श्रीमहिषासुरमर्दिनी स्तोत्र (अयि गिरिनंदिनी)
महिषासुराचा वध करणाऱ्या महिषासुरमर्दिनी दुर्गेला उद्देशून रचलेले प्रसिद्ध संस्कृत स्तोत्र; ३० श्लोकांच्या काव्यातील २१ श्लोक.
श्लोक
हे स्तोत्र भगवतीपद्यपुष्पाञ्जलीस्तोत्रात अंतर्भूत असलेले महिषासुरमर्दिनीचे स्तोत्र आहे.
श्लोक 1
हे गिरिजे, तू पृथ्वीला आनंदित करणारी, विश्वाचे मनोरंजन करणारी, नंदीने स्तुत केलेली, विन्ध्यपर्वताच्या शिखरावर वास करणारी, विष्णूच्या लीलेत रमणारी आणि इंद्राने स्तुत केलेली आहेस.
श्लोक 2
हे भगवती, शिवाच्या कुटुंबिणी, अनेक कुटुंब असणाऱ्या, अनेक कृत्ये करणाऱ्या, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, सुंदर जटा धारण करणाऱ्या, हे पार्वतीदेवी.
श्लोक 3
हे देवांना वरदान देणाऱ्या, दुर्धरांनाही ताडणाऱ्या, दुर्मुखास सहन करणाऱ्या, आनंदात रममाण होणाऱ्या, त्रिभुवनाचे पोषण करणाऱ्या, शंकराला संतुष्ट करणाऱ्या, पापांचा नाश करणाऱ्या, युद्धाच्या गर्जनेत रमणाऱ्या.
श्लोक 4
हे दैत्यांना संताप देणाऱ्या, दितीच्या पुत्रांना कोपवणाऱ्या, दुर्मद अहंकार सुकवणाऱ्या, समुद्रातून उत्पन्न झालेल्या, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 5
तिने बिडाल नावाच्या दैत्याचे डोके तलवारीने शरीरापासून वेगळे केले आणि दुर्धर व दुर्मुख या दोघांना बाणांनी यमलोकी पाठविले.
श्लोक 6
हे जगदंबे, माझ्या आई, कदंबवनात प्रिय वास करणाऱ्या, हास्यात रमणाऱ्या, पर्वतशिखरांच्या मण्यासारख्या उंच हिमालयाच्या शृंगावर निज निवास करणाऱ्या.
श्लोक 7
हे मधुमधुरे, मधु व कैटभ या दैत्यांचा संहार करणाऱ्या, रासक्रीडेत रममाण होणाऱ्या, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 8
कल्पाच्या अंती भगवान विष्णू शेषावर शयन करीत असता मधु व कैटभ हे दोन भयंकर दैत्य उत्पन्न झाले. जे मधुकैटभनाश, महिषासुरघात आणि शुंभनिशुंभवध यांचे कीर्तन करतात, त्यांना फळ प्राप्त होते.
श्लोक 9
हे शत्रूरूपी हत्तींची अनेक खंडे केलेली मस्तके व तुंडित सोंडा यांनी युक्त हत्तीराज असलेल्या, शत्रूच्या गंडस्थळाचे विदारण करण्यात चंड पराक्रमाची सोंड धारण करणाऱ्या, हे सिंहासनारूढ देवी.
श्लोक 10
हे तुझ्या भुजदंडाने पाडलेल्या अवयवांचे व पाडलेल्या मुंडांचे भटाधिपती, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 11
महासिंहावर आरूढ होऊन देवी चंडाकडे धावली आणि त्याच्या केसांत धरून तलवारीने शिरच्छेद केला. मग मुंड धावत आला, त्यालाही देवीने रागाने खड्ग प्रहार करून भूमीवर पाडले.
श्लोक 12
हे रणात दुर्मद शत्रूचा वध करण्यासाठी उद्धत दुर्धर देवसमूहाची शक्ती धारण करणाऱ्या, चातुर्यविचारात धुरीण असलेल्या महाशिवदूताने प्रमथगणांचा अधिपती केलेल्या.
श्लोक 13
हे दुरित, दुरीहा, दुराशय, दुर्मती या दानवदूतांचे कर्तव्य टोकाचा नाश करणाऱ्या, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 14
हे वचन ऐकून शुंभाने चंड व मुंड यांचा वध झाल्यावर सुग्रीव नावाचा महासुर दूत म्हणून देवीकडे पाठविला.
