰখন পৰম্পৰাগতভাৱে ৰাৱণ ৰচিত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, আৰু ই হিন্দু শিৱ-উপাসনা পৰম্পৰাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। সন্ধিয়াৰ পূজা-অৰ্চনাৰ সময়ত, বিশেষকৈ প্ৰদোষ কালত শিৱৰ পূজা কৰি এই স্তোত্ৰ পাঠ কৰিলে ভক্তই শিৱৰ কৃপা লাভ কৰে বুলি ধৰা হয়।
কথা আৰু মাহাত্ম্য
বাল্মীকি ৰামায়ণৰ উত্তৰকাণ্ড আৰু শিৱপুৰাণৰ বৰ্ণনা অনুসৰি, কৈলাস পৰ্বতৰ তলত ৰাৱণৰ অহংকাৰ চূৰ্ণ হোৱাৰ সময়ত শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰৰ সৃষ্টি হৈছিল। পৰ্বত দাঙিবলৈ গৈ শিৱৰ ভৰিৰ আঙুলিৰ হেঁচাত হাত সোমাই পৰাত ৰাৱণে নিজৰ সিৰাৰে বীণাৰ তাঁৰ সাজি ১৪টা শ্লোক গাই মহাদেৱক প্ৰসন্ন কৰিছিল।
সম্পূৰ্ণ কথা পঢ়ক →এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Ravana
Ravanaৰ অধিক ৰচনা
আপুনি জানেনে?
ৰচক
এই স্তোত্ৰৰ ৰচক হৈছে ৰাৱণ, যি লংকাৰ ৰাক্ষস ৰজা আছিল। তেওঁ ভগৱান শিৱক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ এই স্তোত্ৰ ৰচনা কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ৰাৱণে শিৱৰ তাণ্ডৱ নৃত্য দেখি মুগ্ধ হৈ এই স্তোত্ৰ গাইছিল।
গঠন
শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰত মুঠ ১৫ টা শ্লোক আছে, যিবোৰ শিখৰিণী নামৰ সংস্কৃত ছন্দত ৰচিত। প্ৰতিটো শ্লোকত ১৭ টাকৈ আখৰ থাকে। প্ৰথম ১৩ টা শ্লোক শিৱৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰে, শেষৰ দুটা শ্লোক স্তোত্ৰ পঢ়াৰ ফলাফল (ফলশ্ৰুতি) উল্লেখ কৰে।
বিষয়বস্তু
স্তোত্ৰত শিৱৰ জটাজুট, তাৰ পৰা বৈ অহা গঙ্গা, মূৰত ধাৰণ কৰা অৰ্ধচন্দ্ৰ, তৃতীয় নয়নৰ পৰা নিৰ্গত অগ্নি, আৰু সৰ্পৰ অলংকাৰৰ সুন্দৰ বৰ্ণনা আছে। শিৱৰ তাণ্ডৱ নৃত্যৰ ভয়ংকৰ আৰু মনোমোহা ৰূপ চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
মাহাত্ম্য
এই স্তোত্ৰ পঢ়িলে শিৱৰ কৃপা লাভ হয়, মন শুদ্ধ হয়, আৰু জীৱনৰ বাধা দূৰ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। শেষৰ শ্লোকত কোৱা হৈছে যে প্ৰদোষ সময়ত এই স্তোত্ৰ পঢ়িলে শম্ভু (শিৱ) ভক্তক ৰথ, হাতী, ঘোঁৰা আদিৰে সৈতে স্থিৰ লক্ষ্মী প্ৰদান কৰে।
প্ৰভাৱ
শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰ ভাৰতীয় সংগীত আৰু সংস্কৃতিত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান অধিকাৰ কৰি আছে। বহু শিল্পীয়ে ইয়াক বিভিন্ন ৰাগত গাইছে, আৰু শিৱৰাত্ৰিৰ দৰে উৎসৱত ইয়াক বিশেষভাৱে পঢ়া হয়। স্তোত্ৰটোৰ ভাষা অতি সুন্দৰ আৰু অলংকাৰপূৰ্ণ।
Shiva
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত