ਤੁਕਾਂ
ਨਾਮ 1–5: ਸ਼੍ਰੀਮਾਤਾ — ਸ਼ੁਭ ਮੰਗਲਮਈ ਜਗਤ-ਮਾਤਾ; ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਰਾਜ੍ਞੀ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸਮਰਾਟ ਮਹਾਰਾਣੀ; ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਸਿੰਹਾਸਨੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਅਤਿ ਮਹਿਮਾਵੰਤ ਸਿੰਘਾਸਣ ਦੀ ਰਾਣੀ; ਚਿਦਗ੍ਨਿਕੁੰਡਸੰਭੂਤਾ — ਸ਼ੁੱਧ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਅਗਨੀ-ਕੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ; ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਸਮੁਦ੍ਯਤਾ — ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਤਪਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 1
ਨਾਮ 6–9: ਉਦ੍ਯਦ੍ਭਾਨੁਸਹਸ੍ਰਾਭਾ — ਉੱਗਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਆਭਾ ਵਾਲੀ; ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਸਮਨ੍ਵਿਤਾ — ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੀ; ਰਾਗਸ੍ਵਰੂਪਪਾਸ਼ਾਢ੍ਯਾ — ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਪਾਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਕ੍ਰੋਧਾਕਾਰਾਙ੍ਕੁਸ਼ੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ — ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅੰਕੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 2
ਨਾਮ 10–12: ਮਨੋਰੂਪੇਕ੍ਸ਼ੁਕੋਦਂਡਾ — ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਗੰਨੇ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਪਂਚਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਸਾਯਕਾ — ਪੰਜ ਸੂਖ਼ਮ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਬਾਣਾਂ ਵਜੋਂ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਨਿਜਾਰੁਣਪ੍ਰਭਾਪੂਰਮਜ੍ਜਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮਂਡਲਾ — ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਲਾਲ ਤੇਜੋਮਈ ਆਭਾ ਵਿੱਚ ਸਮੁੱਚੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਲੀਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 3
ਨਾਮ 13–14: ਚਂਪਕਾਸ਼ੋਕਪੁਨ੍ਨਾਗਸੌਗਂਧਿਕਲਸਤ੍ਕਚਾ — ਚੰਪਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਪੁੰਨਾਗ ਅਤੇ ਸੌਗੰਧਿਕ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਕੇਸਾਂ ਵਾਲੀ; ਕੁਰੁਵਿਂਦਮਣਿਸ਼੍ਰੇਣੀਕਨਤ੍ਕੋਟੀਰਮਂਡਿਤਾ — ਕੁਰੁਵਿੰਦ ਮਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਮੁਕਟ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 4
ਨਾਮ 15–16: ਅਸ਼੍ਟਮੀਚਂਦ੍ਰਵਿਭ੍ਰਾਜਦਲਿਕਸ੍ਥਲਸ਼ੋਭਿਤਾ — ਅਸ਼ਟਮੀ ਦੇ ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਮੱਥੇ ਵਾਲੀ; ਮੁਖਚਂਦ੍ਰਕਲਂਕਾਭਮ੍ਰਿਗਨਾਭਿਵਿਸ਼ੇਸ਼ਕਾ — ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦਾ ਤਿਲਕ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਧੱਬੇ ਵਾਂਗ ਸ਼ੋਭਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 5
ਨਾਮ 17–18: ਵਦਨਸ੍ਮਰਮਾਂਗਲ੍ਯਗ੍ਰੁਹਤੋਰਣਚਿਲ੍ਲਿਕਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਰਵੀਆਂ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਮੰਗਲਮਈ ਗ੍ਰਿਹ ਦੇ ਤੋਰਣਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸ਼ੋਭਦੀਆਂ ਹਨ; ਵਕ੍ਤ੍ਰਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਪਰੀਵਾਹਚਲਨ੍ਮੀਨਾਭਲੋਚਨਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੈਣ ਮੁਖ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਤੈਰਦੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 6
ਨਾਮ 19–20: ਨਵਚਂਪਕਪੁਸ਼੍ਪਾਭਨਾਸਾਦਂਡਵਿਰਾਜਿਤਾ — ਨਵੇਂ ਖਿੜੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ ਸੁੰਦਰ ਨੱਕ ਵਾਲੀ; ਤਾਰਾਕਾਂਤਿਤਿਰਸ੍ਕਾਰਿਨਾਸਾਭਰਣਭਾਸੁਰਾ — ਤਾਰੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੱਕ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਦੇਦੀਪਮਾਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 7
ਨਾਮ 21–22: ਕਦਂਬਮਂਜਰੀਕ੍ਲ੍ਰੁਪ੍ਤਕਰ੍ਣਪੂਰਮਨੋਹਰਾ — ਕਦੰਬ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀ, ਮਨਮੋਹਕ; ਤਾਟਂਕਯੁਗਲੀਭੂਤਤਪਨੋਡੁਪਮਂਡਲਾ — ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਜੋਂ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 8
ਨਾਮ 23–24: ਪਦ੍ਮਰਾਗਸ਼ਿਲਾਦਰ੍ਸ਼ਪਰਿਭਾਵਿਕਪੋਲਭੂਃ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੁੰਦਰ ਹਨ; ਨਵਵਿਦ੍ਰੁਮਬਿਂਬਸ਼੍ਰੀਨ੍ਯਕ੍ਕਾਰਿਰਦਨੱਛਦਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਤਾਜ਼ੇ ਮੂੰਗੇ ਅਤੇ ਬਿੰਬ ਫਲ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 9
ਨਾਮ 25–26: ਸ਼ੁਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਂਕੁਰਾਕਾਰਦ੍ਵਿਜਪਂਕ੍ਤਿਦ੍ਵਯੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਸ਼ੁੱਧ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਅੰਕੁਰਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਕਰ੍ਪੂਰਵੀਟਿਕਾਮੋਦਸਮਾਕਰ੍ਸ਼ਿਦਿਗਂਤਰਾ — ਕਪੂਰ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਚਬਾਉਂਦੀ, ਜਿਸਦੀ ਸੁਗੰਧ ਚਾਰੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 10
ਨਾਮ 27–28: ਨਿਜਸਲ੍ਲਾਪਮਾਧੁਰ੍ਯਵਿਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਿਤਕੱਛਪੀ — ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਦੀ ਮਿਠਾਸ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਵੀਣਾ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ; ਮਨ੍ਦਸ੍ਮਿਤਪ੍ਰਭਾਪੂਰਮਜ੍ਜਤ੍ਕਾਮੇਸ਼ਮਾਨਸਾ — ਆਪਣੀ ਮੰਦ ਮੁਸਕਾਨ ਦੀ ਆਭਾ ਵਿੱਚ ਕਾਮੇਸ਼ (ਸ਼ਿਵ) ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਲੀਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 11
ਨਾਮ 29–30: ਅਨਾਕਲਿਤਸਾਦ੍ਰਸ਼੍ਯਚਿਬੁਕਸ਼੍ਰੀਵਿਰਾਜਿਤਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਠੋਡੀ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ; ਕਾਮੇਸ਼ਬਦ੍ਧਮਾਂਗਲ੍ਯਸੂਤ੍ਰਸ਼ੋਭਿਤਕਂਧਰਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਰਦਨ ਕਾਮੇਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਮੰਗਲ ਸੂਤਰ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 12
ਨਾਮ 31–32: ਕਨਕਾਂਗਦਕੇਯੂਰਕਮਨੀਯਭੁਜਾਨ੍ਵਿਤਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਾਜੂਬੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ; ਰਤ੍ਨਗ੍ਰੈਵੇਯਚਿਂਤਾਕਲੋਲਮੁਕ੍ਤਾਫਲਾਨ੍ਵਿਤਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਰਦਨ ਰਤਨ-ਜੜੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ ਦਾ ਲਾਕਟ ਲਟਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 13
ਨਾਮ 33–34: ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰੇਮਰਤ੍ਨਮਣਿਪ੍ਰਤਿਪਣਸ੍ਤਨੀ — ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਰਤਨ ਦੇ ਬਦਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਤਨ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਨਾਭ੍ਯਾਲਵਾਲਰੋਮਾਲਿਲਤਾਫਲਕੁਚਦ੍ਵਯੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਤਨ ਨਾਭੀ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਵਧਦੀ ਬਾਰੀਕ ਰੋਮ-ਲੜੀ ਦੀ ਵੇਲ ਉੱਤੇ ਫਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 14
ਨਾਮ 35–36: ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਰੋਮਲਤਾਧਾਰਤਾਸਮੁਨ੍ਨੇਯਮਧ੍ਯਮਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਮਰ ਦੀ ਹੋਂਦ ਕੇਵਲ ਇਸ ਤੋਂ ਹੀ ਅਨੁਮਾਨੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ-ਲੜੀ ਦੀ ਵੇਲ ਉਸੇ ਤੋਂ ਉੱਗਦੀ ਹੈ; ਸ੍ਤਨਭਾਰਦਲਨ੍ਮਧ੍ਯਪਟ੍ਟਬਂਧਵਲਿਤ੍ਰਯਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਵਲ ਹਨ ਜੋ ਸਤਨਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠ ਕਮਰ ਨੂੰ ਟੁੱਟਣੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਪੇਟੀ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 15
ਨਾਮ 37–38: ਅਰੁਣਾਰੁਣਕੌਸੁਮ੍ਭਵਸ੍ਤ੍ਰਭਾਸ੍ਵਤ੍ਕਟੀਤਟੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਮਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਵਸਤਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਸੁੰਭ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਰਤ੍ਨਕਿਂਕਿਣਿਕਾਰਮ੍ਯਰਸ਼ਨਾਦਾਮਭੂਸ਼ਿਤਾ — ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੀਆਂ ਘੁੰਗਰੂਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 16
ਨਾਮ 39–40: ਕਾਮੇਸ਼ਜ੍ਞਾਤਸੌਭਾਗ੍ਯਮਾਰ੍ਦਵੋਰੁਦ੍ਵਯਾਨ੍ਵਿਤਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਕੋਮਲਤਾ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕਾਮੇਸ਼ ਨੂੰ ਹੀ ਪਤਾ ਹੈ; ਮਾਣਿਕ੍ਯਮਕੁਟਾਕਾਰਜਾਨੁਦ੍ਵਯਵਿਰਾਜਿਤਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੋਡੇ ਮਾਣਿਕ ਰਤਨ ਤੋਂ ਬਣੇ ਮੁਕਟਾਂ ਵਰਗੇ ਸ਼ੋਭਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 17
ਨਾਮ 41–43: ਇਂਦ੍ਰਗੋਪਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ੍ਮਰਤੂਣਾਭਜਂਘਿਕਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਰਤਨ-ਜੜੇ ਤਰਕਸ਼ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਗੂਢਗੁਲ੍ਫਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿੱਟੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਕੂਰ੍ਮਪ੍ਰਿਸ਼੍ਠਜਯਿਸ਼੍ਣੁਪ੍ਰਪਦਾਨ੍ਵਿਤਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲੇ ਕੱਛੂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਦੀ ਕੋਮਲਤਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 18
ਨਾਮ 44–45: ਨਖਦੀਧਿਤਿਸਂਛਨ੍ਨਨਮਜ੍ਜਨਤਮੋਗੁਣਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਹੁੰਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਭਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਦਦ੍ਵਯਪ੍ਰਭਾਜਾਲਪਰਾਕ੍ਰੁਤਸਰੋਰੁਹਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਆਭਾ ਵਿੱਚ ਕਮਲ-ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 19
ਨਾਮ 46–48: ਸ਼ਿਂਜਾਨਮਣਿਮਂਜਿਰਮਂਡਿਤਸ਼੍ਰੀਪਦਾਂਬੁਜਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਕਮਲ-ਚਰਨ ਰਤਨ-ਜੜੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਝਾਂਜਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ ਜੋ ਮਿੱਠੀ ਛਣਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮਰਾਲੀਮਂਦਗਮਨਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਧੀਮੀ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਹੈ; ਮਹਾਲਾਵਣ੍ਯਸ਼ੇਵਧਿਃ — ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਮਹਾਨ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 20
ਨਾਮ 49–54: ਸਰ੍ਵਾਰੁਣਾ — ਸਮੁੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਵਰਣ ਵਾਲੀ; ਅਨਵਦ੍ਯਾਂਗੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ; ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂਸ਼ਿਤਾ — ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ; ਸ਼ਿਵਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਾਂਕਸ੍ਥਾ — ਕਾਮ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਰਾਜਮਾਨ; ਸ਼ਿਵਾ — ਸਮੁੱਚੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਾਤੀ; ਸ੍ਵਾਧੀਨਵਲ੍ਲਭਾ — ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 21
ਨਾਮ 55–58: ਸੁਮੇਰੁਮਧ੍ਯਸ਼ਿਖਰਸ੍ਥਾ — ਸੁਮੇਰੂ ਪਰਬਤ ਦੀ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ; ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਨਗਰਨਾਯਿਕਾ — ਅਤਿ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਨਗਰ ਦੀ ਸਵਾਮਿਨੀ; ਚਿਂਤਾਮਣਿਗ੍ਰਹਾਂਤਸ੍ਥਾ — ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਦੇ ਬਣੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਪਂਚਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾ — ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 22
ਨਾਮ 59–63: ਮਹਾਪਦ੍ਮਾਟਵੀਸਂਸ੍ਥਾ — ਮਹਾਨ ਕਮਲ-ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਕਦਂਬਵਨਵਾਸਿਨੀ — ਕਦੰਬ ਦੇ ਬਨ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਸੁਧਾਸਾਗਰਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾ — ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਾਗਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੈਣ ਕਾਮਨਾ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸੁੰਦਰ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀ; ਕਾਮਦਾਯਿਨੀ — ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 23
ਨਾਮ 64–65: ਦੇਵਰ੍ਸ਼ਿਗਣਸਂਘਾਤਸ੍ਤੂਯਮਾਨਾਤ੍ਮਵੈਭਵਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਭਂਡਾਸੁਰਵਧੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਸ਼ਕ੍ਤਿਸੇਨਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾ — ਭੰਡਾਸੁਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਲਈ ਤਤਪਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 24
ਨਾਮ 66–67: ਸਂਪਤ੍ਕਰੀਸਮਾਰੂਢਸਿਂਧੁਰਵ੍ਰਜਸੇਵਿਤਾ — ਸੰਪਤਕਰੀ ਦੁਆਰਾ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਸੰਚਾਲਿਤ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਸੇਵਿਤ; ਅਸ਼੍ਵਾਰੂਢਾਧਿਸ਼੍ਠਿਤਾਸ਼੍ਵਕੋਟਿਕੋਟਿਭਿਰਾਵ੍ਰਤਾ — ਅਸ਼ਵਾਰੂਢਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਕਮਾਨ ਹੇਠ ਕਈ ਕਰੋੜਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ।
ਸ਼ਲੋਕ 25
ਨਾਮ 68–69: ਚਕ੍ਰਰਾਜਰਥਾਰੂਢਸਰ੍ਵਾਯੁਧਪਰਿਸ਼੍ਕ੍ਰੁਤਾ — ਚਕ੍ਰਰਾਜ ਨਾਮਕ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ; ਗੇਯਚਕ੍ਰਰਥਾਰੂਢਮਂਤ੍ਰਿਣੀਪਰਿਸੇਵਿਤਾ — ਗੇਯਚਕ੍ਰ ਨਾਮਕ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਮੰਤ੍ਰਿਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 26
ਨਾਮ 70–71: ਕਿਰਿਚਕ੍ਰਰਥਾਰੂਢਦਂਡਨਾਥਾਪੁਰਸ੍ਕ੍ਰਿਤਾ — ਕਿਰਿਚਕ੍ਰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਦਂਡਨਾਥਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਲੋਂ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਹੋਈ; ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਿਨਿਕਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਾਕਾਰਮਧ੍ਯਗਾ — ਜਵਾਲਾਮਾਲਿਨੀ ਦੁਆਰਾ ਰਚੇ ਅਗਨੀ-ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 27
ਨਾਮ 72–73: ਭਂਡਸੈਨ੍ਯਵਧੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਸ਼ਕ੍ਤਿਵਿਕ੍ਰਮਹਰ੍ਸ਼ਿਤਾ — ਭੰਡਾਸੁਰ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਤਪਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਵੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ; ਨਿਤ੍ਯਾਪਰਾਕ੍ਰਮਾਟੋਪਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾ — ਆਪਣੀਆਂ ਨਿੱਤਯਾ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 28
ਨਾਮ 74–75: ਭਂਡਪੁਤ੍ਰਵਧੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਬਾਲਾਵਿਕ੍ਰਮਨਂਦਿਤਾ — ਭੰਡ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਲਈ ਤਤਪਰ ਦੇਵੀ ਬਾਲਾ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਵੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ; ਮਂਤ੍ਰਿਣ੍ਯਂਬਾਵਿਰਚਿਤਵਿਸ਼ਂਗਵਧਤੋਸ਼ਿਤਾ — ਮੰਤ੍ਰਿਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਲੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੰਗ ਦੈਂਤ ਦੇ ਵਧ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 29
ਨਾਮ 76–77: ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਪ੍ਰਾਣਹਰਣਵਾਰਾਹੀਵੀਰ੍ਯਨਂਦਿਤਾ — ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣ ਹਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਾਰਾਹੀ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ; ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਮੁਖਾਲੋਕਕਲ੍ਪਿਤਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾ — ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰ ਦੇ ਮੁਖ ਦੀ ਝਲਕ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 30
ਨਾਮ 78–79: ਮਹਾਗਣੇਸ਼ਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਵਿਘ੍ਨਯਂਤ੍ਰਪ੍ਰਹਰ੍ਸ਼ਿਤਾ — ਮਹਾਗਣੇਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ; ਭਂਡਾਸੁਰੇਂਦ੍ਰਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਸ਼ਿਣੀ — ਭੰਡਾਸੁਰ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਏ ਹਰ ਹਥਿਆਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਪ੍ਰਤੀ-ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 31
