সংকটনাশন গণেশস্তোত্ৰম্

শিৰ নত কৰি গভীৰ শ্ৰদ্ধাৰে গৌৰীৰ খ্যাতিমান পুত্ৰ, ভক্তৰ হৃদয়ত চিৰকাল বিৰাজমান ভগৱান বিনায়কক প্ৰণাম কৰি, দীঘলীয়া আয়ু, শুভ কামনা, ধন আৰু আধ্যাত্মিক পূৰ্ণতাৰ বাবে দিনে দিনে তেওঁক স্মৰণ কৰা উচিত।

প্ৰথমতে, বক্ৰতুণ্ড (বংকা শুঁড়ৰ জন); দ্বিতীয়তে, একদন্ত (এটাই দাঁতৰ জন); তৃতীয়তে, কৃষ্ণ-পিংগাক্ষ (গাঢ়, ৰঙাটে-বাদামী উজ্জ্বল চকুৰ জন); চতুৰ্থতে, গজবক্ত্ৰ (হাতীৰ মহিমান্বিত মুখৰ জন);

পঞ্চমতে, লম্বোদৰ (বিশাল, সকলো ধাৰণকাৰী উদৰৰ জন); ষষ্ঠতে, বিকট (ভয়ংকৰ, বিস্ময়কৰ দেহৰ জন); সপ্তমতে, বিঘ্নৰাজেন্দ্ৰ (সকলো বাধাৰ ওপৰত সাৰ্বভৌম ৰজা); অষ্টমতে, ধূম্ৰৱৰ্ণ (ধোঁৱাৰ দৰে ৰহস্যময় ৰঙৰ জন);

নৱমতে, ভালচন্দ্ৰ (কপালত অৰ্ধচন্দ্ৰ ধাৰণ কৰা জন); দশমতে, বিনায়ক (অতুলনীয় সৰ্বোচ্চ নেতা); একাদশতে, গণপতি (স্বৰ্গীয় সহচৰসকলৰ অধীশ্বৰ); দ্বাদশতে, গজানন (পবিত্ৰ হাতীৰ মুখৰ জন);

যিজনে ৰাতিপুৱা, মধ্যাহ্ন আৰু গধুলি এই বাৰটা পবিত্ৰ নাম পাঠ কৰে, তেওঁৰ বাধাৰ কোনো ভয় নাথাকে; এই পাঠ সকলো সিদ্ধিৰ শ্ৰেষ্ঠ দাতা।

জ্ঞানৰ সন্ধানীয়ে জ্ঞান লাভ কৰে; ধনৰ সন্ধানীয়ে সমৃদ্ধি লাভ কৰে; সন্তানৰ সন্ধানীয়ে উত্তম সন্তান লাভ কৰে; আৰু মুক্তিৰ সন্ধানীয়ে পৰম আধ্যাত্মিক গন্তব্য লাভ কৰে।

শুদ্ধ বিশ্বাসেৰে এই গণপতি স্তোত্ৰ পাঠ কৰিলে, ছয় মাহৰ ভিতৰত মানুহে স্পষ্ট ফল দেখিবলৈ আৰম্ভ কৰে; এটা সম্পূৰ্ণ বছৰৰ ভিতৰত তেওঁ সম্পূৰ্ণ সাফল্য আৰু সিদ্ধি লাভ কৰে, ইয়াত কোনো সন্দেহ নাই।

যিজনে এই পবিত্ৰ স্তোত্ৰ লিখি আঠজন যোগ্য জ্ঞান-সন্ধানীক আগবঢ়ায়, তেওঁ গণেশৰ সীমাহীন কৃপাৰে সকলো বিদ্যা আৰু আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ শাখা লাভ কৰে। এইদৰে শ্ৰী নাৰদ পুৰাণৰ সংকষ্টনাশন গণেশ স্তোত্ৰ সমাপ্ত হ'ল।