മഹിഷാസുരമർദിനി സ്തോത്രം

ഭഗവതീ പദ്യപുഷ്പാഞ്ജലി സ്തോത്രത്തിൽ അന്തർഭവിച്ചിരിക്കുന്ന മഹിഷാസുരമർദിനി സ്തോത്രം.

ഹേ പർവ്വതപുത്രി, ഭൂമിയെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവളേ, വിശ്വത്തെ വിനോദിപ്പിക്കുന്നവളേ, നന്ദിയാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവളേ, വിന്ധ്യപർവ്വതശിഖരത്തിൽ വസിക്കുന്നവളേ, വിഷ്ണുവിന്റെ ലീലാസ്ഥാനമായവളേ, ഇന്ദ്രനാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവളേ.

ഹേ ഭഗവതി, നീലകണ്ഠന്റെ കുടുംബിനിയേ, വിപുലമായ കുടുംബമുള്ളവളേ, ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നവളേ, മഹിഷാസുരനെ സംഹരിക്കുന്നവളേ, മനോഹരമായ ജടാഭാരമുള്ളവളേ, പർവ്വതപുത്രിയേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

ദേവന്മാർക്കു വർഷിക്കുന്നവളേ, ദുർധരന്മാരെ ശിക്ഷിക്കുന്നവളേ, ദുർമുഖനെ സഹിക്കാത്തവളേ, ആനന്ദത്തിൽ രമിക്കുന്നവളേ, മൂന്നുലോകത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവളേ, ശങ്കരനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവളേ, പാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവളേ, ആരവത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവളേ.

ദാനവന്മാരിൽ കോപമില്ലാത്തവളേ, ദിതിയുടെ പുത്രന്മാരിൽ കോപിക്കുന്നവളേ, ദുർമദത്തെ ശോഷിപ്പിക്കുന്നവളേ, സമുദ്രപുത്രിയേ, മഹിഷാസുരനെ സംഹരിക്കുന്നവളേ, മനോഹരമായ ജടാഭാരമുള്ളവളേ, പർവ്വതപുത്രിയേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

വളഞ്ഞ വാളിനാൽ ദുർധരന്റെ ശിരസ്സിനെ ശരീരത്തിൽനിന്നു വീഴ്ത്തി; ദുർമുഖൻ എന്ന രണ്ടുപേരെയും അമ്പുകളാൽ യമലോകത്തേക്കയച്ചു.

ഹേ ജഗദംബേ, എന്റെ ജനനിയേ, കദംബവനത്തിൽ വസിക്കാൻ പ്രിയമുള്ളവളേ, ഹാസത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവളേ, ശിഖരങ്ങളിൽവച്ചു ശ്രേഷ്ഠമായ ഉന്നതഹിമാലയശൃംഗത്തിലുള്ള തന്റെ ആലയത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ വർത്തിക്കുന്നവളേ.

തേനിൽ മധുരമായവളേ, മധുകൈടഭന്മാരെ ജയിച്ചവളേ, കൈടഭനെ നശിപ്പിച്ചവളേ, രാസലീലയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവളേ, മഹിഷാസുരനെ സംഹരിക്കുന്നവളേ, മനോഹരമായ ജടാഭാരമുള്ളവളേ, പർവ്വതപുത്രിയേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

കല്പാന്തത്തിൽ ഭഗവാനായ പ്രഭു ശേഷനെ വിരിച്ച് ആശ്രയിച്ചു. അപ്പോൾ മധുകൈടഭന്മാർ എന്നു പ്രസിദ്ധരായ രണ്ടു ഭയങ്കര അസുരന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. മധുകൈടഭന്മാരുടെ നാശവും മഹിഷാസുരന്റെ വധവും ശുംഭനിശുംഭന്മാരുടെ വധവും ആരെങ്കിലും കീർത്തിക്കുന്നുവോ അവർ അതുപോലെ (ഫലം പ്രാപിക്കും).

ഹേ, നൂറു ഖണ്ഡങ്ങളായി വിഖണ്ഡിക്കപ്പെട്ട മുണ്ഡങ്ങളും ഛേദിക്കപ്പെട്ട തുമ്പിക്കൈകളുമുള്ള ഗജാധിപന്റെ ശത്രുഗജങ്ങളുടെ കവിളുകളെ വിദാരണം ചെയ്യുന്ന ഉഗ്രപരാക്രമശൂന്യമായ (ശുണ്ഡമുള്ള) മൃഗാധിപതിയേ.

തന്റെ ഭുജദണ്ഡംകൊണ്ടു നിപാതിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഖണ്ഡങ്ങളും പതിപ്പിക്കപ്പെട്ട മുണ്ഡങ്ങളുമുള്ള ഭടാധിപതിയേ, മഹിഷാസുരനെ സംഹരിക്കുന്നവളേ, മനോഹരമായ ജടാഭാരമുള്ളവളേ, പർവ്വതപുത്രിയേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

എഴുന്നേറ്റു മഹാസിംഹത്തെ (വാഹനമാക്കി) ദേവി ചണ്ഡന്റെ നേരെ ഓടി. അവന്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ച് വാളിനാൽ ശിരസ്സ് ഛേദിച്ചു. പിന്നീടു മുണ്ഡൻ ചണ്ഡൻ നിപാതിതനായതു കണ്ട് ദേവിയുടെ നേരെ ഓടി. അവനെയും ദേവി ക്രോധത്താൽ വാൾകൊണ്ട് അടിച്ച് ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തി.

ഹേ, യുദ്ധത്തിൽ ദുരന്തമായ ശത്രുവധത്തിനായി ഉദിതമായ ദുർധരനിർജ്ജരശക്തിയെ ധരിച്ചവളേ, ചതുരവിചാരത്തിൽ അഗ്രഗണ്യനായ മഹാശിവദൂതൻ ചെയ്ത പ്രമഥാധിപതിയേ.

ഹേ, ദുരിതവും ദുരീഹയും ദുരാശയും ദുർമ്മതിയുമുള്ള ദാനവദൂതന്റെ (ശുംഭന്റെ) കൃതാന്തമതിയേ (മരണബുദ്ധിയെ ഉണ്ടാക്കുന്നവളേ), മഹിഷാസുരനെ സംഹരിക്കുന്നവളേ, മനോഹരമായ ജടാഭാരമുള്ളവളേ, പർവ്വതപുത്രിയേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

ശുംഭൻ ഈ വാക്കു കേട്ട് ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാരുടെ (വധത്തെക്കുറിച്ച്) അപ്പോൾ സുഗ്രീവൻ എന്ന മഹാസുരനെ ദേവിയുടെ അടുക്കൽ ദൂതനായി അയച്ചു.

ഹേ, ശരണാഗതരായ ശത്രുസ്ത്രീകൾക്ക് ഉത്തമവീരന്മാർക്ക് അഭയം നൽകുന്ന കരങ്ങളുള്ളവളേ, മൂന്നുലോകത്തിന്റെ മസ്തകത്തിൽ ശൂലവും ശത്രുക്കളുടെ ശിരസ്സിലെ ധരിക്കപ്പെട്ട നിർമ്മലശൂലവും ഉള്ള കരങ്ങളുള്ളവളേ.

ദുമി ദുമി എന്നു മുഴങ്ങുന്ന അമരദുന്ദുഭികളുടെ നാദത്താൽ മഹത്തായി മുഖരിതമായ തീക്ഷ്ണകരങ്ങളുള്ളവളേ, മഹിഷാസുരനെ സംഹരിക്കുന്നവളേ, മനോഹരമായ ജടാഭാരമുള്ളവളേ, പർവ്വതപുത്രിയേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

ഹേ, തന്റെ ഹുംകാരമാത്രത്താൽ നിരാകൃതനായ ധൂമ്രലോചനന്റെ ധൂമ്രസമൂഹത്തോടുകൂടിയവളേ, യുദ്ധത്തിൽ ശോഷിപ്പിക്കപ്പെട്ട രക്തബീജനിൽനിന്നു സമുദ്ഭവിച്ച രക്തബീജലതയെ (നശിപ്പിക്കുന്നവളേ).

ഹേ ശിവേ, ശുംഭനിശുംഭന്മാരുടെ മഹായുദ്ധത്താൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഭൂതപിശാചങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവളേ, മഹിഷാസുരനെ സംഹരിക്കുന്നവളേ, മനോഹരമായ ജടാഭാരമുള്ളവളേ, പർവ്വതപുത്രിയേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

ഇങ്ങനെ ആജ്ഞാപിക്കപ്പെട്ട ആ അസുരൻ ധൂമ്രലോചനൻ ദേവിയുടെ നേരെ ഓടി. അപ്പോൾ അംബിക അവനെ ഹുംകാരം കൊണ്ടുതന്നെ ഭസ്മമാക്കി.

ധനുസ്സിനോടു ചേർന്ന യുദ്ധത്തിന്റെ നിമിഷത്തിലെ സംഗത്താൽ പ്രകാശിക്കുന്ന അംഗങ്ങളും നടനം ചെയ്യുന്ന കടകങ്ങളും ഉള്ളവളേ, സ്വർണ്ണത്തിന്റെ പിംഗളവർണ്ണമായ അമ്പിന്റെ കൂടെ ഉള്ള ആവനാഴിയും രസദ്ഭടന്മ്പിൻറെ ൃംഗങ്ങളാൽ ഹനിക്കപ്പെട്ട അവടുകന്മാരും ഉള്ളവളേ.

ചതുരംഗബലവും ക്ഷിതിരംഗവും ഘടിപ്പിച്ചു ബഹുരംഗമായി അരവം ചെയ്യുന്ന ബടുകന്മാരോടുകൂടിയവളേ, മഹിഷാസുരമർദിനി, രമ്യകപർദിനി, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

ദേവസ്ത്രീകളുടെ "തഥേയി തഥേയി തഥാ" എന്ന അഭിനയോത്തരമായ നൃത്യത്തിൽ രമിക്കുന്നവളേ, ഹാസവിലാസത്തോടും ഹുലാസത്തോടും കൂടിയവളേ, പ്രണതന്മാരായ ആർതജനങ്ങളിൽ അമിതപ്രേമഭാരമുള്ളവളേ.

"കുകുഥഃ കുകുഥഃ ഗഡദാദികതാലകുതൂഹലഗാന"ത്തിൽ രമിക്കുന്നവളേ, "ധിമികിട ധിക്കട ധികട ധിമി" എന്ന ധീരമദ്ദളത്തിന്റെ മുഴക്കത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവളേ, മഹിഷാസുരമർദിനിയേ, രമ്യകപർദിനിയേ, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

ജയിക്കേണ്ടതും ജയശബ്ദത്താൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നതുമായവളേ, ജയം എന്ന ശബ്ദത്തിൽ പരസ്തുതിയിൽ തത്പരമായ വിശ്വത്താൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവളേ, ഝണഝണഝിഞ്ഝിമിഝങ്കൃതനൂപുരസിഞ്ജിതത്താൽ മോഹിതരായ ഭൂതാധിപന്മാരുള്ളവളേ.

നടനം ചെയ്യുന്ന നടന്റെ അർദ്ധനടീനടനായകന്റെ നാടിതനാട്യസുഗാനത്തിൽ രമിക്കുന്നവളേ, മഹിഷാസുരമർദിനിയേ, രമ്യകപർദിനിയേ, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

ഹേ, സുമനസ്സുകളായ പുഷ്പങ്ങളാൽ (മനസ്സുകളായ) സുമനസ്സുകൾക്കു മനോഹരമായ കാന്തിയോടുകൂടിയവളേ, ആശ്രിതരായ രജനീകളിൽ രജനീകളിൽ (രാത്രികളിൽ) രജനീകരനായ ചന്ദ്രന്റെ മുഖത്തോടുകൂടിയവളേ.

സുനയനങ്ങളായ തേനീച്ചകളുടെ വിഭ്രമങ്ങളോടും ഭ്രമരങ്ങളോടും കൂടിയ ഭ്രമരാധിപതിയേ (തേനീച്ചകളുടെ നാഥനേ), മഹിഷാസുരമർദിനിയേ, രമ്യകപർദിനിയേ, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

മഹത്തായ യുദ്ധമല്ലത്തോടും മല്ലികമല്ലിതരല്ലകമല്ലരിലും രമിക്കുന്നവളേ, വിരചിതമായ വല്ലിയും പല്ലിയും മല്ലികയും ഝില്ലികയും ഭില്ലികയും ആയ വർഗ്ഗങ്ങളോടുകൂടിയവളേ.

ശുഭ്രമായി വികസിച്ച സമുല്ലസിതമായ അരുണത്തല്ലജപല്ലവങ്ങളാൽ സല്ലലിതയായവളേ, മഹിഷാസുരമർദിനിയേ, രമ്യകപർദിനിയേ, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

അവിരളമായ കവിളിൽ ഒഴുകുന്ന മദത്താൽ മത്തനായ മതംഗജരാജന്റെ (ആനയുടെ) പതിയേ, മൂന്നുലോകത്തിന്റെ ആഭരണമായ കലാനിധിരൂപമായ പയോനിധിരാജസുതേ (സമുദ്രപുത്രിയേ).

ഹേ, സുദതീജനങ്ങളാൽ ലാളിക്കപ്പെടുന്ന സമമോഹനമായ മൻമഥരാജസുതേ, മഹിഷാസുരമർദിനിയേ, രമ്യകപർദിനിയേ, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

താമരദളം പോലെ നിർമ്മലമായ കോമളകാന്തിയോടുകൂടിയ കലിതമായ നിർമ്മലഭാലതലമുള്ളവളേ, സകലവിലാസകലാനിലയമായ നടനത്തിന്റേയും കേളിയിലും ഇളകുന്ന കലഹംസകുലമുള്ളവളേ.

അലികുലംകൊണ്ടു സങ്കുലമായ കുവലയമണ്ഡലത്തോടും (നീലോത്പലമാലയോടും) മൌലിയിൽ മിലിതമായ ബകുളാലികുലമുള്ളവളേ (തലമുടിയുള്ളവളേ), മഹിഷാസുരമർദിനിയേ, രമ്യകപർദിനിയേ, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

കരത്തിലെ മുരളീരവത്താൽ വായിക്കപ്പെട്ട കൂജിതത്താൽ ലജ്ജിതമായ കോകിലത്തിന്റെ മഞ്ജുമതിയായവളേ, സമീകൃത (മിലിത)മായ ഭ്രമരങ്ങളുടെ മനോഹരഗുഞ്ചിതത്താൽ രഞ്ചിതമായ ശൈലനികുഞ്ജത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവളേ.

തന്റെ ഗണഭൂതരായ മഹാശബരീഗണത്തിന്റെ സദ്ഗുണസംഭൃതമായ കേളിതലത്തിൽ (വിഹാരഭൂമിയിൽ) രമിക്കുന്നവളേ, മഹിഷാസുരമർദിനിയേ, രമ്യകപർദിനിയേ, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

കടിതടത്തിൽ ധരിച്ച പീതദുകൂലത്തിന്റെ വിചിത്രകിരണങ്ങളാൽ തിരസ്കൃതമായ ചന്ദ്രകാന്തിയുള്ളവളേ, പ്രണതരായ സുരാസുരമൌലിമണികളിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന അംശുക്കളാൽ ശോഭിക്കുന്ന നഖചന്ദ്രകാന്തിയുള്ളവളേ.

ജയിക്കപ്പെട്ട സ്വർണ്ണപർവ്വതത്തിന്റെ (മേരുവിന്റെ) മൌലിപദങ്ങളും ഉത്കൃഷ്ടമായ നിർജ്ജരകുഞ്ജരത്തിന്റെ കുംഭസ്തനങ്ങളും ഉള്ളവളേ, മഹിഷാസുരമർദിനിയേ, രമ്യകപർദിനിയേ, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

ജയിക്കപ്പെട്ട സഹസ്രകരനാൽ (സൂര്യനാൽ) ഏകസഹസ്രകരനാൽ (ഒരു സഹസ്രകിരണനാൽ) ഏകസഹസ്രകരനാൽ (ഒറ്റ സഹസ്രകിരണനാൽ) സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവളേ, കൃതമായ സുരതാരകസംഗരത്താൽ (താരകാസുരയുദ്ധത്താൽ) താരകസംഗരത്താൽ താരകസൂനുസുതേ (താരകാസുരന്റെ പുത്രനായ ബാണാസുരന്റെ പുത്രിയേ? വ്യാഖ്യാനം വ്യത്യാസപ്പെടാം) സുരതാരകപുത്രിയേ.

സുരഥന്റെ സമാധിയും സമാധിയും സമാധിയും സമാധിയുമായ (ഏകാഗ്രധ്യാനങ്ങൾ) സുജാതരതയിൽ (ഉത്തമമായ രതിയിൽ) ആനന്ദിക്കുന്നവളേ, മഹിഷാസുരമർദിനിയേ, രമ്യകപർദിനിയേ, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

"ഹേ വൈശ്യവര്യ, നീ ഞങ്ങളിൽനിന്നു യാചിച്ച വരത്തെ ഞാൻ നിനക്കു സംസിദ്ധിക്കായി നൽകുന്നു; നിനക്കു ജ്ഞാനം ഉണ്ടാകും. ഇങ്ങനെ ദേവിയിൽനിന്നു വരം ലഭിച്ചു സുരഥനായ ക്ഷത്രിയർഷഭൻ സൂര്യങ്കൽനിന്നു ജന്മം പ്രാപിച്ചു സാവർണ്ണിയായ മനുവായിത്തീരും."

ഹേ കരുണാനിലയേ, ഹേ ശുഭേ, ആരാണോ നിന്റെ പാദകമലത്തെ എല്ലാദിവസവും പൂജിക്കുന്നത്, ഹേ കമലേ, കമലാനിലയേ (ലക്ഷ്മിയുടെ വാസസ്ഥാനമായവളേ), ആ വ്യക്തി കമലാനിലയൻ (ലക്ഷ്മിയുടെ വാസസ്ഥാനമായ വിഷ്ണു) ആകാതിരിക്കുമോ?

തവ പാദം തന്നെ പരമപദം എന്ന് അനുശീലിക്കുന്ന എനിക്ക് ഹേ ശിവേ, എന്തല്ല സിദ്ധിക്കുന്നത്? മഹിഷാസുരമർദിനിയേ, രമ്യകപർദിനിയേ, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

സ്വർണ്ണത്താൽ പ്രകാശിക്കുന്ന കലശത്തിലെ സമുദ്രജലംകൊണ്ടു നിന്റെ ഗുണങ്ങളെയും രംഗഭൂവിനെയും അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നവൻ, അവൻ ശചീദേവിയുടെ കുചകുംഭങ്ങളുടെ പരിരംഭസുഖാനുഭവം പ്രാപിക്കുകയില്ലേ?

ഹേ ശിവേ, ദേവന്മാർ വസിക്കുന്ന ശിവത്തിന്റെ (ശുഭകരമായ) തവ ചരണത്തെ ഞാൻ ശരണമായി സ്വീകരിക്കുന്നു. മൃഡാനി, എനിക്കു ശിവം (ശുഭം) സദാ നൽകുക. മഹിഷാസുരമർദിനിയേ, രമ്യകപർദിനിയേ, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

നിന്റെ നിർമ്മലചന്ദ്രനെ (ചന്ദ്രകലയെ) വദനേന്ദു (മുഖചന്ദ്രൻ) സകലത്തേയും അളക്കുന്നതുപോലെ (ഛാദിക്കുന്നതുപോലെ)? എന്നാൽ പുരുഹൂതപുരിയിലെ (ഇന്ദ്രപുരിയിലെ) ഇന്ദുമുഖികൾ (ചന്ദ്രമുഖികൾ) അവരാൽ വിമുഖീകരിക്കപ്പെടുമോ?

എന്നാൽ എന്റെ അഭിപ്രായം, ശിവനാമധനേ (ശിവന്റെ നാമം എന്ന ധനമുള്ളവളേ), നിന്റെ കൃപകൊണ്ട് എന്തു ചെയ്യരുത്? മഹിഷാസുരമർദിനിയേ, രമ്യകപർദിനിയേ, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

ഹേ ഉമേ, എന്നിൽ ദീനദയാലുത്വത്താൽ കൃപകൊണ്ടു മാത്രം നീ വർത്തിക്കേണ്ടതാണ്. ഹേ ജഗജ്ജനനി, കൃപയാ നീ എപ്രകാരം ആകുന്നുവോ അപ്രകാരം (എന്നിൽ) അനുഗ്രഹിക്കേണമേ. എന്നിൽ രമിക്കുന്നവളേ.

ഇവിടെ യോഗ്യമായത് (ശിക്ഷ) അങ്ങ് സ്വീകരിച്ച് വലിയ ദുഃഖത്തെ നീക്കണമേ. മഹിഷാസുരമർദിനിയേ, രമ്യകപർദിനിയേ, ശൈലസുതേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!

ഇതി ശ്രീമഹിഷാസുരമർദിനി സ്തോത്രം സമ്പൂർണ്ണം.