ਦੇਵੀ ਕਵਚ (ਚੰਡੀ ਕਵਚ)

ਹੁਣ ਦੇਵੀ ਦਾ ਕਵਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਓਮ, ਇਸ ਸ਼੍ਰੀ ਚੰਡੀ ਕਵਚ ਦਾ।

ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਅਨੁਸ਼ਟੁਪ ਛੰਦ ਹੈ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਅੰਗਨਿਆਸ ਵਿੱਚ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਬੀਜ ਹਨ। ਦਿਗਬੰਧ ਦੇਵਤਾ ਤੱਤ ਹਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਜਗਦੰਬਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਸਪਤਸ਼ਤੀ ਪਾਠ ਦੇ ਅੰਗ ਵਜੋਂ ਜਪ ਵਿੱਚ ਵਿਨਿਯੋਗ ਹੈ।

ਓਮ, ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਓਮ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵਿਪ੍ਰ, ਇੱਕ ਅਤਿ ਗੁਪਤ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦਾ ਉਪਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਵਚ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਮੁਨੀ।

ਪਹਿਲੀ ਸ਼ੈਲਪੁੱਤਰੀ, ਦੂਜੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰਿਣੀ, ਤੀਜੀ ਚੰਦਰਘੰਟਾ, ਚੌਥੀ ਕੂਸ਼ਮਾਂਡਾ।

ਪੰਜਵੀਂ ਸਕੰਦਮਾਤਾ, ਛੇਵੀਂ ਕਾਤਿਆਯਨੀ, ਸੱਤਵੀਂ ਕਾਲਰਾਤਰੀ, ਅੱਠਵੀਂ ਮਹਾਗੌਰੀ।

ਨੌਵੀਂ ਸਿੱਧਿਦਾਤਰੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੌ ਦੁਰਗਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਮ ਮਹਾਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ।

ਜੋ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਔਖੇ ਅਤੇ ਦੁਰਗਮ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਭੈਅ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਯੁੱਧ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਆਪਦਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਨਾ ਸੋਗ, ਦੁੱਖ, ਜਾਂ ਭੈ।

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੇਸ਼ੀ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।

ਚਾਮੁੰਡਾ ਪ੍ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਵਾਰਾਹੀ ਮਹਿਸ਼ ਉੱਤੇ, ਐਂਦਰੀ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ।

ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਕੌਮਾਰੀ ਮੋਰ ਉੱਤੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ, ਕਮਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਿਆ।

ਸਫੈਦ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਈਸ਼ਵਰੀ ਬਲਦ ਉੱਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਹੰਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਸਾਰੇ ਯੋਗਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ, ਅਨੇਕ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ, ਅਨੇਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ।

ਦੇਵੀਆਂ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। (ਉਹ) ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਹੱਲ ਅਤੇ ਮੁਸਲ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਖੇਟਕ (ਢਾਲ), ਤੋਮਰ (ਬਰਛੀ), ਪਰਸ਼ੂ (ਕੁਹਾੜਾ), ਪਾਸ਼ (ਫੰਦਾ), ਕੁੰਤ (ਨੇਜ਼ਾ), ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਂਗ (ਉੱਤਮ ਧਨੁਸ਼)।

ਦੈਂਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਨਿਡਰਤਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰ, ਮਹਾਘੋਰ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਬਲ, ਮਹੋਤਸਾਹ, ਮਹਾਭੈ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।

ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੁਸ਼ਪ੍ਰੇਖਯ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਔਖਾ), ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਭੈ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ। ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਐਂਦਰੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਗਨੇਯ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਦੇਵਤਾ।

ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਵਾਰਾਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਨੈਰ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਖੜਗਧਾਰਿਣੀ, ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਵਾਰੁਣੀ, ਵਾਯਵ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਗਵਾਹਿਨੀ।

ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਕੌਮਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਈਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਲਧਾਰਿਣੀ, ਉੱਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਹੇਠਾਂ ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਵੀ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਮੁੰਡਾ, ਸ਼ਵ (ਮੁਰਦਾ) ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਦਸਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਯਾ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਵਿਜਯਾ ਪਿੱਛੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਅਜਿਤਾ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ। ਉਦਯੋਤਿਨੀ ਸਿਖਾ (ਚੋਟੀ) ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਉਮਾ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ।

ਮਾਲਾਧਾਰੀ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ ਭਰਵੱਟਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਤ੍ਰਿਨੇਤਰਾ ਭਰਵੱਟਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਯਮਘੰਟਾ ਨੱਕ ਉੱਤੇ।

