ଦୁର୍ଗା ଚାଳିଶା

ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର ହେ ଦୁର୍ଗା, ସୁଖ ଦେଉଥିବା ମାତା। ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର ହେ ଦୁର୍ଗା, ଦୁଃଖ ହରଣ କରୁଥିବା ମାତା।

ତୁମର ଜ୍ୟୋତି ନିରାକାର ଅଟେ। ତିନିଲୋକରେ ତାହାର ଆଲୋକ ବ୍ୟାପ୍ତ।

ତୁମର ଲଲାଟ ଚନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ, ମୁଖ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶାଳ। ତୁମର ନୟନ ଲାଲ, ଭୃକୁଟି ଭୟଙ୍କର।

ହେ ମାତା, ତୁମର ରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋହର। ତୁମକୁ ଦର୍ଶନ କରି ଜନମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁଖ ପାଆନ୍ତି।

ତୁମେ ସଂସାରର ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଛ। ପାଳନ ନିମିତ୍ତ ଅନ୍ନ ଓ ଧନ ପ୍ରଦାନ କରିଛ।

ତୁମେ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ରୂପେ ଜଗତକୁ ପାଳନ କରୁଛ। ତୁମେ ହିଁ ଆଦି ସୁନ୍ଦରୀ ବାଳା।

ପ୍ରଳୟକାଳରେ ତୁମେ ସବୁକୁ ନାଶ କରୁଛ। ତୁମେ ଗୌରୀ, ଶିବଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରିୟା।

ଶିବ ଯୋଗୀମାନେ ତୁମର ଗୁଣ ଗାନ କରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ତୁମକୁ ନିତ୍ୟ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।

ତୁମେ ସରସ୍ୱତୀର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛ। ସୁବୁଦ୍ଧି ଦେଇ ଋଷି ଓ ମୁନିମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଛ।

ହେ ଅମ୍ବା, ତୁମେ ନରସିଂହର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲ। ସ୍ତମ୍ଭ ଫାଡ଼ି ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲ।

ତୁମେ ପ୍ରହ୍ଲାଦକୁ ରକ୍ଷା କରି ବଞ୍ଚାଇଥିଲ। ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପଠାଇଥିଲ।

ତୁମେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ରୂପ ଧରି ଜଗତରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଙ୍ଗରେ ସମାହିତ।

କ୍ଷୀରସାଗରରେ ତୁମେ ବିଳାସ କରୁଛ। ହେ ଦୟାସିନ୍ଧୁ, ମୋର ମନର ଆଶା ପୂରଣ କର।

ହିଙ୍ଗଲାଜରେ ତୁମେ ଭବାନୀ ରୂପେ ବିରାଜିତ। ତୁମର ମହିମା ଅସୀମ, ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇ ନ ପାରେ।

ମାତଙ୍ଗୀ ଓ ଧୂମାବତୀ ମାତା, ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ, ବଗଳା – ସମସ୍ତେ ସୁଖ ଦାତା।

ଶ୍ରୀ ଭୈରବ, ତାରା ଜଗତର ତାରିଣୀ। ଛିନ୍ନଭାଳ ଭବ-ଦୁଃଖ ନିବାରିଣୀ।

ସିଂହ ବାହନରେ ଭବାନୀ ଶୋଭିତ। ଲାଙ୍ଗୁର ବୀର ଆଗରେ ଚାଲନ୍ତି।

ହାତରେ ଖପ୍ପର ଓ ଖଡ୍ଗ ଶୋଭା ପାଏ। ଯାହାକୁ ଦେଖି କାଳ ଭୟରେ ପଳାଏ।

ଅସ୍ତ୍ର ଓ ତ୍ରିଶୂଳ ଶୋଭିତ। ଯାହାଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଶୂଳ ଉଠେ।

ନଗରକୋଟରେ ତୁମେ ବିରାଜିତ। ତିନିଲୋକରେ ତୁମର ଡ଼ଙ୍କା ବାଜେ।

ତୁମେ ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ମାରିଲ। ରକ୍ତବୀଜ ଓ ଶଙ୍ଖନକୁ ସଂହାର କଲ।