ਨਾਮ 80–81: ਰਾਜਂਗੁਲਿਨਖੋਤ੍ਪਨ੍ਨਨਾਰਾਯਣਦਸ਼ਾਕ੍ਰੁਤਿਃ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਨਹੁੰਆਂ ਤੋਂ ਨਾਰਾਇਣ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ) ਦੇ ਦਸੇ ਅਵਤਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ; ਮਹਾਪਾਸ਼ੁਪਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾਸੁਰਸੈਨਿਕਾ — ਮਹਾਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ ਦੀ ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਦੈਂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 32
ਨਾਮ 82–83: ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਾਸ੍ਤ੍ਰਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਸਭਂਡਾਸੁਰਸ਼ੂਨ੍ਯਕਾ — ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਭੰਡਾਸੁਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸ਼ੂਨ੍ਯਕ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਪੇਂਦ੍ਰਮਹੇਂਦ੍ਰਾਦਿਦੇਵਸਂਸ੍ਤੁਤਵੈਭਵਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 33
ਨਾਮ 84–85: ਹਰਨੇਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਸਂਦਂਧਕਾਮਸਂਜੀਵਨੌਸ਼ਧਿਃ — ਸ਼ਿਵ ਦੇ (ਤੀਜੇ) ਨੇਤਰ ਦੀ ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਭਸਮ ਹੋਏ ਕਾਮਦੇਵ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਔਸ਼ਧੀ; ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਗ੍ਭਵਕੂਟੈਕਸ੍ਵਰੂਪਮੁਖਪਂਕਜਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਮਲ-ਮੁਖ ਪੰਚਦਸ਼ੀ ਮੰਤਰ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਵਾਗਭਵ ਕੂਟ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 34
ਨਾਮ 86–87: ਕਂਠਾਧਃਕਟਿਪਰ੍ਯਂਤਮਧ੍ਯਕੂਟਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ — ਗਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਮਰ ਤੱਕ ਪੰਚਦਸ਼ਾਕਸ਼ਰੀ ਮੰਤਰ ਦੇ ਮੱਧ ਕੂਟ ਦਾ ਸਰੂਪ; ਸ਼ਕ੍ਤਿਕੂਟੈਕਤਾਪਨ੍ਨਕਟ੍ਯਧੋਭਾਗਧਾਰਿਣੀ — ਕਮਰ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਭਾਗ ਸ਼ਕਤੀ ਕੂਟ ਦਾ ਸਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 35
ਨਾਮ 88–91: ਮੂਲਮਂਤ੍ਰਾਤ੍ਮਿਕਾ — ਮੂਲ ਮੰਤਰ (ਪੰਚਦਸ਼ਾਕਸ਼ਰੀ ਮੰਤਰ) ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਮੂਲਕੂਟਤ੍ਰਯਕਲੇਵਰਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ (ਸੂਖ਼ਮ) ਸਰੀਰ ਪੰਚਦਸ਼ਾਕਸ਼ਰੀ ਮੰਤਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਕੁਲਾਮ੍ਰਿਤੈਕਰਸਿਕਾ — ਕੁਲ ਨਾਮਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਕੁਲਸਂਕੇਤਪਾਲਿਨੀ — ਕੁਲ ਮਾਰਗ ਦੇ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਅਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 36
ਨਾਮ 92–98: ਕੁਲਾਂਗਨਾ — ਚੰਗੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮੀ; ਕੁਲਾਂਤਸ੍ਥਾ — ਕੁਲ ਵਿੱਦਿਆ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਕੌਲਿਨੀ — ਕੁਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ; ਕੁਲਯੋਗਿਨੀ — ਕੁਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਦੇਵੀ; ਅਕੁਲਾ — ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਕੁਲ ਨਹੀਂ; ਸਮਯਾਂਤਸ੍ਥਾ — ਸਮਯ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਸਮਯਾਚਾਰਤਤ੍ਪਰਾ — ਸਮਯ ਰੂਪ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 37
ਨਾਮ 99–102: ਮੂਲਾਧਾਰੈਕਨਿਲਯਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਨਿਵਾਸ ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਹੈ; ਬ੍ਰਹ੍ਮਗ੍ਰਂਥਿਵਿਭੇਦਿਨੀ — ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗੰਢ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ; ਮਣਿਪੂਰਾਂਤਰੁਦਿਤਾ — ਮਣੀਪੂਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ; ਵਿਸ਼੍ਣੁਗ੍ਰਂਥਿਵਿਭੇਦਿਨੀ — ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਗੰਢ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 38
ਨਾਮ 103–106: ਆਗ੍ਯਾਚਕ੍ਰਾਂਤਰਾਲਸ੍ਥਾ — ਆਗਿਆ ਚੱਕਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਰੁਦ੍ਰਗ੍ਰਂਥਿਵਿਭੇਦਿਨੀ — ਰੁਦਰ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਗੰਢ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ; ਸਹਸ੍ਰਾਰਾਮ੍ਬੁਜਾਰੂਢਾ — ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਆਰੂੜ੍ਹ; ਸੁਧਾਸਾਰਾਭਿਵਰ੍ਸ਼ਿਣੀ — ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਰਸਾਉਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 39
ਨਾਮ 107–111: ਤਡਿਲ੍ਲਤਾਸਮਰੁਚਿਃ — ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਵਰਗੀ ਸੁੰਦਰ; ਸ਼ਟ੍ਚਕ੍ਰੋਪਰਿਸਂਸ੍ਥਿਤਾ — ਛੇ ਚੱਕਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਮਹਾਸਕ੍ਤਿਃ — ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਅਤਿ ਲੀਨ; ਕੁਂਡਲਿਨੀ — ਕੁੰਡਲੀ ਵਾਂਗ ਵਲੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ; ਬਿਸਤਂਤੁਤਨੀਯਸੀ — ਕਮਲ ਦੀ ਤੰਤੂ ਵਾਂਗ ਬਾਰੀਕ ਅਤੇ ਕੋਮਲ।
ਸ਼ਲੋਕ 40
ਨਾਮ 112–117: ਭਵਾਨੀ — ਭਵ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪਤਨੀ; ਭਾਵਨਾਗਮ੍ਯਾ — ਕਲਪਨਾ ਜਾਂ ਵਿਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਨਾ ਪਹੁੰਚੀ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀ; ਭਵਾਰਣ੍ਯਕੁਠਾਰਿਕਾ — ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀ ਕੁਹਾੜੀ ਵਰਗੀ; ਭਦ੍ਰਪ੍ਰਿਯਾ — ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਾਤੀ; ਭਦ੍ਰਮੂਰ੍ਤਿਃ — ਸ਼ੁਭਤਾ ਅਤੇ ਕਲਿਆਣ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਭਕ੍ਤਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਨੀ — ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 41
ਨਾਮ 118–125: ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਿਯਾ — ਭਗਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਭਕ੍ਤਿਗਮ੍ਯਾ — ਕੇਵਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ; ਭਕ੍ਤਿਵਸ਼੍ਯਾ — ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ; ਭਯਾਪਹਾ — ਭੈਅ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸ਼ਾਂਭਵੀ — ਸ਼ੰਭੂ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪਤਨੀ; ਸ਼ਾਰਦਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਸ਼ਾਰਦਾ (ਸਰਸਵਤੀ, ਵਾਣੀ ਦੀ ਦੇਵੀ) ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਸ਼ਰ੍ਵਾਣੀ — ਸ਼ਰਵ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪਤਨੀ; ਸ਼ਰ੍ਮਦਾਯਿਨੀ — ਸੁੱਖ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 42
ਨਾਮ 126–133: ਸ਼ਾਂਕਰੀ — ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ; ਸ਼੍ਰੀਕਰੀ — ਭਰਪੂਰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਸਾਧ੍ਵੀ — ਪਵਿੱਤਰ; ਸ਼ਰੱਚਂਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਖ ਨਿਰਮਲ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦੇ ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਾਤੋਦਰੀ — ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ; ਸ਼ਾਂਤਿਮਤੀ — ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ; ਨਿਰਾਧਾਰਾ — ਕਿਸੇ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ; ਨਿਰਂਜਨਾ — ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਾ ਬੱਝੀ, ਸਦਾ ਨਿਰਲੇਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 43
ਨਾਮ 134–143: ਨਿਰ੍ਲੇਪਾ — ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਮੈਲ ਤੋਂ ਮੁਕਤ; ਨਿਰ੍ਮਲਾ — ਹਰ ਮੈਲ ਤੋਂ ਮੁਕਤ; ਨਿਤ੍ਯਾ — ਸਦੀਵੀ; ਨਿਰਾਕਾਰਾ — ਆਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਨਿਰਾਕੁਲਾ — ਵਿਆਕੁਲਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ — ਸਤ, ਰਜ ਅਤੇ ਤਮ ਦੇ ਤਿੰਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਨਿਸ਼੍ਕਲਾ — ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਸ਼ਾਂਤਾ — ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ; ਨਿਸ਼੍ਕਾਮਾ — ਕਾਮਨਾ ਰਹਿਤ; ਨਿਰੁਪਪ੍ਲਵਾ — ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 44
ਨਾਮ 144–151: ਨਿਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾ — ਸਦਾ ਸੰਸਾਰਿਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ; ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰਾ — ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਨਿਸ਼੍ਪ੍ਰਪਂਚਾ — ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਸਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾ — ਕਿਸੇ ਦੇ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ; ਨਿਤ੍ਯਸ਼ੁੱਧਾ — ਸਦਾ ਸ਼ੁੱਧ; ਨਿਤ੍ਯਬੁੱਧਾ — ਸਦਾ ਜਾਗ੍ਰਤ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੀ; ਨਿਰਵਦ੍ਯਾ — ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਸਲਾਹੁਣ ਯੋਗ; ਨਿਰਂਤਰਾ — ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 45
ਨਾਮ 152–159: ਨਿਸ਼੍ਕਾਰਣਾ — ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਦੇ; ਨਿਸ਼੍ਕਲਂਕਾ — ਬੇਦਾਗ; ਨਿਰੁਪਾਧਿਃ — ਹਰ ਸੀਮਾ ਅਤੇ ਉਪਾਧੀ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਨਿਰੀਸ਼੍ਵਰਾ — ਜਿਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਰੱਖਿਅਕ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਨੀਰਾਗਾ — ਕਾਮਨਾ ਰਹਿਤ; ਰਾਗਮਥਨੀ — ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਨਿਰ੍ਮਦਾ — ਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ; ਮਦਨਾਸ਼ਿਨੀ — ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 46
ਨਾਮ 160–167: ਨਿਸ਼੍ਚਿਂਤਾ — ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਨਿਰਹਂਕਾਰਾ — ਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 'ਮੈਂ' ਅਤੇ 'ਮੇਰਾ' ਦਾ ਭਾਵ ਨਹੀਂ; ਨਿਰ੍ਮੋਹਾ — ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ; ਮੋਹਨਾਸ਼ਿਨੀ — ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਮੋਹ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਨਿਰ੍ਮਮਾ — ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰਥ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਮਮਤਾਹਂਤ੍ਰੀ — ਮਾਲਕੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਨਿਸ਼੍ਪਾਪਾ — ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ — ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 47
ਨਾਮ 168–175: ਨਿਸ਼੍ਕ੍ਰੋਧਾ — ਕ੍ਰੋਧ ਰਹਿਤ; ਕ੍ਰੋਧਸ਼ਮਨੀ — ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਨਿਰ੍ਲੋਭਾ — ਲੋਭ ਰਹਿਤ; ਲੋਭਨਾਸ਼ਿਨੀ — ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਲੋਭ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਨਿਃਸਂਸ਼ਯਾ — ਸੰਦੇਹ ਰਹਿਤ; ਸੰਸ਼ਯਘ੍ਨੀ — ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ; ਨਿਰ੍ਭਵਾ — ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਭਵਨਾਸ਼ਿਨੀ — ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 48
ਨਾਮ 176–183: ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪਾ — ਝੂਠੀਆਂ ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ; ਨਿਰਾਬਾਧਾ — ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਨਾਲ ਵਿਚਲਿਤ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ; ਨਿਰ੍ਭੇਦਾ — ਹਰ ਭੇਦ-ਭਾਵ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਭੇਦਨਾਸ਼ਿਨੀ — ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਭੇਦ-ਭਾਵ ਨੂੰ ਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਨਿਰ੍ਨਾਸ਼ਾ — ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ; ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁਮਥਨੀ — ਮੌਤ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਨਿਸ਼੍ਕ੍ਰਿਯਾ — ਕਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਥਿਤ; ਨਿਸ਼੍ਪਰਿਗ੍ਰਹਾ — ਕੁਝ ਵੀ ਗ੍ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 49
ਨਾਮ 184–192: ਨਿਸ੍ਤੁਲਾ — ਬੇਮਿਸਾਲ, ਜਿਸਦੀ ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ; ਨੀਲਚਿਕੁਰਾ — ਚਮਕਦੇ ਕਾਲੇ ਕੇਸਾਂ ਵਾਲੀ; ਨਿਰਪਾਯਾ — ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ; ਨਿਰਤ੍ਯਯਾ — ਜਿਸਦਾ ਉਲੰਘਣ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਦੁਰ੍ਲਭਾ — ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ; ਦੁਰ੍ਗਮਾ — ਅਤਿ ਯਤਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ; ਦੁਰ੍ਗਾ — ਦੇਵੀ ਦੁਰਗਾ; ਦੁਃਖਹਂਤ੍ਰੀ — ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸੁਖਪ੍ਰਦਾ — ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 50
ਨਾਮ 193–198: ਦੁਸ਼੍ਟਦੂਰਾ — ਪਾਪੀਆਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਦੂਰ; ਦੁਰਾਚਾਰਸ਼ਮਨੀ — ਬੁਰੇ ਆਚਰਣ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ; ਦੋਸ਼ਵਰ੍ਜਿਤਾ — ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾ — ਸਰਬ-ਗਿਆਤਾ; ਸਾਂਦ੍ਰਕਰੁਣਾ — ਗਹਿਰੀ ਕਰੁਣਾ ਵਾਲੀ; ਸਮਾਨਾਧਿਕਵਰ੍ਜਿਤਾ — ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਨਾ ਉੱਤਮ।
ਸ਼ਲੋਕ 51
ਨਾਮ 199–204: ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਮਯੀ — ਸਮੁੱਚੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਾ — ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ੁਭਤਾਵਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ; ਸਦ੍ਗਤਿਪ੍ਰਦਾ — ਸਹੀ ਮਾਰਗ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਚੇਤਨ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹ ਸਭ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸਰ੍ਵਮਯੀ — ਹਰ ਚੇਤਨ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ; ਸਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ — ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਸਾਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 52
ਨਾਮ 205–211: ਸਰ੍ਵਯਂਤ੍ਰਾਤ੍ਮਿਕਾ — ਸਾਰੇ ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ; ਸਰ੍ਵਤਂਤ੍ਰਰੂਪਾ — ਸਾਰੇ ਤੰਤਰਾਂ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਮਨੋਨ੍ਮਨੀ — ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ; ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਦੀ ਪਤਨੀ; ਮਹਾਦੇਵੀ — ਅਪਾਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ; ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ — ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ; ਮ੍ਰਿਡਪ੍ਰਿਯਾ — ਮ੍ਰਿੜ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪਿਆਰੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 53
ਨਾਮ 212–218: ਮਹਾਰੂਪਾ — ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲੀ; ਮਹਾਪੂਜ੍ਯਾ — ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਣੀ; ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀ — ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਮਹਾਮਾਯਾ — ਮਹਾਨ ਮਾਇਆ; ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾ — ਮਹਾਨ ਸਤ੍ਵ ਗੁਣ ਵਾਲੀ; ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਃ — ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ; ਮਹਾਰਤਿਃ — ਅਪਾਰ ਆਨੰਦ ਦਾ ਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 54
ਨਾਮ 219–225: ਮਹਾਭੋਗਾ — ਅਪਾਰ ਧਨ ਵਾਲੀ; ਮਹੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾ — ਸਰਬਉੱਚ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਵਾਲੀ; ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ — ਸਰਬਉੱਚ ਬਹਾਦਰੀ ਵਾਲੀ; ਮਹਾਬਲਾ — ਸਰਬਉੱਚ ਬਲ ਵਾਲੀ; ਮਹਾਬੁੱਧਿਃ — ਸਰਬਉੱਚ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੀ; ਮਹਾਸਿੱਧਿਃ — ਉੱਚਤਮ ਸਿੱਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਮਹਾਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਮਹਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਯ ਈਸ਼੍ਵਰੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 55
