শ্ৰী ৰামায়ণৰ আৰতী
এই এটি ভক্তিপূৰ্ণ আৰতী যিয়ে পবিত্ৰ গ্ৰন্থ ৰামায়ণক সন্মান জনায়, ইয়াক সকলো জ্ঞানৰ উৎস আৰু ভগৱান ৰাম আৰু সীতাৰ প্ৰেমৰ আটাইতকৈ মধুৰ অভিব্যক্তি বুলি প্ৰশংসা কৰে। ই বৰ্ণনা কৰে যে কেনেকৈ দেৱতা, ঋষি আৰু সন্তসকলে ইয়াৰ মহিমা গায়, আৰু ই কেনেকৈ কলিযুগৰ অশুদ্ধিবোৰ দূৰ কৰি মোক্ষ প্ৰদান কৰে।
পদসমূহ
শ্ৰী ৰামায়ণজীৰ আৰতী।
শ্লোক 1
এই শ্ৰী ৰামায়ণজীৰ আৰতি – সীতাৰ প্ৰিয়তমৰ শোভিত আৰু সুন্দৰ কীৰ্তিৰ।
শ্লোক 2
ব্ৰহ্মা আদি দেৱতা, মুনি নাৰদ, জ্ঞানত পাৰ্গত বাল্মীকি, শুক, সনক আদি, শেষনাগ আৰু সৰস্বতীয়ে গায়; পৱনপুত্ৰ হনুমানে সুনাম বৰ্ণনা কৰে।
শ্লোক 3
এই শ্ৰী ৰামায়ণজীৰ আৰতি – সীতাৰ প্ৰিয়তমৰ শোভিত আৰু সুন্দৰ কীৰ্তিৰ।
শ্লোক 4
বেদ, অষ্টাদশ পুৰাণ, ছয় শাস্ত্ৰ – সকলো গ্ৰন্থৰ ৰস মুনিৰ মনৰ ধন, সন্তসকলৰ সৰ্বস্ব, সকলোৰে সাৰ অংশ সম্মত – এইবোৰে গায়।
শ্লোক 5
এই শ্ৰী ৰামায়ণজীৰ আৰতি – সীতাৰ প্ৰিয়তমৰ শোভিত আৰু সুন্দৰ কীৰ্তিৰ।
শ্লোক 6
সদায় শিৱ-পাৰ্বতী, জ্ঞানী মুনি অগস্ত্য, ব্যাস আদি কবিশ্ৰেষ্ঠ, কাকভুশুণ্ডি আৰু গৰুড়েও কীৰ্তি বৰ্ণনা কৰে।
শ্লোক 7
এই শ্ৰী ৰামায়ণজীৰ আৰতি – সীতাৰ প্ৰিয়তমৰ শোভিত আৰু সুন্দৰ কীৰ্তিৰ।
শ্লোক 8
এই ৰামায়ণ কলিৰ মল দূৰ কৰে, বিষয়ৰ ৰস ফিকে কৰে, মুক্তি নামৰ বধূৰ শোভন শৃংগাৰ, ৰোগ নাশক, সংসাৰ-বিষয়ক অমৃতৰ মূল, আৰু সকলো বিধতে তুলসীদাসৰ মাতৃ-পিতৃ স্বৰূপ।
শ্লোক 9
এই শ্ৰী ৰামায়ণজীৰ আৰতি – সীতাৰ প্ৰিয়তমৰ শোভিত আৰু সুন্দৰ কীৰ্তিৰ।
শ্লোক 10
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
এই শ্ৰী ৰামায়ণৰ আৰতী, মহান কবি-সন্ত তুলসীদাসে অৱধী ভাষাত ৰচনা কৰা এটি ভক্তিপূৰ্ণ স্তুতি, যি পবিত্ৰ ৰামায়ণ গ্ৰন্থৰ প্ৰশংসাত গোৱা হয়। ইয়াক পৰম্পৰাগতভাৱে ৰামচৰিতমানসৰ পাঠৰ সময়ত, বিশেষকৈ দৈনিক পাঠৰ সামৰণিত বা ৰাম নৱমীৰ দৰে উৎসৱৰ উপলক্ষত গোৱা হয়। এই স্তুতিয়ে ৰামায়ণৰ মহিমাক দিব্য জ্ঞান আৰু ভক্তিৰ মূৰ্তিমান ৰূপ হিচাপে উদযাপন কৰে, আৰু ই উত্তৰ ভাৰতত ঘৰুৱা পূজাৰ এটি প্ৰিয় অংশ।
এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Goswami Tulsidas · Medieval Bhakti Poet-Saint · 16th century, Awadh & Varanasi (North India)
A Sanskrit and Awadhi poet-saint best known for the Ramcharitmanas, his Awadhi retelling of the Ramayana. Tradition holds he faced years of hardship and wandering before settling in Varanasi, where he composed most of his other major works, including the Hanuman Chalisa and Vinaya Patrika, as devotional offerings to Rama and Hanuman.
আপুনি জানেনে?
কি এই আৰতি?
এই আৰতি ৰামায়ণ গ্ৰন্থখনিকেই দেৱী-দেৱতাৰ দৰে আৰতিৰে পূজা কৰে। সাধাৰণতে দেৱতাৰ মূৰ্তিৰ সন্মুখত আৰতি কৰা হয়, কিন্তু ইয়াত তুলসীদাসে ৰামায়ণখনিকেই ভক্তিৰ কেন্দ্ৰবিন্দু বনাইছে, কিয়নো তেওঁৰ মতে গ্ৰন্থখনেই ৰামৰ কাহিনী আৰু নামৰ প্ৰতিমূৰ্তি।
ৰচক
এই আৰতি ৰামচৰিতমানসৰ ৰচয়িতা গোস্বামী তুলসীদাসে (১৬শ শতিকাৰ ভাৰতীয় সন্ত-কবি) ৰচনা কৰিছে। তেওঁ অযোধ্যাৰ ওচৰৰ ৰাজাপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰি বাৰাণসীত জীৱনৰ বেছিভাগ সময় কটাইছিল আৰু তেওঁৰ ৰামচৰিতমানস অৱধী ভাষাত লিখা ৰামায়ণৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় সংস্কৰণ।
গায়কসকল
এই আৰতিত ৰামায়ণৰ কাহিনী গোৱা বুলি কোৱা হৈছে ব্ৰহ্মা, শিৱ আৰু পাৰ্বতী, নৰদ মুনি, বাল্মীকি, ব্যাস, শুকদেৱ, সনক-সনন্দন আদি চাৰি সনক মুনি, শেষনাগ, সৰস্বতী, হনুমান, কাকভুশুণ্ডি আৰু গৰুড়ক। এই তালিকাখনে দেখুৱাইছে যে ৰামায়ণ কেৱল মানুহৰ মাজতেই নহয়, দেৱতা আৰু পৌৰাণিক ঋষিসকলৰ মাজতো সৰ্বজনবিদিত।
গ্ৰন্থৰ তালিকা
শ্লোকটোত কোৱা হৈছে যে ১৮টা পুৰাণ, ৬টা শাস্ত্ৰ (দৰ্শন শাস্ত্ৰ) আৰু সকলো গ্ৰন্থৰ সাৰ ৰামায়ণত আছে। ইয়াত 'ছয় শাস্ত্ৰ' বুলি ছয়টা দৰ্শন (ন্যায়, বৈশেষিক, সাংখ্য, যোগ, মীমাংসা আৰু বেদান্ত) বুজোৱা হৈছে, আৰু কবিয়ে দাবী কৰিছে যে ৰামায়ণেই এই সকলোবোৰৰ মূল সাৰ।
শেষ শ্লোকৰ অৰ্থ
শেষ শ্লোকত কোৱা হৈছে যে ৰামায়ণে কলি যুগৰ পাপ নাশ কৰে, সংসাৰৰ বিষয়-বাসনাক তিক্ত কৰি তোলে, মুক্তিৰূপী কন্যাক সজায় আৰু সংসাৰ-ৰোগৰ বাবে অমৃতৰ দৰে ঔষধ। ইয়াত 'তুলসী' শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, যিটো একে সময়তে তুলসীদাসৰ নাম আৰু তুলসী গছ (যিটো ভগৱান বিষ্ণুৰ অতি প্ৰিয়) দুয়োটাৰে অৰ্থ বহন কৰে।
আৰতিৰ গাঁথনি
এই আৰতিৰ প্ৰতিটো স্তৱকৰ পিছত 'আৰতি শ্ৰী ৰামায়ণ জী কী' বুলি একে ধুৱাটো পুনৰাবৃত্তি হয়। এই ধুৱাটোৱে শ্ৰোতাক একতাৰ ভাৱ দিয়ে আৰু গীতটো গাওঁতে বা শুনোতে মনক ৰামায়ণৰ কাহিনীতেই নিবিষ্ট কৰি ৰাখে।
Rama
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
