নগৰত যোগী আহিল

এইখন শিৱ ভগৱানৰ স্তুতিৰ এক চল্লিশটা পদৰ ভক্তিগীত, যি অযোধ্যাদাস ৰচিত। ইয়াত শিৱৰ মহিমা, তেওঁৰ লীলা আৰু ভক্তৰ প্ৰাৰ্থনা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এইটো শিৱৰ অগস্ত্যেশ্বৰ লিঙ্গৰূপৰ এটা আঠ শ্লোকৰ স্তুতি, য'ত তেওঁৰ বিভিন্ন গুণ আৰু লীলা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এইখন শিৱ পূজাত এটা বিল্বপত্ৰ অৰ্পণৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰা আঠটা শ্লোকৰ স্তোত্র। ইয়াত বিল্বপত্ৰ অৰ্পণৰ পুণ্য, পাপনাশ, আৰু শিৱলোক প্ৰাপ্তিৰ কথা কোৱা হৈছে।

এই স্তোত্রত শিৱ লিঙ্গৰ আঠটা শ্লোকৰ জৰিয়তে তেওঁৰ মহিমা আৰু গুণ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই স্তোত্র পাঠ কৰিলে ভক্তই শিৱৰ কৃপা লাভ কৰে আৰু জন্ম-জন্মান্তৰৰ পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।

এইটো এটা সৰল ভক্তিমূলক নাম-কীৰ্তন, য'ত ভগৱান কৃষ্ণৰ বিভিন্ন নাম—গোবিন্দ, গোপাল, ৰাধাৰমণ—বাৰে বাৰে উচ্চাৰণ কৰা হৈছে।

এই ভজনটো ভক্তই ভগৱানক মাতৃ, পিতৃ, বিশ্বৰ সৃষ্টিকৰ্তা আৰু সকলোৰে অন্তৰ্যামী হিচাপে প্ৰাৰ্থনা কৰি তেওঁৰ চৰণত চাৰি ধামৰ গুৰুত্ব স্বীকাৰ কৰিছে।

এই ভজনটো হিন্দু ধৰ্মৰ দুটা অতি প্ৰিয় নাম—ৰাম আৰু কৃষ্ণৰ স্তুতি। ইয়াত তেওঁলোকৰ লীলা আৰু নাম জপ কৰাৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই ভজনটো ভগৱান শ্ৰী কৃষ্ণৰ বিভিন্ন নাম যেনে হৰি, কেশৱ, গোৱিন্দ, নন্দ মুকুন্দ আদি উচ্চাৰণ কৰি তেওঁৰ স্তুতি কৰা এক পৱিত্ৰ ভজন। ইয়াত কৃষ্ণৰ বাল্যকালৰ ক্ৰীড়া, যেনে মাখন চুৰি, গোপীসকলৰ সৈতে ৰাসলীলা, গোবৰ্ধন পৰ্বত ধাৰণ আদিৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে।

এই ৰচনাখন শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্ৰতি ভক্তৰ গভীৰ অনুৰক্তি আৰু মীৰা বাইৰ অটল ভক্তিৰ কাহিনী সন্নিৱিষ্ট কৰা এক ভক্তিমূলক ভজন। ইয়াত ভক্তিৰ বলিদান আৰু প্ৰেমৰ মহিমা ব্যক্ত কৰা হৈছে।

এই ভজনটো ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ শৈশৱৰ গোৱাল-লীলাৰ বৰ্ণনা। ইয়াত সৰু সৰু গাই, সৰু সৰু গোৱাল আৰু মাজত মদন গোপাল (কৃষ্ণ)ৰ মনোৰম চিত্ৰ অংকন কৰা হৈছে।