ਸ਼ੰਖਿਨੀ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦਵਾਰਵਾਸਿਨੀ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ। ਕਾਲਿਕਾ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਕਰੀ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਵਿੱਚ।

ਸੁਗੰਧਾ ਨੱਕ ਉੱਤੇ, ਚਰਚਿਕਾ ਉੱਪਰਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉੱਤੇ। ਅਮ੍ਰਿਤਕਲਾ ਹੇਠਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਜੀਭ ਉੱਤੇ।

ਕੌਮਾਰੀ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਚੰਡਿਕਾ ਗਲੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ। ਚਿਤ੍ਰਘੰਟਾ ਘੰਟਿਕਾ (ਕਾਕੁਲ) ਦੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਮਾਇਆ ਤਾਲੂ ਦੀ।

ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਠੋਡੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਰਵਮੰਗਲਾ ਮੇਰੀ ਵਾਣੀ ਦੀ। ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਉੱਤੇ।

ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾ ਗਲੇ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਨਲਕੂਬਰੀ ਨਲਿਕਾ (ਸ਼ੁਆਸ ਨਲੀ) ਦੀ। ਖੜਗਿਨੀ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਵਜ੍ਰਧਾਰਿਣੀ ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਦੀ।

ਦੰਡਿਨੀ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੀ। ਸ਼ੂਲੇਸ਼ਵਰੀ ਨਹੁੰਆਂ ਦੀ, ਕੁਲੇਸ਼ਵਰੀ ਪੇਟ ਦੀ।

ਮਹਾਦੇਵੀ ਛਾਤੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਮਨ ਦੇ ਸੋਗ ਦੀ ਨਾਸ਼ਿਨੀ। ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੂਲਧਾਰਿਣੀ ਪੇਟ ਵਿੱਚ।

ਕਾਮਿਨੀ ਨਾਭੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਗੁਹਯੇਸ਼ਵਰੀ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਦੀ। ਪੂਤਨਾ ਕਾਮਿਕਾ ਮੇਢ (ਲਿੰਗ) ਦੀ, ਮਹਿਸ਼ਵਾਹਿਨੀ ਗੁਦਾ ਦੀ।

ਭਗਵਤੀ ਕਮਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਵਿੰਧਯਵਾਸਿਨੀ ਗੋਡਿਆਂ ਦੀ। ਮਹਾਬਲਾ ਪਿੰਡੀਆਂ ਦੀ, ਸਰਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ।

ਨਰਸਿੰਹੀ ਗੁੱਟਿਆਂ ਦੀ, ਤੈਜਸੀ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਭਾਗ ਦੀ। ਸ਼੍ਰੀ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੀ, ਪਾਦਾਧਸਤਲਵਾਸਿਨੀ ਤਲਵਿਆਂ ਦੀ।

ਦੰਸ਼ਟ੍ਰਾਕਰਾਲੀ ਨਹੁੰਆਂ ਦੀ, ਊਰਧਵਕੇਸ਼ਿਨੀ ਵਾਲਾਂ ਦੀ। ਕੌਬੇਰੀ ਰੋਮਕੂਪਾਂ (ਛਿੱਦਰਾਂ) ਵਿੱਚ, ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਚਮੜੀ ਦੀ।

ਪਾਰਵਤੀ ਰਕਤ, ਮਜਜਾ, ਵਸਾ, ਮਾਸ, ਅਸਥੀ, ਅਤੇ ਮੇਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਕਾਲਰਾਤਰੀ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੀ, ਅਤੇ ਮੁਕੁਟੇਸ਼ਵਰੀ ਪਿੱਤ ਦੀ।

ਪਦਮਾਵਤੀ ਪਦਮਕੋਸ਼ (ਹਿਰਦੇ?) ਵਿੱਚ, ਚੂਡਾਮਣੀ ਕਫ਼ ਵਿੱਚ। ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਨਹੁੰ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਅਭੇਦਿਆ ਸਾਰੇ ਸੰਧੀਆਂ ਵਿੱਚ।

ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਮੇਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੀ, ਛਤ੍ਰੇਸ਼ਵਰੀ ਮੇਰੀ ਛਾਇਆ ਦੀ। ਧਰਮਧਾਰਿਣੀ ਮੇਰੇ ਅਹੰਕਾਰ, ਮਨ, ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਵਜ੍ਰਹਸਤਾ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ, ਅਪਾਨ, ਵਿਆਨ, ਉਦਾਨ, ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਕਲਿਆਣਸ਼ੋਭਨਾ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ (ਜੀਵਨ) ਦੀ।

