ಶಿವತಾಂಡವ ಸ್ತೋತ್ರ

ಶಿವನ ಜಟಾಜೂಟದ ಕಾಡಿನಿಂದ ಜಾರುವ ಗಂಗೆಯ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಲಂಬಿಸಿರುವ ಸರ್ಪರಾಜನ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಡಮಡ್ಡಮಡ್ಡಮ್ ಎಂಬ ಭೀಕರ ನಾದದಿಂದ ಮಹಾ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಆ ಶಿವನು ನಮಗೆ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ಜಟಾಜೂಟದ ಕಡಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವ ದೇವಗಂಗೆಯ ಅಲೆಗಳ ಸಾಲಿನಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಧಗಧಗಧಗ್ ಎಂದು ಉರಿಯುವ ಹಣೆಯ ಫಲಕದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಕಿಶೋರ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಶೇಖರಿಸಿದವನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲಿ.

ಪರ್ವತರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಪಾರ್ವತಿಯ ವಿಲಾಸದ ಸಖನಾಗಿ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಮಿಂಚುವ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನಲ್ಲಿ, ಕರುಣೆಯ ಕಟಾಕ್ಷದ ಧಾರೆಯಿಂದ ದುರ್ಭರವಾದ ಆಪತ್ತನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನಲ್ಲಿ, ಆ ದಿಗಂಬರನೆಂಬ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

ಜಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸರ್ಪದ ಪಿಂಗಲವಾದ ಹೆಡೆಯ ಮಣಿಗಳ ಕಾಂತಿಯ ಸಮೂಹದ ಕುಂಕುಮದ್ರವದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾದ ದಿಕ್ಕುಗಳ ವಧುಗಳ ಮುಖವುಳ್ಳವನಲ್ಲಿ, ಮದದಿಂದ ಕುರುಡಾದ ಆನೆಯ ಚರ್ಮವೆಂಬ ಉತ್ತರೀಯವು ಮೇದಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನಲ್ಲಿ, ಭೂತಗಳ ಭರ್ತೃವಾದ ಶಿವನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅದ್ಭುತವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಹೊಂದಲಿ.

ಸಹಸ್ರಲೋಚನನಾದ ಇಂದ್ರನೇ ಮುಂತಾದ ಅಶೇಷ ದೇವತೆಗಳ ಶಿರೋಮಣಿಗಳ ಪುಷ್ಪಗಳ ಧೂಳಿಯ ಧಾರೆಯಿಂದ ಧೂಸರವಾದ ಪಾದಪೀಠವುಳ್ಳವನಲ್ಲಿ, ಸರ್ಪರಾಜನ ಮಾಲೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತವಾದ ಜಟಾಜೂಟವುಳ್ಳವನಲ್ಲಿ, ಚಕೋರಬಂಧುವಾದ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಶೇಖರಿಸಿದವನು ಚಿರಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲಿ.

ಹಣೆಯ ರಂಗಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ಫುಲಿಂಗದ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪಂಚಬಾಣನಾದ ಮನ್ಮಥನನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡಿದವನಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಇಂದ್ರನಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಡುವವನಲ್ಲಿ, ಅಮೃತದ ಕಿರಣಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ ಶೇಖರವುಳ್ಳವನಲ್ಲಿ, ಮಹಾಕಾಲಿಯ ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಜಟಾಜೂಟವುಳ್ಳವನು ನಮ್ಮದಾಗಲಿ.

ಭಯಂಕರವಾದ ಹಣೆಯ ಫಲಕದಲ್ಲಿ ಧಗಧಗಧಗ್ ಎಂದು ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯ ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಚಂಡ ಪಂಚಬಾಣನಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯ ಮೊಲೆಗಳ ತುದಿಯ ಚಿತ್ರಪತ್ರಕವನ್ನು ರಚಿಸುವ ಏಕಶಿಲ್ಪಿಯಾದ ತ್ರಿಲೋಚನನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯು ಇರಲಿ.

ನವೀನವಾದ ಮೇಘಮಂಡಲಿಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದುರ್ಧರವಾಗಿ ಮಿಂಚುವ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲೆಯ ಸಮೂಹದಿಂದ ಬಂಧಿತವಾದ ಕಂಠವುಳ್ಳವನಲ್ಲಿ, ದೇವಗಂಗೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಲ್ಲಿ, ಆನೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಉಟ್ಟವನಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರನೆಂಬ ಕಲಾನಿಧಾನದಿಂದ ಸುಂದರನಾದವನಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತವನು ಶ್ರೀಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲಿ.