ਨਾਮ 226–231: ਮਹਾਤਂਤ੍ਰਾ — ਕੁਲਾਰਣਵ ਅਤੇ ਜ੍ਞਾਨਾਰਣਵ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਤੰਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਮਹਾਮਂਤ੍ਰਾ — ਮਹਾਨ ਮੰਤਰ; ਮਹਾਯਂਤ੍ਰਾ — ਮਹਾਨ ਯੰਤਰਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ; ਮਹਾਸਨਾ — ਮਹਾਨ ਆਸਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ; ਮਹਾਯਾਗਕ੍ਰਮਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਮਹਾਯਾਗ ਦੀ ਵਿਧੀ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜਿਤ; ਮਹਾਭੈਰਵਪੂਜਿਤਾ — ਮਹਾਭੈਰਵ (ਸ਼ਿਵ) ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 56
ਨਾਮ 232–234: ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮਹਾਕਲ੍ਪਮਹਾਤਾਂਡਵਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੀ — ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਹਾਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ (ਸ਼ਿਵ) ਦੇ ਮਹਾਨ ਤਾਂਡਵ ਦੀ ਸਾਕਸ਼ੀ; ਮਹਾਕਾਮੇਸ਼ਮਹਿਸ਼ੀ — ਮਹਾਕਾਮੇਸ਼ਵਰ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਮਹਾਰਾਣੀ; ਮਹਾਤ੍ਰਿਪੁਰਸੁਂਦਰੀ — ਮਹਾਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਸੁੰਦਰੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 57
ਨਾਮ 235–237: ਚਤੁਸ਼੍ਸ਼ਸ਼੍ਟ੍ਯੁਪਚਾਰਾਢ੍ਯਾ — ਚੌਂਹਠ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਤ; ਚਤੁਸ਼੍ਸ਼ਸ਼੍ਟਿਕਲਾਮਯੀ — ਚੌਂਹਠ ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ; ਮਹਾਚਤੁਸ਼੍ਸ਼ਸ਼੍ਟਿਕੋਟਿਯੋਗਿਨੀਗਣਸੇਵਿਤਾ — ਚੌਂਹਠ ਕਰੋੜ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 58
ਨਾਮ 238–243: ਮਨੁਵਿਦ੍ਯਾ — ਮਨੂ ਵਿੱਦਿਆ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਚਂਦ੍ਰਵਿਦ੍ਯਾ — ਚੰਦਰ ਵਿੱਦਿਆ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਚਂਦ੍ਰਮਂਡਲਮਧ੍ਯਗਾ — ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਡਿਸਕ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਚਾਰੁਰੂਪਾ — ਅਜਿਹੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਜੋ ਨਾ ਵਧਦੀ ਹੈ ਨਾ ਘਟਦੀ ਹੈ; ਚਾਰੁਹਾਸਾ — ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ; ਚਾਰੁਚਂਦ੍ਰਕਲਾਧਰਾ — ਸੁੰਦਰ ਅਰਧ-ਚੰਦ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਨਾ ਵਧਦਾ ਨਾ ਘਟਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 59
ਨਾਮ 244–248: ਚਰਾਚਰਜਗਨ੍ਨਾਥਾ — ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨਾ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਵਾਮਿਨੀ; ਚਕ੍ਰਰਾਜਨਿਕੇਤਨਾ — ਸ਼੍ਰੀ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਪਾਰ੍ਵਤੀ — ਪਰਬਤ (ਹਿਮਾਲਿਆ) ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ; ਪਦ੍ਮਨਯਨਾ — ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਵਰਗੇ ਲੰਮੇ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀ; ਪਦ੍ਮਰਾਗਸਮਪ੍ਰਭਾ — ਮਾਣਿਕ ਵਰਗੀ ਲਾਲ ਆਭਾ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 60
ਨਾਮ 249–253: ਪਂਚਪ੍ਰੇਤਾਸਨਾਸੀਨਾ — ਪੰਜ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ; ਪਂਚਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੁਪਿਣੀ — ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਚਿਨ੍ਮਯੀ — ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਪਰਮਾਨਂਦਾ — ਪਰਮ ਅਨੰਦ; ਵਿਜ੍ਞਾਨਘਨਰੂਪਿਣੀ — ਸਮੁੱਚੀ ਵਿਆਪਕ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 61
ਨਾਮ 254–259: ਧ੍ਯਾਨਧ੍ਯਾਤ੍ਰੁਧ੍ਯੇਯਰੂਪਾ — ਧਿਆਨ, ਧਿਆਤਾ ਅਤੇ ਧਿਆਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਰੂਪ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ; ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ — ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ — ਸਮੁੱਚਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ; ਜਾਗਰਿਣੀ — ਜਾਗਰਤ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਜਾਗਰਤ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸ੍ਵਪਂਤੀ — ਸੁਪਨ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸੁਪਨ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਜੀਵ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਤੈਜਸਾਤ੍ਮਿਕਾ — ਤੈਜਸ ਦੀ ਆਤਮਾ (ਸੂਖ਼ਮ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਅਭਿਮਾਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੁਪਨ ਵਿੱਚ ਜੀਵ)।
ਸ਼ਲੋਕ 62
ਨਾਮ 260–267: ਸੁਪ੍ਤਾ — ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਤ੍ਮਿਕਾ — ਪ੍ਰਾਜ੍ਞ (ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ) ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ; ਤੁਰ੍ਯਾ — ਤੁਰੀਆ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਪਰਮ ਬੋਧ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸਰ੍ਵਾਵਸ੍ਥਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ — ਸਾਰੀਆਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਸ੍ਰਿਸ਼੍ਟਿਕਰ੍ਤ੍ਰੀ — ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਹਾਰੀ; ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਾ — ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਗੋਪ੍ਤ੍ਰੀ — ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਗੋਵਿਂਦਰੂਪਿਣੀ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ ਗੋਵਿੰਦ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ) ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 63
ਨਾਮ 268–274: ਸਂਹਾਰਿਣੀ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਰੁਦ੍ਰਰੂਪਾ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਲੈ ਲਈ ਰੁਦਰ (ਸ਼ਿਵ) ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਤਿਰੋਧਾਨਕਰੀ — ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਲੋਪ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਈਸ਼੍ਵਰੀ — ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸਦਾਸ਼ਿਵਾ — ਸਦਾਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਸਦਾ ਸ਼ੁਭਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ; ਅਨੁਗ੍ਰਹਦਾ — ਕਿਰਪਾ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਪਂਚਕ੍ਰਿਤ੍ਯਪਰਾਯਣਾ — ਪੰਜ ਕਾਰਜਾਂ (ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣਾ, ਸੰਹਾਰ, ਲੁਕਾਉਣਾ ਅਤੇ ਮੁੜ ਪ੍ਰਗਟਾਉਣਾ) ਵਿੱਚ ਲੀਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 64
ਨਾਮ 275–280: ਭਾਨੁਮਂਡਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾ — ਸੂਰਜ ਦੀ ਡਿਸਕ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਭੈਰਵੀ — ਭੈਰਵ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪਤਨੀ; ਭਗਮਾਲਿਨੀ — ਛੇ ਗੁਣਾਂ (ਸ਼ੁਭਤਾ, ਸਰਬਉੱਚਤਾ, ਯਸ਼, ਬਹਾਦਰੀ, ਵੈਰਾਗ ਅਤੇ ਗਿਆਨ) ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀ; ਪਦ੍ਮਾਸਨਾ — ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ; ਭਗਵਤੀ — ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਪਦ੍ਮਨਾਭਸਹੋਦਰੀ — ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭੈਣ।
ਸ਼ਲੋਕ 65
ਨਾਮ 281–284: ਉਨ੍ਮੇਸ਼ਨਿਮਿਸ਼ੋਤ੍ਪਨ੍ਨਵਿਪਨ੍ਨਭੁਵਨਾਵਲੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਅਤੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਲੋਪ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍ਸ਼ਵਦਨਾ — ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰਾਂ ਅਤੇ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀ — ਹਜ਼ਾਰ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀ; ਸਹਸ੍ਰਪਾਤ੍ — ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 66
ਨਾਮ 285–288: ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਕੀਟਜਨਨੀ — ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਕੀੜੇ ਤੱਕ ਸਭ ਦੀ ਮਾਤਾ; ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਧਾਯਿਨਿ — ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਨਿਜਾਜ੍ਞਾਰੂਪਨਿਗਮਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹਨ; ਪੁਣ੍ਯਾਪੁਣ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਾ — ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੋਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 67
ਨਾਮ 289–290: ਸ਼੍ਰੁਤਿਸੀਮਂਤਸਿਂਦੂਰੀਕ੍ਰੁਤਪਾਦਾਬ੍ਜਧੂਲਿਕਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ-ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਦੇਵੀਆਂ (ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੀ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦੀ ਮਾਂਗ ਵਿੱਚ ਸਿੰਦੂਰ ਬਣਦੀ ਹੈ; ਸਕਲਾਗਮਸਂਦੋਹਸ਼ੁਕ੍ਤਿਸਂਪੁਟਮੌਕ੍ਤਿਕਾ — ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਮੂਹਿਕ ਸੀਪ ਵਿੱਚ ਛੁਪਿਆ ਮੋਤੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 68
ਨਾਮ 291–297: ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥਪ੍ਰਦਾ — (ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ) ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਪੂਰ੍ਣਾ — ਸਦਾ ਸੰਪੂਰਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਵਾਧਾ ਹੈ ਨਾ ਘਾਟਾ; ਭੋਗਿਨੀ — ਭੋਗਣ ਵਾਲੀ; ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ; ਅਂਬਿਕਾ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਮਾਤਾ; ਅਨਾਦਿਨਿਧਨਾ — ਜਿਸਦਾ ਨਾ ਆਦਿ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ; ਹਰਿਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਦ੍ਰਸੇਵਿਤਾ — ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 69
ਨਾਮ 298–304: ਨਾਰਾਯਣੀ — ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਰੂਪ; ਨਾਦਰੂਪਾ — ਧੁਨੀ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਨਾਮਰੂਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾਮ ਜਾਂ ਰੂਪ ਨਹੀਂ; ਹ੍ਰੀਂਕਾਰੀ — 'ਹ੍ਰੀਂ' ਅੱਖਰ ਦਾ ਰੂਪ; ਹ੍ਰੀਮਤੀ — ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਹ੍ਰੁਦ੍ਯਾ — ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਹੇਯੋਪਾਦੇਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਤਿਆਗਣ ਜਾਂ ਅਪਣਾਉਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 70
ਨਾਮ 305–312: ਰਾਜਰਾਜਾਰ੍ਚਿਤਾ — ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਰਾਜ੍ਞੀ — ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਤਨੀ; ਰਮ੍ਯਾ — ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਅਤਿ ਮਨਮੋਹਕ; ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੈਣ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹਨ; ਰਂਜਨੀ — ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਰਮਣੀ — ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ; ਰਸ੍ਯਾ — ਮਾਣੀ ਜਾਣ ਯੋਗ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀ ਹੈ; ਰਣਤ੍ਕਿਂਕਿਣਿਮੇਖਲਾ — ਛਣਕਦੇ ਘੁੰਗਰੂਆਂ ਵਾਲੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 71
ਨਾਮ 313–320: ਰਮਾ — ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਰਾਕੇਂਦੁਵਦਨਾ — ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦੇ ਚੰਦਰਮਾ ਵਰਗੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ; ਰਤਿਰੂਪਾ — ਕਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਰਤਿਪ੍ਰਿਯਾ — ਰਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ; ਰਕ੍ਸ਼ਾਕਰੀ — ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਘ੍ਨੀ — ਰਾਕਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਜਾਤੀ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਰਾਮਾ — ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ; ਰਮਣਲਂਪਟਾ — ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 72
ਨਾਮ 321–326: ਕਾਮ੍ਯਾ — ਚਾਹੀ ਜਾਣ ਯੋਗ; ਕਾਮਕਲਾਰੂਪਾ — ਕਾਮਕਲਾ ਦਾ ਰੂਪ; ਕਦਂਬਕੁਸੁਮਪ੍ਰਿਯਾ — ਕਦੰਬ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਕਲ੍ਯਾਣੀ — ਕਲਿਆਣ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਜਗਤੀਕਂਦਾ — ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮੂਲ; ਕਰੁਣਾਰਸਸਾਗਰਾ — ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਸਾਗਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 73
ਨਾਮ 327–333: ਕਲਾਵਤੀ — ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਕਲਾਲਾਪਾ — ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਸੁਰੀਲੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ; ਕਾਨ੍ਤਾ — ਸੁੰਦਰ; ਕਾਦਂਬਰੀਪ੍ਰਿਯਾ — ਮਧੂ-ਰਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਵਰਦਾ — ਉਦਾਰਤਾ ਨਾਲ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ; ਵਾਮਨਯਨਾ — ਸੁੰਦਰ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀ; ਵਾਰੁਣੀ ਮਦਵਿਵ੍ਹਲਾ — ਵਾਰੁਣੀ (ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਰਸ) ਨਾਲ ਮਦਹੋਸ਼।
ਸ਼ਲੋਕ 74
ਨਾਮ 334–340: ਵਿਸ਼੍ਵਾਧਿਕਾ — ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਵੇਦਵੇਦ੍ਯਾ — ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਵਿਂਧ੍ਯਾਚਲਨਿਵਾਸਿਨੀ — ਵਿੰਧਿਆਚਲ ਪਰਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਵਿਧਾਤ੍ਰੀ — ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਵੇਦਜਨਨੀ — ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ; ਵਿਸ਼੍ਣੁਮਾਯਾ — ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਸ਼ਕਤੀ; ਵਿਲਾਸਿਨੀ — ਲੀਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 75
ਨਾਮ 341–345: ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਦਾਰਥ-ਰੂਪ ਹੈ; ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇਸ਼ੀ — ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇਸ਼ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪਤਨੀ; ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਪਾਲਿਨੀ — ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਜਾਣਕਾਰ (ਆਤਮਾ) ਦੀ ਰੱਖਿਅਕ, ਇਸ ਲਈ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ; ਕ੍ਸ਼ਯਵ੍ਰੁਦ੍ਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ — ਵਾਧੇ ਅਤੇ ਘਾਟੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ; ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਸਮਰ੍ਚਿਤਾ — ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲ (ਬਾਲ-ਰੂਪ ਸ਼ਿਵ) ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 76
ਨਾਮ 346–352: ਵਿਜਯਾ — ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ; ਵਿਮਲਾ — ਮੈਲ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਵਂਦ੍ਯਾ — ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ; ਵਂਦਾਰੁਜਨਵਤ੍ਸਲਾ — ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਮਾਂ ਵਰਗੀ ਮਮਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ; ਵਾਗ੍ਵਾਦਿਨੀ — ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ; ਵਾਮਕੇਸ਼ੀ — ਸੁੰਦਰ ਕੇਸਾਂ ਵਾਲੀ; ਵਹ੍ਨਿਮਂਡਲਵਾਸਿਨੀ — ਅਗਨੀ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 77
ਨਾਮ 353–356: ਭਕ੍ਤਿਮਤ੍ਕਲ੍ਪਲਤਿਕਾ — ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਕਲਪ-ਵਰਿਕਸ਼ ਵਰਗੀ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਤੀ ਵਾਲੀ ਵੇਲ; ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਵਿਮੋਚਿਨੀ — ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲੀ; ਸਂਹ੍ਰੁਤਾਸ਼ੇਸ਼ਪਾਸ਼ਂਡਾ — ਸਾਰੇ ਪਾਖੰਡਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸਦਾਚਾਰਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਕਾ — ਸਦਾਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਾਲਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 78
ਨਾਮ 357–361: ਤਾਪਤ੍ਰਯਾਗ੍ਨਿਸਂਤਪ੍ਤਸਮਾਹ੍ਲਾਦਨਚਂਦ੍ਰਿਕਾ — ਤਿੰਨ ਤਾਪਾਂ ਦੀ ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਝੁਲਸੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਚਾਂਦਨੀ; ਤਰੁਣੀ — ਸਦਾ ਜਵਾਨ; ਤਾਪਸਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਤਪਸਵੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਤਨੁਮਧ੍ਯਾ — ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ; ਤਮੋਪਹਾ — ਤਮੋ ਗੁਣ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਅਗਿਆਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 79
