ଶ୍ରୀ ଶିବ ଚାଳିଶା

ଜୟ ଗଣେଶ, ଗିରିଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ମଙ୍ଗଳର ମୂଳ ଓ ସୁଜ୍ଞ। ଅଯୋଧ୍ୟାଦାସ କହନ୍ତି, ଆପଣ ମୋତେ ଅଭୟ ବରଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଜୟ ଗିରିଜାପତି, ଦୀନଦୟାଳୁ। ସର୍ବଦା ସନ୍ଥମାନଙ୍କର ପ୍ରତିପାଳନ କରନ୍ତି।

ଭାଲରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଶୋଭା ପାଉଛନ୍ତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ। କାନରେ ନାଗଫଣୀର କୁଣ୍ଡଳ ଶୋଭିତ।

ଅଙ୍ଗ ଗୌରବର୍ଣ୍ଣ, ମସ୍ତକରେ ଗଙ୍ଗା ପ୍ରବାହିତ। ମୁଣ୍ଡମାଳ ଧାରଣ କରି ତନୁରେ ଭସ୍ମ ଲଗାଇଛନ୍ତି।

ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟାଘ୍ରଚର୍ମର ହୋଇ ଶୋଭା ପାଉଛି। ଏହି ଛବି ଦେଖି ନାଗ ଓ ମୁନିଗଣ ମୋହିତ ହୁଅନ୍ତି।

ମୈନା ମାତାଙ୍କର ଲାଳିତ ପୁତ୍ର। ବାମ ଅଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ଅଲୌକିକ ଛବି ଦେଖାଉଛନ୍ତି।

ହସ୍ତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ। ସର୍ବଦା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ବିନାଶ କରନ୍ତି।

ନନ୍ଦୀ ଓ ଗଣେଶ ସେଠାରେ କିପରି ଶୋଭା ପାଉଛନ୍ତି? ଯେପରି ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ପଦ୍ମ ଶୋଭିତ ହୁଏ।

କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ଶ୍ୟାମ ଓ ଗଣନାଥ। ଏହି ଛବିର ବର୍ଣ୍ଣନା କେହି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।

ଦେବଗଣ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ନିଜେ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି।

ତାରକାସୁର ଭୟଙ୍କର ଉପଦ୍ରବ କରିଥିଲା। ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ମିଳି ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।

ତୁରନ୍ତ ଷଡାନନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ। ଏକ ନିମିଷ ମଧ୍ୟରେ ତାକୁ ମାରି ପକାଇଲେ।

ଆପେ ଜଳନ୍ଧର ଅସୁରକୁ ସଂହାର କଲେ। ଆପଣଙ୍କ ସୁଯଶ ସଂସାରରେ ବିଦିତ।

ତ୍ରିପୁରାସୁର ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରି ରକ୍ଷା କଲେ।

ଭାଗୀରଥ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କଲେ। ତାଙ୍କର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କଲେ ପୁରାରି।

ଦାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କ ସମାନ କେହି ନାହାନ୍ତି। ସେବକ ସର୍ବଦା ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ବେଦରେ ଆପଣଙ୍କ ମହିମା ଗାନ କରାଯାଇଛି। ଅକଥ, ଅନାଦି, ଭେଦ ପାଇବାକୁ ନାହିଁ।

ଦଧି ମନ୍ଥନରେ ପ୍ରକଟ ହେଲା ଜ୍ୱାଳା। ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ଜଳି ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲେ।

ସେଠାରେ ଦୟା କରି ସହାୟତା କଲେ। ସେତେବେଳେ ନୀଳକଣ୍ଠ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ହେଲେ।

ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଯେତେବେଳେ ପୂଜା କଲେ। ଲଙ୍କା ଜୟ କରି ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ।

ସହସ୍ର କମଳ ଧାରଣ କରି ରହିଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ପୁରାରି ପରୀକ୍ଷା କଲେ।

ଗୋଟିଏ କମଳ ପ୍ରଭୁ ଲୁଚାଇ ରଖିଲେ। କମଳନୟନ ତାହାର ପୂଜା କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ।