ਯੋਗਿਨੀ ਰਸ, ਰੂਪ, ਗੰਧ, ਸ਼ਬਦ, ਅਤੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਨਾਰਾਇਣੀ ਸਦਾ ਸੱਤਵ, ਰਜ, ਅਤੇ ਤਮ ਦੀ।

ਵਾਰਾਹੀ ਮੇਰੀ ਆਯੂ (ਉਮਰ) ਦੀ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਮੇਰੇ ਧਰਮ ਦੀ। ਚਕ੍ਰਿਣੀ ਮੇਰੇ ਯਸ਼, ਕੀਰਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਧਨ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਮੇਰੇ ਗੋਤ ਦੀ, ਚੰਡਿਕੇ ਮੇਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ। ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ, ਭੈਰਵੀ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਸੁਪਥਾ ਰਾਹ ਦੀ, ਕਸ਼ੇਮਕਰੀ ਮਾਰਗ ਦੀ। ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਰਾਜਦਵਾਰ ਉੱਤੇ, ਵਿਜਯਾ ਸਰਵਥਾ (ਹਰ ਪਾਸੇ) ਸਥਿਤ।

ਜੋ ਸਥਾਨ ਰੱਖਿਆ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਕਵਚ ਤੋਂ ਵਰਜਿਤ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਹੇ ਜਯੰਤੀ, ਪਾਪ ਦੀ ਨਾਸ਼ਿਨੀ।

ਜੇ ਆਪਣਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਕਦਮ ਵੀ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਸਦਾ ਕਵਚ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ...

ਉੱਥੇ ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਥ ਲਾਭ ਅਤੇ ਸਰਵਕਾਮਿਕ ਵਿਜਯ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਜੋ ਕਾਮਨਾ ਉਹ ਚਿੰਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਅਤੁਲ ਪਰਮੈਸ਼ਵਰਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।

ਮਨੁੱਖ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪਰਾਜਿਤ। ਕਵਚ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵੀ ਦਾ ਇਹ ਕਵਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਰਲਭ ਹੈ। ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਨਿੱਤ ਤਿੰਨ ਸੰਧਿਆਵਾਂ (ਸਵੇਰ, ਦੁਪਹਿਰ, ਸ਼ਾਮ) ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ...

ਉਹ ਦੈਵੀ ਕਲਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪਰਾਜਿਤ। ਉਹ ਸੌ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।

ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਲੂਤਾ (ਮਕੜੀ) ਦੇ ਕਾਟ, ਵਿਸਫੋਟਕ (ਛਾਲੇ) ਆਦਿ। ਸਥਾਵਰ, ਜੰਗਮ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਵੀ ਜੋ ਵੀ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈ।

ਸਾਰੇ ਅਭਿਚਾਰ (ਜਾਦੂ), ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਯੰਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਭੂਚਰ, ਖੇਚਰ, ਜਲਜ, ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ਿਕ (ਗੁਰੂ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਾਏ) ਵੀ।

ਸਹਜਾ, ਕੁਲਜਾ, ਮਾਲਾ, ਡਾਕਿਨੀ, ਸ਼ਾਕਿਨੀ, ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ਚਰ, ਘੋਰ, ਅਤੇ ਮਹਾਬਲ ਡਾਕਿਨੀਆਂ।

ਗ੍ਰਹ, ਭੂਤ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ, ਵੇਤਾਲ, ਕੂਸ਼ਮਾਂਡ, ਭੈਰਵ ਆਦਿ।

ਜਦ ਕਵਚ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਮਾਤਰ ਨਾਲ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਮਾਨ-ਉੱਨਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੇਜ਼ ਦੀ ਵਿਰਧੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਰਮ ਹੈ।

ਉਹ ਵੀ ਯਸ਼ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀਰਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ। ਪਹਿਲਾਂ ਕਵਚ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਸਪਤਸ਼ਤੀ (ਚੰਡੀ) ਦਾ ਜਪ ਕਰੇ।

ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਭੂਮੰਡਲ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਕਾਨਨਾਂ ਸਮੇਤ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਉੱਨਾ ਚਿਰ ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰੀ ਸੰਤਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਰਮ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਰਲਭ ਹੈ, ਮਹਾਮਾਇਆ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।

ਉਹ ਪਰਮ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਓਮ।