சிவ தாண்டவ ஸ்தோத்திரம்

ஜடாமுடியில் ததும்பும் கங்கை நீரால் புனிதமடைந்த கழுத்தில், தொங்கும் பாம்பரசர்களின் உயர்ந்த மாலையை அணிந்தவரும், 'டமட் டமட் டமட்' என்று முழங்கும் பேருரலின் ஒலியுடன் கூடிய கடும் தாண்டவத்தை ஆடியவருமான சிவபெருமான், நமக்கு நன்மையை அருள்வாராக.

ஜடாமகுடம் என்னும் பாத்திரத்தில் பரபரப்புடன் சுழன்று விழும் கங்கையின் அலைக்கொடிகள் ஒளிவீசும் திருமுடியை உடையவரும், நெற்றியில் 'தகத் தகத்' என்று எரியும் நெருப்பையும், இளம் பிறைச் சந்திரனைச் சிரசில் சூடியவருமான சிவபெருமானிடம், ஒவ்வொரு கணமும் என் மனம் அன்பு கொள்வதாக.

இமயமலை அரசனின் மகளான பார்வதியின் மகிழ்ச்சிக்கு உறவானவரும், திசைகள் எல்லாம் மகிழும்படி ஒளிரும் மனதை உடையவரும், அருள் பார்வையின் வெள்ளத்தால் தாங்க முடியாத துன்பங்களை அகற்றுபவருமான, திசைகளையே ஆடையாக உடைய சிவபெருமானிடம் என் மனம் இன்பம் அடைவதாக.

ஜடையில் கலந்த பாம்பின் பொன்னிறம் கொண்ட படத்தின் மணிகளின் ஒளியால், குங்குமக் குழம்பு பூசியது போன்ற திசைகளின் முகங்கள் ஒளிர, மதம் பிடித்த யானையின் மின்னும் தோலை உத்தரீயமாக அணிந்தவரும், உயிர்களுக்கு தலைவருமான சிவபெருமானிடம் என் மனம் வியக்கத்தக்க இன்பத்தை அடைவதாக.

ஆயிரம் கண்கள் உடைய இந்திரன் முதலான தேவர்கள் அனைவரின் கிரீட மணிமகுடங்களின் மலர்த்துகள்களால், வெண்மை நிறம் அடைந்த திருவடிகளின் பீடத்தை உடையவரும், பாம்பரசர்களின் மாலையால் கட்டப்பட்ட ஜடாமுடியை உடையவரும், பிறைச் சந்திரனைச் சூடியவருமான சிவபெருமான், நீண்டகாலம் செல்வத்தை அருள்வாராக.

நெற்றி என்னும் மேடையில் எரியும் நெருப்பின் பொறிகளின் ஒளியால், மன்மதனை எரித்தவரும், தேவர்களின் தலைவரால் வணங்கப்படுபவரும், அமுதம் பொழியும் பிறைச் சந்திரனின் கீற்றால் ஒளிரும் சிரசை உடையவருமான சிவபெருமானின் ஜடாமுடி, எங்களுக்கு மேன்மையான செல்வத்தை அருள்வதாக.

கொடிய நெற்றிப் பட்டையில் 'தகத் தகத்' என்று எரியும் நெருப்பில், கடும் மன்மதனை ஆகுதியாக்கியவரும், இமயமலை அரசனின் மகளான பார்வதியின் மார்பின் நுனியில், வண்ணப்படங்களை வரையும் ஒரே சிற்பியும், மூன்று கண்களை உடையவருமான சிவபெருமானிடம் என் மனம் அன்பு கொள்வதாக.

புதிய மேகங்களின் கூட்டத்தால் மறைக்கப்பட்ட, வலிமையான இருண்ட இரவின் இருளைப் போன்ற கழுத்தை உடையவரும், கங்கையைத் தரித்தவரும், யானையின் தோலை அணிந்தவரும், சந்திரனின் அழகுடன் கூடியவரும், உலகத்தின் பாரத்தை தாங்குபவருமான சிவபெருமான், செல்வத்தை அருள்வாராக.

மலர்ந்த நீலத் தாமரைகளின் குவியலின் கருமை போன்ற ஒளி வீசும் கழுத்தை உடையவரும், மன்மதனை அழித்தவரும், முப்புரங்களை எரித்தவரும், பிறவியை அழிப்பவரும், வேள்விகளை அழித்தவரும், கஜாசுரனை அழித்தவரும், அந்தகாசுரனை அழித்தவரும், இறைவனின் காலனையும் அழித்தவருமான சிவபெருமானை நான் வணங்குகிறேன்.

அனைத்து நன்மையான கலைகள் என்னும் மலர்க் கொத்துக்களின் சாற்றின் இனிமையால் மகிழும் வண்டு போன்றவரும், மன்மதனை அழித்தவரும், முப்புரங்களை எரித்தவரும், பிறவியை அழிப்பவரும், வேள்விகளை அழித்தவரும், கஜாசுரனை அழித்தவரும், அந்தகாசுரனை அழித்தவரும், காலனையும் அழித்தவருமான சிவபெருமானை நான் வணங்குகிறேன்.

வானத்தில் விரைந்து செல்லும் பாம்பின் மூச்சுக்காற்றால் வெளிவரும் நெருப்பு, கொடிய நெற்றியில் எரியும் வகையில், 'திமித் திமித்' என்று முழங்கும் மேளங்களின் மங்கல ஒலியோடு, கடும் தாண்டவத்தை ஆடும் சிவபெருமான் வெற்றி பெறுவாராக.

கல்லினாலான விசித்திரமான படுக்கை, பாம்பின் முத்துமாலை, விலைமதிப்பற்ற இரத்தினம், மண், நண்பன், எதிரி, புல், தாமரை, கண், குடிமக்கள், பெரிய அரசர்கள் — இவற்றில் எல்லாம் சமமான நிலையில் இருப்பவரும், நித்திய சிவபெருமானுமான அவரை நான் எப்போது வணங்குவேன்?

கங்கைக் கரையில் உள்ள பொழில்களில் தங்கி, தீய எண்ணங்களை நீக்கி, எப்போதும் தலைக்கு மேல் கூப்பிய கைகளுடன், அமைதியான கண்களை உடையவனாக, ஒளிரும் நெற்றியில் விபூதி அணிந்து, 'சிவா' என்ற மந்திரத்தை உச்சரித்தவனாக, நான் எப்போது இன்பம் அடைவேன்?

இந்த மேன்மையான, சிறந்த துதியை எப்போதும் இவ்வாறு படிப்பவனும், நினைப்பவனும், சொல்பவனும் ஆகிய மனிதன், தொடர்ந்து தூய்மையை அடைகிறான்; குருவிடம் சிறந்த பக்தியை விரைவில் பெறுகிறான்; வேறு வழியில்லை — ஏனெனில், உயிர்களின் மயக்கத்தை போக்குவது சிவபெருமானின் சிந்தனையே.

பூஜை முடிந்த நேரத்தில், மாலை வேளையில், பத்து தலைகள் உடைய இராவணனால் பாடப்பட்ட இந்த சிவபூஜைக்குரிய துதியை யார் படிக்கிறாரோ, அவருக்கு தேரும், யானைகளும், குதிரைகளும் உள்ளிட்ட நிலையான செல்வத்தை, எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் சிவபெருமான் அருளுகிறார்.