श्लोक 15
हे शरण आलेल्या शत्रूच्या पत्नींना व शूरवीरांना अभयदान देणाऱ्या हात असलेल्या, त्रिभुवनाच्या मस्तकावरील शूलाने शत्रूच्या शिरोभागी शूल धारण करणाऱ्या.
श्लोक 16
हे दुंदुभीच्या धिमिधिमी नादाने सर्व दिशा गुंजविणाऱ्या प्रखर किरणांच्या हात असलेल्या, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 17
हे तुझ्या हुंकारमात्राने धूम्रलोचन व त्याच्या शेकडो सेनेचा नाश करणाऱ्या, संग्रामात वाळलेल्या रक्तबीजाच्या रक्तापासून उत्पन्न झालेल्या रक्तबीज वेलीप्रमाणे नाश करणाऱ्या.
श्लोक 18
हे शिवस्वरूपिणी, शुंभनिशुंभ यांच्या महायुद्धाने भुते-पिशाच्चे तृप्त करणाऱ्या, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 19
असे म्हणून तो धूम्रलोचन असुर देवीकडे धावला; तेव्हा अंबिकेने केवळ हुंकारानेच त्याला भस्म केले.
श्लोक 20
हे धनुष्याच्या टणत्काराने रणक्षणी अंगावर तेजाने स्फुरणारे कटकट शोभणाऱ्या, सोनेरी रंगाच्या बाणांच्या तूणीरातून निघणारे भट व शृंगाचा आवाज करणाऱ्या वटुक असलेल्या.
श्लोक 21
हे चतुरंग बलाने क्षितीरंगात घडणाऱ्या बहुरंगी रणभूमीत रटणाऱ्या वटुक असलेल्या, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 22
हे सुरललनांनी 'तत्थेयि तत्थेयि' असे अभिनयपूर्वक केलेल्या उत्तम नृत्यात रमणाऱ्या, हास्य-विलासाने हुलासमयी, प्रणत जनांवर अमित प्रेमभार असणाऱ्या.
श्लोक 23
हे कृतकुकुथ, कुकुथ, गडदादिक तालांच्या कुतूहलपूर्ण गायनात रमणाऱ्या, धिमिकिट धिक्कट धिकट धिमिध्वनीने गंभीर मृदंगाच्या नादात रमणाऱ्या, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 24
हे जप्यात विजयी, जयशब्दाने स्तुती करण्यात तत्पर विश्वाने स्तुत केलेल्या, झणझण झिणझिण झंकारणाऱ्या नूपुरांच्या सिणकाटाने मोहित भूतगणांच्या स्वामिनी.
श्लोक 25
हे नट-अर्धनटी-नटनायकांच्या नाट्य-नृत्य आणि सुंदर गायनात रमणाऱ्या, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 26
हे सुमन (चांगले) व सुमन (फुले) यांच्या सारख्या मनोहर कांतीने युक्त, आश्रित रजनी (रात्री) व रजनी (कमळ) यांच्या वृंदाने सुशोभित अशा.
श्लोक 27
हे सुंदर डोळ्यांच्या भ्रमर (भोंवरा व मधमाशी) यांच्या राजासारख्या, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 28
हे महायुद्धात मल्ल-मतल्लिकांनी मल्लित (भिडलेल्या) रल्लक-मल्लरूपी रणरंगात रमणाऱ्या, विरचित वल्लिक-पल्लिक-मल्लिक-झिल्लिक-भिल्लिक वर्गाने वेष्टित.
श्लोक 29
हे वृष्टीप्रमाणे फुललेल्या, सुंदर पल्लवांनी सल्ललित, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 30
हे सतत गळणाऱ्या मदाने सुवासिक, मत्त मतंगजराजाचे पती, त्रिभुवनाचे भूषणभूत कलानिधीचे रूप असलेल्या समुद्रकन्या.
श्लोक 31
हे सुंदर दातांच्या लालसेने सम्मोहित करणाऱ्या मन्मथराजाच्या कन्ये, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 32
हे कमळदलाप्रमाणे कोमल कांतीच्या कलाने सुशोभित निष्कलंक भाळाच्या, सकल विलासकलांचा निलय असलेल्या क्रमिक केलीने चलित हंसकुळाच्या.
श्लोक 33
हे भ्रमरसमूहाने संकुल कुवलयमण्डलाच्या माळेवर मिळालेल्या वकुळ व घनकेश कुळाच्या, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 34
हे करातील मुरळीच्या आवाजाने वीजलेल्या कूजीतने कोकिळेलाही लाजविणाऱ्या मंजुमते, मिलिंद (भ्रमर) गुंजारवाने मनोहर व रंजित पर्वतकंदरात विहरणाऱ्या.
श्लोक 35
हे तुझ्या गुणभूत महाशबरीगणांच्या सद्गुणसंभृत केलीच्या ठिकाणी विहरणाऱ्या, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 36
हे कटिभागावर पिवळ्या दुकूलाने विचित्र किरणांनी चंद्रप्रभेला मागे टाकणाऱ्या, लवलेल्या सुरासुरांच्या मुकुटातील मण्यांच्या किरणांनी झळकणाऱ्या नखचंद्राच्या प्रकाशमान.
श्लोक 37
हे जितकनकाचलाच्या माथ्याप्रमाणे उन्नत, दर्पाने उज्ज्वल देवकुंजराच्या कुंभासारख्या स्तनांनी युक्त, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 38
हे जितकर एकसहस्र (भास्कर) यांनी स्तुत केलेल्या, तारकासुरसंगरात तारकासुरपुत्र (कार्तिकेय) यांना उत्पन्न करणाऱ्या.
श्लोक 39
हे सुरथसमाधीप्रमाणे समाधी देणाऱ्या समाधीरूप आनंदात रमणाऱ्या, तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 40
हे वैश्यवर्या, तू मागितलेला वर मी तुला देतो; तुझे ज्ञान सिद्ध होईल. अशा रीतीने सुरथ क्षत्रियर्षभाने देवीकडून वर मिळवला आणि सूर्यापासून जन्म घेऊन सावर्णि मनु झाला.
श्लोक 41
हे शिवे, जो तुझ्या करुणानिलय पादकमळांची रोज सेवा करतो, हे कमले, तोच कमलानिलय (विष्णू) कसा हणू णये --- तोच ब्रह्मादिक्रमिक कमळ (-विश्वव्यापी) होईल.
श्लोक 42
हे शिवे, मी तुझ्या चरणाचीच उपासना करतो, यासाठी माझे परमपद मिळावे याशिवाय काय हवे? तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 43
जो सुवर्णमय कलशातील समुद्रजलाने तुझ्या रंगभूमीचे (चरणकमळाचे) अभिषेक करतो (तुझया गुणांची सेवा करतो) तो शचीच्या स्तनकुंभाच्या आलिंगनसुखाचा अनुभव घेणार नाही काय?
श्लोक 44
हे नतामरवाणिनिवासी शिवपदे, मी तुझ्या चरणांचा शरणागत होतो, माझ्यावर सदा कृपा कर. तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 45
तुझ्या विमल चंद्राकार तोंडाची शोभा पाहून असे वाटते की ते सगळेच चंद्रमंडळाला मागे टाकते; मग शुंभ निशुंभादिकांच्या मुखी पडलेल्या शोभेचे काय? तरी तुझी कृपा असल्यास ते वृथा होतील.
श्लोक 46
माझे मत आहे की शिवनामधन (तुझया नामाचा धन) हाच खरा. तेथे तुझया कृपेने काय होते - तुझ्या नामाचे धनेस्तवच सगळे देते. तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 47
हे उमे, तू दीनदयाळू आहेस यासाठी तुझ्या कृपेनेच माझ्याकडे लक्ष दिले पाहिजे. हे जगन्माते, तू कृपा करून यथापूर्वी मला मान्यता दिलीस तशीच कृपा कर.
श्लोक 48
आता येथे जे उचित आहे ते स्वीकारून माझा मोठा ताप दूर कर. तुझा जयजयकार असो. हे महिषासुरमर्दिनी, रम्य कपर्दिनी, शैलसुते.
श्लोक 49
हे श्रीमहिषासुरमर्दिनी स्तोत्र संपूर्ण झाले.
