துர்க்கை சாலீசா

இன்பம் அருளும் துர்க்கா தேவியே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். துன்பம் போக்கும் துர்க்கா தேவியே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

உமது ஒளி நிராகாரமானது; மூன்று உலகங்களிலும் பரவி ஒளியை வீசுகிறது.

நிலவு நெற்றியில், முகம் மிகப் பெரியது, சிவந்த கண்கள், கோரமான புருவங்கள்.

அன்னையின் திருவுருவம் மிகவும் இனிமையானது; அதைத் தரிசிப்பதால் மக்கள் மிகுந்த இன்பம் பெறுகின்றனர்.

நீங்கள் உலகின் சக்தியை ஏற்றுக்கொண்டீர்கள்; பாதுகாப்புக்காக உணவையும் செல்வத்தையும் அளித்தீர்கள்.

அன்னபூர்ணையாகி உலகை வளர்த்தீர்கள்; நீங்களே ஆதி அழகிய பாலை.

அழிவுக் காலத்தில் அனைத்தையும் அழிப்பவர் நீங்கள்; நீங்கள் கௌரி, சிவசங்கரனின் பிரியையானவள்.

சிவனும் யோகிகளும் உமது குணங்களைப் பாடுகின்றனர்; பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் உம்மை எப்போதும் தியானிக்கின்றனர்.

சரஸ்வதியின் வடிவை நீங்கள் ஏற்றீர்கள்; நல்ல அறிவு அளித்து முனிவர்களையும் ரிஷிகளையும் காத்தீர்கள்.

அன்னையே, நரசிம்ம வடிவை ஏற்றீர்கள்; தூணைக் கிழித்து வெளிப்பட்டீர்கள்.

பிரகலாதனைக் காத்து அவனைக் காப்பாற்றினீர்கள்; ஹிரண்யகசிபுவை சொர்க்கத்திற்கு அனுப்பினீர்கள் (அழித்தீர்கள்).

உலகில் லட்சுமி வடிவை ஏற்றீர்கள்; ஸ்ரீ நாராயணனுடன் ஒன்றிணைந்தீர்கள்.

பாற்கடலில் விளையாடுகிறீர்கள்; கருணைக் கடலே, மனதின் நம்பிக்கையை அருளுங்கள்.

ஹிங்குலாஜில் நீங்களே பவானி; உமது மகிமை அளவிடமுடியாது, விவரிக்க முடியாது.

மாதங்கி, தூமாவதி அன்னை, புவனேஸ்வரி, பகலா, இன்பம் அளிப்பவர்.

ஸ்ரீ பைரவி, தாரா, உலகைக் காப்பவள்; சின்னமஸ்தா, பிறவித் துன்பத்தை நீக்குபவள்.

சிங்க வாகனத்தில் பவானி விளங்குகிறார்; வீரமுள்ள குரங்கு முன்னே செல்கிறது.

கையில் கபாலமும் வாளும் விளங்குகின்றன; அவற்றைக் கண்டு காலன் அஞ்சி ஓடுகிறான்.

ஆயுதங்களும் திரிசூலமும் விளங்குகின்றன; அவற்றால் எதிரியின் இதயத்தில் வலி எழுகிறது.

நகரகோட்டில் நீங்கள் வீற்றிருக்கிறீர்கள்; மூன்று உலகங்களிலும் உமது பேரிகை முழங்குகிறது.

சும்பன், நிசும்பன் எனும் அசுரர்களை நீங்கள் கொன்றீர்கள்; ரக்தபீஜன், சங்கன் ஆகியோரை அழித்தீர்கள்.

மகிஷாசுரன் மிகவும் அகங்காரமுள்ள அரசன்; அவன் பாவச் சுமையால் பூமி துன்புற்றது.

கொடிய காளி வடிவை ஏற்றீர்கள்; அவனையும் அவன் சேனையையும் அழித்தீர்கள்.

எப்போதெல்லாம் பக்தர்களுக்குக் கடும் ஆபத்து ஏற்பட்டதோ, அப்போதெல்லாம் அன்னையே, நீங்கள் உதவினீர்கள்.

அமரபுரியிலும் இந்திரலோகத்திலும் உமது மகிமையால் அனைவரும் துக்கமின்றி இருந்தனர்.

சுடரில் உமது ஒளி உள்ளது; ஆண்களும் பெண்களும் உம்மை எப்போதும் வழிபடுகின்றனர்.

அன்பும் பக்தியும் கொண்டு உமது புகழைப் பாடுவோருக்குத் துன்பமும் வறுமையும் அணுகாது.

உம்மை மனத்தில் நிறுத்தித் தியானிப்பவனுக்குப் பிறப்பும் இறப்பும் நீங்கும்.

யோகிகளும் தேவர்களும் முனிவர்களும் உரக்கக் கூறுகின்றனர்: உமது சக்தியின்றி யோகம் கிட்டாது.

சங்கராச்சாரியார் தவம் செய்தார்; காமத்தையும் கோபத்தையும் வென்று அனைத்தையும் கைப்பற்றினார்.

அவர் இரவும் பகலும் சிவனைத் தியானித்தார்; எக்காலத்திலும் உம்மை நினைக்கவில்லை.

சக்தி வடிவின் இரகசியத்தை அவர் அறியவில்லை; சக்தி நீங்கியபோது அவர் மனம் வருந்தினார்.

அவர் சரணடைந்து உமது கீர்த்தியைப் புகழ்ந்தார்; ஜெயம், ஜெயம், ஜெயம் ஜகதம்பா பவானி.

ஆதி ஜகதம்பா மகிழ்ந்தாள்; தாமதமின்றி சக்தியை அளித்தாள்.

அன்னையே, என்னைக் கடும் துன்பங்கள் சூழ்ந்துள்ளன; உம்மைத் தவிர எனது துக்கத்தை யார் நீக்குவர்?

ஆசையும் தாகமும் மிகவும் வாட்டுகின்றன; மோகம், மதம் முதலிய அனைத்தும் அழியட்டும்.

மகாராணியே, எதிரிகளை அழியச் செய்யும்; ஒருமனதாக உம்மை நினைக்கிறேன், பவானியே.

கருணையுள்ள அன்னையே, அருள் புரியும்; ரித்தி-சித்திகளை அளித்து என்னை ஆசீர்வதியும்.

நான் உயிருடன் இருக்கும் வரை உமது கருணையின் பலனைப் பெறுவேன்; உமது புகழை நான் எப்போதும் சொல்வேன்.

ஸ்ரீ துர்க்கா சாலீசாவை எவர் பாடுகிறாரோ, அவர் எல்லா இன்பங்களையும் அனுபவித்து மோட்சத்தை அடைவார்.

தேவியின் அடியானாகத் தன்னை அறிந்து சரணடைந்தான்; ஜகதம்பா பவானியே, அருள் புரியும்.