ਨਾਮ 362–365: ਚਿਤ੍ (ਚਿਤਿਃ) — ਸ਼ੁੱਧ ਬੋਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਤਤ੍ਪਦਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਰ੍ਥਾ — ਸੱਚ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ, ਜਿਸਨੂੰ 'ਤਤ' ਸ਼ਬਦ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਚਿਦੇਕਰਸਰੂਪਿਣੀ — ਸ਼ੁੱਧ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂਦਲਵੀਭੂਤਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਨਂਦਸਂਤਤਿਃ — ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੁੱਛ ਬਣਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 80
ਨਾਮ 366–372: ਪਰਾ — ਪਰਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਚਿਤੀਰੂਪਾ — ਅਪ੍ਰਗਟ ਚੇਤਨਾ ਜਾਂ ਅਪ੍ਰਗਟ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸੁਭਾਅ; ਪਸ਼੍ਯਂਤੀ — ਪਸ਼ਯੰਤੀ, ਸ੍ਵਾਧਿਸ਼੍ਠਾਨ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਪਰਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧੁਨੀ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੱਧਰ; ਪਰਦੇਵਤਾ — ਪਰਮ ਦੇਵੀ, ਪਰਾਸ਼ਕਤੀ; ਮਧ੍ਯਮਾ — ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਪੱਧਰ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਵੈਖਰੀਰੂਪਾ — ਵੈਖਰੀ ਰੂਪ (ਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਸੁਣੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਧੁਨੀ); ਭਕ੍ਤਮਾਨਸਹਂਸਿਕਾ — ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਹੰਸਣੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 81
ਨਾਮ 373–378: ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਾਣਨਾਡੀ — ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰ ਦਾ ਜੀਵਨ-ਪ੍ਰਾਣ; ਕ੍ਰੁਤਜ੍ਞਾ — ਸਾਡੇ ਹਰ ਕਰਮ ਨੂੰ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ; ਕਾਮਪੂਜਿਤਾ — ਕਾਮਦੇਵ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਸ਼ਂਗਾਰਰਸਸਂਪੂਰ੍ਣਾ — ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਜਯਾ — ਹਰ ਥਾਂ ਅਤੇ ਹਰ ਸਮੇਂ ਵਿਜੇਤਾ; ਜਾਲਂਧਰਸ੍ਥਿਤਾ — ਜਾਲੰਧਰ ਪੀਠ (ਗਲੇ ਦੇ ਖੇਤਰ) ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 82
ਨਾਮ 379–382: ਓਡ੍ਯਾਣਪੀਠਨਿਲਯਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਓਡਿਆਣ ਪੀਠ ਹੈ (ਆਗਿਆ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ); ਬਿਂਦੁਮਂਡਲਵਾਸਿਨੀ — ਬਿੰਦੂ ਮੰਡਲ (ਸ਼੍ਰੀ ਚੱਕਰ) ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਰਹੋਯਾਗਕ੍ਰਮਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਗੁਪਤ ਯਾਗ-ਵਿਧੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਤ; ਰਹਸ੍ਤਰ੍ਪਣਤਰ੍ਪਿਤਾ — ਗੁਪਤ ਪੂਜਾ-ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 83
ਨਾਮ 383–387: ਸਦ੍ਯਃਪ੍ਰਸਾਦਿਨੀ — ਤੁਰੰਤ ਕਿਰਪਾ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਵਿਸ਼੍ਵਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੀ — ਸਮੁੱਚੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸਾਕਸ਼ੀ; ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਵਰ੍ਜਿਤਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਾਕਸ਼ੀ ਨਹੀਂ; ਸ਼ਡਂਗਦੇਵਤਾਯੁਕ੍ਤਾ — ਛੇ ਅੰਗਾਂ (ਹਿਰਦਾ, ਸਿਰ, ਸਿਖਾ, ਨੇਤਰ, ਕਵਚ ਅਤੇ ਅਸਤਰ) ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ; ਸ਼ਾਡ੍ਗੁਣ੍ਯਪਰਿਪੂਰਿਤਾ — ਛੇ ਗੁਣਾਂ (ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਬਹਾਦਰੀ, ਵੈਰਾਗ, ਯਸ਼, ਧਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ) ਨਾਲ ਪੂਰਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 84
ਨਾਮ 388–392: ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾ — ਸਦਾ ਦਿਆਲੂ; ਨਿਰੁਪਮਾ — ਬੇਮਿਸਾਲ; ਨਿਰ੍ਵਾਣਸੁਖਦਾਯਿਨੀ — ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਨਿਤ੍ਯਾ-ਸ਼ੋਡਸ਼ਿਕਾਰੂਪਾ — ਸੋਲਾਂ ਨਿੱਤਯਾ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ (ਅਰਥਾਤ ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰੀ, ਭਗਮਾਲਿਨੀ, ਨਿੱਤਯਾਕਲਿੰਨਾ, ਭੇਰੁੰਡਾ, ਵਹ੍ਨਿਵਾਸਿਨੀ, ਮਹਾਵਜ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੀ, ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ, ਤ੍ਵਰਿਤਾ, ਕੁਲਸੁੰਦਰੀ, ਨਿੱਤਯਾ, ਨੀਲਪਤਾਕਿਨੀ, ਵਿਜਯਾ, ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਾ, ਜਵਾਲਾਮਾਲਿਨੀ, ਚਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਸੁੰਦਰੀ); ਸ਼੍ਰੀਕਂਠਾਰ੍ਧਸ਼ਰੀਰਿਣੀ — ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ (ਸ਼ਿਵ) ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼੍ਵਰ ਦਾ ਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 85
ਨਾਮ 393–399: ਪ੍ਰਭਾਵਤੀ — ਤੇਜੋਮਈ; ਪ੍ਰਭਾਰੂਪਾ — ਤੇਜ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾ — ਵਿਖਿਆਤ; ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਵਾਲੀ ਮਹਾਰਾਣੀ; ਮੂਲਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿਃ — ਸਮੁੱਚੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਆਦਿ ਕਾਰਨ; ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾ — ਅਪ੍ਰਗਟ; ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਵ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਵਰੂਪੀਣਿ — ਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ।
ਸ਼ਲੋਕ 86
ਨਾਮ 400–403: ਵ੍ਯਾਪਿਨੀ — ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ; ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾ — ਅਨੇਕਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ; ਵਿਦ੍ਯਾਂਵਿਦ੍ਯਾਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ — ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ; ਮਹਾਕਾਮੇਸ਼ਨਯਨਕੁਮੁਦਾਹ੍ਲਾਦਕੌਮੁਦੀ — ਮਹਾਕਾਮੇਸ਼ (ਸ਼ਿਵ) ਦੇ ਨੈਣਾਂ ਰੂਪੀ ਕੁਮੁਦ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਖਿੜਾਉਣ ਵਾਲੀ ਚਾਂਦਨੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 87
ਨਾਮ 404–408: ਭਕ੍ਤਹਾਰ੍ਦਤਮੋਭੇਦਭਾਨੁਮਦ੍ਭਾਨੁਸਂਤਤਿਃ — ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਅੰਧਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ; ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੂਤ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦੂਤੀ; ਸ਼ਿਵਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਸ਼ਿਵਮੂਰ੍ਤਿਃ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਹੈ; ਸ਼ਿਵਂਕਰੀ — ਕਲਿਆਣ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ-ਸਰੂਪ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 88
ਨਾਮ 409–415: ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਾ — ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ; ਸ਼ਿਵਪਰਾ — ਕੇਵਲ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ; ਸ਼ਿਸ਼੍ਟੇਸ਼੍ਟਾ — ਸਦਾਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯ ਇਸ਼ਟ ਦੇਵੀ; ਸ਼ਿਸ਼੍ਟਪੂਜਿਤਾ — ਸਦਾਚਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਪੂਜਿਤ; ਅਪ੍ਰਮੇਯਾ — ਇੰਦਰੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮਾਪੀ ਨਾ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀ; ਸ੍ਵਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾ — ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ; ਮਨੋਵਾਚਾਮਗੋਚਰਾ — ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 89
ਨਾਮ 416–423: ਚਿਚ੍ਛਕ੍ਤਿਃ — ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ; ਚੇਤਨਾਰੂਪਾ — ਸ਼ੁੱਧ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਰੂਪ; ਜਡਸ਼ਕ੍ਤਿਃ — ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਈ ਮਾਇਆ; ਜਡਾਤ੍ਮਿਕਾ — ਜੜ੍ਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਗਾਯਤ੍ਰੀ — ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਮੰਤਰ; ਵ੍ਯਾਹ੍ਰੁਤਿਃ — ਉਚਾਰਨ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ, ਬੋਲੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤਰੀ; ਸਂਧ੍ਯਾ — ਸੰਧਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਦ੍ਵਿਜਵ੍ਰਂਦਨਿਸ਼ੇਵਿਤਾ — ਦ੍ਵਿਜਾਂ (ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ) ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 90
ਨਾਮ 424–431: ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਸਨਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਨ ਤੱਤ੍ਵ ਹਨ; ਤਤ੍ — 'ਉਹ', ਪਰਮ ਸੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ; ਤ੍ਵਂ — 'ਤੂੰ' ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ; ਅਯੀ — ਹੇ ਮਾਤਾ! (ਨਾਮ 425–427 ਦੀ ਵੰਡ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੋਵੇ); ਪਂਚਕੋਸ਼ਾਂਤਰਸ੍ਥਿਤਾ — ਪੰਜ ਕੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਨਿਃਸੀਮਮਹਿਮਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਸੀਮ ਹੈ; ਨਿਤ੍ਯਯੌਵਨਾ — ਸਦਾ ਜਵਾਨ; ਮਦਸ਼ਾਲਿਨੀ — ਮਸਤੀ ਜਾਂ ਆਨੰਦ-ਮਈ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 91
ਨਾਮ 432–435: ਮਦਘੂਰ੍ਣਿਤਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੈਣ ਆਨੰਦ-ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਮਦਪਾਟਲਗਂਡਭੂਃ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਗੁਲਾਬੀ ਹਨ; ਚਂਦਨਦ੍ਰਵਦਿਗ੍ਧਾਂਗੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਦੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਲਿਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਚਾਂਪੇਯਕੁਸੁਮਪ੍ਰਿਯਾ — ਚੰਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਪ੍ਰੇਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 92
ਨਾਮ 436–441: ਕੁਸ਼ਲਾ — ਨਿਪੁੰਨ; ਕੋਮਲਾਕਾਰਾ — ਸੁਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ; ਕੁਰੁਕੁੱਲ੍ਲਾ — ਕੁਰੁਵਿੰਦ ਮਣੀ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੁਰੁਕੁੱਲਾ; ਕੁਲੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਕੁਲ (ਗਿਆਤਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨ-ਵਿਸ਼ਾ ਦੀ ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ) ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ; ਕੁਲਕੁਂਡਾਲਯਾ — ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਕੁਲ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਕੌਲਮਾਰ੍ਗਤਤ੍ਪਰਸੇਵਿਤਾ — ਕੌਲ ਮਾਰਗ ਦੇ ਸਮਰਪਿਤ ਸਾਧਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 93
ਨਾਮ 442–451: ਕੁਮਾਰਗਣਨਾਥਾਂਬਾ — ਕੁਮਾਰ (ਸੁਬ੍ਰਹਮਣਯ) ਅਤੇ ਗਣਨਾਥ (ਗਣੇਸ਼) ਦੀ ਮਾਤਾ; ਤੁਸ਼੍ਟਿਃ — ਸਦਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ; ਪੁਸ਼੍ਟਿਃ — ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ; ਮਤਿਃ — ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ; ਧ੍ਰੁਤਿਃ — ਦ੍ਰਿੜਤਾ; ਸ਼ਾਂਤਿਃ — ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਤੀ — ਪਰਮ ਸੱਚ; ਕਾਂਤਿਃ — ਤੇਜ; ਨਂਦਿਨੀ — ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ; ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਿਨੀ — ਸਾਰੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 94
ਨਾਮ 452–458: ਤੇਜੋਵਤੀ — ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਤ੍ਰਿਨਯਨਾ — ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਨੇਤਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ; ਲੋਲਾਕ੍ਸ਼ੀ — ਚੰਚਲ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀ; ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ — ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ (ਇਹ ਵੱਖਰਾ ਨਾਮ ਹੈ); ਮਾਲਿਨੀ — ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀ; ਹਂਸਿਨੀ — ਹੰਸਾਂ (ਉੱਚ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ ਯੋਗੀਆਂ) ਤੋਂ ਅਭਿੰਨ; ਮਾਤਾ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਮਾਤਾ; ਮਲਯਾਚਲਵਾਸਿਨੀ — ਮਲਯ ਪਰਬਤ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 95
ਨਾਮ 459–467: ਸੁਮੁਖੀ — ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ; ਨਲਿਨੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ; ਸੁਭ੍ਰੂਃ — ਸੁੰਦਰ ਭਰਵੀਆਂ ਵਾਲੀ; ਸ਼ੋਭਨਾ — ਸਦਾ ਤੇਜੋਮਈ; ਸੁਰਨਾਯਿਕਾ — ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨੇਤਾ; ਕਾਲਕਂਠੀ — ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਤਨੀ; ਕਾਂਤਿਮਤੀ — ਤੇਜੋਮਈ; ਕ੍ਸ਼ੋਭਿਣੀ — ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਰੂਪਿਣੀ — ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਭਵ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਸੂਖ਼ਮ ਰੂਪ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 96
ਨਾਮ 468–474: ਵਜ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਛੇਵੀਂ ਨਿੱਤਯਾ ਦੇਵੀ ਵਜ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੀ; ਵਾਮਦੇਵੀ — ਵਾਮਦੇਵ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪਤਨੀ; ਵਯੋਂਵਸ੍ਥਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ — ਉਮਰ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਿ — ਸਿੱਧ ਸਾਧਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ ਦੇਵੀ; ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾ — ਪੰਦਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੱਧ-ਵਿੱਦਿਆ ਮੰਤਰ ਦਾ ਰੂਪ; ਸਿਦ੍ਧਮਾਤਾ — ਸਿੱਧਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ; ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ — ਬੇਮਿਸਾਲ ਯਸ਼ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 97
ਨਾਮ 475–479: ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਿਚਕ੍ਰਨਿਲਯਾ — ਵਿਸ਼ੁੱਧੀ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਆਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣਾ — ਹਲਕੇ ਲਾਲ (ਗੁਲਾਬੀ) ਰੰਗ ਵਾਲੀ; ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾ — ਤਿੰਨ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੀ; ਖਟ੍ਵਾਂਗਾਦਿਪ੍ਰਹਰਣਾ — ਖੱਟਵਾਂਗ (ਮੁੱਗਦਰ) ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ; ਵਦਨੈਕਸਮਨ੍ਵਿਤਾ — ਇੱਕੋ ਮੁਖ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 98
ਨਾਮ 480–484: ਪਾਯਸਾਨ੍ਨਪ੍ਰਿਯਾ — ਖੀਰ (ਮਿੱਠੇ ਚੌਲ) ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਤ੍ਵਕ੍ਸ੍ਥਾ — ਛੋਹ ਦੀ ਇੰਦਰੀ (ਚਮੜੀ) ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤਰੀ ਦੇਵੀ; ਪਸ਼ੁਲੋਕਭਯਂਕਰੀ — ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਭੈਅ ਦੇਣ ਵਾਲੀ; ਅਮ੍ਰਿਤਾਦਿਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਸਂਵ੍ਰੁਤਾ — ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ; ਡਾਕਿਨੀਸ਼੍ਵਰੀ — ਡਾਕਿਨੀ ਦੇਵੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 99
ਨਾਮ 485–490: ਅਨਾਹਤਾਬ੍ਜਨਿਲਯਾ — ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਅਨਾਹਤ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਸ਼੍ਯਾਮਾਭਾ — ਸਾਂਵਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ; ਵਦਨਦ੍ਵਯਾ — ਦੋ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਦਂਸ਼੍ਟ੍ਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ — ਚਮਕਦੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ; ਅਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਦਿਧਰਾ — ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਆਦਿ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਰੁਧਿਰਸਂਸ੍ਥਿਤਾ — ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਹੂ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤਰੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 100
ਨਾਮ 491–494: ਕਾਲਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਦਿਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੌਘਵ੍ਰੁਤਾ — ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ; ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੌਦਨਪ੍ਰਿਯਾ — ਘਿਓ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਮਹਾਵੀਰੇਂਦ੍ਰਵਰਦਾ — ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਰਾਕਿਣ੍ਯਂਬਾਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ — ਰਾਕਿਣੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਸ਼ਲੋਕ 101
