നാരായണീ സ്തുതി (Nārāyaṇī Stuti) - ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായം

ഋഷി മാർക്കണ്ഡേയർ രചിച്ചതും ‘നാരായണീസ്തുതി’ എന്നു നാമധേയമുള്ളതുമായ ഏകാദശോധ്യായം.

ബാലസൂര്യനെപ്പോലെ തേജസ്സോടെ വിളങ്ങുന്നവളും, ചന്ദ്രക്കല ശിരസ്സിൽ ചൂടിയവളും, ഉന്നതമായ വക്ഷോജങ്ങളോടുകൂടിയവളും, മൂന്നു നേത്രങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്നവളും, മന്ദഹാസം തൂകുന്ന മുഖത്തോടുകൂടിയവളും, വരദാനം, അങ്കുശം, പാശം, അഭയം എന്നിവ കരങ്ങളിൽ ധരിച്ചവളുമായ ഭുവനേശ്വരിയെ ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.

ഋഷി പറഞ്ഞു:

ദേവിയാൽ ആ മഹാസുരേന്ദ്രൻ നിഹതനായപ്പോൾ, അഗ്നി മുഖ്യനായുള്ള ഇന്ദ്രാദിദേവന്മാർ, അഭീഷ്ടലാഭത്താൽ വികസിച്ച താമരപ്പൂക്കൾ പോലെയുള്ള മുഖങ്ങളോടെ, കാത്യായനീദേവിയെ സ്തുതിച്ചു.

ദേവീ, ശരണാഗതരുടെ ആർത്തി ഹരിക്കുന്നവളേ, പ്രസീദിക്കണമേ! ജഗന്മാതാവേ, പ്രസീദിക്കണമേ! വിശ്വേശ്വരീ, പ്രസീദിക്കണമേ! ചരാചരങ്ങളുടെയെല്ലാം ഈശ്വരിയായ ദേവീ, വിശ്വത്തെ രക്ഷിക്കണമേ!

ലോകത്തിന് ആധാരഭൂതയായവൾ നീ ഒരുത്തി മാത്രമാണ്; ഭൂമിയുടെ സ്വരൂപത്തിൽ നീ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അളവറ്റ വീര്യമുള്ളവളേ, ജലസ്വരൂപത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന നിന്നാലാണ് ഈ സകല ലോകവും പുഷ്ടിപ്പെടുന്നത്.

നീ അനന്തവീര്യയായ വൈഷ്ണവീശക്തിയാണ്; വിശ്വത്തിന്റെ ബീജവും പരമമായ മായയും നീ തന്നെയാണ്. ദേവീ, ഈ സമസ്തവും നിന്നാൽ മോഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നീ പ്രസന്നയായാൽ ഭൂമിയിൽ മുക്തിക്ക് ഹേതുവാകുന്നു.

ദേവീ, സമസ്തവിദ്യകളും നിന്റെ ഭേദങ്ങളാണ്. ലോകങ്ങളിലുള്ള സകല സ്ത്രീകളും നിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ തന്നെ. അമ്മേ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ നീ ഒരുത്തിയാൽ നിറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സ്തുത്യയായ നിനക്ക് സ്തുതി ചെയ്യാൻ ആരാണ്? പരമോക്തികളായ മറ്റെന്തു വാക്കുകളാണ് വേണ്ടത്?

ദേവി സർവഭൂതങ്ങളുമായിരിക്കുമ്പോൾ, ഭുക്തിയും മുക്തിയും നൽകുന്നവളായ നീ സ്തുതിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, സ്തുതിക്കുവാൻ മറ്റെന്തു പരമോക്തികൾ വേണം?

സർവജനങ്ങളുടെയും ഹൃദയത്തിൽ ബുദ്ധിരൂപിണിയായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവളും, സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവളുമായ ദേവീ, നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

കല, കാഷ്ഠ മുതലായ രൂപങ്ങളിൽ പരിണാമം നൽകുന്നവളും, വിശ്വത്തിന്റെ ലയത്തിൽ ശക്തിയായി വർത്തിക്കുന്നവളുമായ നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

സകലമംഗളങ്ങൾക്കും മംഗളമായിട്ടുള്ളവളും, ശിവയും, സർവ്വാർത്ഥസാധികയും, ശരണ്യയും, ത്ര്യംബകയും, ഗൗരിയുമായ നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, വിനാശം എന്നിവയുടെ ശക്തിയായി സനാതനിയായി വർത്തിക്കുന്നവളും, ഗുണങ്ങൾക്ക് ആശ്രയഭൂതയും ഗുണമയിയുമായ നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

