শ্ৰীৰুদ্ৰাষ্টকম (তুলসীদাস ৰচিত)
এই আঠটা শ্লোকৰ স্তোত্রটো ভগৱান শিৱৰ স্তুতি। ইয়াত শিৱৰ ৰূপ, গুণ আৰু কৃপাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে, আৰু ভক্তসকলে ইয়াক পাঠ কৰিলে শিৱ সন্তুষ্ট হয়।
পদসমূহ
মই প্ৰণাম কৰোঁ সেই ঈশ্বৰক, যিজন ঈশান, যিজন মোক্ষৰ স্বৰূপ, সৰ্বব্যাপী, সৰ্বব্যাপ্ত, ব্ৰহ্ম আৰু বেদৰ স্বৰূপ, নিজস্ব, নিৰ্গুণ, নিৰ্বিকল্প, নিষ্কাম, চৈতন্যৰ আকাশস্বৰূপ; তেওঁকেই মই ভজনা কৰোঁ, যিজন আকাশত বাস কৰে।
শ্লোক 1
যিজন নিৰাকাৰ, ওঁকাৰৰ মূল, তুৰীয় অৱস্থা, বাণী আৰু জ্ঞানৰ অগম্য, পৰ্বতৰ অধিপতি, ভয়ংকৰ, মহাকালকো কাল, কৃপালু, গুণৰ আধাৰ আৰু সংসাৰৰ পাৰগামী — তেওঁকেই মই প্ৰণাম কৰোঁ।
শ্লোক 2
যিজন হিমালয় পৰ্বতৰ দৰে শুভ্ৰ গৌৰবৰ্ণ, গম্ভীৰ, কোটি কামদেৱৰ প্ৰভাৰ দৰে শোভিত শৰীৰ, যাৰ জটাজুটৰ পৰা সুন্দৰ গঙ্গা প্ৰবাহিত, যাৰ কপালত জিলিকি থকা অৰ্ধচন্দ্ৰ আৰু কণ্ঠত সৰ্প — তেওঁক মই ভজনা কৰোঁ।
শ্লোক 3
যাৰ কুণ্ডল দোলায়মান, ভ্ৰূ আৰু নেত্ৰ বিশাল, প্ৰসন্ন মুখমণ্ডল, নীলকণ্ঠ, দয়ালু, বাঘৰ ছাল পৰিধান কৰা, মুণ্ডমালা ধাৰণ কৰা, প্ৰিয় শংকৰ, সৰ্বনাথ — তেওঁকেই মই ভজনা কৰোঁ।
শ্লোক 4
যিজন প্ৰচণ্ড, প্ৰকৃষ্ট, প্ৰগল্ভ, পৰমেশ্বৰ, অখণ্ড, অজ, কোটি সূৰ্যৰ দৰে প্ৰকাশময়, ত্ৰিবিধ তাপৰ মূলোৎপাটনকাৰী, ত্ৰিশূলধাৰী, ভৱানীপতি, ভক্তিৰ দ্বাৰা গম্য — তেওঁকেই মই ভজনা কৰোঁ।
শ্লোক 5
যিজন কলাৰ অগম্য, কল্যাণময়, কল্পান্তৰ সংহাৰক, সজ্জনসকলক সদা আনন্দদাতা, পুৰাৰী, চিদানন্দৰ সমষ্টি, মোহ নাশক — হে প্ৰভু, হে মন্মথাৰি, তুমি প্ৰসন্ন হোৱা, প্ৰসন্ন হোৱা।
শ্লোক 6
যেতিয়ালৈকে মানুহে ইহলোকত বা পৰলোকত উমাৰ পতিৰ চৰণকমলৰ ভজনা নকৰে, তেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে সুখ, শান্তি আৰু সন্তাপ নাশ লাভ নকৰে। হে সৰ্বভূতৰ অধিষ্ঠাতা প্ৰভু, তুমি প্ৰসন্ন হোৱা।
শ্লোক 7
মই যোগ, জপ বা পূজা নাজানো; হে শম্ভু, মই সদায় সৰ্বদা তোমাকেই প্ৰণাম কৰোঁ। বৃদ্ধাৱস্থা আৰু জন্মৰ দুখৰ ৰাশিৰ দ্বাৰা সন্তপ্ত হোৱা মোক ৰক্ষা কৰা — হে প্ৰভু, হে ঈশ, হে শম্ভু।
শ্লোক 8
এই ৰুদ্ৰাষ্টক স্তোত্ৰ হৰক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ ব্ৰাহ্মণে কৈছে। যি মানুহে ভক্তিৰে এই স্তোত্ৰ পাঠ কৰে, তেওঁলোকৰ প্ৰতি শম্ভু প্ৰসন্ন হয়।
শ্লোক 9
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Monday (Somwar) & Pradosham
