শ্ৰী অগস্ত্যেশ লিঙ্গাষ্টকম্
এইটো শিৱৰ অগস্ত্যেশ্বৰ লিঙ্গৰূপৰ এটা আঠ শ্লোকৰ স্তুতি, য'ত তেওঁৰ বিভিন্ন গুণ আৰু লীলা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
পদসমূহ
মই গুন্টুৰ চহৰত বিৰাজমান অতুলনীয় অগস্ত্যেশ্বৰ লিংগক বন্দনা কৰোঁ, যাৰ সুন্দৰ বাঁও ভাগ পৰ্বতকন্যা পাৰ্বতীৰ দ্বাৰা সুশোভিত, যাৰ মুকুট অৰ্ধচন্দ্ৰৰ দ্বাৰা উজ্জ্বল, যি সুৱৰ্ণময় মেৰুপৰ্বতক ধনু ৰূপে ধাৰণ কৰে, যাৰ বক্ষস্থল কল্পবৃক্ষৰ পুষ্পমালাৰে বিভূষিত, যি কালৰো কাল আৰু অনন্ত নাগৰাজ যাৰ পৰম ভূষণ।
শ্লোক 1
মই গুন্টুৰ চহৰত বিৰাজমান অতুলনীয় অগস্ত্যেশ্বৰ লিংগক বন্দনা কৰোঁ, যি ভক্তসকলৰ মনোবাঞ্ছা পূৰ্ণ কৰে, জাগতিক বন্ধন আৰু পাপ বিনাশ কৰে, ইন্দ্ৰ আৰু অষ্টদিগপালে যাৰ চৰণ বন্দনা কৰে, যি গণসমূহৰ দীপ্তিমান অধিপতি, যাৰ জটাভাৰে গংগাৰ উত্তাল তৰংগ ধাৰণ কৰে আৰু যি শ্ৰেষ্ঠ মুনিসকলৰ দ্বাৰା পূজিত।
শ্লোক 2
মই গুন্টুৰ চহৰত বিৰাজমান অতুলনীয় অগস্ত্যেশ্বৰ লিংগক বন্দନା কৰোঁ, যি মহৰ্ষি মাৰ্কণ্ডেয়ক ৰক্ষা কৰিছিল, যি অজন্মা, মৃত্যুঞ্জয় আৰু নিত্য, যি অহংকাৰী অসুৰবোৰৰ গৰ্ব বজ্ৰৰ দৰে চূৰ্ণ কৰিলে, যি কুবেৰৰ সখা, যাৰ কেশপাশ আকাশৰ দৰে ব্যাপ্ত আৰু যি ত্ৰিভুৱনৰ ঈশ্বৰ।
শ্লোক 3
মই গুন্টুৰ চহৰত বিৰাজমান অতুলনীয় অগস্ত্যেশ্বৰ লিংগক বন্দনা কৰোঁ, যি ক্ষিতি, অপ্, তেজ, মৰুৎ, ব্যোম, সোম, সূৰ্য আৰু যজমান—এই অষ্টৰূপত নিত্য ভাস্বৰ, যি বাঞ্ছিত বৰ প্ৰদানত পটু, যি গজাসুৰক বধ কৰিছিল, যি কৰ্পূৰৰ দৰে গৌৰবৰ্ণ আৰু যি মংগলময় শিৱ।
শ্লোক 4
মই গুন্টুৰ চহৰত বিৰাজমান অতুলনীয় অগস্ত্যেশ্বৰ লিংগক বন্দনা কৰোঁ, যাৰ ত্ৰিনয়ন সূৰ্য, অগ্নি আৰু সোম, যি দেৱতাসকলৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ, যি ললাটৰ অগ্নিৰে কামদেৱক ভস্মীভূত কৰিছিল, যি পৰমেশ্বৰ, সদগুৰু, কালাগ্নিৰুদ্ৰ আৰু হৰ, ভয়ংকৰ হালাহল বিষৰ দ্যুতিৰে যাৰ কণ্ঠ উজ্জ্বল আৰু যি মংগলময় শংকৰ।
শ্লোক 5
মই গুন্টুৰ চহৰত বিৰাজমান অতুলনীয় অগস্ত্যেশ্বৰ লিংগক বন্দনা কৰোঁ, যাৰ ৰথ পৃথিৱী, ব্ৰহ্মা সাৰথি, সুমেৰু পৰ্বত ধনু, বিষ্ণু বাণ আৰু সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰ ৰথৰ দুটা চকা; যি ত্ৰিপুৰাসুৰক বিনাশ কৰিছিল আৰু দেৱী পাৰ্বতীয়ে যাক আৱৰি ধৰে।
শ্লোক 6
মই গুন্টুৰ চহৰত বিৰাজমান অতুলনীয় অগস্ত্যেশ্বৰ লিংগক বন্দনা কৰোঁ, যি দক্ষৰ যজ্ঞত নিজৰ ঘামৰ পৰা উৎপন্ন নীলকান্তি বীৰভদ্ৰৰ দ্বাৰা তাত উপস্থিত দেৱতা, ঋত্বিক, চন্দ্ৰ, তেওঁৰ শহুৰ, ভগ, মুনিসকল, অগ্নি আৰু দক্ষৰ মনত ভয়ৰ সঞ্চাৰ কৰিছিল।
শ্লোক 7
মই গুন্টুৰ চহৰত বিৰাজমান অতুলনীয় অগস্ত্যেশ্বৰ লিংগক বন্দনা কৰোঁ, ব্ৰহ্মা আৰু লক্ষ্মীপতি বিষ্ণুৱে যাৰ চৰণ পূজা কৰে, যি দীপ্তিমান ত্ৰিশূল ধাৰণ কৰে আৰু ভৃংগী, নন্দী, গণেশ আৰু বীৰভদ্ৰৰ দৰে মহাগণেশ্বৰসকলে ভক্তিৰে যাক নিত্য আৰাধনা কৰে।
