தேவியின் கவசம்

இப்போது தேவியின் கவசம் ஆரம்பமாகிறது.

ஓம், இந்த ஸ்ரீ சண்டிகாவசத்தின்...

பிரம்மா ரிஷி; அனுஷ்டுப் சந்தஸ்; சாமுண்டா தேவதை; அங்கந்யாசத்தில் கூறப்பட்ட மாதர்கள் பீஜம்; திக்பந்த தேவதைகள் தத்துவம்; ஸ்ரீ ஜகதம்பா ப்ரீதிக்காக சப்தசதி பாடத்தின் அங்கமாக ஜபத்தில் வினியோகம்.

ஓம், சண்டிகாயை நமஸ்காரம்.

மார்க்கண்டேயர் சொன்னார்: ஓம், உலகில் மிகவும் இரகசியமானதும், மனிதர்களுக்கு எல்லா ரக்ஷையும் செய்வதுமான எதை ஒருவருக்கும் சொல்லப்படவில்லையோ, அதை எனக்கு சொல்லுங்கள், பிதாமகா.

பிரம்மா சொன்னார்: மகாமுனியே, மிகவும் இரகசியமானதும், எல்லா உயிர்களுக்கும் உபகாரமானதுமான தேவியின் புண்ணிய கவசம் இருக்கிறது; அதைக் கேள்.

முதலாவது சைலபுத்ரி, இரண்டாவது பிரம்மசாரிணி, மூன்றாவது சந்திரகண்டை, நான்காவது கூஷ்மாண்டை.

ஐந்தாவது ஸ்கந்தமாதா, ஆறாவது காத்யாயனி, ஏழாவது காலராத்திரி, எட்டாவது மஹாகௌரி.

ஒன்பதாவது சித்திதாத்ரி என்று ஒன்பது துர்க்கைகள் பிரகீர்த்திக்கப்பட்டனர். இந்த நாமங்கள் மகாத்மாவான பிரம்மாவால் சொல்லப்பட்டன.

அக்னியால் எரிக்கப்படுபவர்களும், சத்ருக்கள் நடுவில் யுத்தத்தில் சென்றவர்களும், விஷமான மற்றும் துர்க்கமான இடங்களில் பயத்தால் சரணடைந்தவர்களும்...

அவர்களுக்கு யுத்த சங்கடத்தில் எந்த அசுபமும் உண்டாகாது; அவனுடைய ஆபத்தையும், சோக துக்க பயத்தையும் நான் காணவில்லை.

எவர்கள் பக்தியால் நிச்சயமாக நினைக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு விருத்தி உண்டாகும்; தேவேசி, உன்னை நினைப்பவர்களை நீ காக்கிறாய், இதில் சந்தேகமில்லை.

ப்ரேதத்தில் நிற்பவள் சாமுண்டா, மஹிஷத்தில் அமர்ந்தவள் வாராஹி, யானையில் ஏறியவள் ஐந்திரி, கருடனில் அமர்ந்தவள் வைஷ்ணவி.

ரிஷபத்தில் ஏறியவள் மாஹேஸ்வரி, மயிலில் வாகனம் கொண்டவள் கௌமாரி, பத்மாசனத்தில் இருக்கும் தேவி லக்ஷ்மி, பத்மஹஸ்தை, ஹரிப்ரியை.

வெண்ணிற உருவம் தரித்த தேவி ஈஸ்வரி, வ்ருஷவாகனை; ஹம்சத்தில் ஏறியவள் ப்ராஹ்மி, எல்லா ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்.

இப்படி இந்த எல்லா மாதர்களும், எல்லா யோகங்களுடன் கூடியவர்கள்; பலவித ஆபரணங்களால் ஜொலிப்பவர்கள், பலவித ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள்.

ரதத்தில் ஏறி, க்ரோதத்தால் நிறைந்த தேவியர் காணப்படுகிறார்கள்; சங்கு, சக்கரம், கதை, சக்தி, ஹலம், முசலாயுதம்...

கேடகம், தோமரம், பரசு, பாசம், குந்தாயுதம், திரிசூலம், சார்ங்கம் என்னும் உத்தம ஆயுதம்...

தைத்யர்களின் உடல் நாசத்துக்காகவும், பக்தர்களுக்கு அபயத்துக்காகவும், தேவர்களின் ஹிதத்துக்காகவும் இவ்வாறு ஆயுதங்களை தரிக்கிறார்கள்.

