श्री रुद्राष्टकम — भगवान शंकराची आठ स्तोत्रे

मी प्रभू, सर्वोच्च शासकाला नमस्कार करतो, ज्याचे रूप म्हणजे परम मोक्ष आहे, जो सर्वव्यापी आहे, वेद आणि ब्रह्म यांचे सार आहे. मी त्याची उपासना करतो जो स्वयंभू आहे, सर्व गुणांच्या पलीकडे आहे, अपरिवर्तनीय आहे, निष्काम आहे, शुद्ध चैतन्याचा विसतार आहे आणि जो हृदयाच्या आकाशात वास करतो.

मी निराकाराला, पवित्र ओंकाराचे मूळ, चैतन्याची चौथी अवस्ा, वाणी व बुध्दीच्या आवाक्याबाहेर, कैलासाच्या स्वामीला प्रणाम करतो. तो भयंकर आहे, महाकाळाचा संहारक आहे, तरीही दयाळू आहे, सर्व गुणांचा निवास आहे आणि संसारसागरातून पार करणारा नावाडी आहे.

तो हिमाच्छादित हिमालय पर्वतासारखा गोरा, गंभीर आणि खोल आहे, ज्याचे शरीर लाखो कामदेवांच्या तेजाने चमकते. त्याच्या मुकुटधारी मस्तकावर मनोहारी गंगा वाहते, कपाळावर चंद्रकोर चमकते आणि गळ्यात सर्प विसावलेला आहे.

मी भगवान शंकरांची उपासना करतो, सर्वांचे प्रिय स्वामी, ज्यांचे झुलणारे कर्णफुले, सुंदर भुवया व डोळे, विशाल व शांत मुख, निळकंठ आहे, आणि ते कृपेने भरलेले आहेत. ते सिंहाचे कातडे व्स्त्र म्हणून धारण करतात आणि कवट्यांची माळ घालतात.

मी उग्र, उत्कृष्ट, निधड, परम प्रभूला उपासना करतो, जो अविभाज्य आणि अजन्मा आहे, लाखो सूर्यांच्या तेजाने चमकणारा. तो आपल्या त्रिशूळाने तीन पिडा उपटून काढतो, त्रिशूळधारी, भवानीचा पति, जो प्रेमळ भक्तीने प्राप्त होतो.

हे काळातीत प्रभो, सर्व शुभाचा साक्षात्कार, युगांच्या शेवटी ब्रह्मांडाचा नाश करणारा, नेहमी साधुंना आनंद देणारा, त्रिपुरा नगराचा शत्रू, चैतन्य आणि आनंदााच्या पुंजाला आच्छादित करणारा मोह दूर करणारा—हे कामदेवाच्या संहारका, कृपाळू व्हा, माझ्यावर कृपाळू व्हा.

हे उमापतीच्या कमळ चरणांची उपासना करत नाही तोपयंत, या लोकात किवा परलोकात, त्यांना सुख, शांती किवा व्यथांचा नाश मिळत नाही. हे सर्व भूतांत वास करणाऱ्या प्रभो, कृपाळू व्हा.

मला योगाचा सराव, मंत्रांचा जप किवा पूजेचे विधी माहीत नाहीत; मी नेहमी तुला नमस्कार करतो, हे शंभो. हे प्रभो, हे शंभो, माझा संरक्षण कर, जो वृद्धापणा आणि जन्माच्या अनेक दुःखांनी पीडित आहे आणि पूर्णपणे असाहाय्य आहे.

हे रुद्राष्टकम ब्राह्मण तुळसीदासांनी भगवान शंकरांना प्रसन्न करण्याासाठी म्हटले. जे माणसे भक्ीने हे वाचतात, त्यांच्यावर भगवान शंभू प्रसन्न होतात.