শ্লোক 8
ভক্তসকলৰ ৰক্ষক অগস্ত্যেশ্বৰৰ এই স্তোত্ৰটি কোপ্পাৰাজ বংশ ৰূপী সমুদ্ৰৰ চন্দ্ৰস্বৰূপ সুব্বয়া নামৰ ভক্তগৰাকীৰ দ্বাৰা ৰচিত হৈছে। এই জগতত যিয়েই এটি পাঠ কৰিব, তেওঁ চিৰকালৰ বাবে মুক্তি লাভ কৰিব।
শ্লোক 9
ইতি শ্ৰী অগস্ত্যেশ্বৰ লিঙ্গাষ্টকম্ সমাপ্ত।
শ্লোক 10
অৰুণ নাৰায়ণনৰ দ্বাৰা সংশোধিত।
শ্লোক 11
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Monday (Somwar) & Pradosham
Early Morning (Brahma Muhurta) or Evening Twilight (Sandhya)
Bilva leaves, Ganga water, Bhasma (sacred ash), Dhatura & White flowers
- Inner stillness, destruction of negative karma, and freedom from fear of death (Mrityunjaya)
পৃষ্ঠভূমি
এই স্তোত্ৰটো শিৱৰ অগস্ত্যেশ্বৰ লিঙ্গৰূপৰ প্ৰশংসাত ৰচিত। ই অষ্টক শ্ৰেণীৰ (আঠটা শ্লোকৰ স্তুতি) আৰু পৰম্পৰাগতভাৱে গুণ্টূৰিপুৰ (এখন পবিত্ৰ স্থান) ত অৱস্থিত এই লিঙ্গৰ উপাসনাত ব্যৱহাৰ হয়। শেষৰ শ্লোকমতে, ইয়াক কোপ্পৰাজ বংশৰ সুব্বায় নামৰ এজন ভক্তই ৰচনা কৰিছিল। এই স্তোত্ৰ প্ৰায়ে শিৱৰ পূজা, বিশেষকৈ লিঙ্গ পূজাৰ সময়ত বা শিৱৰাত্ৰিৰ দৰে উৎসৱত পঢ়া হয়।
এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Sage Agastya
Sage Agastyaৰ অধিক ৰচনা
আপুনি জানেনে?
ৰচক আৰু তেওঁৰ পৰিচয়
এই অষ্টকটি ৰচনা কৰিছিল সুব্বায়া নামৰ এজন ভক্তই, যি কোপ্পৰাজ বংশৰ আছিল। তেওঁক ‘জগতত সুব্বায়া নামেৰে বিখ্যাত’ বুলি স্তোত্রৰ শেষ শ্লোকত উল্লেখ কৰা হৈছে। এই বংশটো দক্ষিণ ভাৰতৰ এটি প্ৰাচীন ৰাজবংশ আছিল।
লিংগৰ স্থান আৰু নাম
এই স্তোত্রত বৰ্ণিত অগস্ত্যেশ লিংগটো শ্ৰীগুণ্টুৰীপুৰ (বৰ্তমানৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ গুণ্টুৰ) অঞ্চলত অৱস্থিত। ইয়াক অগস্ত্যেশ বুলি কোৱা হয় কাৰণ ঋষি অগস্ত্যই এই লিংগ স্থাপন কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
শিৱৰ অষ্টমূৰ্তি ধাৰণা
তৃতীয় শ্লোকত শিৱক আঠটা মূৰ্তিৰে বৰ্ণনা কৰা হৈছে – পৃথিৱী, জল, অগ্নি, বায়ু, আকাশ, চন্দ্ৰ, সূৰ্য আৰু যজ্ঞ (যজ্বা)। এই আঠোটা ৰূপক ‘অষ্টমূৰ্তি’ বোলা হয়, যিয়ে শিৱৰ সৰ্বব্যাপী স্বৰূপ বুজায়।
পৌৰাণিক কাহিনীৰ উল্লেখ
পঞ্চম শ্লোকত ত্ৰিপুৰাসুৰ বধৰ কাহিনী সন্নিৱিষ্ট হৈছে – য’ত শিৱই পৃথিৱীক ৰথ, ব্ৰহ্মাক সাৰথি, হিমালয়ক ধনু, বিষ্ণুক শৰ আৰু সূৰ্য-চন্দ্ৰক ৰথৰ চক্ৰ হিচাপে লৈ ত্ৰিপুৰ ধ্বংস কৰিছিল। ষষ্ঠ শ্লোকত দক্ষ যজ্ঞৰ কাহিনীও আছে, য’ত শিৱৰ গণ বীৰভদ্ৰই দক্ষ, চন্দ্ৰ, ভগ আদিক ভয় দেখুৱাইছিল।
স্তোত্রৰ ফলশ্ৰুতি
অষ্টম শ্লোকত কোৱা হৈছে যে যি কোনো ভক্তই এই স্তোত্র পঢ়ে, তেওঁ চিৰমুক্তি লাভ কৰে। ইয়াত ‘বিমুক্তি’ শব্দই মোক্ষ বা জন্ম-মৃত্যুৰ চক্ৰৰ পৰা মুক্তি বুজাইছে।
Shiva
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত