ਤੁਕਾਂ
੧੦੮ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮਾਵਲੀ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ੧੦੮ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਚਨਾ ਅਤੇ ਜਾਪ ਲਈ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਓਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਰਬ-ਆਕਰਸ਼ਕ ਪਰਮ ਸੱਚ ਜੋ ਹਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 1
ਓਮ, ਕਮਲਨਾਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦੇਵੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ (ਕਮਲਾ) ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 2
ਓਮ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 3
ਓਮ, ਸਨਾਤਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਨਾਦਿ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 4
ਓਮ, ਵਾਸੁਦੇਵਾਤ੍ਮਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 5
ਓਮ, ਪੁਣ੍ਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਹਰ ਪਾਪ ਧੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 6
ਓਮ, ਲੀਲਾਮਾਨੁਸ਼ਵਿਗ੍ਰਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੇਵਲ ਦਿਵ੍ਯ ਲੀਲਾ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 7
ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕੌਸ੍ਤੁਭਧਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾ ਕੌਸ੍ਤੁਭ ਰਤਨ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 8
ਓਮ, ਯਸ਼ੋਦਾਵਤ੍ਸਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮਾਤਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਲਾਡਲੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਬਾਲਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 9
ਓਮ, ਹਰਿ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਾਪ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਮਨ ਹਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 10
ਓਮ, ਚਤੁਰ੍ਭੁਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਚੱਕਰ, ਤਲਵਾਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 11
ਓਮ, ਦੇਵਕੀਨੰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਰਾਣੀ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਆਨੰਦਮਈ ਪੁੱਤਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 12
ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼੍ਰੀ (ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ) ਦੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਸਮਰਾਟ।
ਸ਼ਲੋਕ 13
ਓਮ, ਨੰਦਗੋਪਪ੍ਰਿਯਾਤ੍ਮਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਨੰਦ ਬਾਬਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਲਾਡਲੇ ਪੁੱਤਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 14
ਓਮ, ਯਮੁਨਾਵੇਗਸੰਹਾਰਿਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਦੇ ਤੂਫ਼ਾਨੀ ਵੇਗ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 15
ਓਮ, ਬਲਭਦ੍ਰਪ੍ਰਿਯਾਨੁਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬਲਰਾਮ (ਬਲਭਦ੍ਰ) ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 16
ਓਮ, ਪੂਤਨਾਜੀਵਿਤਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਤਨਾ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 17
ਓਮ, ਸ਼ਕਟਾਸੁਰਭੰਜਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਤ ਮਾਰ ਕੇ ਗੱਡੇ ਦੇ ਰੂਪ ਦੇ ਦੈਂਤ ਸ਼ਕਟਾਸੁਰ ਨੂੰ ਚਕਨਾਚੂਰ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 18
ਓਮ, ਨੰਦਵ੍ਰਜਜਨਾਨੰਦੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗਊਆਂ ਚਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ।
ਸ਼ਲੋਕ 19
ਓਮ, ਸਚ੍ਚਿਦਾਨੰਦਵਿਗ੍ਰਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੱਚ, ਪਰਮ ਚੇਤਨਾ ਅਤੇ ਅਸੀਮ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 20
ਓਮ, ਨਵਨੀਤਨਵਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮੱਖਣ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਮੱਖਣ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 21
ਓਮ, ਮੁਚੁਕੁੰਦਪ੍ਰਸਾਦਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦਿਆਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 22
ਓਮ, ਸ਼ੋਡਸ਼ਸਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ 16,000 ਮੁਕਤ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਪਤੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 23
ਓਮ, ਤ੍ਰਿਭੰਗੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬੰਸਰੀ ਲੈ ਕੇ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਝੁਕੀ ਮਨੋਹਰ ਮੁਦ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 24
ਓਮ, ਮਧੁਰਕ੍ਰਿਤਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਮੁਸਕਾਨ, ਨੈਣ ਅਤੇ ਬੋਲ ਅਤੁੱਲ ਮਿੱਠੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 25
ਓਮ, ਸ਼ੁਕਵਾਗਮ੍ਰਿਤਾਬ੍ਧਿੰਦਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਤੇਜਸਵੀ ਚੰਦਰਮਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 26
ਓਮ, ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਗਊਆਂ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਰੱਖਿਅਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 27
ਓਮ, ਯੋਗਿਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਗੰਤਵ੍ਯ।
ਸ਼ਲੋਕ 28
ਓਮ, ਵਤ੍ਸਪਾਲਨਸਂਚਾਰਿਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਖੇਡਦੇ ਗਊ-ਚਾਰਕ ਬਾਲਕ ਜੋ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਛੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 29
ਓਮ, ਅਨੰਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਸੀਮ ਅਤੇ ਅਪਾਰ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 30
ਓਮ, ਧੇਨੁਕਾਸੁਰਭੰਜਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਤਾਲਵਨ ਦੇ ਖਜੂਰ-ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਗਧੇ ਦੇ ਰੂਪ ਦੇ ਦੈਂਤ ਧੇਨੁਕਾਸੁਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 31
ਓਮ, ਤ੍ਰਿਣੀਕ੍ਰਿਤਤ੍ਰਿਣਾਵਰ੍ਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਵਰੋਲੇ ਦੇ ਦੈਂਤ ਤ੍ਰਿਣਾਵਰ੍ਤ ਨੂੰ ਘਾਹ ਦੇ ਤੀਲੇ ਵਾਂਗ ਤੁੱਛ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 32
ਓਮ, ਯਮਲਾਰ੍ਜੁਨਭੰਜਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਉਹ ਬਾਲਕ ਜੋ ਓਖਲੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸਨੇ ਯਮਲਾਰ੍ਜੁਨ ਦੇ ਦੋ ਰੁੱਖ ਪੁੱਟ ਕੇ ਨਲਕੂਵਰ ਤੇ ਮਣੀਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 33
ਓਮ, ਉੱਤਾਲੋੱਤਾਲਭੇਤ੍ਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਚਕਨਾਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 34
ਓਮ, ਤਮਾਲਸ਼ਯਾਮਲਕ੍ਰਿਤਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੂੜ੍ਹਾ, ਚਮਕੀਲਾ ਰੰਗ ਤਮਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਬਰਸਾਤੀ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 35
ਓਮ, ਗੋਪਗੋਪੀਸ਼੍ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੇ ਗੋਪਾਂ (ਗਊ-ਚਾਰਕਾਂ) ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸਾਥੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 36
ਓਮ, ਯੋਗਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਯੋਗ ਦਾ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 37
ਓਮ, ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੇਜ ਦਸ ਕਰੋੜ ਦਹਿਕਦੇ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 38
ਓਮ, ਇਲਾਪਤਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ (ਇਲਾ) ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਰੱਖਿਅਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 39
ਓਮ, ਪਰਸ੍ਮੈ ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਅਲੌਕਿਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਜੋ ਹਰ ਅੰਤਰ-ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 40
ਓਮ, ਯਾਦਵੇਂਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਮੁਕਟਮਣੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 41
ਓਮ, ਯਦੂਦ੍ਵਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਯਦੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉੱਚਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 42
ਓਮ, ਵਨਮਾਲਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜੰਗਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧਿਤ ਵਨਮਾਲਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 43
ਓਮ, ਪੀਤਵਾਸਸੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਚਮਕਦੇ ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ (ਪੀਤਾਂਬਰ) ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 44
ਓਮ, ਪਾਰਿਜਾਤਾਪਹਾਰਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਲਈ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦਾ ਰੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 45
ਓਮ, ਗੋਵਰ੍ਧਨਧਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਉਹ ਵੀਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੜ੍ਹ ਵਰਗੀ ਵਰਖਾ ਤੋਂ ਵ੍ਰਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਗੋਵਰ੍ਧਨ ਪਰਬਤ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਿਆ।
ਸ਼ਲੋਕ 46
ਓਮ, ਗੋਪਾਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪ੍ਰੇਮੀ ਗਊ-ਪਾਲਕ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 47
ਓਮ, ਸਰ੍ਵਪਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਸਰਬ-ਰੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਪਾਲਣਹਾਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 48
ਓਮ, ਅਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਜਨਮੇ ਅਤੇ ਆਦਿ-ਰਹਿਤ ਪਰਮ ਸੱਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 49
ਓਮ, ਨਿਰੰਜਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨਿਰਮਲ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰੀ ਮੈਲ ਜਾਂ ਭਰਮ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 50
ਓਮ, ਕਾਮਜਨਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਾਮਦੇਵ (ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ) ਦੇ ਪਿਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 51
ਓਮ, ਕੰਜਲੋਚਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਮਲ-ਨੈਣ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਸੀਮ ਕਰੁਣਾ ਵਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 52
ਓਮ, ਮਧੁਘ੍ਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮਧੁ ਦੈਂਤ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 53
ਓਮ, ਮਥੁਰਾਨਾਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਵਿੱਤਰ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਸਮਰਾਟ ਅਤੇ ਰੱਖਿਅਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 54
ਓਮ, ਦ੍ਵਾਰਕਾਨਾਯਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੋਨੇ ਦੀ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਦੇ ਪਰਮ ਸ਼ਿਲਪੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 55
ਓਮ, ਬਲਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਅਧਿਆਤਮਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਬਲ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 56
ਓਮ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨਾਂਤਸਂਚਾਰਿਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨੌਜਵਾਨ ਜੋ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਕੁੰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਵਿਚਰਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 57
ਓਮ, ਤੁਲਸੀਦਾਮਭੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 58
ਓਮ, ਸ਼ਿਆਮੰਤਕਮਣੇਰ੍ਹਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਿਆਮੰਤਕ ਮਣੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 59
ਓਮ, ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਮਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬਦਰੀਨਾਥ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਅਵਤਾਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 60
ਓਮ, ਕੁਬ੍ਜਾਕ੍ਰਿਸ਼੍ਣਾਂਬਰਧਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਰੁਣਾਮਈ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਬਜ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੇਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 61
ਓਮ, ਮਾਯਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਯੋਗਮਾਇਆ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਭਰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 62
ਓਮ, ਪਰਮਪੁਰੁਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ ਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ।
ਸ਼ਲੋਕ 63
ਓਮ, ਮੁਸ਼੍ਟਿਕਾਸੁਰਚਾਣੂਰਮੱਲਯੁੱਧਵਿਸ਼ਾਰਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨਿਪੁੰਨ ਪਹਿਲਵਾਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੰਸ ਦੇ ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼੍ਟਿਕ ਅਤੇ ਚਾਣੂਰ ਵਰਗੇ ਦੈਂਤ ਪਹਿਲਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
ਸ਼ਲੋਕ 64
ਓਮ, ਸਂਸਾਰਵੈਰਿਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੰਸਾਰੀ ਭਰਮ ਅਤੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਨਾਸ਼ਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 65
ਓਮ, ਕਂਸਾਰਿ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜ਼ਾਲਮ ਰਾਜਾ ਕੰਸ ਦੇ ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਨਾਸ਼ਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 66
ਓਮ, ਮੁਰਾਰਿ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮੁਰ ਦੈਂਤ ਦੇ ਜੇਤੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 67
ਓਮ, ਨਰਕਾਂਤਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨਰਕਾਸੁਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 16,000 ਕੈਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ।
ਸ਼ਲੋਕ 68
ਓਮ, ਅਨਾਦਿਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੰਸਾਰੀ ਮੋਹ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਦੀਵੀ ਅਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮਚਰਜ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸ਼ੁੱਧ ਸੱਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 69
ਓਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼੍ਣਵ੍ਯਸਨਕਰ੍ਸ਼ਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਰਕਸ਼ਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਰੂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅਸੀਮ ਵਸਤ੍ਰ ਦੇ ਕੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਮਾਣ-ਮਰਿਆਦਾ ਬਚਾਈ।
ਸ਼ਲੋਕ 70
ਓਮ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿੰਦਕ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਿਆ।
ਸ਼ਲੋਕ 71
ਓਮ, ਦੁਰਯੋਧਨਕੁਲਾਂਤਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 72
ਓਮ, ਵਿਦੁਰਾਕ੍ਰੂਰਵਰਦਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦਿਆਲੂ ਦਾਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦੁਰ ਅਤੇ ਅਕ੍ਰੂਰ ਉੱਤੇ ਵਰ ਵਰਸਾਏ।
ਸ਼ਲੋਕ 73
ਓਮ, ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਰਣ-ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਵਿਖਾਇਆ।
ਸ਼ਲੋਕ 74
ਓਮ, ਸਤ੍ਯਵਾਚੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਸੱਚ ਦੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਚਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 75
ਓਮ, ਸਤ੍ਯਸਂਕਲ੍ਪਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਰ ਦਿਵ੍ਯ ਸੰਕਲਪ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਸਾਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 76
ਓਮ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਰਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਰਾਣੀ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਾਥੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 77
ਓਮ, ਜਯਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਦਾ ਜੇਤੂ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 78
ਓਮ, ਸੁਭਦ੍ਰਾਪੂਰ੍ਵਜਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਭੈਣ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 79
ਓਮ, ਵਿਸ਼੍ਣਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਣੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 80
ਓਮ, ਭੀਸ਼੍ਮਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਗੌਰਵਮਈ ਮੁਕਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 81
ਓਮ, ਜਗਦ੍ਗੁਰੁ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਗੁਰੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 82
ਓਮ, ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਸਰਬਉੱਚ ਸੁਆਮੀ ਜੋ ਪੁਰੀ ਵਿੱਚ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 83
ਓਮ, ਵੇਣੁਨਾਦਵਿਸ਼ਾਰਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬੰਸਰੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਉਸਤਾਦ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 84
ਓਮ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਸੁਰਵਿਧ੍ਵੰਸਿਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬਲਦ-ਰੂਪੀ ਦੈਂਤ ਅਰਿਸ਼ਟਾਸੁਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 85
ਓਮ, ਬਾਣਾਸੁਰਕਰਾਂਚਿਦ੍ਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵੀਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੈਂਤ ਬਾਣਾਸੁਰ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਹਾਂ ਕੱਟ ਕੇ ਉਸਦਾ ਹੰਕਾਰ ਤੋੜਿਆ।
ਸ਼ਲੋਕ 86
ਓਮ, ਯੁਧਿਸ਼੍ਠਿਰਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਠਾਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਰਾਜਕਰਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ।
ਸ਼ਲੋਕ 87
ਓਮ, ਬਰ੍ਹਿਬਰ੍ਹਾਵਤੰਸਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮਨਮੋਹਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਜੋ ਮੁਕਟ ਵਿੱਚ ਰੰਗੀਨ ਮੋਰ-ਪੰਖ ਸਜਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 88
ਓਮ, ਪਾਰ੍ਥਸਾਰਥਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਰਜੁਨ (ਪਾਰ੍ਥ) ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਾਰਥੀ ਜੋ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰੱਥ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 89
ਓਮ, ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਪ੍ਰਗਟ ਪਰਮ ਸਾਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 90
ਓਮ, ਗੀਤਾਮ੍ਰਿਤਮਹੋਦਧਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਅਖੁੱਟ ਸਾਗਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 91
ਓਮ, ਕਾਲੀਯਫਣਿਮਣਿਕਾਯਰਂਜਿਤਸ਼੍ਰੀਪਾਦਾਂਬੁਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਉਹ ਨਰਤਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨ ਕਾਲੀਯ ਨਾਗ ਦੇ ਫਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਗਏ।
ਸ਼ਲੋਕ 92
ਓਮ, ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਮਰ ਮਾਤਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੇ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਉਦਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 93
ਓਮ, ਯਜ੍ਞਭੋਕ੍ਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੇ ਵੈਦਿਕ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਪਰਮ ਭੋਗੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਗੰਤਵ੍ਯ।
ਸ਼ਲੋਕ 94
ਓਮ, ਦਾਨਵੇਂਦ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਧਰਮੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਦੈਂਤ-ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 95
ਓਮ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਆਦਿ ਸ਼ਰਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਜਲਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 96
ਓਮ, ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪਰਮ ਅਲੌਕਿਕ ਪਰਮ ਸੱਚ।
ਸ਼ਲੋਕ 97
ਓਮ, ਪੰਨਗਾਸ਼ਨਵਾਹਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਖਾਣਹਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 98
ਓਮ, ਜਲਕ੍ਰੀੜਾਸਮਾਸਕ੍ਤਗੋਪੀਵਸ੍ਤ੍ਰਾਪਹਾਰਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਯਮੁਨਾ ਕਿਨਾਰੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਚਿਪਕੇ ਸਾਰੇ ਦਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਇਆ।
ਸ਼ਲੋਕ 99
ਓਮ, ਪੁਣ੍ਯਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਲੋਕ ਅਤੇ ਕੀਰਤੀ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 100
ਓਮ, ਤੀਰ੍ਥਪਾਦਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ-ਜਲਾਂ ਦਾ ਪਰਮ ਸੋਮਾ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 101
ਓਮ, ਵੇਦਵੇਦ੍ਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮ ਯਥਾਰਥ।
ਸ਼ਲੋਕ 102
ਓਮ, ਦਯਾਨਿਧਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਸੀਮ ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਅਥਾਹ ਸਾਗਰ ਅਤੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 103
ਓਮ, ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਮਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 104
ਓਮ, ਸਰ੍ਵਗ੍ਰਹਰੂਪਿਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸ਼ਾਸਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਮੰਡਲਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 105
ਓਮ, ਪਰਤਪਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ ਪਰਮ ਯਥਾਰਥ।
ਸ਼ਲੋਕ 106
ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਰਬ-ਆਕਰਸ਼ਕ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 107
ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਅਲੌਕਿਕ ਆਤਮਾ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 108
ਪੂਜਾ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਠ ਲਾਭ (ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ)
ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀਬੁੱਧਵਾਰ, ਵੀਰਵਾਰ ਅਤੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਜਾਂ ਸੰਝ ਵੇਲੇ
ਤੁਲਸੀ ਪੱਤਰ, ਮੱਖਣ-ਮਿਸ਼ਰੀ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਫੁੱਲ
- ਪਰਮ ਭਗਤੀ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ
ਪਿਛੋਕੜ
ਸਤੋਤ੍ਰਨਿਧੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸ਼ਟੋਤ੍ਤਰ ਸ਼ਤਨਾਮਾਵਲੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਦੇ 108 ਵਿੱਚੋਂ 88 ਨਾਮ ਉਸ ਦੇ ਪਾਠ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਬਾਕੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਜਾਂ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੂਚੀਆਂ ਦੇ ਪਾਠਾਂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਮਾਂਕ 1 ਤੋਂ 108 ਤੱਕ ਦੇ ਇਹ ਨਾਮ ਗੋਕੁਲ-ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੀ ਬਾਲ-ਲੀਲਾ (ਗੋਵਰਧਨਧਰ, ਕ੍ਰ. 46) ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸਾਰਥੀ (ਪਾਰਥਸਾਰਥੀ, ਕ੍ਰ. 89) ਅਤੇ ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਤੱਕ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਅਤੇ ਨਿੱਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦਲ ਸਮੇਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਭਗਤੀ-ਸਾਧਨਾ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਗੋਵਰ੍ਧਨ ਪਰਬਤ ਚੁੱਕਣਾ
ਨਾਮ 46 (ਗੋਵਰ੍ਧਨਧਰ) ਉਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਰਬਤ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤਾਂ ਚੁੱਕੀ ਰੱਖਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੂਸਲਾਧਾਰ ਵਰਖਾ ਤੋਂ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਸਕੇ।
ਬੰਸਰੀ ਦਾ ਰਹੱਸ (ਵੇਣੁਨਾਦ)
ਨਾਮ 84 (ਵੇਣੁਨਾਦਵਿਸ਼ਾਰਦ) ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਨ-ਮੋਹਣੀ ਬੰਸਰੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਖੋਖਲੇ ਮਨੁੱਖੀ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਦਿਵ੍ਯ ਸਾਹ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਗੀਤ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰਥੀ ਦੀ ਕਰੁਣਾ (ਪਾਰ੍ਥਸਾਰਥਿ)
ਨਾਮ 89 (ਪਾਰ੍ਥਸਾਰਥਯੇ) ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਰੱਥ ਹੱਕਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮ ਸੱਚ ਸਦਾ ਸ਼ੁੱਧ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਤਨਾ ਦਾ ਉੱਧਾਰ
ਨਾਮ 17 (ਪੂਤਨਾਜੀਵਿਤਹਾਰ) ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਅਸੀਮ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਪੂਤਨਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅਧਿਆਤਮਕ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਾਲਣ-ਮਾਤਾ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ।
ਦਾਮੋਦਰ ਦਾ ਰਹੱਸ
ਨਾਮ 93 (ਦਾਮੋਦਰ) ਯਸ਼ੋਦਾ ਵੱਲੋਂ ਬਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਮ ਪਰਮ ਸੱਚ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਮਾਂ ਦੇ ਨਿਰਸੁਆਰਥ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੀਆਂ ਡੋਰਾਂ ਹੀ ਬੰਨ੍ਹ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ ਕਰੋ
Krishna
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹੋਰ
ਸਭ ਵੇਖੋਸੰਬੰਧਿਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ
ਉਹੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