நாராயணீ ஸ்துதி

இது மார்க்கண்டேய முனிவரால் இயற்றப்பட்ட நாராயணீ ஸ்துதி என்னும் பதினொன்றாம் அத்தியாயம்.

பாலர்க்க வெளிச்சமும் மின்னலும் போல்ஒளிரும் மூன்று கண்களையும், சந்திர கிரீடத்தையும், உயர்ந்த மார்பகங்களையும், மலர்ந்த முகத்தையும், வரதம், அங்குசம், பாசம், அபயம் ஆகிய கரங்களையும் உடைய புவனேசியை நான் தியானிக்கிறேன்.

முனிவர் கூறினார்.

தேவியால் அங்கு பெரும் அசுரேந்திரன் கொல்லப்பட்டதும், இந்திராதி தேவர்கள் அக்னியின் தலைமையில், விரும்பிய பயன் கிட்டியதால் மலர்ந்த முகத் தாமரைகளுடன் திசைகளும் ஒளிபெற, காத்யாயனியைத் துதித்தனர்.

தேவி, சரணடைந்தவர்களின் துன்பத்தைப் போக்குபவளே, அருள்வாய், அருள்வாய், உலகின் விருப்பமான தாயே, அருள்வாய், விசுவேசுவரியே, உலகைக் காத்தருள்வாய், நீயே அசையும் அசையாதவற்றுக்கெல்லாம் ஈசுவரி.

ஒருத்தி நீயே உலகிற்கு ஆதார பூதமாக பூமி வடிவில் நிலைபெற்றுள்ளாய். நீர் வடிவில் நிலைபெற்ற உன்னால் மீற முடியா வீரியமுடையவளே, இந்த உலகம் முழுவதும் போஷிக்கப்படுகிறது.

நீ வைஷ்ணவி சக்தி, அனந்த வீரியமுடையவள், உலகின் வித்து, பரம மாயை. தேவி, இது முழுவதும் உன்னால் மயக்கப்பட்டுள்ளது. நீ அருளும்போது உலகில் முக்திக்கு ஹேதுவாகிறாய்.

சமஸ்த வித்யைகளும் உன் வேறுபாடுகளே; உலகங்களில் உள்ள அனைத்து ஸ்திரீகளும் நீயே. அம்பிகே, இவை அனைத்தும் ஒருத்தியாகிய உன்னால் நிரப்பப்பட்டுள்ளது. உன்னைத் துதிப்பது எவ்வாறு? துதிக்கத்தக்கவளும் துதிக்கவியலாதவளுமான உனக்கு இந்த ஸ்துதி ஏற்றதோ?

எல்லா பூதங்களும் இருக்கையில் புக்தி முக்தி தரும் தேவி, நீ துதிக்கப்பட்டாய். உன்னைத் துதித்தற்கு உயர்ந்த வாக்கியங்கள் எவை வாய்க்கும்?

அனைவரின் புத்தி வடிவில் ஜனங்களின் இதயத்தில் விளங்குபவளே, சுவர்க்கம் அபவர்க்கம் தருபவளே, தேவி நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

கலை காஷ்டை முதலிய வடிவில் பரிணாமம் தருபவளே, உலகம் ஒடுங்கும்போது சக்தியாய் இருப்பவளே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

எல்லா மங்களத்திற்கும் மங்களமானவளே, சிவனியே, எல்லா பொருள்களையும் சாதிக்கும் வழியாயிருப்பவளே, சரணம் அடையத்தக்கவளே, முக்கண்ணியே, கௌரியே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

சிருஷ்டி, ஸ்திதி, வினாசம் ஆகியவற்றின் சக்தியாய் நித்யமானவளே, குணங்களுக்கு ஆதாரமும் குணமயமுமானவளே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

சரணம் அடைந்தவர்கள், எளியவர்கள், துன்பப்பட்டவர்களைக் காப்பதில் முனைந்தவளே, அனைவரின் துன்பத்தையும் போக்கும் தேவியே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

அன்னப்பறவை பூட்டிய விமானத்தில் வீற்றிருப்பவளே, பிரம்மாணி வடிவம் தரித்தவளே, குடத்திலிருந்து நீர் சிந்தும் தேவியே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

திரிசூலம், சந்திரன், சர்ப்பம் ஆகியவற்றை தரித்தவளே, பெரும் ரிஷப வாகனத்தில் வருபவளே, மகேஸ்வரி வடிவில் இருப்பவளே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

மயில், சேவல் ஆகியவற்றால் சூழப்பட்டவளே, பெரும் சக்தி தரித்தவளே, குற்றமற்றவளே, கௌமாரி வடிவில் நிலைபெற்றவளே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

சங்கு, சக்கரம், கதை, சார்ங்கம் ஆகிய உயர்ந்த ஆயுதங்களை ஏந்தியவளே, வைஷ்ணவி வடிவில் அருள்வாய், நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

உக்கிரமான பெரும் சக்கரத்தை ஏந்தியவளே, தந்தத்தால் பூமியை மேலே தூக்கியவளே, வராஹ வடிவுள்ள சிவனியே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

நரசிம்ம உக்கிர வடிவில் அசுரர்களைக் கொல்ல முயற்சி செய்பவளே, மூவுலகையும் காக்கும் தன்மை கொண்டவளே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

கிரீடம் தரித்து, பெரும் வஜ்ரத்தை ஏந்தி, ஆயிரம் கண்களால் விளங்குபவளே, விருத்திரனின் பிராணனைக் கொன்ற இந்திராணியே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

சிவதூதி வடிவில் பெரிய அசுரர்களைக் கொன்ற மகா பலமுள்ளவளே, பயங்கர உருவில் பெரும் சப்தம் செய்பவளே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

கொடிய தந்தங்கள் கொண்ட வாயையும், தலை மாலை அணிந்தவளுமான சாமுண்டியே, முண்டங்களை மதிக்கும் (அழிக்கும்)வளே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

லஷ்மியே, லஜ்ஜையே, மகா வித்யையே, சிரத்தையே, புஷ்டியே, ஸ்வதையே, நிலையானவளே, மகாராத்திரியே, மகாமாயையே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

மேதையே, சரஸ்வதியே, வரத்தைத் தருபவளே, பூதியே, பாப்ரவியே, தாமஸியே, நியதியே, நீ அருள்வாயாக ஈச்வரியே, நாராயணியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

எல்லா வடிவுமானவளே, எல்லாவற்றிற்கும் ஈசனானவளே, எல்லா சக்தியும் பொருந்தியவளே, பயங்களிலிருந்து எங்களைக் காத்தருள்வாய், துர்க்கா தேவியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

மூன்று கண்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உன் இந்த சௌம்யமான முகம் அனைத்து பூதங்களிலிருந்தும் எங்களைக் காக்கட்டும். காத்யாயினியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

நெருப்பு போன்று பயங்கரமானதும், மிகவும் உக்கிரமானதும், எஞ்சிய அசுரர்களை அழிப்பதுமான முக்கூர்ச்சூலம் எங்களை பயத்திலிருந்து காக்கட்டும். பத்ரகாளியே, உனக்கு நமஸ்காரம்.

எந்த மணி தனது சப்தத்தால் அசுரர்களின் தேஜஸ்களை அழித்து உலகை நிரப்புகிறதோ, அந்த மணி எங்களை பிள்ளைகளைப் போல் பாவங்களிலிருந்து காக்கட்டும், தேவி.

அசுத்தமான இரத்தம், கொழுப்பு, சகதி ஆகியவற்றால் பூசப் பெற்ற உன் கை ஜொலிக்கிறது. அந்த வாள் எங்களுக்கு நன்மை தரட்டும். சண்டிகே, நாங்கள் உன்னை வணங்குகிறோம்.

தேவி, நீ திருப்தியுற்றால் எல்லா நோய்களையும் போக்குகிறாய்; கோபித்தால் காமம் முதலிய அனைத்து விருப்பங்களையும் [அழிக்கிறாய்]. உன்னைச் சரணடைந்த மானிடர்களுக்கு ஆபத்து இல்லை; உன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்கள் தஞ்சம் அடைவார்கள்.

தேவி, இன்று நீ தர்மத்தின் பகைவர்களான பெரும் அசுரர்களைப் பல வடிவங்களில் உன் சுய உருவைப் பலவிதமாக்கி அழித்தாய். அம்பிகே, உன்னைத் தவிர வேறெவள் இவ்வாறு செய்வாள்?

வித்தைகளில், சாஸ்திரங்களில், விவேக தீபங்களில், முதன்மையான வாக்கியங்களில் உன்னைத் தவிர வேறு எவள் மமதை எனும் பெரும் இருட் குழியில் இந்த உலகை மிகவும் சுழற்றுகிறாள்?

எங்கு அரக்கர்கள், எங்கு நச்சுப் பாம்புகள், எங்கு பகைவர்கள், எங்கு கொள்ளைப் படைகள், எங்கு காட்டுத் தீ, எங்கு கடல் நடுவில், அங்கெல்லாம் நீ நின்று உலகைக் காக்கிறாய்.

விசுவேசுவரியே, நீ உலகைக் காத்துக் கொள்கிறாய்; உலகாத்மிகையாக நீ உலகைத் தாங்குகிறாய். விசுவேசுவரியே, உன்னிடம் பக்தியுடன் தாழ்ந்தவர்கள் எல்லாவற்றுக்கும் ஆஸ்ரயமாய் விளங்குகிறார்கள்.

தேவி, அருள்வாய், எங்களை அரி பயத்திலிருந்து காத்தருள்வாய், எப்பொழுதும், அசுரனைக் கொன்றது போல இப்பொழுதே உடனே. எல்லா உலகங்களின் பாவங்களையும் சமனப்படுத்து, விரைவில்; உற்பாத காலங்களால் உண்டான பெரும் ஆபத்துகளையும் போக்கு.

