சிவ சாலீஸா

கணேசனுக்கும் கிரிஜையின் மைந்தனுக்கும் ஜெயம்! மங்கலத்தின் மூலமும் நல்லறிவும் உடையவனே! அயோத்திதாசன் சொல்லுகிறான், அஞ்சாமை வரத்தைத் தந்தருள்வாய்.

கிரிஜாபதியே! எளியோருக்கு இரங்குபவனே! எப்போதும் சாதுக்களைக் காத்து வருகிறாய்.

நெற்றியில் சந்திரன் மிக அழகாக விளங்குகிறது. காதுகளில் நாகபண்ணியின் குண்டலங்கள்.

உடல் பொன்நிறம், தலையில் கங்கை ஓடுகிறது. மண்டை ஓடுகளின் மாலை, உடலில் விபூதி பூசியுள்ளாய்.

ஆடை புலித்தோல் அழகு தருகிறது. அந்த அழகைக் கண்டு நாகர்களும் முனிவர்களும் மயங்குகிறார்கள்.

மைனா மாதாவின் செல்ல மகளே! இடப்பாகத்தில் விளங்கும் அழகு தனித்துவமானது.

கையில் திரிசூலம் மிகுந்த அழகுடன் விளங்குகிறது. எப்போதும் பகைவர்களை அழிப்பதில் ஈடுபட்டுள்ளாய்.

நந்தியும் கணேசனும் அங்கு எப்படி விளங்குகிறார்கள்? கடல் நடுவே தாமரை மலர்கள் போல.

கார்த்திகேயனும் கறுப்பு நிறமும் (பைரவனும்?) கணேசனும் — இந்த அழகை யாராலும் சொல்ல முடியாது.

தேவர்கள் எப்போது சென்று கூப்பிட்டார்களோ, அப்போதே துன்பத்தைப் பிரபுவே நீயே நீக்கினாய்.

தாரகாசுரன் பெரும் தொல்லை செய்தான். தேவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து உன்னை வணங்கினார்கள்.

உடனே ஆறுமுகனை அனுப்பினாய். ஒரு கணத்தில் அவனைக் கொன்று வீழ்த்தினான்.

நீயே ஜலந்தரன் என்னும் அசுரனை அழித்தாய். உன் நற்புகழ் உலகெங்கும் பரவியுள்ளது.

திரிபுராசுரனுடன் போர் செய்தாய். எல்லோருக்கும் அருள் செய்து காத்தாய்.

பாகீரதன் பெரும் தவம் செய்தான். அவனது முன் செய்த வாக்கை நிறைவேற்றினாய், புராரியே!

தானம் செய்வோரில் உன்னை ஒப்பு யாருமில்லை. சேவகன் எப்போதும் உன்னைத் துதிக்கிறான்.

வேதங்களில் உன் மகிமை பாடப்பட்டது. சொல்லொணாதது, ஆதியில்லாதது; வேறுபாடு காண முடியவில்லை.

தயிர் கடையும்போது நெருப்புத் தோன்றியது. தேவர்களும் அசுரர்களும் வெந்து தவித்தனர்.

அங்கு அருள் செய்து உதவினாய். அப்போது நீலகண்டன் என்ற பெயர் பெற்றாய்.

இராமசந்திரன் பூஜை செய்தபோது, இலங்கையை வென்று விபீஷணனுக்குக் கொடுத்தான்.

ஆயிரம் தாமரைகளில் நீ இருந்தாய். அப்போது புராரியே! சோதனை செய்தாய்.

ஒரு தாமரையைப் பிரபு மறைத்து வைத்தாய். தாமரைக் கண்ணனும் (இராமனும்) அதைப் பூஜிக்க விரும்பினான்.

கடினமான பக்தியைக் கண்டு பிரபு சங்கரர் மகிழ்ந்தார். விரும்பிய வரத்தை அருளினார்.

ஜெயம், ஜெயம், ஜெயம்! முடிவில்லாதவனே, அழிவில்லாதவனே! எல்லோரின் இதயத்திலும் வசித்து அருள் செய்கிறாய்.

துஷ்டர்கள் எல்லோரும் என்னை எப்போதும் துன்புறுத்துகிறார்கள். சுற்றித் திரிகிறேன், எனக்கு சாந்தியில்லை.

காப்பாற்று, காப்பாற்று என்று நாதனே! கூப்பிடுகிறேன். இந்த சமயத்தில் என்னை வந்து காப்பாற்று.

திரிசூலத்தை எடுத்துப் பகைவர்களை அடித்து, இக்கட்டிலிருந்து என்னை வந்து காப்பாற்று.

தாய், தந்தை, சகோதரர் எல்லோரும் இருக்கிறார்கள். ஆனால் இக்கட்டில் யாரும் கேட்பதில்லை.

ஒரே நம்பிக்கை உன்னிடம்தான். வந்து என் பெரும் இக்கட்டை நீக்கு.

செல்வம் இல்லாதவனுக்கு எப்போதும் கொடுக்கிறாய். யார் கேட்டாலும் பலன் பெறுகிறார்கள்.

எந்த விதத்தில் உன்னைத் துதிப்பேன்? நாதனே! என் குறைகளை இப்போது பொறுத்தருள்.

சங்கரனே! இக்கட்டுகளை அழிப்பவனே! மங்கலத்தை உண்டாக்குபவனே! தடைகளை நீக்குபவனே!

யோகிகளும், யதிகளும், முனிவர்களும் உன்னையே தியானிக்கிறார்கள். சரஸ்வதியும் நாரதனும் தலை வணங்குகிறார்கள்.

வணக்கம், வணக்கம், ஜெயம், நமசிவாய! பிரம்மா முதலிய தேவர்களும் உன் எல்லையை அடைய முடியவில்லை.

யார் இந்தப் பாடலை மனத்துடன் படிக்கிறார்களோ, அவருக்கு சம்பு உதவி செய்வார்.

கடன்காரர்கள் யாரேனும் இருந்தால், படித்தால் புனிதமடைவார்கள்.

மகன் இல்லாதவர் யாரேனும் விரும்பினால், நிச்சயம் சிவபிரசாதம் அவருக்குக் கிடைக்கும்.

பண்டிதர் திரயோதசி நாளில் கொண்டு வந்து, தியானத்துடன் ஹோமம் செய்விக்க வேண்டும்.

திரயோதசி விரதத்தை எப்போதும் செய்பவருக்கு உடலில் கிலேசம் இருக்காது.

தூபம், தீபம், நைவேத்யம் சமர்ப்பித்து, சங்கரர் முன் பாடலைக் கேட்கச் செய்ய வேண்டும்.

பிறவிப் பிறவியின் பாவங்கள் அழியும். இறுதியில் சிவபுரியில் வாசம் கிடைக்கும்.

அயோத்திதாசன் சொல்லுகிறான், உன்னையே நம்பியிருக்கிறேன். எல்லா துன்பங்களையும் அறிந்து என் துன்பங்களை நீக்கு.

நித்தம் நியமமாகக் காலையில் சாலீசா பாடலைப் படிக்க வேண்டும். நீ என் மனக்கோரிக்கையை நிறைவேற்று, ஜகதீசா!

மார்கழி மாதம், சஷ்டி நாள், ஹேமந்த ருது, சம்வத் அறுபத்துநான்கு என்று அறிக. சிவனுக்கான சாலீசா துதி முழுமையாக நிறைவேற்றப்பட்டது, கல்யாணமாக.