श्री शिव चालीसा (अयोध्यादास रचित)

जय गणेश, गिरिजेच्या पुत्रा, तू मंगलाचे मूळ आणि सुज्ञ आहेस. अयोध्यादास म्हणतो, मला अभयदान दे.

जय गिरिजापती, दीनांवर दया करणाऱ्या, तू नेहमी संतांचे पालन करतोस.

तुझ्या कपाळावर चंद्र शोभतो, कानात नागफणीचे कुंडल आहेत.

तुझे अंग गौरवर्ण आहे, डोक्यावरून गंगा वाहते, गळ्यात मुंडमाळ आणि अंगावर भस्म लागले आहे.

तुझे वस्त्र वाघाचे कातडे आहे, ही शोभा पाहून नाग आणि मुनी मोहित होतात.

तू मैनेचा लाडका आहेस, डाव्या अंगात तिची शोभा वेगळी दिसते.

हातात त्रिशूळ शोभतो, तू नेहमी शत्रूंचा नाश करतोस.

नंदी आणि गणेश तुझ्याजवळ असे शोभतात जसे समुद्रात कमळ शोभते.

कार्तिक, श्याम (भैरव) आणि गणपती यांची शोभा कोणी वर्णन करू शकत नाही.

जेव्हा देव तुला हाक मारतात, तेव्हा तू त्यांचे दुःख दूर करतोस.

तारकासुराने मोठा उपद्रव केला, तेव्हा सर्व देवांनी तुला नमस्कार केला.

तू लगेच षडानन (कार्तिक)ला पाठवले, त्याने क्षणार्धात तारकासुराला मारून पाडले.

तू स्वतः जलंधर राक्षसाचा संहार केला, तुझा सुयश संसारात प्रसिद्ध आहे.

त्रिपुरासुराशी युद्ध केले, सर्वांवर कृपा करून त्यांचे रक्षण केले.

भगीरथाने मोठे तप केले, तू त्याची प्रतिज्ञा पूर्ण केलीस.

दानी लोकांमध्ये तुझ्यासारखा कोणी नाही, सेवक नेहमी तुझी स्तुती करतात.

वेदांमध्ये तुझी महिमा गायली आहे, तू अकथ आणि अनादी आहेस, तुझा भेद कोणाला मिळाला नाही.

दधीची मंथनातून तू ज्वालारूपाने प्रकट झालास, देव आणि दानव जळून हैराण झाले.

तेव्हा तू दया करून मदत केलीस, म्हणून तुझे नाव नीलकंठ झाले.

जेव्हा रामचंद्राने तुझी पूजा केली, तेव्हा लंका जिंकून तू विभीषणाला दिले.

तू हजार कमळे धारण करून होतास, तेव्हा पुरारी (शंकर)ने परीक्षा केली.

एक कमळ प्रभूने लपवून ठेवले, पण रामाने कमळनयनाने (डोळ्याने) पूजा केली.

अशी कठीण भक्ती पाहून प्रभू शंकर प्रसन्न झाले आणि इच्छित वर दिला.

जय जय जय अनंत अविनाशी, तू सर्वांच्या अंतरात्म्यात राहून कृपा करतोस.

दुष्ट लोक मला नेहमी त्रास देतात, मी भ्रमत राहतो, मला चैन पडत नाही.

हे नाथ, मी तुला त्राहि त्राहि म्हणून हाक मारतो, या वेळी मला तारून घे.

त्रिशूळ घेऊन शत्रूंना मार, संकटातून मला सोडव.

आई-वडील, भाऊ सर्व असतात, पण संकटात कोणी विचारत नाही.

फक्त तुझीच आस आहे, येऊन माझे मोठे संकट दूर कर.

तू धनवान आणि निर्धन यांना नेहमी देतोस, जो कोणी मागतो त्याला फळ मिळते.

मी कोणत्या विधीने तुझी स्तुती करू? हे नाथ, माझी चूक क्षमा कर.

हे शंकर, तू संकटांचा नाश करणारा, मंगलाचे कारण आणि विघ्नांचा विनाश करणारा आहेस.

योगी, यती आणि मुनी तुझे ध्यान करतात, सरस्वती आणि नारद तुला नमस्कार करतात.

नमो नमो, जय नमः शिवाय, ब्रह्मादिक देव तुझा पार पावू शकले नाहीत.

जो मन लावून हा पाठ करतो, त्याला शंभूची मदत होते.

जो कोणी ऋणी असेल, तो हा पाठ करतो तो पवित्र होतो.

ज्याला पुत्राची इच्छा आहे, त्याला निश्चय शिवप्रसादाने पुत्र होतो.

पंडित त्रयोदशीला हा पाठ करून ध्यानपूर्वक होम करवितो.

जो नेहमी त्रयोदशीचा व्रत करतो, त्याच्या शरीरात क्लेश राहत नाही.

धूप, दीप आणि नैवेद्य चढवून शंकरासमोर हा पाठ सुनावतो.

त्यामुळे जन्मजन्मांतील पापे नष्ट होतात, शेवटी शिवपुरीत वास मिळतो.

अयोध्यादास म्हणतो, तुझीच आस आहे, माझी सर्व दुःखे जाणून दूर कर.

रोज नियमाने पहाटे हा चाळीसा पाठ कर. हे जगदीश, तू माझी मनोकामना पूर्ण कर.

मार्गशीर्ष महिन्याच्या षष्ठीला, हेमंत ऋतूत, संवत चौसष्ट हे जाण. शिवाची ही स्तुती चाळीसा पूर्ण केल्याने कल्याण झाले.