ନଗରେ ଯୋଗୀ ଆସିଲେ

ଅଯୋଧ୍ୟାଦାସଙ୍କ ରଚିତ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଚାଳିଶ ପଦର ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ କର୍ମଗୁଡ଼ିକ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ ଏବଂ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ପାଠ କରାଯାଏ।

ଆଠଟି ଶ୍ଲୋକ ଓ ଏକ ଫଳଶ୍ରୁତି ଶ୍ଲୋକରେ ଗୁଣ୍ଟୂରିପୁରର ଅଗସ୍ତ୍ୟେଶ ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଛି; ଏହାର ପାଠ ମୁକ୍ତି ଦିଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଏହା ଆଠଟି ଶ୍ଲୋକର ଏକ ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ବିଲ୍ୱପତ୍ର ଅର୍ପଣ କରିବାର ମହତ୍ତ୍ୱ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ଏହାକୁ ପାଠ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ଓ ଶିବଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।

ଶିବ ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିବା ଆଠଟି ଶ୍ଲୋକ; ପ୍ରତ୍ୟେକ 'ସେହି ଅନାଦି ଲିଙ୍ଗକୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ' ପଂକ୍ତିରେ ଶେଷ ହୁଏ, ଏବଂ ପାଠର ଫଳ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିବା ନବମ ଶ୍ଲୋକ।

ଗୋବିନ୍ଦ, ଗୋପାଳ ଓ ରାଧା ରମଣ ନାମ ଜପ କରୁଥିବା ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଆହ୍ୱାନ-ପ୍ରତିଧ୍ୱନି କୀର୍ତ୍ତନ, ଦଳଗତ ଗାୟନ ଓ ସ୍ମରଣ ପାଇଁ।

ଏହି ଭଜନଟି ଭଗବାନ ରାମଙ୍କ ପ୍ରତି ସମର୍ପିତ ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତି, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।

ଏହା ଏକ ଭଜନ ଯାହା ଭଗବାନ ରାମ ଓ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ (ଶ୍ୟାମ)ଙ୍କ ଗୁଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମାନ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଏହା କହେ ଯେ ଜଗତରେ ଏହି ଦୁଇ ନାମ ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର, ଏବଂ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କୁ ନାମ ଜପିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ।

ଏହା ଏକ ଭକ୍ତିମୂଳକ ଭଜନ ଯାହା ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ନାମ ଓ ଲୀଳା (ତାଙ୍କର ମଧୁର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ) ଗାନ କରେ। ଏଥିରେ ତାଙ୍କୁ ହରି, କେଶବ, ଗୋବିନ୍ଦ, ମୁକୁନ୍ଦ, ଗିରିଧାରୀ, ମୁରଲୀଧାରୀ ଆଦି ନାମରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଗୋକୁଳରେ ତାଙ୍କର ବାଳଲୀଳା, ରାସଲୀଳା (ଗୋପୀମାନଙ୍କ ସହିତ ନୃତ୍ୟ) ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟାବଳୀର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।

ଏହି ଭଜନଟି ଭଗବାନ ଶ୍ୟାମ (କୃଷ୍ଣ)ଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିର ମହତ୍ତ୍ୱ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ ଏବଂ ମୀରାବାଈଙ୍କ ଜୀବନର କାହାଣୀ ମାଧ୍ୟମରେ ଦେଖାଏ ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ ଜଣେ କିପରି ସଂସାରର ସବୁ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେ।

ବୃନ୍ଦାବନର ଛୋଟ ଗାଈ ଓ ଗୋପବାଳକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖେଳୁଆ ଶିଶୁ କୃଷ୍ଣ (ମଦନ ଗୋପାଳ) ଚିତ୍ରିତ କରୁଥିବା ଏକ ଖେଳୁଆ ବ୍ରଜ ଭଜନ।