जगद्गुरुबसवण्णशरणसन्तैः रचितानि आध्यात्मिकदार्शनिकानि सूत्राणि।
इदम् अल्लमप्रभोः वचनम् अस्ति, यत्र भक्तः स्वस्य सर्वस्वं भगवति चन्नमल्लिकार्जुने समर्पयितुं प्रार्थयते।
अत्र भक्तः वदति यत् यद्यपि मम शरीरं वेदशास्त्रतर्कागमपुराणमयं भवेत्, तथापि तादृशेन आराधनेन अपि भगवतः पादधूलिः न प्राप्यते।
इदं वचनं कर्णाटकभाषायां रचितं लिङ्गायतसम्प्रदायस्य भक्तिपद्यम् अस्ति। अत्र भगवतः कूडलसंगमदेवस्य स्तुतिः क्रियते, यत्र भक्तः स्वस्य अहङ्कारं त्यक्त्वा देवे समर्पयति।
इदं वचनं बसवण्णेन विरचितम्। अत्र सदाचारः अन्तरङ्गबहिरङ्गशुद्धेः मार्गः इति उक्तम्, येन कूडलसङ्गमदेवः प्रीयते।
जगद्गुरुणा बसवण्णेन प्रणीतमिदम् अमरं कन्नडवचनं 'कायकरेव कैलासः' (कर्मैव पूजनं / कर्मैव स्वर्गः) इति उद्बोधयति। बसवण्णः शिक्षयति यत् शुद्धहृदयेन कृतं समर्पितं निःस्वार्थं कर्म एव दिव्यधाम्नः (कैलासस्य) साक्षात्कारः अस्ति।
इदं वचनं कूडलसङ्गमदेवं प्रति बसवण्णेनोक्तम्, यत्र भक्तः स्वदेहमेव शिवालयं निर्मातीति वर्णयति। शरीरस्य अवयवाः मन्दिरस्य अङ्गानि इव उपमीयन्ते।
एतत् सूत्रसमूहं वीरशैवसम्प्रदाये गुरोः लिङ्गस्य जङ्गमस्य च परस्परसम्बन्धं तथा लिङ्गस्य त्रिविधभेदान् (इष्टलिङ्गं प्राणलिङ्गं भावलिङ्गम्) वर्णयति।