ಅರಳಿದ ನೀಲಕಮಲಗಳ ಸಮೂಹದ ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಲಂಬಿಸಿರುವ ಕಂಠದ ಕಂದಳಿಯ ರುಚಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕಂಠವುಳ್ಳವನನ್ನು, ಮನ್ಮಥನನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು, ತ್ರಿಪುರಾಸುರರನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು, ಭವಬಂಧನವನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು, ಗಜಾಸುರನನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು, ಅಂಧಕಾಸುರನನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು, ಯಮನನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು ನಾನು ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಸರ್ವಮಂಗಳಕರವಾದ ಕಲೆಗಳ ಸಮೂಹವೆಂಬ ಮಂಜರಿಯ ರಸಪ್ರವಾಹದ ಮಾಧುರ್ಯದಿಂದ ವಿಜೃಂಭಿಸುವ ದುಂಬಿಯಂತಿರುವವನನ್ನು, ಮನ್ಮಥನನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು, ತ್ರಿಪುರಾಸುರರನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು, ಭವಬಂಧನವನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು, ಗಜಾಸುರನನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು, ಅಂಧಕಾಸುರನನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು, ಯಮನನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು ನಾನು ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವ ಸರ್ಪದ ಉಸಿರಾಟದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಕ್ರಮದಿಂದ ಮಿಂಚುವ ಭಯಂಕರವಾದ ಹಣೆಯ ಹವಿಸ್ಸಿನ ಅಗ್ನಿಯು ಜಯಿಸಲಿ, ಧಿಮಿದ್ಧಿಮಿದ್ಧಿಮಿ ಎಂಬ ಶಬ್ದದಿಂದ ಮೃದಂಗದ ಮಂಗಳಕರವಾದ ಧ್ವನಿಯ ಕ್ರಮದಿಂದ ಪ್ರವರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಚಂಡ ತಾಂಡವವುಳ್ಳ ಶಿವನು ಜಯಿಸಲಿ.

ಕಲ್ಲಿನ ಮತ್ತು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಹಾಸಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸರ್ಪದ ಮತ್ತು ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ರತ್ನ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಗಡ್ಡೆಯಲ್ಲಿ, ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಶತ್ರು ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಹುಲ್ಲಿನ ಕಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಕಮಲದ ನೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಜೆ ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಜರಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾದ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯುಳ್ಳ ಸದಾಶಿವನನ್ನು ನಾನು ಯಾವಾಗ ಭಜಿಸುವೆನು?

ದೇವಗಂಗೆಯ ಗುಹೆಯ ಕೋಟರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ದುರ್ಮತಿಯನ್ನು ತೊರೆದು, ಸದಾ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅಂಜಲಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಚಂಚಲವಾದ ನೇತ್ರಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ಶೋಭಿಸುವ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಲಗ್ನನಾಗಿ, ಶಿವೇತಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ ನಾನು ಯಾವಾಗ ಸುಖಿಯಾಗುವೆನು?

ಈ ಪ್ರಕಾರ ನಿತ್ಯವೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಉತ್ತಮೋತ್ತಮವಾದ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ, ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ಹೇಳುತ್ತಾ ಮನುಷ್ಯನು ನಿರಂತರವೂ ಪರಿಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಹರನಾದ ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ ಸುಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಬೇರೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಸುಶಂಕರನ ಚಿಂತನೆಯು ದೇಹಿಗಳಿಗೆ ಮೋಹವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವಂತಹದ್ದು.

ಪೂಜೆಯ ಮುಕ್ತಾಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದಶವಕ್ತ್ರನಾದ ರಾವಣನಿಂದ ರಚಿತವಾದ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಂಭುಪೂಜಾಪರನಾಗಿ ಯಾರು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನಿಗೆ ಸ್ಥಿರವಾದ, ರಥ, ಗಜ, ಇಂದ್ರ, ಅಶ್ವಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಸದಾ ಸುಮುಖಿಯಾಗಿ ಶಂಭುವು ಪ್ರದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.