தேவி, உலகின் துன்பத்தைப் போக்குபவளே, வணங்கியவர்களுக்கு அருள்வாய். மூவுலகத்தில் வசிப்போரால் வணங்கத்தக்கவளே, எல்லா உலகங்களுக்கும் வரம் தருபவளாய் இரு.

தேவி கூறினார்.

தேவ கணங்களே, நான் வரம் தருபவள். உங்கள் மனம் விரும்பும் உயர்ந்த வரத்தைக் கேளுங்கள். நான் தருகிறேன்; அது உலகங்களுக்கு உபகாரமாகும்.

தேவர்கள் கூறினார்கள்.

அனைத்து இடையூறுகளும் நீங்கும்படியும், மூவுலகத்திற்கும் அனைத்துக்கும் ஈசுவரியே, அவ்வாறே நீயே எமது பகைவரை அழிக்க வேண்டும்.

தேவி கூறினார்.

வைவஸ்வத மன்வந்தரம் வந்தபோது இருபத்தெட்டாம் யுகத்தில் சும்பன், நிசும்பன் எனும் இரண்டு பெரும் அசுரர்கள் தோன்றுவார்கள்.

நந்தகோபர் வீட்டில் யசோதையின் கர்ப்பத்தில் தோன்றி, விந்திய மலையில் வசிப்பவளாகிய நான் அவர்களை அழிப்பேன்.

மீண்டும் மிகவும் உக்கிரமான வடிவத்தில் பூமியில் அவதரித்து, வைப்ரசித்தர்களான தானவர்களை அழிப்பேன்.

அவர்களை புசிக்கையில், அந்த உக்கிரமான வைப்ரசித்த மகா அசுரர்கள், மாதுளம் பூ போன்று இரத்தப் பற்கள் உடையவர்களாய் இருப்பார்கள்.

அப்போது தேவர்கள் சுவர்க்கத்திலும், மனிதர்கள் மர்த்தியலோகத்திலும் என்னைத் துதித்து, தொடர்ந்து 'ரக்ததந்திகா' என்று விளிப்பார்கள்.

மேலும், நூறு வருட மழையில்லா வறட்சியில், நீரில்லாத போது, முனிவர்களால் பூமியில் துதிக்கப்பட்டு, நான் கருப்பைப் பிறப்பில்லாமல் தோன்றுவேன்.

அப்போது நான் நூறு கண்களால் முனிவர்களை நோக்குவேன்; மனிதர்கள் என்னை 'சதாக்ஷி' என்று கீர்த்திப்பார்கள்.

அப்போது நான் என் உடலிலிருந்து பிறந்த கீரை வகைகளால், மழையில்லாமல் உயிர்களைத் தாங்கும் உணவுகளால், தேவர்களே, உலகம் முழுவதையும் நிரப்புவேன்.

அப்போது பூமியில் 'சாகம்பரி' என்று பெயர் பெறுவேன்; அங்கேயே துர்கமன் எனும் பெரும் அசுரனை கொல்வேன்.

'துர்க்கா தேவி' என்று என் பெயர் விளங்கும். மீண்டும் நான் இமயத்தில் பயங்கர வடிவம் கொண்டு...

முனிவர்களைக் காக்கும் பொருட்டு அரக்கர்களை அழிப்பேன். அப்போது அனைத்து முனிவர்களும் ஆனமய வடிவமான என்னை துதிப்பார்கள்.

'பீமா தேவி' என்று என் பெயர் விளங்கும். அருணன் என்பவன் மூவுலகிலும் பெரும் துன்பத்தை உண்டாக்கும் போது...

அப்போது நான் எண்ணற்ற வண்டுகள் கொண்ட வண்டின் வடிவம் கொண்டு, மூவுலக நன்மைக்காக பெரும் அசுரனை கொல்வேன்.

அப்போது உலகத்தார் எல்லா இடங்களிலும் என்னை 'ப்ராமரீ' என்று துதிப்பார்கள். இவ்வாறு எப்போது எப்போது அசுரரால் உண்டான துன்பம் வரும்...

அப்போது அப்போது நான் அவதரித்து எதிரிகளை அழிப்பேன்.

ஸ்வஸ்தி, ஸ்ரீ மார்க்கண்டேய புராணத்தில் சாவர்ணிக மன்வந்தரத்தில், தேவி மாஹாத்மியத்தில், நாராயணீ ஸ்துதி எனும் பதினொன்றாம் அத்தியாயம் முற்றிற்று.

ஓம் க்லீம், வெற்றியுடையவளே, உறுப்புகளுடன், சக்தியுடன், பரிவாரத்துடன், வாகனத்துடன், லக்ஷ்மி பீஜத்தில் நிலைபெற்றவளும், கருட வாகனத்தில் வருபவளுமான நாராயணி தேவிக்கு மகா ஆஹுதியை சமர்ப்பிக்கிறேன், நமஃ ஸ்வாஹா.