श्लोक 50
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
दररोज किंवा शुभ तिथींवर
ब्राह्ममुहूर्त (पहाटे 4 ते 6) किंवा संध्याकाळ
तुपाचा दिवा, अगरबत्ती, ताजी फुले व नैवेद्य
- मानसिक शांती, आत्मिक उन्नती व सकारात्मक ऊर्जा
पृष्ठभूमि
हे स्तोत्र भगवती-पद्य-पुष्पांजली स्तोत्रातील (देवीला अर्पिलेली ३० श्लोकांची पुष्पांजली) सर्वाधिक ओळखले जाणारे भाग आहे; सामायिक टेक असलेले लोकप्रिय 'ऐगिरी नंदिनी' श्लोक त्यातील ७ ते २७ क्रमांकाचे श्लोक आहेत, जे येथे १ ते २१ असे क्रमांकित आहेत. ते आदि शंकराचार्यांची रचना म्हणून व्यापकपणे गायले जाते, पण संस्कृत डॉक्युमेंट्स मधील आवृत्ती हे श्रेय चुकीचे असल्याचे नमूद करते, कारण हे स्तोत्र त्यांच्या संपूर्ण कृतींमध्ये नाही; ती कवी रामकृष्ण कवी यांना रचयिता म्हणून नोंदवते. काव्याच्या शेवटच्या श्लोकांत (२९–३०) श्रीपतीचे पुत्र रामकृष्ण असा उल्लेख आहे. याचा एक भाग शिवरहस्य, भाग १, अध्याय ५३, श्लोक ९–२१ मध्येही आढळतो. या काव्यात देवी माहात्म्यातील (मार्कंडेय पुराण) प्रसंग घेतले आहेत, आणि नवरात्री व दैनंदिन प्रार्थनेत, विशेषतः दक्षिण भारतात, त्याचे व्यापक पठण होते.
या पाठाबद्दल
रचयिता: Ramakrishna Kavi
तुम्हाला माहीत आहे का?
रचयिता आणि रचना
हे स्तोत्र लोकमानसात आदि शंकराचार्यांना श्रेय दिले जाते, पण संस्कृत डॉक्युमेंट्स मधील आवृत्ती कवी रामकृष्ण कवी यांना रचयिता म्हणते आणि शंकरांचे श्रेय चुकीचे असल्याचे म्हणते, कारण ते त्यांच्या संपूर्ण कृतींमध्ये नाही. हे भगवती पद्य पुष्पांजली स्तोत्रम् या मोठ्या कृतीचा भाग आहे, दिव्य मातेला पुष्पार्पणाप्रमाणे अर्पिलेल्या श्लोकांचा संग्रह.
रचना आणि टेक
काव्यात २१ श्लोक आहेत, प्रत्येक शक्तिशाली टेकेने संपतो: 'जय जय हे महिषासुरमर्दिनी रम्यकपर्दिनी शैलसुते'. या पुनरावृत्तीतून एक लयबद्ध जप निर्माण होतो, जो देवीला तिच्या उपाधींनी गौरवतो: महिष राक्षसाची वधकर्ती, सुंदर जटाधारी, आणि हिमालय पर्वताची कन्या.
मध्यवर्ती युद्ध
स्तोत्र देवीच्या असंख्य राक्षसांविरुद्धच्या युद्धाचे नाट्यमय वर्णन आहे. ते केवळ महिषासुराशी झालेल्या लढाईचे वर्णन करत नाही, तर मधु आणि कैटभ, चंड आणि मुंड, धूम्रलोचन, रक्तबीज, आणि शुंभ व निशुंभ या बंधूंसारख्या इतर बलाढ्य असुरांवरील तिच्या विजयांचे सजीव वर्णन करते, आणि तिला परम रक्षक म्हणून दाखवते.
संगीत आणि नृत्य-प्रतिमा
हे स्तोत्र ध्वनिअनुकरणी शब्दरचनेसाठी प्रसिद्ध आहे. युद्धाची लय मृदंगाच्या ठेक्यांचे अनुकरण करणाऱ्या शब्दांनी (धिमि किट धिक्कट), तिच्या पायातील घुंगरांच्या नादाने (झन झन) आणि तिच्या हास्याच्या ध्वनींनीही वर्णिली आहे; देवी केवळ योद्धा म्हणून नव्हे, तर संहाराचे तांडव करणारी विश्वनर्तिका म्हणून दाखवली आहे.
कृपेचे अंतिम वचन
स्तोत्र वैयक्तिक वळणावर संपते. शेवटच्या तीन श्लोकांत (२१ पैकी १९–२१) तिच्या वीरकृत्यांचे वर्णन केल्यानंतर कवी थेट देवीला, विश्वमाता म्हणून संबोधून, तिच्या कृपेसाठी (कृपया) प्रार्थना करतो, आणि म्हणतो की जो तिच्या कमलचरणी आश्रय घेतो त्याला दुसऱ्या कोणत्याही वराची गरज नाही.