ശരണാഗതരുടെയും ദീനരുടെയും ആർത്തരുടെയും പരിത്രാണത്തിൽ തത്പരയായവളും, സർവ്വരുടെയും ആർത്തി ഹരിക്കുന്നവളുമായ ദേവീ, നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

ഹംസയുക്തമായ വിമാനത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവളും, ബ്രാഹ്മണീരൂപം ധരിച്ചവളും, കൗശാമ്പി ക്ഷരികയുമായ ദേവീ, നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

ത്രിശൂലവും ചന്ദ്രനും സർപ്പവും ധരിച്ചവളും, മഹാവൃഷഭത്തെ വാഹനമാക്കിയവളും, മാഹേശ്വരീസ്വരൂപിണിയുമായ നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

മയൂരങ്ങളും കോഴികളും ചുറ്റും വർത്തിക്കുന്നവളും, മഹാശക്തി ധരിച്ചവളും, നിർമ്മലയും, കൗമാരീരൂപത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവളുമായ നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, ശാർങ്ഗം എന്നീ പരമായുധങ്ങൾ ധരിച്ചവളും, വൈഷ്ണവീരൂപിണിയുമായ നാരായണീ, പ്രസീദിക്കണമേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

ഭയങ്കരമായ മഹാചക്രം ധരിച്ചവളും, ദംഷ്ട്രകൊണ്ട് ഭൂമിയെ ഉദ്ധരിച്ചവളും, വരാഹരൂപിണിയും ശിവയുമായ നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

ദൈത്യന്മാരെ ഹനിക്കാൻ ഭയങ്കരമായ നരസിംഹരൂപത്തിൽ ഉദ്യമിച്ചവളും, ത്രൈലോക്യരക്ഷയോടുകൂടിയവളുമായ നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

കിരീടം ധരിച്ചവളും, മഹാവജ്രത്തോടുകൂടിയവളും, സഹസ്രനേത്രങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്നവളും, വൃത്രാസുരന്റെ പ്രാണനെ ഹരിച്ചവളുമായ ഐന്ദ്രീ, നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

ശിവദൂതീസ്വരൂപത്തിൽ മഹാബലരായ ദൈത്യന്മാരെ ഹനിച്ചവളും, ഘോരരൂപിണിയും മഹാരവമുള്ളവളുമായ നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

ദംഷ്ട്രകളാൽ ഭയങ്കരമായ മുഖമുള്ളവളും, ശിരോമാല അലങ്കാരമായുള്ളവളും, മുണ്ഡന്മാരെ മഥിച്ചവളുമായ ചാമുണ്ഡേ, നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

ലക്ഷ്മീ, ലജ്ജാ, മഹാവിദ്യാ, ശ്രദ്ധാ, പുഷ്ടി, സ്വധാ, ധ്രുവാ എന്നീ രൂപങ്ങളുള്ളവളും, മഹാരാത്രിയും മഹാമായയുമായ നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

മേധാ, സരസ്വതീ, വരാ, ഭൂതി, ബാഭ്രവീ, താമസീ എന്നീ രൂപങ്ങളുള്ളവളും, നിയതയുമായ ഈശ്വരീ, നീ പ്രസീദിക്കണമേ. നാരായണീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

സർവ്വസ്വരൂപയും സർവ്വേശ്വരിയും സർവ്വശക്തിസമന്വിതയുമായ ദേവീ, ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ. ദുർഗ്ഗാദേവീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

മൂന്നു നേത്രങ്ങളാൽ അലംകൃതമായ നിന്റെ ഈ സൗമ്യമായ മുഖം, സകല ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ. കാത്യായിനീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

ജ്വാലകളാൽ ഭയങ്കരവും അത്യുഗ്രവും അശേഷ അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നതുമായ ത്രിശൂലം ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ. ഭദ്രകാളീ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

ദൈത്യരുടെ തേജസ്സുകളെ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ശബ്ദംകൊണ്ട് ലോകത്തെ നിറയ്ക്കുന്ന ആ മണി, ദേവീ, പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് പുത്രന്മാരെപ്പോലെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

അശുദ്ധമായ രക്തം, മാംസം, പഴുപ്പ് എന്നിവയാൽ പൂരിതമായി തിളങ്ങുന്ന നിന്റെ കരത്തിലെ ഖഡ്ഗം ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭം നൽകട്ടെ. ചണ്ഡികേ, ഞങ്ങൾ നിനക്ക് നമസ്കരിക്കുന്നു.

സന്തുഷ്ടയായാൽ നീ അശേഷരോഗങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു; രുഷ്ടയായാൽ സകലാഭീഷ്ടങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു. നിന്നെ ആശ്രയിച്ചവർക്ക് വിപത്തുകളില്ല; നിന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നവർ ശ്രേയസ്സ് പ്രാപിക്കുന്നു.

ദേവീ, ഇന്ന് നീ ദുർമ്മദരായ മഹാസുരന്മാരെ അനേകം രൂപങ്ങളിൽ അനേകവിധം ആത്മമൂർത്തികളെ ധരിച്ച് സംഹരിച്ചത്, അമ്മേ, മറ്റാരാണ് ചെയ്യുക?

വിദ്യകളിലും ശാസ്ത്രങ്ങളിലും വിവേകദീപങ്ങളിലും ആദിവാക്യങ്ങളിലും, മമതയുടെ കുഴിയായ അതിമഹത്തായ അന്ധകാരത്തിൽ ഈ വിശ്വത്തെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നത് നീയല്ലാതെ മറ്റാരാണ്?

രാക്ഷസന്മാരും ഉഗ്രവിഷമുള്ള സർപ്പങ്ങളും എവിടെയുണ്ടോ, ശത്രുക്കളും ദസ്യുബലങ്ങളും എവിടെയുണ്ടോ, ദാവാഗ്നിയും സമുദ്രമധ്യവും എവിടെയുണ്ടോ, അവിടെയെല്ലാം സ്ഥിതിചെയ്തുകൊണ്ട് നീ വിശ്വത്തെ രക്ഷിക്കുന്നു.

വിശ്വേശ്വരീ, നീ വിശ്വത്തെ രക്ഷിക്കുന്നു; വിശ്വാത്മികയായ നീ വിശ്വത്തെ ധരിക്കുന്നു. നിന്നിൽ ഭക്തിയോടെ നമ്രരായവർ വിശ്വാശ്രയരായി ഭവിക്കുന്നു.

ദേവീ, പ്രസീദിക്കണമേ; ശത്രുഭയത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ എപ്പോഴും രക്ഷിക്കണമേ. അസുരന്മാരിൽ നിന്നുണ്ടായതുപോലെ ഇപ്പോൾത്തന്നെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ. ലോകങ്ങളുടെ സകലപാപങ്ങളും ശമിപ്പിക്കണമേ; ഉത്പാതങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന മഹോപസർഗ്ഗങ്ങളെയും വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കണമേ.

വിശ്വത്തിന്റെ ആർത്തി ഹരിക്കുന്ന ദേവീ, നിനക്ക് നമസ്കരിക്കുന്നവർക്ക് നീ പ്രസീദിക്കണമേ. ത്രൈലോക്യവാസികളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവളേ, ലോകങ്ങൾക്ക് വരദാനം നൽകണമേ.

ദേവി പറഞ്ഞു:

ദേവന്മാരേ, ഞാൻ വരദാനം നൽകുന്നവളാണ്. നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഇച്ഛിക്കുന്നത് എന്തോ അത് വരിച്ചുകൊൾവിൻ; ലോകോപകാരകരമായത് ഞാൻ നൽകുന്നു.

ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു:

അഖിലേശ്വരീ, ത്രൈലോക്യത്തിന്റെ സകലബാധകളും ശമിപ്പിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ വിനാശം ഇങ്ങനെതന്നെ നീ ചെയ്യണമേ.

ദേവി പറഞ്ഞു:

വൈവസ്വതമന്വന്തരത്തിൽ ഇരുപത്തെട്ടാം യുഗത്തിൽ ശുംഭനും നിശുംഭനും എന്നീ രണ്ടു മഹാസുരന്മാർ ഉത്ഭവിക്കും.

നന്ദഗോപന്റെ ഗൃഹത്തിൽ യശോദയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ ജനിക്കും; വിന്ധ്യാചലത്തിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട് അവരെ ഞാൻ നശിപ്പിക്കും.

വീണ്ടും അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ രൂപത്തോടെ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച് വൈപ്രചിത്തന്മാരായ ദാനവന്മാരെ ഞാൻ ഹനിക്കും.

ആ ഉഗ്രന്മാരായ വൈപ്രചിത്ത മഹാസുരന്മാരെ ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, ഞാൻ രക്തദന്തയായി ഭവിക്കും; ദന്തങ്ങൾ മാതളപ്പൂക്കൾ പോലെ ചുവന്നതായിരിക്കും.

അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദേവന്മാരും മർത്യലോകത്തിലെ മനുഷ്യരും എന്നെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ‘രക്തദന്തിക’ എന്ന് എപ്പോഴും വിളിക്കും.

വീണ്ടും നൂറുവർഷം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അനാവൃഷ്ടിയിൽ, ജലമില്ലാത്തപ്പോൾ, മുനിമാർ സ്തുതിച്ചതിനുശേഷം ഞാൻ ഭൂമിയിൽ അയോനിജയായി ഉത്ഭവിക്കും.

അപ്പോൾ ഞാൻ നൂറു നേത്രങ്ങൾകൊണ്ട് മുനിമാരെ നോക്കും; അതിനുശേഷം മനുഷ്യർ എന്നെ ‘ശതാക്ഷീ’ എന്ന് വിളിക്കും.

അപ്പോൾ, ദേവന്മാരേ, ഞാൻ സകല ലോകത്തെയും എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ശാകങ്ങൾകൊണ്ട്, അനാവൃഷ്ടിയിൽ പ്രാണധാരകങ്ങളായ അവയാൽ പോഷിപ്പിക്കും.

അപ്പോൾ ഞാൻ ഭൂമിയിൽ ‘ശാകംഭരീ’ എന്ന പ്രസിദ്ധി പ്രാപിക്കും; അവിടെത്തന്നെ ‘ദുർഗമ’ എന്ന മഹാസുരനെ ഞാൻ വധിക്കും.

‘ദുർഗാദേവീ’ എന്ന പ്രസിദ്ധമായ പേര് എനിക്കുണ്ടാകും. വീണ്ടും ഞാൻ ഹിമാചലത്തിൽ ഭീമമായ രൂപം ധരിച്ച്…

മുനിമാരുടെ രക്ഷയ്ക്കായി രാക്ഷസന്മാരെ നശിപ്പിക്കും. അപ്പോൾ സകല മുനിമാരും വിനമ്രമൂർത്തികളായി എന്നെ സ്തുതിക്കും.

‘ഭീമാദേവീ’ എന്ന പ്രസിദ്ധമായ പേര് എനിക്കുണ്ടാകും. അരുണൻ എന്ന അസുരൻ ത്രൈലോക്യത്തിൽ മഹാബാധ ചെയ്യുമ്പോൾ…

അപ്പോൾ ഞാൻ അസംഖ്യം വണ്ടുകളോടുകൂടിയ ഭ്രമരരൂപം ധരിച്ച്, ത്രൈലോക്യത്തിന്റെ ഹിതത്തിനായി ആ മഹാസുരനെ വധിക്കും.

അപ്പോൾ ലോകർ എല്ലായിടത്തും എന്നെ ‘ഭ്രാമരീ’ എന്ന് സ്തുതിക്കും. ഇങ്ങനെ ദാനവന്മാരിൽ നിന്ന് യാതൊക്കെ ബാധകൾ ഉണ്ടാകുമോ…

അപ്പോഴെല്ലാം ഞാൻ അവതരിച്ച് ശത്രുക്കളുടെ സംഹാരം ചെയ്യും.

ശുഭം! ശ്രീമാർക്കണ്ഡേയപുരാണത്തിൽ സാവർണികമന്വന്തരത്തിലെ ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘നാരായണീസ്തുതി’ എന്ന പതിനൊന്നാം അധ്യായം സമാപ്തം.

ഓം ക്ലീം — ജയന്തീ, സാംഗയായ, സശക്തികയായ, സപരിവാരയായ, സവാഹനയായ, ലക്ഷ്മീബീജാധിഷ്ഠിതയായ, ഗരുഡവാഹനയായ നാരായണീദേവിക്ക് ഞാൻ മഹാഹുതി സമർപ്പിക്കുന്നു. നമഃ സ്വാഹാ.