ମହିଷାସୁର ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଭିମାନୀ। ତାହାର ପାପ ଭାରରେ ପୃଥିବୀ ଅକୁଳାନ।

ତୁମେ କାଳିକାର ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କଲ। ସେନା ସହିତ ତାକୁ ସଂହାର କଲ।

ଯେତେବେଳେ ଯେତେବେଳେ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଉପରେ ସଙ୍କଟ ଆସିଲା, ସେତେବେଳେ ସେତେବେଳେ ହେ ମାତା, ତୁମେ ସହାୟ ହେଲ।

ଅମରପୁରୀ ଓ ବାସବଲୋକରେ ସମସ୍ତେ ତୁମର ମହିମାରେ ଅଶୋକ ରହନ୍ତି।

ଜ୍ୱାଳାରେ ତୁମର ଜ୍ୟୋତି ଅଛି। ତୁମକୁ ସର୍ବଦା ନର-ନାରୀ ପୂଜା କରନ୍ତି।

ଯେ ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମର ଯଶ ଗାନ କରେ, ତାହାର ଦୁଃଖ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନିକଟକୁ ଆସେ ନାହିଁ।

ଯେ ମନ ଲଗାଇ ତୁମକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ତାହାର ଜନ୍ମ-ମରଣ ଛାଡ଼ିଯାଏ।

ଯୋଗୀ, ଦେବତା ଓ ମୁନିମାନେ ପୁକାରି କହନ୍ତି – ତୁମର ଶକ୍ତି ବିନା ଯୋଗ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।

ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ତପ କରିଥିଲେ। କାମ ଓ କ୍ରୋଧକୁ ଜୟ କରି ସବୁ ଲୀନ କରିଥିଲେ।

ସେ ଦିନରାତି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ। କେବେ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରୁ ନ ଥିଲେ।

ସେ ଶକ୍ତି ରୂପର ମର୍ମ ପାଇ ନ ଥିଲେ। ଶକ୍ତି ଚାଲିଗଲା ପରେ ମନରେ ପଶ୍ଚାତାପ କଲେ।

ସେ ଶରଣାଗତ ହୋଇ କୀର୍ତ୍ତି ବଖାଣିଲେ। ଜୟ ଜୟ ଜୟ ହେ ଜଗଦମ୍ବା ଭବାନୀ।

ଆଦି ଜଗଦମ୍ବା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ବିଳମ୍ବ ନ କରି ଶକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କଲେ।

ହେ ମାତା, ମୋତେ କଷ୍ଟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଘେରିଛି। ତୁମ ବିନା ମୋର ଦୁଃଖ କିଏ ହରିବ?

ଆଶା ଓ ତୃଷ୍ଣା ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡ଼ା ଦିଏ। ମୋହ, ମଦ ଆଦି ସବୁ ନାଶ କର।

ହେ ମହାରାଣୀ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନାଶ କର। ହେ ଭବାନୀ, ମୁଁ ଏକଚିତ୍ତରେ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଛି।

ହେ ଦୟାଳୁ ମାତା, କୃପା କର। ଋଦ୍ଧି-ସିଦ୍ଧି ଦେଇ ମୋତେ ନିହାଳ କର।

ଯେତେଦିନ ବଞ୍ଚିବି, ଦୟାର ଫଳ ପାଉ। ତୁମର ଯଶ ମୁଁ ସର୍ବଦା ଶୁଣାଉ।

ଯିଏ ଶ୍ରୀ ଦୁର୍ଗା ଚାଳିଶା ଗାନ କରେ, ସେ ସବୁ ସୁଖ ଭୋଗ କରି ପରମପଦ ପାଏ।

ଦେବୀଦାସ ନିଜକୁ ଶରଣ ଜାଣିଛି। ହେ ଜଗଦମ୍ବା ଭବାନୀ, କୃପା କର।