ශ්‍රී දුර්ගා චාලිසා

නමෝ නමෝ දුර්ගේ සුඛ කරනී. නමෝ නමෝ දුර්ගේ දුඃඛ හරනී.

ඔබගේ ජ්යෝතිය නිරාකාරයි; තුන් ලොව පුරා ආලෝකය පැතිරී ඇත.

නළලේ සඳ, අති විශාල මුඛය, රතු නෙත්, භයානක බැම.

මෑණියන්ගේ රූපය ඉතා මනහරය; දර්ශනය කරන ජනයා අතිශය සුවය ලබයි.

ඔබ ලෝක ශක්තිය ගත්තෙහිය; පාලනය පිණිස ආහාර හා ධනය දුන්නෙහිය.

අන්නපූර්ණා වී ලොව පෝෂණය කළෙහිය; ඔබම ආදි සුන්දරී බාලා වෙහිය.

ප්රලය කාලයේ සියල්ල නාශනය කරන්නී; ඔබ ගෞරී, ශිවශංකරගේ ප්රියතමාය.

ශිව සහ යෝගීහු ඔබගේ ගුණ ගායනා කරති; බ්රහ්ම හා විෂ්ණු ඔබව නිතර ධ්යාන කරති.

ඔබ සරස්වතීගේ රූපය දැරුවෙහිය; සුබුද්ධිය දී ඍෂි මුනිවරුන් ගැලෙව්වෙහිය.

අම්බා, ඔබ නරසිංහ රූපය දැරුවෙහිය; කණුව පැළී ප්රකට වූවෙහිය.

රක්ෂා කර ප්රහ්ලාද බේරා ගත්තෙහිය; හිරණ්යාක්ෂය ස්වර්ගයට යැව්වෙහිය.

ලොව ලක්ෂ්මී රූපය දැරුවෙහිය; ශ්රී නාරායණගේ අංගයෙහි සමාහිත වූවෙහිය.

ක්ෂීර සාගරයේ විලාස කරන්නී; දයා සාගරය, මාගේ මනසේ ආශාව දෙනු මැනව.

හිංග්ලාජ්හි ඔබම භවානීය; ඔබගේ අප්රමාණ මහිමය වර්ණනා කළ නොහැක.

මාතංගී හා ධූමාවතී මාතා, භුවනේශ්වරී, බගලා, සුඛ දාතා.

ශ්රී භෛරවී, තාරා, ලෝක තාරිණී; ඡින්නමස්තා, භව දුඃඛ නිවාරිණී.

කේශරී වාහනයෙන් භවානී ශෝභමානය; ලාංගූර වීරයා ඉදිරියෙන් ගමන් කරයි.

අතේ කපාලය හා කඩුව බබළයි; එය දුටු කාලයා බියෙන් පලා යයි.

අස්ත්ර හා ත්රිශූලය ශෝභමානය; එයින් සතුරන්ගේ හෘදයේ ශූලා නැඟේ.

නගරකෝට්හි ඔබම විරාජමානය; තුන් ලොව ඩංකා බැජේ.

ශුම්භ හා නිශුම්භ දානවයන් ඔබ මැරුවෙහිය; රක්තබීජ හා ශංඛ සංහාර කළෙහිය.

මහිෂාසුර නම් රජු අතිශය අභිමානීය; ඔහුගේ පාප භාරයෙන් පොළොව කුල්මත් විය.

භයානක කාලිකා රූපය දැරුවෙහිය; සේනා සහිත ඔහුව ඔබ සංහාර කළෙහිය.

සන්තයන්ට ගැඹුරු පීඩා වැටුණු සෑම විටම, මෑණියනි, ඔබ එවිට උපකාර වූවෙහිය.

අමරපුරී හා බාසව ලෝකයේ, එවිට ඔබගේ මහිමයෙන් සියල්ලෝ ශෝක රහිතව සිටිති.

ජ්වාලාවේ ඔබගේ ජ්යෝතිය ඇත; පුරුෂයෝ හා ස්ත්රීහු ඔබව සැමදා පුදති.

ප්රේම භක්තියෙන් ඔබගේ යස ගායනා කරන්නන්ට, දුක් හා දරිද්රතාව ළඟ නොඑයි.

යම් පුරුෂයෙක් සිත යොමා ඔබව ධ්යාන කරයිද, ඔහුගේ ජන්ම-මරණය මිදී යයි.

යෝගීහු, සුරයෝ හා මුනිවරු හඬගා කියති: ඔබගේ ශක්තිය නොමැතිව යෝගය නොවේ.

ශංකර ආචාර්යයා තපස කළේය; කාම හා ක්රෝධ ජයගෙන සියල්ල ලීන කළේය.

රෑ දාවල් ශංකර ධ්යාන කළේය; කිසි කලෙක ඔබව සිහි කළේ නැත.

ශක්ති රූපයේ මර්මය නොදත්තේය; ශක්තිය ගිය කල, එවිට සිත පසුතැවිලි විය.

සරණාගත වී කීර්ති ප්රකාශ කළේය; ජය ජය ජය ජගදම්බ භවානී.

ආදි ජගදම්බා ප්රසන්න වූවාය; ශක්තිය දුන්නාය, ප්රමාද නොකළාය.

මෑණියනි, මා කොටු වී ඇති කෂ්ටයෙන්; ඔබ හැර මාගේ දුක් හරින්නේ කවුද?

ආශා හා තෘෂ්ණාව අතිශය පීඩා කරති; මෝහ, මද ආදි සියල්ල විනාශ කරති.

මහා රාජ්ඥිය, සතුරන් නාශ කරනු මැනව; එකඟ සිතින් ඔබව සිහි කරමි, භවානී.

හේ මාතු දයාලු, කරුණා කරනු මැනව; ඍද්ධි-සිද්ධි දී නිහාල කරනු මැනව.

මම ජීවත් වන තාක්, ඔබගේ දයාවේ ඵලය ලබමි; ඔබගේ යස මම සැමදා කියමි.

ශ්රී දුර්ගා චාලිසාව යමෙක් ගායනා කරයිද, සියලු සුඛ භෝග කර පරම පදය ලබයි.

දේවීදාස, ඔබගේ සරණ තමාගේ යැයි දැන, ජගදම්බ භවානී, කරුණා කරනු මැනව.