ବେଦ
(वेद)ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ
ଜ୍ଞାନ; ପବିତ୍ର ବିଦ୍ୟା
ବ୍ୟୁତ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ସଂସ୍କୃତ ମୂଳ
ସଂସ୍କୃତ 'ବିଦ୍' (ଜାଣିବା) ରୁ; ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ପ୍ରାମାଣିକ ଗ୍ରନ୍ଥ — ଋଗ୍ୱେଦ, ଯଜୁର୍ବେଦ, ସାମବେଦ, ଏବଂ ଅଥର୍ବବେଦ — ଶ୍ରୁତି ବୋଲି ବିବେଚିତ, ମାନବ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ନୁହେଁ ବରଂ ସିଧାସଳଖ ପ୍ରକଟିତ।
ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବେଦରେ ଚାରି ସ୍ତର ଅଛି — ସଂହିତା (ସ୍ତୋତ୍ର), ବ୍ରାହ୍ମଣ (କର୍ମକାଣ୍ଡ ବ୍ୟାଖ୍ୟା), ଆରଣ୍ୟକ (ଜଙ୍ଗଲ ଗ୍ରନ୍ଥ), ଏବଂ ଉପନିଷଦ (ଦର୍ଶନ) — ବାହ୍ୟ କର୍ମକାଣ୍ଡରୁ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଚିନ୍ତନ ଆଡ଼କୁ ଗତି କରୁଥିବା।