ਨਾਮ 495–498: ਮਣਿਪੂਰਾਬ੍ਜਨਿਲਯਾ — ਮਣੀਪੂਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਦਸ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਵਦਨਤ੍ਰਯਸਂਯੁਤਾ — ਤਿੰਨ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਵਜ੍ਰਾਦਿਕਾਯੁਧੋਪੇਤਾ — ਵਜ੍ਰ (ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਹਥਿਆਰ) ਆਦਿ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਡਾਮਰ੍ਯਾਦਿਭਿਰਾਵ੍ਰਤਾ — ਡਾਮਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਹਾਇਕ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ।
ਸ਼ਲੋਕ 102
ਨਾਮ 499–503: ਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣਾ — ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੀ; ਮਾਂਸਨਿਸ਼੍ਠਾ — ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਸ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤਰੀ; ਗੁਡਾਨ੍ਨਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਾ — ਗੁੜ ਨਾਲ ਬਣੇ ਮਿੱਠੇ ਚੌਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਵਾਲੀ; ਸਮਸ੍ਤਭਕ੍ਤਸੁਖਦਾ — ਸਾਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ; ਲਾਕਿਨ੍ਯਂਬਾਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ — ਲਾਕਿਨੀ ਯੋਗਿਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਸ਼ਲੋਕ 103
ਨਾਮ 504–508: ਸ੍ਵਾਧਿਸ਼੍ਠਾਨਾਂਬੁਜਗਤਾ — ਸ੍ਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਚੱਕਰ ਦੇ ਛੇ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ, ਕਾਕਿਨੀ ਯੋਗਿਨੀ; ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਮਨੋਹਰਾ — ਚਾਰ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਸ਼ੂਲਾਦ੍ਯਾਯੁਧਸਂਪਨ੍ਨਾ — ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੀ (ਅਰਥਾਤ ਪਾਸ਼, ਕਪਾਲ ਅਤੇ ਅਭਯ ਮੁਦਰਾ); ਪੀਤਵਰ੍ਣਾ — ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ; ਅਤਿਗਰ੍ਵਿਤਾ — ਅਤਿ ਅਭਿਮਾਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 104
ਨਾਮ 509–513: ਮੇਦੋਨਿਸ਼੍ਠਾ — ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਚਰਬੀ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤਰੀ; ਮਧੁਪ੍ਰੀਤਾ — ਸ਼ਹਿਦ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਬਣੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਬਂਧਿਨ੍ਯਾਦਿਸਮਨ੍ਵਿਤਾ — ਬੰਧਿਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ; ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਾਸਕ੍ਤਹ੍ਰੁਦਯਾ — ਦਹੀਂ-ਭਾਤ ਦੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਲੀਨ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੀ; ਕਾਕਿਨੀਰੂਪਧਾਰਿਣੀ — ਕਾਕਿਨੀ ਯੋਗਿਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 105
ਨਾਮ 514–518: ਮੂਲਾਧਾਰਾਂਬੁਜਾਰੂਢਾ — ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਆਰੂੜ੍ਹ; ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰਾ — ਪੰਜ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਅਸ੍ਥਿਸਂਸ੍ਥਿਤਾ — ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਅਂਕੁਸ਼ਾਦਿਪ੍ਰਹਰਣਾ — ਅੰਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਵਰਦਾਦਿਨਿਸ਼ੇਵਿਤਾ — ਵਰਦਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 106
ਨਾਮ 519–523: ਮੁਦ੍ਗੌਦਨਾਸਕ੍ਤਚਿਤ੍ਤਾ — ਮੂੰਗ ਦੀ ਦਾਲ ਨਾਲ ਬਣੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਵਾਲੀ; ਸਾਕਿਨ੍ਯਂਬਾਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ — ਸਾਕਿਨੀ ਯੋਗਿਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਆਗ੍ਯਾਚਕ੍ਰਾਬ੍ਜਨਿਲਯਾ — ਆਗਿਆ ਚੱਕਰ ਦੇ ਦੋ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਰ੍ਣਾ — ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ; ਸ਼ਡਾਨਨਾ — ਛੇ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 107
ਨਾਮ 524–527: ਮਜ੍ਜਾਸਂਸ੍ਥਾ — ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਝ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤਰੀ ਦੇਵੀ; ਹਂਸਵਤੀਮੁਖ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਾ — ਹੰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮਾਵਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ (ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਉੱਤੇ); ਹਰਿਦ੍ਰਾਨ੍ਨੈਕਰਸਿਕਾ — ਹਲਦੀ ਨਾਲ ਤੜਕੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਹਾਕਿਨੀਰੂਪਧਾਰਿਣੀ — ਹਾਕਿਨੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਸ਼ਲੋਕ 108
ਨਾਮ 528–532: ਸਹਸ੍ਰਦਲਪਦ੍ਮਸ੍ਥਾ — ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾ — ਅਨੇਕ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ; ਸਰ੍ਵਾਯੁਧਧਰਾ — ਸਾਰੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸ਼ੁਕ੍ਲਸਂਸ੍ਥਿਤਾ — ਸ਼ੁਕਰਾਣੂ (ਬੀਜ) ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖੀ — ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਮੁਖ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 109
ਨਾਮ 533–541: ਸਰ੍ਵੌਦਨਪ੍ਰੀਤਚਿਤ੍ਤਾ — ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ-ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਵਾਲੀ; ਯਾਕਿਨ੍ਯਂਬਾਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ — ਯਾਕਿਨੀ ਯੋਗਿਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਸ੍ਵਾਹਾ — ਯਗ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣ ਸਮੇਂ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ 'ਸਵਾਹਾ' ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ; ਸ੍ਵਧਾ — ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ 'ਸਵਧਾ' ਸ਼ਬਦ ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ; ਅਮਤਿਃ — ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਮੇਧਾ — ਬੁੱਧੀ (ਗਿਆਨ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ — ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਸ੍ਮ੍ਰਿਤਿਃ — ਸਮ੍ਰਿਤੀ (ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਗ੍ਰੰਥ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਅਨੁਤ੍ਤਮਾ — ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵੱਧ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 110
ਨਾਮ 542–547: ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤਿਃ — ਜਿਸਦਾ ਯਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਹੈ; ਪੁਣ੍ਯਲਭ੍ਯਾ — ਕੇਵਲ ਧਰਮੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ; ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਰਵਣਕੀਰ੍ਤਨਾ — ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਉਸਤਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਪੁੰਨ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਪੁਲੋਮਜਾਰ੍ਚਿਤਾ — ਪੁਲੋਮਜਾ (ਇੰਦਰਾਣੀ) ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਬਂਧਮੋਚਨੀ — ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਬਰ੍ਬਰਾਲਕਾ — ਲਹਿਰਦਾਰ ਕੇਸਾਂ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 111
ਨਾਮ 548–552: ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਰੂਪਿਣੀ — ਵਿਮਰਸ਼ (ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਜਾਂ ਅਰਥ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਵਿਦ੍ਯਾ — ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਵਿਯਦਾਦਿ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਸੂਃ — ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਰੂਪ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਮਾਤਾ; ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਪ੍ਰਸ਼ਮਨੀ — ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸਰ੍ਵਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁਨਿਵਾਰਿਣੀ — ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 112
ਨਾਮ 553–558: ਅਗ੍ਰਗਣ੍ਯਾ — ਸਭ ਤੋਂ ਮੋਹਰੀ ਮੰਨੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਅਚਿਂਤ੍ਯਰੂਪਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਕਲਿਕਲ੍ਮਸ਼ਨਾਸ਼ਿਨੀ — ਕਲਯੁਗ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀ — ਕਤ ਨਾਮਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ; ਕਾਲਹਂਤ੍ਰੀ — ਕਾਲ (ਮੌਤ) ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼ਨਿਸ਼ੇਵਿਤਾ — ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 113
ਨਾਮ 559–565: ਤਾਮ੍ਬੂਲਪੂਰਿਤਮੁਖੀ — ਪਾਨ ਚਬਾਉਣ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ; ਦਾਡਿਮੀਕੁਸੁਮਪ੍ਰਭਾ — ਅਨਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ; ਮ੍ਰਿਗਾਕ੍ਸ਼ੀ — ਹਿਰਨੀ ਵਰਗੇ ਲੰਮੇ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀ; ਮੋਹਿਨੀ — ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀ; ਮੁਖ੍ਯਾ — ਪਹਿਲੀ; ਮ੍ਰਿਡਾਨੀ — ਮ੍ਰਿੜ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪਤਨੀ; ਮਿਤ੍ਰਰੂਪਿਣੀ — ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਮਿੱਤਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 114
ਨਾਮ 566–571: ਨਿਤ੍ਯਤ੍ਰਿਪ੍ਤਾ — ਸਦਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ; ਭਕ੍ਤਨਿਧਿਃ — ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ; ਨਿਯਂਤ੍ਰੀ — ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਕੇ ਸਹੀ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ; ਨਿਖਿਲੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਸਭ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ; ਮੈਤ੍ਰ੍ਯਾਦਿਵਾਸਨਾਲਭ੍ਯਾ — ਮੈਤਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ; ਮਹਾਪ੍ਰਲਯਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੀ — ਮਹਾਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਸਾਕਸ਼ੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 115
ਨਾਮ 572–577: ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਃ — ਮੂਲ, ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ; ਪਰਾਨਿਸ਼੍ਠਾ — ਪਰਮ ਲਕਸ਼ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਸਰਾ; ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਨਘਨਰੂਪਿਣੀ — ਸ਼ੁੱਧ, ਸੰਘਣੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਰੂਪ; ਮਾਧ੍ਵੀਪਾਨਾਲਸਾ — ਮਦਿਰਾ ਪੀਣ ਨਾਲ ਸੁਸਤ (ਜਿਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਹੀਂ); ਮੱਤਾ — ਮਸਤ; ਮਾਤ੍ਰੁਕਾਵਰ੍ਣਰੂਪਿਣੀ — ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 116
ਨਾਮ 578–582: ਮਹਾਕੈਲਾਸਨਿਲਯਾ — ਮਹਾਨ ਕੈਲਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਮ੍ਰਿਣਾਲਮ੍ਰਿਦੁਦੋਰ੍ਲਤਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਕਮਲ-ਡੰਡੀ ਵਾਂਗ ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਸ਼ੀਤਲ ਹਨ; ਮਹਨੀਯਾ — ਪੂਜਯੋਗ; ਦਯਾਮੂਰ੍ਤਿਃ — ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਮਹਾਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਸ਼ਾਲਿਨੀ — ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 117
ਨਾਮ 583–589: ਆਤ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾ — ਆਤਮ-ਗਿਆਨ; ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾ — ਉੱਚ ਗਿਆਨ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਆਤਮ-ਗਿਆਨ; ਸ਼੍ਰੀਵਿਦ੍ਯਾ — ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ (ਪੰਚਦਸ਼ੀ ਮੰਤਰ); ਕਾਮਸੇਵਿਤਾ — ਕਾਮਦੇਵ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੋਡਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰੀਵਿਦ੍ਯਾ — ਸੋਲਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਦਾ ਰੂਪ; ਤ੍ਰਿਕੂਟਾ — ਪੰਚਦਸ਼ੀ ਮੰਤਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ; ਕਾਮਕੋਟਿਕਾ — ਜਿਸ ਦਾ ਕਾਮ (ਸ਼ਿਵ) ਅੰਸ਼ ਜਾਂ ਨਿਕਟ ਰੂਪ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 118
ਨਾਮ 590–594: ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਕਿਂਕਰੀਭੂਤਕਮਲਾਕੋਟਿਸੇਵਿਤਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਝਾਤ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ; ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਥਿਤਾ — ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਚਂਦ੍ਰਨਿਭਾ — ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ; ਭਾਲਸ੍ਥਾ — ਮੱਥੇ (ਭਰਵੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ) ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਇਂਦ੍ਰਧਨੁਃਪ੍ਰਭਾ — ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 119
ਨਾਮ 595–600: ਹ੍ਰੁਦਯਸ੍ਥਾ — ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਰਵਿਪ੍ਰਖ੍ਯਾ — ਸੂਰਜ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ; ਤ੍ਰਿਕੋਣਾਂਤਰਦੀਪਿਕਾ — ਤਿਕੋਣ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀਪਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ; ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ — ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਸਤੀ ਦੇਵੀ; ਦੈਤ੍ਯਹਂਤ੍ਰੀ — ਦੈਂਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ — ਦਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਯਗ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 120
ਨਾਮ 601–606: ਦਰਾਂਦੋਲਿਤਦੀਰ੍ਘਾਕ੍ਸ਼ੀ — ਲੰਮੇ ਅਤੇ ਹਿੱਲਦੇ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀ; ਦਰਹਾਸੋਜ੍ਜ੍ਵਲਨ੍ਮੁਖੀ — ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ; ਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤਿਃ — ਕਠੋਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਗੁਣਨਿਧਿਃ — ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ; ਗੋਮਾਤਾ — ਸੁਰਭੀ ਗਊ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਗੁਹਜਨ੍ਮਭੂਃ — ਗੁਹ (ਸੁਬ੍ਰਹਮਣਯ) ਦੀ ਮਾਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 121
ਨਾਮ 607–610: ਦੇਵੇਸ਼ੀ — ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਅਕ; ਦਂਡਨੀਤਿਸ੍ਥਾ — ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਗਲਤੀ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ; ਦਹਰਾਕਾਸ਼ਰੂਪਿਣੀ — ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸੂਖ਼ਮ ਆਤਮਾ ਦਾ ਰੂਪ; ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਮੁਖ੍ਯਰਾਕਾਂਤਤਿਥਿਮਂਡਲਪੂਜਿਤਾ — ਪ੍ਰਤਿਪਦਾ (ਚੰਦਰ ਪੱਖ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ) ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਤੱਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 122
ਨਾਮ 611–614: ਕਲਾਤ੍ਮਿਕਾ — ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਕਲਾਨਾਥਾ — ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਸਵਾਮਿਨੀ; ਕਾਵ੍ਯਾਲਾਪਵਿਨੋਦਿਨੀ — ਕਾਵਿ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਨ ਵਾਲੀ; ਸਚਾਮਰਰਮਾਵਾਣੀਸਵ੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸੇਵਿਤਾ — ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸਰਸਵਤੀ ਵੱਲੋਂ ਚਾਮਰ ਝੱਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਸੇਵਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 123
ਨਾਮ 615–621: ਆਦਿਸ਼ਕ੍ਤਿਃ — ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀ, ਪਰਾਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਅਮੇਯਾ — ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਾਪੀ ਨਾ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀ; ਆਤ੍ਮਾ — ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਆਤਮਾ; ਪਰਮਾ — ਪਰਮ; ਪਾਵਨਾਕ੍ਰੁਤਿਃ — ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ; ਅਨੇਕਕੋਟਿਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਜਨਨੀ — ਅਨੇਕਾਂ ਕਰੋੜ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡਾਂ ਦੀ ਜਨਨੀ; ਦਿਵ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹਾ — ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 124