କଠିନ ଭକ୍ତି ଦେଖି ପ୍ରଭୁ ଶଙ୍କର। ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଇଚ୍ଛିତ ବର ଦେଲେ।

ଜୟ ଜୟ ଜୟ, ଅନନ୍ତ, ଅବିନାଶୀ। ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବାସ କରି କୃପା କରନ୍ତି।

ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସର୍ବଦା ମୋତେ କଷ୍ଟ ଦିଅନ୍ତି। ମୁଁ ଭ୍ରମଣ କରୁଛି, ମୋତେ ଶାନ୍ତି ମିଳୁନାହିଁ।

ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି, ହେ ନାଥ, ମୁଁ ଡାକୁଛି। ଏହି ସମୟରେ ମୋତେ ଆସି ଉଦ୍ଧାର କର।

ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ମାର। ସଙ୍କଟରୁ ମୋତେ ଆସି ଉଦ୍ଧାର କର।

ମାତା, ପିତା, ଭ୍ରାତା ସମସ୍ତେ ଅଛନ୍ତି। ସଙ୍କଟରେ କେହି ପଚାରନ୍ତି ନାହିଁ।

କେବଳ ଆପଣ ହିଁ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଶା। ଆସି ମୋର ଭୟଙ୍କର ସଙ୍କଟ ଦୂର କର।

ଧନୀ ଓ ନିର୍ଧନକୁ ସର୍ବଦା ଦାନ ଦିଅନ୍ତି। ଯେ କେହି ମାଗେ, ସେ ଫଳ ପାଏ।

କେଉଁ ପ୍ରକାରେ ଆପଣଙ୍କ ସ୍ତୁତି କରିବି? ହେ ନାଥ, ମୋର ଭୁଲ୍ କ୍ଷମା କର।

ହେ ଶଙ୍କର, ସଙ୍କଟର ନାଶକ। ମଙ୍ଗଳର କାରଣ, ବିଘ୍ନର ବିନାଶକ।

ଯୋଗୀ, ଯତି, ମୁନିଗଣ ଧ୍ୟାନ ଲଗାନ୍ତି। ସରସ୍ୱତୀ ଓ ନାରଦ ମସ୍ତକ ନୁଆଁନ୍ତି।

ନମୋ ନମୋ, ଜୟ ନମଃ ଶିବାୟ। ବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବଗଣ ପାର ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।

ଯେ ଏହି ପାଠ ମନ ଦେଇ ପାଠ କରେ। ତାହାର ଶମ୍ଭୁ ସହାୟ ହୁଅନ୍ତି।

ଯେ କେହି ଋଣୀ ହୋଇ ଅଧିକାରୀ ହୁଏ। ପାଠ କଲେ ସେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।

ଯାହାର ପୁତ୍ରହୀନ ଇଚ୍ଛା ଥାଏ। ନିଶ୍ଚୟ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରସାଦରୁ ତାହା ହୁଏ।

ପଣ୍ଡିତ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ଆଣି। ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ହୋମ କରାଏ।

ତ୍ରୟୋଦଶୀ ବ୍ରତ ସର୍ବଦା କରେ। ତାହାର ଶରୀରରେ କଷ୍ଟ ରହେ ନାହିଁ।

ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ ଚଢ଼ାଏ। ଶଙ୍କରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପାଠ ଶୁଣାଏ।

ଜନ୍ମ ଜନ୍ମର ପାପ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଶେଷରେ ଶିବପୁର ଧାମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ଅଯୋଧ୍ୟାଦାସ କହନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କ ଆଶା। ଜାଣି ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କର।

ପ୍ରତିଦିନ ନିୟମ କରି ପ୍ରାତଃକାଳରେ। ଚାଳିଶା ପାଠ କର। ହେ ଜଗଦୀଶ, ମୋର ମନସ୍କାମନା ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।

ମାର୍ଗଶିର ମାସ, ଷଷ୍ଠୀ ତିଥି, ହେମନ୍ତ ଋତୁ। ସଂବତ୍ ଚଉଷଠି ଜାଣ। ଶିବଙ୍କର ଏହି ସ୍ତୁତି ଚାଳିଶା କଲ୍ୟାଣ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଇଛି।