Bharat Devotion
Embroidered artwork for ศรีรุทรัษฏกัม — บทสรรเสริญพระศิวะแปดบท: Embroidered Om symbol above a brass diya, marigolds and a temple spire at sunrise

ศรีรุทรัษฏกัม — บทสรรเสริญพระศิวะแปดบท

ศรีรุทรัษฏกัม — บทสรรเสริญพระศิวะแปดบท

บทสวดสรรเสริญสั้น ๆ แปดบทแด่พระศิวะ ซึ่งตามประเพณีเชื่อว่าเป็นผลงานของกวีนักบุญตุลสีทาส กล่าวถึงพระรูปอันสง่างามและธรรมชาติอันไร้ขอบเขตของพระศิวะ และปิดท้ายด้วยการอธิษฐานอย่างนอบน้อมขอความคุ้มครองและพระกรุณาจากพระองค์

Verses

śrīrudrāṣṭakaṃ tulasīdāsakṛtam namāmīśamīśānanirvāṇarūpaṃ vibhuṃ vyāpakaṃ brahmavedasvarūpam nijaṃ nirguṇaṃ nirvikalpaṃ nirīhaṃ cidākāśamākāśavāsaṃ bhaje'ham
Shri Rudrashtakam Tulsidas Kritam Namamishamishana Nirvanaroopam Vibhum Vyapakam Brahma Veda Svaroopam Nijam Nirgunam Nirvikalpam Nireeham Chidakasham Akashavasam Bhajeham

บทที่ 1

nirākāramoṃkāramūlaṃ turīyaṃ girājñānagotītamīśaṃ girīśam karālaṃ mahākālakālaṃ kṛpālaṃ guṇāgārasaṃsārapāraṃ nato'ham
Nirakaram Omkara Moolam Tureeyam Gira Gyana Goteetam Isham Gireesham Karalam Mahakala Kalam Kripalam Gunagara Samsara Param Natoham

บทที่ 2

tuṣārādrisaṃkāśagauraṃ gabhīraṃ manobhūtakoṭiprabhāśrīśarīram sphuranmaulikallolinīcārugaṅgā lasadbhālabālendu kaṇṭhe bhujaṅgā
Tusharadri Samkasha Gauram Gabheeram Manobhoota Koti Prabha Shree Shareeram Sphuran Mauli Kallolini Charu Ganga Lasad Bhala Balendu Kanthe Bhujanga

บทที่ 3

calatkuṇḍalaṃ bhrūsunetraṃ viśālaṃ prasannānanaṃ nīlakaṇṭhaṃ dayālam mṛgādhīśacarmāmbaraṃ muṇḍamālaṃ priyaṃ śaṅkaraṃ sarvanāthaṃ bhajāmi
Chalat Kundalam Bhroo Sunetram Vishalam Prasannaananam Neelakantham Dayalam Mrigadhisha Charmambaram Mundamalam Priyam Shankaram Sarvanatham Bhajami

บทที่ 4

pracaṇḍaṃ prakṛṣṭaṃ pragalbhaṃ pareśamakhaṇḍamajaṃ bhānukoṭiprakāśam trayaḥśūlanirmūlanaṃ śūlapāṇiṃ bhaje'haṃ bhavānīpatiṃ bhāvagamyam
Prachandam Prakrishtam Pragalbham Paresham Akhandam Ajam Bhanu Koti Prakasham Trayah Shoola Nirmoolanam Shoolapanim Bhajeham Bhavani Patim Bhava Gamyam

บทที่ 5

kalātītakalyāṇakalpāntakārī sadā sajjanānandadātā purārī cidānandasandohamohāpahārī prasīda prasīda prabho manmathārī
Kalateeta Kalyana Kalpanta Kari Sada Sajjana Ananda Data Purari Chidananda Sandoha Mohapahari Praseeda Praseeda Prabho Manmathari

บทที่ 6

na yāvadumānāthapādāravindaṃ bhajantīha loke pare vā narāṇām na tāvatsukhaṃ śānti santāpanāśaṃ prasīda prabho sarvabhūtādhivāsam
Na Yavad Umanatha Padaravindam Bhajanteha Loke Pare Va Naranam Na Tavat Sukham Shanti Santapa Nasham Praseeda Prabho Sarva Bhootadhivasam

บทที่ 7

na jānāmi yogaṃ japaṃ naiva pūjāṃ nato'haṃ sadā sarvadā śambhu tubhyam jarājanmaduḥkhaughatātapyamānaṃ prabho pāhi āpannamāmīśaśambho
Na Janami Yogam Japam Naiva Poojam Natoham Sada Sarvada Shambhu Tubhyam Jara Janma Dukhaugha Tatapyamanam Prabho Pahi Aapanna Mamisha Shambho

บทที่ 8

rudrāṣṭakamidaṃ proktaṃ vipreṇa haratoṣaye ye paṭhanti narā bhaktyā teṣāṃ śambhuḥ prasīdati
Rudrashtakam Idam Proktam Viprena Hara Toshaye Ye Pathanti Nara Bhaktya Tesham Shambhuh Praseedati

บทที่ 9

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

Monday (Somwar) & Pradosham

Best Time (Muhurta)

Early Morning (Brahma Muhurta) or Evening Twilight (Sandhya)

Sacred Offerings

Bilva leaves, Ganga water, Bhasma (sacred ash), Dhatura & White flowers

Spiritual Benefits (Phalashruti)
  • Inner stillness, destruction of negative karma, and freedom from fear of death (Mrityunjaya)

Background

บทสวดนี้เป็นส่วนหนึ่งของประเพณีไศวะในอินเดียเหนือ และเชื่อกันว่าแต่งโดยตุลสีทาส กวีนักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งมีชื่อเสียจากรามจริตมานัส มักใช้สวดในการบูชาพระศิวะ โดยเฉาพะในวันจันทร์หรือเทศกาลมหาศิวราตรี และเชื่อกันว่าจะนำพรของพระศิวะมาสู่ผู้ศรัทธา บทสุดท้ายกล่าวว่าผู้ใดสวดด้วยความภักดีจะทำใหพระศิวะพอพระทัย

เกี่ยวกับบทนี้

ผู้ประพันธ์: Goswami Tulsidas · Medieval Bhakti Poet-Saint · 16th century, Awadh & Varanasi (North India)

A Sanskrit and Awadhi poet-saint best known for the Ramcharitmanas, his Awadhi retelling of the Ramayana. Tradition holds he faced years of hardship and wandering before settling in Varanasi, where he composed most of his other major works, including the Hanuman Chalisa and Vinaya Patrika, as devotional offerings to Rama and Hanuman.

รู้หรือไม่?

ผู้ประพันธ์

บทสวดนี้ประพันธ์โดยทุลซีดาส (Tulsidas) กวีนักบุญที่มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 16 ผู้เขียนมหากาพย์รามจริตมานัส (Ramcharitmanas) เขายังเป็นที่รู้จักจากผลงาน devotional หลายชิ้นที่อุทิศแด่พระรามและพระศิวะ

โครงสร้าง

ศรีรุทรัษฏกัมประกอบด้วยแปดบท (อัษฏกัม) แต่ละบทสรรเสริญแง่มุมต่าง ๆ ของพระศิวะ บทแรกกล่าวถึงพระศิวะในฐานะความจริงที่ไร้รูปแบบ เหนือธรรมชาติ ในขณะที่บทต่อมาบรรยายถึงรูปอันเป็นมงคล น่ากลัว และเมตตาของพระองค์

ความสำคัญ

การสวดบทนี้ด้วยความศรัทธาเชื่อว่าทำให้พระศิวะ (ศัมภุ) พอพระทัย แล้วพระองค์จะประทานการปลดเปลื้องจากความทุกข์ ความเศร้าโศก และวงจรการเกิดและตาย บทสุดท้ายระบุอย่างชัดเจนว่าผู้ที่สวดด้วยความศรัทธาจะได้รับพระกรุณาจากพระศิวะ

ประเด็นสำคัญ

บทสวดนี้ผสมผสานมุมมองสองประการที่เสริมกันของพระศิวะ: นิรคุณ (ไร้คุณลักษณะ ไร้รูปแบบ) และสคุณ (มีคุณลักษณะ มีรูป) บทที่ 1-2 เน้นจิตสำนึกสูงสุดที่ไร้รูปแบบ ในขณะที่บทที่ 3-6 บรรยายลักษณะทางกายภาพของพระศิวะอย่างชัดเจน—พระจันทร์เสี้ยว สร้อยคองู ผมมวยที่มีคงคา และธรรมชาติที่เมตตาและน่ากลัวของพระองค์

บริบททางประวัติศาสตร์

ทุลซีดาสเขียนบทสวดนี้ในภาษาพื้นเมืองอวธี (Avadhi) ของภาษาฮินดี ทำให้คนทั่วไปเข้าถึงได้ง่าย ไม่เหมือนกับสโตรตระในภาษาสันสกฤต ภาษาที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้งของบทสวดนี้ทำให้มีการสวดและร้องอย่างแพร่หลายทั่วอินเดียเหนือ

บทสวดและสรรเสริญแด่ Shiva

Shiva

ดูทั้งหมดของ Shiva →

More from हिंदू धर्म

See all