ਨਾਮ 622–629: ਕ੍ਲੀਂਕਾਰੀ — 'ਕ੍ਲੀਂ' ਅੱਖਰ ਦੀ ਰਚਨਹਾਰੀ; ਕੇਵਲਾ — ਪੂਰਨ, ਸੁਤੰਤਰ ਅਤੇ ਹਰ ਗੁਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪਰਮ ਤੱਤ; ਗੁਹ੍ਯਾ — ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਕੈਵਲ੍ਯਪਦਦਾਯਿਨੀ — ਮੁਕਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ — ਤਿੰਨਾਂ (ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ) ਤੋਂ ਵੀ ਪੁਰਾਤਨ; ਤ੍ਰਿਜਗਦ੍ਵਂਦ੍ਯਾ — ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਯੋਗ; ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਿਃ — ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ (ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ) ਦਾ ਸਮੂਹ ਰੂਪ; ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 125
ਨਾਮ 630–636: ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਿ — ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ (ਓਮ: ਅ ਉ ਮ) ਦਾ ਰੂਪ; ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਢ੍ਯਾ — ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਸਿਂਦੂਰਤਿਲਕਾਂਚਿਤਾ — ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਸਿੰਦੂਰ ਦੇ ਤਿਲਕ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸਿੰਦੂਰ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੇਪ ਹੈ; ਉਮਾ — ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ; ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰਤਨਯਾ — ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ; ਗੌਰੀ — ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ; ਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਾ — ਗੰਧਰਵਾਂ (ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੂ) ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 126
ਨਾਮ 637–644: ਵਿਸ਼੍ਵਗਰ੍ਭਾ — ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸਮੁੱਚਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸ੍ਵਰ੍ਣਗਰ੍ਭਾ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਮੂਲ ਕਾਰਨ; ਅਵਰਦਾ — ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਵਾਗਧੀਸ਼੍ਵਰੀ — ਬੋਲੀ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤਰੀ; ਧ੍ਯਾਨਗਮ੍ਯਾ — ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ; ਅਪਰਿਚ੍ਛੇਦ੍ਯਾ — ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ, ਅਨੰਤ; ਗ੍ਯਾਨਦਾ — ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਗ੍ਯਾਨਵਿਗ੍ਰਹਾ — ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 127
ਨਾਮ 645–648: ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਂਤਸਂਵੇਦ੍ਯਾ — ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਸਤ੍ਯਾਨਂਦਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਸੱਤ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਹੈ; ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਰ੍ਚਿਤਾ — ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾ (ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਯ ਦੀ ਪਤਨੀ) ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਲੀਲਾਕ੍ਲ੍ਰੁਪ੍ਤਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮਂਡਲਾ — ਜਿਸ ਨੇ ਕੇਵਲ ਖੇਡ ਵਜੋਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 128
ਨਾਮ 649–657: ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯਾ — ਇੰਦਰੀਆਂ (ਸਧਾਰਨ ਨੈਣਾਂ) ਨਾਲ ਨਾ ਵੇਖੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯਰਹਿਤਾ — ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਵਿਗ੍ਯਾਤ੍ਰੀ — ਭੌਤਿਕ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ; ਵੇਦ੍ਯਵਰ੍ਜਿਤਾ — ਜਿਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕੁਝ ਜਾਣਨਾ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ; ਯੋਗਿਨੀ — ਪਰਾਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਸਦਾ ਯੁਕਤ; ਯੋਗਦਾ — ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਯੋਗ੍ਯਾ — ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਦੀ ਯੋਗ ਅਧਿਕਾਰਣੀ; ਯੋਗਾਨਂਦਾ — ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਆਨੰਦ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਮਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਯੁਗਂਧਰਾ — ਯੁਗਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 129
ਨਾਮ 658–661: ਇੱਛਾਸ਼ਕ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਸ਼ਕ੍ਤਿਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ — ਇੱਛਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਕਿਰਿਆ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ; ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਾ — ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ; ਸੁਪ੍ਰਤੀਸ਼੍ਠਾ — ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ; ਸਦਸਦ੍ਰੂਪਧਾਰਿਣੀ — ਹੋਂਦ ਅਤੇ ਅਣਹੋਂਦ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 130
ਨਾਮ 662–668: ਅਸ਼੍ਟਮੂਰ੍ਤਿਃ — ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ; ਅਜਾਜੇਤ੍ਰੀ — ਅਗਿਆਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ; ਲੋਕਯਾਤ੍ਰਵਿਧਾਯਿਨੀ — ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਏਕਾਕਿਨੀ — ਇਕੱਲੀ ਅਦੁੱਤੀ; ਭੂਮਰੂਪਾ — ਹਰ ਹੋਂਦ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਸਮੂਹ ਰੂਪ; ਨਿਰ੍ਦ੍ਵੈਤਾ — ਦੁਵੈਤ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਦ੍ਵੈਤਵਰ੍ਜਿਤਾ — ਦੁਵੈਤ ਤੋਂ ਪਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 131
ਨਾਮ 669–677: ਅਨ੍ਨਦਾ — ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਨ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਵਸੁਦਾ — ਧਨ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਵ੍ਰੁਦ੍ਧਾ — ਪੁਰਾਤਨ; ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮੈਕ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਏਕਤਾ ਹੈ; ਬ੍ਰੁਹਤੀ — ਵਿਸ਼ਾਲ; ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ — ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸਤ੍ਵ ਗੁਣ ਵਾਲੀ; ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ — ਬੋਲੀ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤਰੀ; ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦਾ — ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲੀਨ; ਬਲਿਪ੍ਰਿਯਾ — ਬਲੀ ਦੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਪ੍ਰੇਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 132
ਨਾਮ 678–683: ਭਾਸ਼ਾਰੂਪਾ — ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਬ੍ਰੁਹਤ੍ਸੇਨਾ — ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੈਨਾ ਵਾਲੀ; ਭਾਵਾਭਾਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ — ਹੋਂਦ ਅਤੇ ਅਣਹੋਂਦ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਸੁਖਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਸੌਖਿਆਂ ਪੂਜੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਸ਼ੁਭਕਰੀ — ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸ਼ੋਭਨਾਸੁਲਭਾਗਤਿਃ — ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸੌਖੇ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 133
ਨਾਮ 684–688: ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮਰਾਟਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ; ਰਾਜ੍ਯਦਾਯਿਨੀ — ਰਾਜ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਰਾਜ੍ਯਵਲ੍ਲਭਾ — ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਅਕ; ਰਾਜਤ੍ਕ੍ਰੁਪਾ — ਅਜਿਹੀ ਕਿਰਪਾ ਵਾਲੀ ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਰਾਜਪੀਠਨਿਵੇਸ਼ਿਤਨਿਜਾਸ਼੍ਰਿਤਾ — ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜ-ਸਿੰਘਾਸਣਾਂ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਉਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 134
ਨਾਮ 689–694: ਰਾਜ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ — ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਕੋਸ਼ਨਾਥਾ — ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਸਵਾਮਿਨੀ; ਚਤੁਰਂਗਬਲੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾਪਤੀ; ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਦਾਯਿਨੀ — ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣਹਾਰੀ; ਸਤ੍ਯਸਂਧਾ — ਸੱਚ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸਾਗਰਮੇਖਲਾ — ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 135
ਨਾਮ 695–700: ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ — ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਦੀਖਿਅਤ; ਦੈਤ੍ਯਸ਼ਮਨੀ — ਦੈਂਤਾਂ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਸ਼ਂਕਰੀ — ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ; ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਦਾਤ੍ਰੀ — ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ; ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਂਦਰੂਪਿਣੀ — ਸਤ, ਚਿਤ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 136
ਨਾਮ 701–707: ਦੇਸ਼ਕਾਲਾਪਰਿਚ੍ਛਿੰਨਾ — ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਲ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੀ ਨਾ ਹੋਈ; ਸਰ੍ਵਗਾ — ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਚੇਤਨ-ਜੜ੍ਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ; ਸਰ੍ਵਮੋਹਿਨੀ — ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀ; ਸਰਸ੍ਵਤੀ — ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਯੀ — ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹਨ; ਗੁਹਾਮ੍ਬਾ — ਗੁਹ (ਸੁਬ੍ਰਹਮਣਯ) ਦੀ ਮਾਤਾ, ਜਾਂ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਗੁਹ੍ਯਰੂਪਿਣੀ — ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 137
ਨਾਮ 708–713: ਸਰ੍ਵੋਪਾਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ — ਸਾਰੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ; ਸਦਾਸ਼ਿਵਪਤਿਵ੍ਰਤਾ — ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਤੀਵਰਤਾ ਪਤਨੀ; ਸਂਪ੍ਰਦਾਯੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਪਵਿੱਤਰ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਅਕ; ਸਾਧੁ — ਸਮਤੁਲ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੀ; ਈ — 'ਈ' ਅੱਖਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ (ਹੋਰ ਪਾਠਾਂ ਵਿੱਚ 711 ਅਤੇ 712 ਨੂੰ ਸਾਧਵੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਦੁਹਰਾਅ ਹੈ); ਗੁਰੂਮਂਡਲਰੂਪਿਣੀ — ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸਮੋਈ ਬੈਠੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 138
ਨਾਮ 714–722: ਕੁਲੋਤ੍ਤੀਰ੍ਣਾ — ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਭਗਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਸੂਰਜ-ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਤ; ਮਾਯਾ — ਮਾਇਆ; ਮਧੁਮਤੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠਾ ਹੈ; ਮਹੀ — ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ; ਗਣਾਂਬਾ — ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ; ਗੁਹ੍ਯਕਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ (ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ) ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਕੋਮਲਾਂਗੀ — ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਗੁਰੁਪ੍ਰਿਯਾ — ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 139
ਨਾਮ 723–727: ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰਾ — ਹਰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰ; ਸਰ੍ਵਤਂਤ੍ਰੇਸ਼ੀ — ਸਾਰੇ ਤੰਤਰਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ; ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੂਰ੍ਤਿਰੂਪਿਣੀ — ਦਕਸ਼ਿਣਾਮੂਰਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਸਨਕਾਦਿਸਮਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਸਨਕ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਸ਼ਿਵਗ੍ਯਾਨਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ — ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗਿਆਨ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 140
ਨਾਮ 728–734: ਚਿਤ੍ਕਲਾ — ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼; ਆਨਂਦਕਲਿਕਾ — ਆਨੰਦ ਦੀ ਕਲੀ; ਪ੍ਰੇਮਰੂਪਾ — ਸ਼ੁੱਧ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਰੂਪ; ਪ੍ਰਿਯਂਕਰੀ — ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਨਾਮਪਾਰਾਯਣਪ੍ਰੀਤਾ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਦੇ ਜਾਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ; ਨਂਦਿਵਿਦ੍ਯਾ — ਨੰਦੀ ਮੰਤਰ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜਿਤ ਦੇਵੀ; ਨਟੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਨਟੇਸ਼ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪਤਨੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 141
ਨਾਮ 735–741: ਮਿਥ੍ਯਾਜਗਦਧਿਸ਼੍ਠਾਨਾ — ਝੂਠੇ (ਮਾਇਕ) ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਧਾਰ; ਮੁਕ੍ਤਿਦਾ — ਮੁਕਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਮੁਕ੍ਤਿਰੂਪਿਣੀ — ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਲਾਸ੍ਯਪ੍ਰਿਯਾ — ਲਾਸਯ ਨ੍ਰਿਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਲਯਕਰੀ — ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਲਜ੍ਜਾ — ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਜਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਰਮ੍ਭਾਦਿਵਂਦਿਤਾ — ਰੰਭਾ ਵਰਗੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੰਦਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 142
ਨਾਮ 742–745: ਭਵਦਾਵਸੁਧਾਵ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਃ — ਸੰਸਾਰਕ ਹੋਂਦ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਵਰਖਾ; ਪਾਪਾਰਣ੍ਯਦਵਾਨਲਾ — ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਲਈ ਦਾਵਾਨਲ ਵਾਂਗ; ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਤੂਲਵਾਤੂਲਾ — ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਦੇ ਰੂੰ ਦੇ ਫੰਬੇ ਉਡਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹਨੇਰੀ; ਜਰਾਧ੍ਵਾਂਤਰਵਿਪ੍ਰਭਾ — ਬੁਢਾਪੇ ਦੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਧੁੱਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 143
ਨਾਮ 746–749: ਭਾਗ੍ਯਾਬ੍ਧਿਚਂਦ੍ਰਿਕਾ — ਸੁਭਾਗ ਦੇ ਸਾਗਰ ਲਈ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦਾ ਚੰਦਰਮਾ; ਭਕ੍ਤਚਿਤ੍ਤਕੇਕਿਘਨਾਘਨਾ — ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਚਿੱਤ ਰੂਪੀ ਮੋਰਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਘਟਾ; ਰੋਗਪਰ੍ਵਤਦਂਭੋਲਿਃ — ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਵਜ੍ਰ; ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁਦਾਰੁਕੁਠਾਰਿਕਾ — ਮੌਤ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਵੱਢਣ ਵਾਲੀ ਕੁਹਾੜੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 144
ਨਾਮ 750–756: ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਪਰਮ ਦੇਵੀ; ਮਹਾਕਾਲੀ — ਮਹਾਕਾਲੀ; ਮਹਾਗ੍ਰਾਸਾ — ਹਰ ਵੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਮਹਾਸ਼ਨਾ — ਵੱਡੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਅਪਰ੍ਣਾ — ਕੋਈ ਕਰਜ਼ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ; ਚਂਡਿਕਾ — ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ; ਚਂਡਮੁਂਡਾਸੁਰਨਿਸ਼ੂਦਿਨੀ — ਚੰਡ, ਮੁੰਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 145
ਨਾਮ 757–763: ਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਰਾਤ੍ਮਿਕਾ — ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਰੂਪ; ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ੀ — ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ; ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਰਿਣੀ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਦਾਤ੍ਰੀ — ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਸੁਭਗਾ — ਸਾਰੀ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਸਥਾਨ; ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਾ — ਤਿੰਨ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੀ; ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤ੍ਮਿਕਾ — ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਾਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 146
ਨਾਮ 764–770: ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਦਾ — ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਹਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ — ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ; ਜਪਾਪੁਸ਼੍ਪਨਿਭਾਕ੍ਰੁਤਿਃ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਜਪਾ (ਗੁੜਹਲ) ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਓਜੋਵਤੀ — ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਦ੍ਯੁਤਿਧਰਾ — ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਪ੍ਰਭਾ ਹੈ; ਯਜ੍ਞਰੂਪਾ — ਯਗ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤਾ — ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 147
ਨਾਮ 771–776: ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਔਖੀ; ਦੁਰਾਧਰ੍ਸ਼ਾ — ਕਾਬੂ ਕਰਨੀ ਔਖੀ; ਪਾਟਲੀਕੁਸੁਮਪ੍ਰਿਯਾ — ਪਾਟਲੀ (ਗੁਲਾਬੀ ਤੁਰ੍ਹੀ ਵਰਗਾ ਫੁੱਲ) ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਮਹਤੀ — ਮਹਾਨ; ਮਹਤੀ ਵੀਣਾ (ਨਾਰਦ ਦੀ ਵੀਣਾ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਮੇਰੁਨਿਲਯਾ — ਮੇਰੂ ਪਰਬਤ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਮਂਦਾਰਕੁਸੁਮਪ੍ਰਿਯਾ — ਮੰਦਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 148
ਨਾਮ 777–784: ਵੀਰਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਬਹਾਦਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਵਿਰਾਡ੍ਰੂਪਾ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸਮੁੱਚੇ ਦਾ ਰੂਪ; ਵਿਰਜਾ — ਰਜ ਗੁਣ (ਵਾਸਨਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ) ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖੀ — ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਮੁਖ ਵਾਲੀ; ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਰੂਪਾ — ਅੰਦਰ ਵਸਣ ਵਾਲੀ ਆਤਮਾ; ਪਰਾਕਾਸ਼ਾ — ਪਰਮ ਆਕਾਸ਼ (ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸਰੀਰਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਤੱਤ ਹੈ); ਪ੍ਰਾਣਦਾ — ਜੀਵਨ ਦਾਤੀ; ਪ੍ਰਾਣਰੂਪਿਣੀ — ਜੀਵਨ ਦਾ ਸੁਭਾਅ।
ਸ਼ਲੋਕ 149
ਨਾਮ 785–790: ਮਾਰ੍ਤਾਂਡਭੈਰਵਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਮਾਰਤਾਂਡ ਭੈਰਵ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਮਂਤ੍ਰਿਣੀਨ੍ਯਸ੍ਤਰਾਜ੍ਯਧੂਃ — ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਜ-ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਮੰਤ੍ਰਿਣੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪਣ ਵਾਲੀ; ਤ੍ਰਿਪੁਰੇਸ਼ੀ — ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੀ ਦੇਵੀ; ਜਯਤ੍ਸੇਨਾ — ਜਿਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਆਦੀ ਹੈ; ਨਿਸ੍ਤ੍ਰੈਗੁਣ੍ਯਾ — ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਪਰਾਪਰਾ — ਪਰ ਅਤੇ ਅਪਰ ਦੋਵੇਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 150
ਨਾਮ 791–796: ਸਤ੍ਯਜ੍ਞਾਨਾਨਂਦਰੂਪਾ — ਸੱਚ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਰੂਪ; ਸਾਮਰਸ੍ਯਪਰਾਯਣਾ — ਸਥਿਰ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ; ਕਪਰ੍ਦਿਨੀ — ਕਪਰਦੀ (ਜਟਾਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪਤਨੀ; ਕਲਾਮਾਲਾ — ਚੌਂਹਠ ਕਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀ; ਕਾਮਧੁਕ੍ — ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ — ਮਨਭਾਉਂਦਾ ਰੂਪ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 151
ਨਾਮ 797–805: ਕਲਾਨਿਧਿਃ — ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ; ਕਾਵ੍ਯਕਲਾ — ਕਾਵਿ ਦੀ ਕਲਾ; ਰਸਜ੍ਞਾ — ਸਾਰੇ ਰਸਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ; ਰਸਸ਼ੇਵਧਿਃ — ਰਸ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ; ਪੁਸ਼੍ਟਾ — ਸਦਾ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਪੁਰਾਤਨਾ — ਪੁਰਾਤਨ; ਪੂਜ੍ਯਾ — ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਯੋਗ; ਪੁਸ਼੍ਕਰਾ — ਸੰਪੂਰਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੀ; ਪੁਸ਼੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾ — ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਵਰਗੇ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 152
ਨਾਮ 806–812: ਪਰਜ੍ਯੋਤਿਃ — ਪਰਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼; ਪਰਨ੍ਧਾਮ — ਪਰਮ ਨਿਵਾਸ; ਪਰਮਾਣੁਃ — ਸਭ ਤੋਂ ਸੂਖ਼ਮ ਕਣ; ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ — ਸਭ ਤੋਂ ਪਰਮ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਪਰਮ; ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤਾ — ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਸ਼ (ਫੰਦਾ) ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਪਾਸ਼ਹਂਤ੍ਰੀ — ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ; ਪਰਮਂਤ੍ਰਵਿਭੇਦਿਨੀ — ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਬੁਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਜਾਦੂ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 153
ਨਾਮ 813–820: ਮੂਰ੍ਤਾ — ਰੂਪ ਵਾਲੀ; ਅਮੂਰ੍ਤਾ — ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ; ਅਨਿਤ੍ਯਤ੍ਰਿਪ੍ਤਾ — ਸਾਡੇ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਮੁਨਿਮਾਨਸਹਂਸਿਕਾ — ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਾਨਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਹੰਸਣੀ; ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾ — ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ; ਸਤ੍ਯਰੂਪਾ — ਸੱਚ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਸਰ੍ਵਾਂਤਰ੍ਯਾਮਿਨੀ — ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਸਤੀ — ਯਥਾਰਥ, ਸਦੀਵੀ ਹੋਂਦ।
ਸ਼ਲੋਕ 154
ਨਾਮ 821–830: ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ — ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ; ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ; ਬ੍ਰਹ੍ਮ — ਬ੍ਰਹਮ; ਜਨਨੀ — ਮਾਤਾ; ਬਹੁਰੂਪਾ — ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ; ਬੁਧਾਰ੍ਚਿਤਾ — ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਪ੍ਰਸਵਿਤ੍ਰੀ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਮਾਤਾ; ਪ੍ਰਚਂਡਾ — ਡਰਾਉਣੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਾਲੀ; ਆਜ੍ਞਾ — ਦਿਵ੍ਯ ਹੁਕਮ ਆਪ; ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਠਾ — ਨੀਂਹ; ਪ੍ਰਕਟਾਕ੍ਰੁਤਿਃ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ।
ਸ਼ਲੋਕ 155
ਨਾਮ 831–837: ਪ੍ਰਾਣੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਪੰਜ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ; ਪ੍ਰਾਣਦਾਤ੍ਰੀ — ਜੀਵਨ ਦਾਤੀ; ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਪੀਠਰੂਪਿਣੀ — ਪੰਜਾਹ ਪੀਠਾਂ (ਪੂਜਾ-ਕੇਂਦਰਾਂ) ਦਾ ਰੂਪ; ਵਿਸ਼ਰ੍ਂਖਲਾ — ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਰ ਪੱਖੋਂ ਸੁਤੰਤਰ; ਵਿਵਿਕ੍ਤਸ੍ਥਾ — ਇਕਾਂਤ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਵੀਰਮਾਤਾ — ਬਹਾਦਰਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ; ਵਿਯਤ੍ਪ੍ਰਸੂਃ — ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਮਾਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 156
ਨਾਮ 838–843: ਮੁਕੁਂਦਾ — ਮੁਕਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਮੁਕ੍ਤਿਨਿਲਯਾ — ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ; ਮੂਲਵਿਗ੍ਰਹਰੂਪਿਣੀ — ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ; ਭਾਵਜ੍ਞਾ — ਹਰ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ; ਭਵਰੋਗਘ੍ਨੀ — ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਭਵਚਕ੍ਰਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨੀ — ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 157
ਨਾਮ 844–850: ਛਂਦਃਸਾਰਾ — ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਾਰ; ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸਾਰਾ — ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਸਾਰ; ਮਂਤ੍ਰਸਾਰਾ — ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਸਾਰ; ਤਲੋਦਰੀ — ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ; ਉਦਾਰਕੀਰ੍ਤਿਃ — ਉੱਚਾ ਯਸ਼ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ; ਉਦ੍ਦਾਮਵੈਭਵਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਅਸੀਮ ਹੈ; ਵਰ੍ਣਰੂਪਿਣੀ — ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 158
ਨਾਮ 851–853: ਜਨ੍ਮਮ੍ਰੁਤ੍ਯੁਜਰਾਤਪ੍ਤਜਨਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਿਦਾਯਿਨੀ — ਜਨਮ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਤਪਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ; ਸਰ੍ਵੋਪਨਿਸ਼ਦੁਦ੍ਘੁਸ਼੍ਟਾ — ਸਾਰੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਤੀਤਕਲਾਤ੍ਮਿਕਾ — ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦਾ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 159
ਨਾਮ 854–861: ਗਂਭੀਰਾ — ਅਥਾਹ; ਗਗਨਾਂਤਸ੍ਥਾ — ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਗਰ੍ਵਿਤਾ — ਮਾਣ ਵਾਲੀ; ਗਾਨਲੋਲੁਪਾ — ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੀ; ਕਲ੍ਪਨਾਰਹਿਤਾ — ਕਾਲਪਨਿਕ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਕਾਸ਼੍ਠਾ — ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ (ਜਿਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ); ਅਕਾਂਤਾ — ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਕਾਂਤਾਰ੍ਧਵਿਗ੍ਰਹਾ — ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 160
ਨਾਮ 862–865: ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ — ਕਾਰਜ ਅਤੇ ਕਾਰਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ; ਕਾਮਕੇਲਿਤਰਂਗਿਤਾ — ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਉਛਲਦੀ; ਕਨਤ੍ਕਨਕਤਾਟਂਕਾ — ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀ; ਲੀਲਾਵਿਗ੍ਰਹਧਾਰਿਣੀ — ਲੀਲਾ ਵਜੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 161
ਨਾਮ 866–871: ਅਜਾ — ਜਨਮ ਰਹਿਤ; ਕ੍ਸ਼ਯਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ — ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ; ਮੁਗ੍ਧਾ — ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਨਮੋਹਕ; ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦਿਨੀ — ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ; ਅਂਤਰ੍ਮੁਖਸਮਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਅੰਦਰੂਨੀ (ਮਾਨਸਿਕ) ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਯੋਗ; ਬਹਿਰ੍ਮੁਖਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾ — ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਔਖੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 162
ਨਾਮ 872–879: ਤ੍ਰਯੀ — ਤਿੰਨ ਵੇਦ; ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਨਿਲਯਾ — ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ; ਤ੍ਰਿਸ੍ਥਾ — ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਤ੍ਰਿਪੁਰਮਾਲਿਨੀ — ਸ਼੍ਰੀ ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਤਰਦਸ਼ਾਰ ਚੱਕਰ ਦੀ ਦੇਵੀ; ਨਿਰਾਮਯਾ — ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਨਿਰਾਲਂਬਾ — ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ; ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਾ — ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਨੰਦ ਮਾਣਨ ਵਾਲੀ; ਸੁਧਾਸ੍ਰੁਤਿਃ — ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਰੋਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 163
ਨਾਮ 880–883: ਸਂਸਾਰਪਂਕਨਿਰ੍ਮਗ੍ਨਸਮੁਦ੍ਧਰਣਪਂਡਿਤਾ — ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚਿੱਕੜ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਉਬਾਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ; ਯਜ੍ਞਪ੍ਰਿਯਾ — ਸਾਰੇ ਯਗਾਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਤ੍ਰੀ — ਯਗ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਯਜਮਾਨਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ — ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਯਗ ਕਰਮ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 164
ਨਾਮ 884–889: ਧਰ੍ਮਾਧਾਰਾ — ਧਾਰਮਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ; ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ — ਧਨ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਧਨਧਾਨ੍ਯਵਿਵਰ੍ਧਿਨੀ — ਧਨ ਅਤੇ ਫ਼ਸਲਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ; ਵਿਪ੍ਰਪ੍ਰਿਯਾ — ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਵਿਪ੍ਰਰੂਪਾ — ਆਤਮ-ਗਿਆਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਵਿਸ਼੍ਵਭ੍ਰਮਣਕਾਰਿਣੀ — ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਹੀਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਘੁਮਾਉਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 165
ਨਾਮ 890–897: ਵਿਸ਼੍ਵਗ੍ਰਾਸਾ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਵਿਦ੍ਰੁਮਾਭਾ — ਮੂੰਗੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ (ਆਪਣੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ); ਵੈਸ਼੍ਣਵੀ — ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਰੂਪ; ਵਿਸ਼੍ਣੁਰੂਪਿਣੀ — ਅਜਿਹੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੈ; ਅਯੋਨਿਃ — ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਜਨਮ-ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ; ਯੋਨਿਨਿਲਯਾ — ਸਾਰੇ ਜਨਮ-ਸਰੋਤਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ; ਕੂਟਸ੍ਥਾ — ਨਿਹਾਈ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ; ਕੁਲਰੂਪਿਣੀ — ਕੌਲ ਮਾਰਗ ਦੀ ਦੇਵੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 166
ਨਾਮ 898–905: ਵੀਰਗੋਸ਼੍ਠੀਪ੍ਰਿਯਾ — ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਵੀਰਾ — ਬਹਾਦਰ; ਨੈਸ਼੍ਕਰ੍ਮ੍ਯਾ — ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ; ਨਾਦਰੂਪਿਣੀ — ਆਦਿ ਧੁਨੀ ਦਾ ਰੂਪ; ਵਿਜ੍ਞਾਨਕਲਨਾ — ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਕਲ੍ਯਾ — ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ; ਵਿਦਗ੍ਧਾ — ਹਰ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ; ਬੈਂਦਵਾਸਨਾ — ਬਿੰਦੂ (ਭਰਵੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸਥਾਨ) ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਜਮਾਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 167
ਨਾਮ 906–911: ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਕਾ — ਸਾਰੀਆਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਯੀ — ਸੱਚ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਰ੍ਥਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ — 'ਤਤ' (ਉਹ) ਅਤੇ 'ਤ੍ਵਮ' (ਤੂੰ) ਦਾ ਅਰਥ; ਸਾਮਗਾਨਪ੍ਰਿਯਾ — ਸਾਮਵੇਦ ਦੇ ਗਾਇਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਸੌਮ੍ਯਾ — ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ, ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸ਼ੀਤਲ; ਸਦਾਸ਼ਿਵਕੁਟੁਂਬਿਨੀ — ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਤਨੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 168
ਨਾਮ 912–917: ਸਵ੍ਯਾਪਸਵ੍ਯਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥਾ — ਪੂਜਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਦੋਹਾਂ ਮਾਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ (ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ); ਸਰ੍ਵਾਪਦ੍ਵਿਨਿਵਾਰਿਣੀ — ਸਾਰੇ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸ੍ਵਸ੍ਥਾ — ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਸਾਰੇ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ; ਸ੍ਵਭਾਵਮਧੁਰਾ — ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ; ਧੀਰਾ — ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ; ਧੀਰਸਮਰ੍ਚਿਤਾ — ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 169
ਨਾਮ 918–922: ਚੈਤਨ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਸਮਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਅਰਘ੍ਯ ਨਾਲ ਪੂਜਯੋਗ; ਚੈਤਨ੍ਯਕੁਸੁਮਪ੍ਰਿਯਾ — ਚੇਤਨਾ ਰੂਪੀ ਫੁੱਲ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਸਦੋਦਿਤਾ — ਸਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ; ਸਦਾਤੁਸ਼੍ਟਾ — ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ; ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਪਾਟਲਾ — ਸਵੇਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਗੁਲਾਬੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 170
ਨਾਮ 923–926: ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਸੱਜੇ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਦੋਹਾਂ ਮਾਰਗਾਂ ਦੇ ਸਾਧਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਦਰਸ੍ਮੇਰਮੁਖਾਂਬੁਜਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਮੁਖ ਉੱਤੇ ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਹੈ; ਕੌਲਿਨੀ ਕੇਵਲਾ — ਕੌਲ ਮਾਰਗ ਦੇ ਸਾਧਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਗਿਆਨ (ਚੇਤਨਾ) ਵਜੋਂ ਪੂਜਿਤ; ਅਨਰ੍ਘ੍ਯਕੈਵਲ੍ਯਪਦਦਾਯਿਨੀ — ਅੰਤਿਮ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਅਮੋਲਕ ਫਲ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 171
ਨਾਮ 927–933: ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪ੍ਰਿਯਾ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਸਤਤ ਵਿੱਚ ਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਸ੍ਤੁਤਿਮਤੀ — ਸਾਰੀਆਂ ਉਸਤਤਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਲਕਸ਼, ਸਾਰ; ਸ਼ੁਤਿਸਂਸ੍ਤੁਤਵੈਭਵਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸ਼੍ਰੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ — ਆਪਣੇ ਮਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ; ਮਾਨਵਤੀ — ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੀ, ਜਿਸਦਾ ਯਸ਼ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਮਹੇਸ਼ੀ — ਮਹੇਸ਼ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪਤਨੀ; ਮਂਗਲਾਕ੍ਰੁਤਿਃ — ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 172
ਨਾਮ 934–941: ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਤਾ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਮਾਤਾ; ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ — ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ; ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ — ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀ; ਵਿਰਾਗਿਣੀ — ਵੈਰਾਗ ਵਾਲੀ; ਪ੍ਰਗਲ੍ਭਾ — ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਾਲੀ; ਪਰਮੋਦਾਰਾ — ਅਤਿ ਉਦਾਰ; ਪਰਾਮੋਦਾ — ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ; ਮਨੋਮਯੀ — ਮਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਸ਼ਲੋਕ 173
ਨਾਮ 942–947: ਵ੍ਯੋਮਕੇਸ਼ੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੇਸ ਆਕਾਸ਼ ਹਨ; ਵਿਮਾਨਸ੍ਥਾ — ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਵਜ੍ਰਿਣੀ — ਵਜ੍ਰ (ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਹਥਿਆਰ) ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਵਾਮਕੇਸ਼੍ਵਰੀ — ਵਾਮਕੇਸ਼੍ਵਰ ਤੰਤਰ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤਰੀ ਦੇਵੀ; ਪਂਚਯਜ੍ਞਪ੍ਰਿਯਾ — ਪੰਜ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਯਗਾਂ (ਅਗਨੀਹੋਤਰ, ਦਰਸ਼ਪੂਰਣਮਾਸ, ਚਾਤੁਰਮਾਸ੍ਯ, ਗੋਯਜ੍ਞ ਅਤੇ ਸੋਮਯਜ੍ਞ) ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਪਂਚਪ੍ਰੇਤਮਂਚਾਧਿਸ਼ਾਯਿਨੀ — ਪੰਜ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪਲੰਘ ਉੱਤੇ ਲੇਟਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 174
ਨਾਮ 948–954: ਪਂਚਮੀ — ਪੰਜਵੀਂ (ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ); ਪਂਚਭੂਤੇਸ਼ੀ — ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ; ਪਂਚਸਂਖ੍ਯੋਪਚਾਰਿਣੀ — ਪੰਜ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ (ਸੁਗੰਧੀ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਭੋਜਨ) ਨਾਲ ਪੂਜਿਤ; ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ — ਸਦੀਵੀ; ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾ — ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ; ਸ਼ਰ੍ਮਦਾ — ਸੁੱਖ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਸ਼ਂਭੁਮੋਹਿਨੀ — ਸ਼ੰਭੂ (ਸ਼ਿਵ) ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 175
ਨਾਮ 955–963: ਧਰਾ — ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ; ਧਰਸੁਤਾ — ਧਰ (ਹਿਮਾਲਿਆ) ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ; ਧਨ੍ਯਾ — ਅਤਿ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਧਰ੍ਮਿਣੀ — ਧਰਮੀ; ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਧਿਨੀ — ਧਰਮ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ; ਲੋਕਾਤੀਤਾ — ਸੰਸਾਰਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਗੁਣਾਤੀਤਾ — ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਸਰ੍ਵਾਤੀਤਾ — ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਸ਼ਮਾਤ੍ਮਿਕਾ — ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 176
ਨਾਮ 964–970: ਬਂਧੂਕਕੁਸੁਮਪ੍ਰਖ੍ਯਾ — ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਸੁਹਜ ਵਿੱਚ ਬੰਧੂਕ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ; ਬਾਲਾ — ਬਾਲ-ਸੁਭਾਅ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡਣ ਵਾਲੀ; ਲੀਲਾਵਿਨੋਦਿਨੀ — ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੀ; ਸੁਮਂਗਲੀ — ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣ, ਕਦੇ ਵਿਧਵਾ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ; ਸੁਖਕਰੀ — ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ; ਸੁਵੇਸ਼ਾਢ੍ਯਾ — ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਬਸਤਰਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਅਤਿ ਮਨਮੋਹਕ; ਸੁਵਾਸਿਨੀ — ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣ।
ਸ਼ਲੋਕ 177
ਨਾਮ 971–976: ਸੁਵਾਸਿਨ੍ਯਰ੍ਚਨਪ੍ਰੀਤਾ — ਵਿਆਹੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ; ਆਸ਼ੋਭਨਾ — ਸਦਾ ਤੇਜੋਮਈ; ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਾਨਸਾ — ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਬਿਂਦੁਤਰ੍ਪਣਸਂਤੁਸ਼੍ਟਾ — ਬਿੰਦੂ (ਸ਼੍ਰੀ ਚੱਕਰ ਦਾ) ਤਰਪਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ; ਪੂਰ੍ਵਜਾ — ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੀ; ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਬਿਕਾ — ਤਿੰਨਾਂ ਪੁਰਾਂ (ਨਗਰਾਂ) ਦੀ ਮਾਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 178
ਨਾਮ 977–981: ਦਸ਼ਮੁਦ੍ਰਾਸਮਾਰਾਧ੍ਯਾ — ਦਸ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਤ (ਸਰ੍ਵਸਂਕ੍ਸ਼ੋਭਿਣੀ, ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਰਾਵਿਣੀ, ਸਰ੍ਵਾਕਰ੍ਸ਼ਿਣੀ, ਸਰ੍ਵਵਸ਼ਂਕਰੀ, ਸਰ੍ਵੋਨ੍ਮਾਦਿਨੀ, ਸਰ੍ਵਮਹਾਂਕੁਸ਼, ਸਰ੍ਵਖੇਚਰੀ, ਸਰ੍ਵਬੀਜ, ਸਰ੍ਵਯੋਨਿ ਅਤੇ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਿਖਂਡ); ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਸ਼੍ਰੀਵਸ਼ਂਕਰੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਸ਼੍ਰੀ ਹੈ; ਗ੍ਯਾਨਮੁਦ੍ਰਾ — ਗਿਆਨ ਮੁਦਰਾ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਗ੍ਯਾਨਗਮ੍ਯਾ — ਗਿਆਨ-ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ; ਗ੍ਯਾਨਗ੍ਯੇਯਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ — ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਦੋਵੇਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 179
ਨਾਮ 982–989: ਯੋਨਿਮੁਦ੍ਰਾ — ਯੋਨਿ ਮੁਦਰਾ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਤ੍ਰਿਖਂਡੇਸ਼ੀ — ਦਸਵੀਂ ਮੁਦਰਾ, ਤ੍ਰਿਖੰਡ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ; ਤ੍ਰਿਗੁਣਾ — ਸਤ, ਰਜ ਅਤੇ ਤਮ ਤਿੰਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ; ਅਂਬਾ — ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਮਾਤਾ; ਤ੍ਰਿਕੋਣਗਾ — ਤਿਕੋਣ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਅਨਘਾ — ਪਾਪ ਰਹਿਤ; ਅਦ੍ਭੁਤਚਾਰਿਤ੍ਰਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਅਦਭੁਤ ਹਨ; ਵਾਂਛਿਤਾਰ੍ਥਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ — ਹਰ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਵਸਤੂ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 180
ਨਾਮ 990–993: ਅਭ੍ਯਾਸਾਤਿਸ਼ਯਜ੍ਞਾਤਾ — ਕੇਵਲ ਅਤਿ ਕਠੋਰ ਆਤਮਕ ਸਾਧਨਾ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਸ਼ਡਧ੍ਵਾਤੀਤਰੂਪਿਣੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਛੇ ਮਾਰਗਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਅਵ੍ਯਾਜਕਰੁਣਾਮੂਰ੍ਤਿਃ — ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ; ਅਜ੍ਞਾਨਧ੍ਵਾਂਤਦੀਪਿਕਾ — ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੀਪਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 181
ਨਾਮ 994–1000: ਆਬਾਲਗੋਪਵਿਦਿਤਾ — ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਤੱਕ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ; ਸਰ੍ਵਾਨੁਲ੍ਲਂਘ੍ਯਸ਼ਾਸਨਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਟਾਲਦਾ; ਸ਼੍ਰੀਚਕ੍ਰਰਾਜਨਿਲਯਾ — ਚੱਕਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੀ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ; ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਰਿਪੁਰਸੁਂਦਰੀ — ਦਿਵ੍ਯ ਤ੍ਰਿਪੁਰਸੁੰਦਰੀ ਦੇਵੀ; ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਿਵਾ — ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਿਵਾ; ਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਤੈਕ੍ਯਰੂਪਿਣੀ — ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਲ; ਲਲਿਤਾਂਬਿਕਾ — ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਤਾ ਲਲਿਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 182
ਪੂਜਾ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਠ ਲਾਭ (ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ)
ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਤਿਥੀਆਂ 'ਤੇ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਜਾਂ ਸੰਝ ਵੇਲੇ
ਘਿਓ ਦਾ ਦੀਵਾ, ਧੂਫ਼, ਤਾਜ਼ੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਜਲ
- ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ
ਪਿਛੋਕੜ
ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ: ਲਲਿਤਾ ਸਹਸਰਨਾਮ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਪੁਰਾਣ (ਉੱਤਰ ਖੰਡ) ਦੇ ਹਯਗ੍ਰੀਵ-ਅਗਸਤਯ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ-ਪੁਸ਼ਪਿਕਾ ਇਸ ਨੂੰ 'ਸ਼੍ਰੀ ਲਲਿਤਾ ਸਹਸਰਨਾਮ ਸਤੋਤ੍ਰ ਕਥਨਮ੍' ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਘੋੜੇ ਦੀ ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਗਿਆਨ-ਸਰੂਪ ਭਗਵਾਨ ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਕਾਂਚੀ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਯ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲਲਿਤਾ ਨੇ ਆਪ ਅੱਠ ਵਾਗਦੇਵਤਿਆਂ (ਵਸ਼ਿਨੀ, ਕਾਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਮੋਦਿਨੀ, ਵਿਮਲਾ, ਅਰੁਣਾ, ਜਯਿਨੀ, ਸਰਵੇਸ਼ਵਰੀ ਅਤੇ ਕੌਲਿਨੀ) ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਤੋਤ੍ਰ ਰਚਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਮੂਲ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸ਼ਲੋਕ 1-182 ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਮ 1 ਤੋਂ 1000 ਤੱਕ ਗਿਣੇ ਗਏ ਹਨ। ਟੀਕਾਕਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਈ ਪੱਧਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ (ਮੂਲਾਧਾਰ ਤੋਂ ਸਹਸਰਾਰ ਤੱਕ), ਅਦਵੈਤ ਵੇਦਾਂਤ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਯੰਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਡਾਕੂਮੈਂਟਸ ਦੇ ਸੰਸਕਰਣ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਸਾਵਧਾਨੀ ਦਾ ਨੋਟ: ਇਹ ਸਹਸਰਨਾਮ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖੇ ਗਏ ਛਪੇ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਸਹਿਜੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪਰਿਸ਼ਿਸ਼ਟਾਂ (ਖਿਲ) ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਅੱਠ ਵਾਗ੍ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ
ਆਮ ਸਤੋਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ, ਲਲਿਤਾ ਸਹਸ੍ਰਨਾਮ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅੱਠ ਵਾਗ੍ਦੇਵਤਾਵਾਂ (ਵਸ਼ਿਨੀ, ਕਾਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਮੋਦਿਨੀ, ਵਿਮਲਾ, ਅਰੁਣਾ, ਜਯਿਨੀ, ਸਰਵੇਸ਼ਵਰੀ ਅਤੇ ਕੌਲਿਨੀ) ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ੁਦ ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
1,000 ਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁਹਰਾਅ ਨਹੀਂ
ਪਰੰਪਰਾ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ 1,000 ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਦੁਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਹਰ ਨਾਮ ਮਾਤਾ ਦੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ, ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਸੱਚ ਜਾਂ ਸੂਖਮ ਯੋਗਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਪਹਿਲੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੁੰਡਲਨੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮਾਰਗ
ਸਤੋਤਰ ਛੇ ਸਰੀਰਕ ਚੱਕਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਨ ਦਾ ਕ੍ਰਮਬੱਧ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੂਲਾਧਾਰ-ਚਕ੍ਰਾਰੂਢਾ (ਮੂਲ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ) ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਹਸ੍ਰਾਰਾਮ੍ਬੁਜਾਰੂਢਾ (ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਿਰ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਖਿੜਨ ਵਾਲੀ) ਤੱਕ।
ਭਾਸਕਰਰਾਇ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਭਾਸ਼ਯ
18ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਦੀਖਿਆ-ਪ੍ਰਾਪਤ ਭਾਸਕਰਰਾਇ ਮਖੀ ਨੇ ਨਿਰਣਾਇਕ ਭਾਸ਼ਯ 'ਸੌਭਾਗ੍ਯਭਾਸਕਰ' ਲਿਖਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ਦੇ ਵਿਆਕਰਣਕ, ਗੁਪਤ-ਵਿਦਿਆ ਸੰਬੰਧੀ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਤਕ ਅਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਅਣਦੇਖੀਆਂ ਡੂੰਘਾਈਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਏਕਤਾ
ਸਤੋਤਰ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸਿਖਰ ਨਾਮ 999 'ਸ਼ਿਵ-ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੈਕ੍ਯ-ਰੂਪਿਣੀ' ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਅਟੱਲ ਚੇਤਨਾ (ਸ਼ਿਵ) ਅਤੇ ਆਦਿ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸ਼ਕਤੀ (ਸ਼ਕਤੀ) ਦੀ ਅਭੇਦ, ਅਦ੍ਵੈਤ ਏਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਪਾਦਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ ਕਰੋ
Devi
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹੋਰ
ਸਭ ਵੇਖੋਸੰਬੰਧਿਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ
ਉਹੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