மகாரௌத்ரியே, மகாகோர பராக்ரமியே, மஹாபலியே, மஹோத்ஸாஹியே, மகாபய விநாசினியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

தேவி, துஷ்ப்ரேக்ஷ்யே, சத்ருக்களுக்கு பயம் வளர்ப்பவளே, என்னை காப்பாற்று; கிழக்கில் ஐந்திரி என்னை காக்கட்டும், ஆக்நேயத்தில் அக்னி தேவதை.

தெற்கில் வாராஹி காக்கட்டும், நைர்ருதியில் கட்கதாரிணி, மேற்கில் வாருணி காக்கட்டும், வாயுவியத்தில் ம்ருகவாஹினி.

வடக்கில் கௌமாரி காக்கட்டும், ஈசானியத்தில் சூலதாரிணி, மேலே ப்ராஹ்மணி என்னை காக்கட்டும், கீழே வைஷ்ணவி.

இவ்வாறு பத்து திசைகளையும் சாமுண்டா சவவாகனை காக்கட்டும்; ஜயா எனக்கு முன்னால் காக்கட்டும், விஜயா பின்னால் காக்கட்டும்.

அஜிதா இடப்பக்கத்திலும், தெற்கில் அபராஜிதாவும்; சிகையை உத்யோதினி காக்கட்டும், உமா மூர்த்தியில் நிலைத்து.

மாலாதாரி நெற்றியில், புருவங்களை யசஸ்வினி காக்கட்டும்; திரிநேத்ரா புருவங்களின் நடுவில், யமகண்டா நாசியில்.

சங்கினி கண்களின் நடுவில், காதுகளில் த்வாரவாசினி; கன்னங்களை காலிகா காக்கட்டும், காதின் மூலத்தில் சாங்கரி.

நாசியில் சுகந்தா, மேல் உதட்டில் சர்சிகா; கீழ் உதட்டில் அம்ருதகலா, நாவில் சரஸ்வதி.

பற்களை கௌமாரி காக்கட்டும், கண்டத்தில் சண்டிகா; கண்டிகையை சித்ரகண்டா, அண்ணத்தில் மகாமாயா.

காமாக்ஷி முகத்தை காக்கட்டும், வாக்கை ஸர்வமங்களா; கழுத்தில் பத்ரகாலி, முதுகெலும்பில் தனுர்தாரி.

நீலக்ரீவா வெளி கழுத்தில், நளிகையை நளகூபரி; தோள்களில் கட்கினி காக்கட்டும், கைகளை வஜ்ரதாரிணி.

கைகளில் தண்டினி காக்கட்டும், விரல்களில் அம்பிகா; நகங்களை சூலேஸ்வரி காக்கட்டும், வயிற்றில் குலேஸ்வரி.

மார்பகங்களை மஹாதேவி காக்கட்டும், மனசோக விநாசினி; இதயத்தில் லலிதா தேவி, உதரத்தில் சூலதாரிணி.

நாபியில் காமினி காக்கட்டும், குஹ்யத்தை குஹ்யேஸ்வரி; பூதனா காமிகா மேஹத்தை, குதத்தை மஹிஷவாஹினி.

இடுப்பில் பகவதி காக்கட்டும், முழங்கால்களை விந்தியவாசினி; கெண்டைக்கால்களை மஹாபலா காக்கட்டும், ஸர்வகாம ப்ரதாயினி.

கணுக்கால்களில் நாரசிம்ஹி, பாத மேற்புறத்தில் தைஜஸி; பாத விரல்களில் ஸ்ரீ காக்கட்டும், பாத அடியில் தலவாசினி.

நகங்களை தம்ஷ்ட்ராகராளி, முடிகளை உர்த்வகேசினி; ரோம கூபங்களில் கௌபேரி, த்வக்கை வாகீஸ்வரி.

ரத்தம், மஜ்ஜை, வஸா, மாம்ஸம், அஸ்தி, மேதஸ் ஆகியவற்றை பார்வதி; குடல்களை காலராத்ரி, பித்தத்தை முகுடேஸ்வரி.

பத்மாவதி பத்மகோசத்தில், கபத்தில் சூடாமணி; ஜ்வாலாமுகி நக ஜ்வாலையில், அபேத்யா எல்லா சந்திகளிலும்.

சுக்ரத்தை ப்ராஹ்மணி காக்கட்டும், சாயையை சத்ரேஸ்வரி; அஹங்காரம், மனம், புத்தியை தர்மதாரிணி காக்கட்டும்.

