ശ്രീ ദുർഗാ ചാലീസ

നമോ നമോ ദുർഗേ, സുഖം നൽകുന്നവളേ. നമോ നമോ ദുർഗേ, ദുഃഖം ഹരിക്കുന്നവളേ.

നിന്റെ ജ്യോതി നിരാകാരമാണ്; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അതിന്റെ പ്രകാശം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

നിന്റെ നെറ്റിയിൽ ചന്ദ്രനും, മുഖം അതിവിശാലവും, കണ്ണുകൾ ചുവപ്പും, പുരികങ്ങൾ ഭയങ്കരവുമാണ്.

അമ്മേ, നിന്റെ രൂപം അത്യന്തം മനോഹരമാണ്; നിന്നെ ദർശിക്കുന്ന ജനങ്ങൾക്ക് അത്യധികം സുഖം ലഭിക്കുന്നു.

നീ ലോകത്തിന്റെ ശക്തിയായി അവതരിച്ചു; പാലനത്തിനായി അന്നവും ധനവും നൽകി.

അന്നപൂർണ്ണയായി നീ ലോകത്തെ പാലിക്കുന്നു; നീ തന്നെ ആദിസുന്ദരിയും ബാലയുമാണ്.

പ്രളയകാലത്ത് എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നവളും, ശിവശങ്കരന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഗൗരിയും നീയാണ്.

ശിവയോഗികൾ നിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പാടുന്നു; ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും നിത്യം നിന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു.

നീ സരസ്വതിയുടെ രൂപം ധരിച്ചു; സുബുദ്ധി നൽകി ഋഷിമുനികളെ രക്ഷിച്ചു.

അമ്മേ, നീ നരസിംഹരൂപം ധരിച്ചു; സ്തംഭം പിളർന്ന് പ്രത്യക്ഷയായി.

പ്രഹ്ലാദനെ രക്ഷിച്ചു; ഹിരണ്യാക്ഷനെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് അയച്ചു.

നീ ലക്ഷ്മീരൂപം ധരിച്ചു ലോകത്തിൽ; ശ്രീനാരായണന്റെ അംഗത്തിൽ ലീനയായി.

ക്ഷീരസാഗരത്തിൽ വിലസുന്നു; ദയാസിന്ധുവേ, മനസ്സിൽ ആശ നൽകൂ.

ഹിംഗലാജിൽ നീ ഭവാനിയായി; നിന്റെ മഹിമ അളവറ്റതാണ്, വർണ്ണിക്കാൻ കഴിയില്ല.

മാതംഗിയും ധൂമാവതിയും ഭുവനേശ്വരിയും ബഗളാമുഖിയും സുഖദാതാക്കളായ അമ്മമാരാണ്.

ശ്രീ ഭൈരവി, താര, ജഗത്താരിണി, ഛിന്നമസ്ത, ഭവദുഃഖനിവാരിണി.

സിംഹവാഹനയായ ഭവാനി ശോഭിക്കുന്നു; വാനരവീരന്മാർ മുന്നിൽ നടക്കുന്നു.

കൈയിൽ കപാലവും ഖഡ്ഗവും ശോഭിക്കുന്നു; അതു കണ്ടാൽ കാലൻ പോലും ഭയന്ന് ഓടുന്നു.

അസ്ത്രവും ത്രിശൂലവും ശോഭിക്കുന്നു; അവയാൽ ശത്രുക്കളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ശൂലം ഉണ്ടാകുന്നു.

നഗർകോട്ടിൽ നീ വിരാജിക്കുന്നു; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിന്റെ ഡങ്ക മുഴങ്ങുന്നു.

ശുംഭനിശുംഭ എന്ന ദാനവന്മാരെ നീ കൊന്നു; രക്തബീജനെയും ശംഖനെയും സംഹരിച്ചു.

മഹിഷാസുരൻ എന്ന രാജാവ് അത്യഭിമാനിയായിരുന്നു; അവന്റെ പാപഭാരത്താൽ ഭൂമി അകുലപ്പെട്ടു.

നീ കാളികയുടെ ഭയങ്കരരൂപം ധരിച്ചു; സൈന്യസമേതം അവനെ സംഹരിച്ചു.

സന്തന്മാർക്ക് എപ്പോഴെല്ലാം കഷ്ടം വന്നുവോ, അപ്പോഴെല്ലാം അമ്മേ, നീ സഹായമായി വന്നു.

അമരപുരിയിലും ഇന്ദ്രലോകത്തും നിന്റെ മഹിമയാൽ എല്ലാവരും അശോകരായി വസിക്കുന്നു.

ജ്വാലയിൽ നിന്റെ ജ്യോതിയുണ്ട്; നിന്നെ സദാ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും പൂജിക്കുന്നു.

പ്രേമഭക്തിയോടെ നിന്റെ യശസ്സ് പാടുന്നവർക്ക് ദുഃഖവും ദാരിദ്ര്യവും അടുത്തു വരികയില്ല.

മനസ്സോടെ നിന്നെ ധ്യാനിക്കുന്ന പുരുഷന് ജന്മമരണം ഒഴിഞ്ഞുപോകും.

യോഗികളും ദേവന്മാരും മുനികളും വിളിച്ചുപറയുന്നു: നിന്റെ ശക്തിയില്ലാതെ യോഗം സിദ്ധിക്കില്ല.

ശങ്കരാചാര്യർ തപസ്സു ചെയ്തു; കാമവും ക്രോധവും ജയിച്ച് എല്ലാം നിയന്ത്രിച്ചു.

രാപ്പകൽ ശങ്കരനെ ധ്യാനിച്ചു; ഒരിക്കലും നിന്നെ സ്മരിച്ചില്ല.

ശക്തിരൂപത്തിന്റെ മർമ്മം ഗ്രഹിച്ചില്ല; ശക്തി പോയപ്പോൾ മനസ്സിൽ പശ്ചാത്തപിച്ചു.

ശരണാഗതനായി കീർത്തി വർണ്ണിച്ചു; ജയ ജയ ജയ ജഗദംബ ഭവാനി.

ആദിജഗദംബ പ്രസന്നയായി; വൈകാതെ ശക്തി നൽകി.

അമ്മേ, എന്നെ കഷ്ടം അത്യന്തം വലയം ചെയ്യുന്നു; നീയല്ലാതെ എന്റെ ദുഃഖം ആരു ഹരിക്കും?

ആശയും തൃഷ്ണയും അത്യന്തം പീഡിപ്പിക്കുന്നു; മോഹം, മദം മുതലായവ എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നു.

ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കണമേ മഹാറാണി; ഏകചിത്തനായി നിന്നെ സ്മരിക്കുന്നു ഭവാനി.

കൃപ ചെയ്യണമേ ദയാലുവായ അമ്മേ; ഋദ്ധിസിദ്ധി നൽകി എന്നെ സുഖിപ്പിക്കണമേ.

ഞാൻ ജീവിക്കുന്ന കാലത്തോളം ദയാഫലം ലഭിക്കട്ടെ; നിന്റെ യശസ്സ് ഞാൻ എപ്പോഴും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും.

ശ്രീ ദുർഗാ ചാലീസ ആരെങ്കിലും പാടിയാൽ, എല്ലാ സുഖങ്ങളും അനുഭവിച്ച് പരമപദം പ്രാപിക്കും.

ദേവീദാസൻ തന്റെ ശരണമറിഞ്ഞു; കൃപ ചെയ്യണമേ ജഗദംബ ഭവാനി.