Early Morning (Brahma Muhurta) or Evening Twilight (Sandhya)
Bilva leaves, Ganga water, Bhasma (sacred ash), Dhatura & White flowers
- Inner stillness, destruction of negative karma, and freedom from fear of death (Mrityunjaya)
পৃষ্ঠভূমি
'শ্ৰীৰুদ্ৰাষ্টকম' ভক্তকবি তুলসীদাসে ৰচনা কৰা বুলি জনা যায়। এই স্তোত্রটো হিন্দু পৰম্পৰাত শিৱ পূজা আৰু ভজনৰ সময়ত প্ৰায়ে গোৱা হয়, বিশেষকৈ সোমবাৰে, শিৱৰাত্ৰি আদি উৎসৱত। ই সৰল ভাষাত শিৱৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰে আৰু শ্ৰৱণ বা পাঠ কৰিলে জীৱনত শান্তি আৰু সুখ আহে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Goswami Tulsidas · Medieval Bhakti Poet-Saint · 16th century, Awadh & Varanasi (North India)
A Sanskrit and Awadhi poet-saint best known for the Ramcharitmanas, his Awadhi retelling of the Ramayana. Tradition holds he faced years of hardship and wandering before settling in Varanasi, where he composed most of his other major works, including the Hanuman Chalisa and Vinaya Patrika, as devotional offerings to Rama and Hanuman.
আপুনি জানেনে?
ৰচক
এই ৰুদ্ৰাষ্টকম গোস্বামী তুলসীদাসে ৰচনা কৰিছে, ষোড়শ শতিকাৰ বিখিাত ভাৰতীয় সাধক আৰু কবি, ৰামচৰিতমানসৰ ৰচক। তেওঁ শিৱ ভকত আছি আৰু এই স্তোত্ৰ শিৱৰ স্তুতী।
গঠন
ৰুদ্ৰাষ্টকমত আঠটা শ্লোক আছে, প্ৰতযেকটো শিৱৰ বিভিন্ন গুণ বৰ্ণনা কৰে। প্ৰথম শ্লোকত শিৱক নিৰ্গুণ, বযাপক, চিদাকাশ স্ৱৰূপ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। শেষৰ শ্লোকত স্তোত্ৰ পাঠৰ ফলাফল বৰ্ণিত।
শিৱৰ ৰূপ
স্তোত্ৰত শিৱৰ শাৰীৰিক বৈশিষ্ট্য যেনে গৌৰ বৰ্ণ, গঙ্গাযুক্ত জটা, ভ্ৰূৰ মাজত চন্দ্ৰ, ডিঙিত সাপ, ত্ৰিশূল আদিৰ উল্লেখ আছে। ইয়াক শিৱৰ সৌন্দৰয্য আৰু ৰৌদ্ৰ ৰূপ উভয়কে প্ৰদৰ্শন ক্ৰে।
ভক্তি অৰ্পণ
শেষৰ শ্লোকত তুলসীদাসে নিজৰ অক্ষমতা স্ৱীকাৰ কৰি কৈছে যে তেওঁ যোগ, জপ, পূজা নাজানে, কিন্তু কেৱল প্ৰণাম কৰে। ই ভক্তিৰ সৰল আৰু শৰণাগতিৰ ভাব প্ৰকাশ ক্ৰে।
পাঠৰ লাভ
স্তোত্ৰটি ভক্তিৰে পাঠ কৰিলে শিৱ সন্তুষ্ট হয় আৰু ভক্তসকলক জীৱনৰ দুখ-কষ্টৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।
Shiva
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