ப்ராணன், அபானன், வ்யானன், உதானன், சமானன் ஆகியவற்றை வஜ்ரஹஸ்தா காக்கட்டும்; ப்ராணனை கல்யாணசோபனா.

ரசம், ரூபம், கந்தம், சப்தம், ஸ்பர்சம் ஆகியவற்றில் யோகினி; ஸத்வம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவற்றை நாராயணி எப்போதும் காக்கட்டும்.

ஆயுளை வாராஹி காக்கட்டும், தர்மத்தை வைஷ்ணவி; யசஸ், கீர்த்தி, லக்ஷ்மி, தனம், வித்யை ஆகியவற்றை சக்ரிணி.

கோத்திரத்தை இந்த்ராணி காக்கட்டும், பசுக்களை சண்டிகே; புத்திரர்களை மஹாலக்ஷ்மி காக்கட்டும், பார்யையை பைரவி.

பாதையை ஸுபதா காக்கட்டும், வழியை க்ஷேமகரி; ராஜத்வாரத்தில் மஹாலக்ஷ்மி, விஜயா எல்லா இடங்களிலும் நிலைத்து.

ரக்ஷை இல்லாத இடமும், கவசத்தால் வர்ஜிக்கப்பட்டதும், அதையெல்லாம் எனக்கு காப்பாற்று, தேவி, ஜயந்தி, பாபநாசினி.

ஒரு பாதமும் செல்லக்கூடாது, தனக்கு சுபத்தை விரும்பினால்; கவசத்தால் மூடப்பட்டு எப்போதும் எங்கு சென்றாலும்...

அங்கெல்லாம் அர்த்த லாபமும், விஜயமும், ஸர்வகாமிகமும்; எந்த காமத்தை நினைக்கிறானோ, அதை நிச்சயமாக அடைகிறான்; பூமியில் மனிதன் ஒப்பற்ற பரமைஸ்வர்யத்தை அடைவான்.

மர்த்தியன் நிர்பயமாகிறான், யுத்தங்களில் அபராஜிதன்; மூவுலகிலும் பூஜ்யனாகிறான், கவசத்தால் மூடப்பட்ட மனிதன்.

இந்த தேவியின் கவசம் தேவர்களுக்கும் அரிதானது; எவன் நித்யமும் மூன்று சந்தியிலும் சிரத்தையுடன் படிக்கிறானோ...

அவனுக்கு தெய்வீக கலை உண்டாகும், மூவுலகிலும் அபராஜிதன்; நூறு வருடங்களுக்கு மேல் வாழ்வான், அபமிருத்து இல்லாமல்.

எல்லா வியாதிகளும் நாசமாகும், லூதா, விஸ்போடகம் முதலியன; ஸ்தாவரம், ஜங்கமம், க்ருத்ரிமம் என எந்த விஷமும்.

எல்லா அபிசாரங்களும், மந்திர யந்திரங்களும் பூமியில்; பூசரர்கள், கேசரர்கள், ஜலஜர்கள், உபதேசிகர்கள்.

ஸஹஜா, குலஜா, மாலா, டாகினி, சாகினி; ஆகாயசரர்கள், கோரமான டாகினிகள், மஹாபலர்கள்.

கிரகங்கள், பூதங்கள், பிசாசங்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், ராக்ஷசர்கள்; பிரம்மராக்ஷசர்கள், வேதாளர்கள், குஷ்மாண்டர்கள், பைரவர்கள் முதலியோர்.

அவனுடைய தரிசனத்தாலேயே நாசமடைவார்கள், கவசம் இதயத்தில் நிலைத்திருக்க; ராஜாவுக்கு மானோன்னதி உண்டாகும், தேஜோவிருத்தி செய்வது பரம்.

அவன் யசஸால் வளர்கிறான், பூமியில் கீர்த்தியால் அலங்கரிக்கப்பட்டு; முதலில் கவசத்தை செய்து, பின் சப்தசதி சண்டியை ஜபிக்க வேண்டும்.

எவ்வளவு காலம் பூமண்டலம் மலைகள் வனங்களுடன் நிற்கிறதோ, அவ்வளவு காலம் பூமியில் புத்திர பௌத்ரிக சந்ததி நிற்கும்.

உடல் முடிவில், தேவர்களுக்கும் அரிதான பரம ஸ்தானத்தை, மகாமாயா ப்ரசாதத்தால் மனிதன் நித்யமாக அடைகிறான்.

பரம ரூபத்தை அடைகிறான், சிவனுடன் மகிழ்கிறான். ஓம்.