শ্ৰী ললিতা সহস্ৰনাম স্তোত্ৰম্

নাম 1–5: শ্ৰীমাতা — শুভময়ী জননী; শ্ৰীমহাৰাজ্ঞী — অখিল ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সাম্ৰাজ্ঞী; শ্ৰীমৎসিংহাসনেশ্বৰী — অতি মহিমান্বিত সিংহাসনৰ অধীশ্বৰী; চিদগ্নিকুণ্ডসম্ভূতা — শুদ্ধ চৈতন্যৰূপ অগ্নিকুণ্ডৰ পৰা উদ্ভূতা; দেৱকাৰ্যসমুদ্যতা — দেৱতাসকলৰ অভিলাষ পূৰণত সদা নিয়োজিতা।

নাম 6–9: উদ্যদ্ভানুসহস্ৰাভা — উদিত সহস্ৰ সূৰ্যৰ দীপ্তিৰে উজ্জ্বল; চতুৰ্বাহুসমন্বিতা — চাৰি বাহুৰে শোভিতা; ৰাগস্বৰূপপাশাঢ্যা — হস্তত প্ৰেমৰ পাশ ধাৰণ কৰা; ক্ৰোধাকাৰাঙ্কুশোজ্জ্বলা — ক্ৰোধৰ প্ৰতীক অংকুশ ধাৰণ কৰি উজ্জ্বলা।

নাম 10–12: মনোৰূপেক্ষুকোদণ্ডা — মনৰ প্ৰতীক ইক্ষুদণ্ডৰ ধনু হস্তত ধাৰণ কৰা; পঞ্চতন্মাত্ৰসায়কা — পঞ্চ সূক্ষ্ম ভূতক শৰ ৰূপে গ্ৰহণ কৰা; নিজাৰুণপ্ৰভাপূৰমজ্জদ্ব্ৰহ্মাণ্ডমণ্ডলা — নিজ ৰক্তিম জ্যোতিৰ প্ৰবাহত সমগ্ৰ ব্ৰহ্মাণ্ড নিমজ্জিত কৰা।

নাম 13–14: চম্পকাশোকপুন্নাগসৌগন্ধিকলসৎকচা — চম্পক, অশোক, পুন্নাগ আৰু সৌগন্ধিক পুষ্পেৰে অলংকৃত কেশপাশ যাৰ; কুৰুবিন্দমণিশ্ৰেণীকনৎকোটীৰমণ্ডিতা — কুৰুবিন্দ মণিৰ শ্ৰেণীৰে দীপ্তিমান মুকুটে শোভিতা।

নাম 15–16: অষ্টমীচন্দ্ৰবিভ্ৰাজদলিকস্থলশোভিতা — শুক্লপক্ষৰ অষ্টমীৰ চন্দ্ৰৰ দৰে উজ্জ্বল ললাটে শোভিতা; মুখচন্দ্ৰকলঙ্কাভমৃগনাভিবিশেষকা — চন্দ্ৰত দৃশ্যমান কলংকৰ দৰে ললাটত কস্তুৰীৰ তিলক ধাৰণ কৰা।

নাম 17–18: বদনস্মৰমাঙ্গল্যগৃহতোৰণচিল্লিকা — কামদেৱৰ মংগলময় গৃহৰ তোৰণৰ দৰে ভ্ৰুযুগল যাৰ; ৱক্ত্ৰলক্ষ্মীপৰীৱাহচলন্মীনাভলোচনা — মুখৰ সৌন্দৰ্যস্ৰোতত সঞ্চৰণশীল মাছৰ দৰে উজ্জ্বল নয়নযুগল যাৰ।

নাম 19–20: নৱচম্পকপুষ্পাভনাসাদণ্ডবিৰাজিতা — নৱবিকশিত চম্পক ফুলৰ দৰে নাসিকাৰে শোভিতা; তাৰাকান্তিতিৰস্কাৰিনাসাভৰণভাসুৰা — নাসিকাভূষণৰ দীপ্তি তাৰকাৰ জ্যোতিকো অতিক্ৰম কৰা।

নাম 21–22: কদম্বমঞ্জৰীক্লৃপ্তকৰ্ণপূৰমনোহৰা — কদম্ব পুষ্পৰ গুচ্ছক কৰ্ণাভৰণ ৰূপে ধাৰণ কৰি মনোমুগ্ধকাৰী; তাটঙ্কযুগলীভূততপনোডুপমণ্ডলা — সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰক দুটা বৃহৎ কৰ্ণকুণ্ডলৰ ৰূপে ধাৰণ কৰা।

নাম 23–24: পদ্মৰাগশিলাদৰ্শপৰিভাৱিকপোলভূঃ — পদ্মৰাগ মণিৰ দৰ্পণক সৌন্দৰ্যত অতিক্ৰম কৰা গাল যাৰ; নৱবিদ্ৰুমবিম্বশ্ৰীন্যক্কাৰিৰদনচ্ছদা — নৱ প্ৰৱাল আৰু বিম্ব ফলৰ শোভাকো হেয় কৰা ওঁঠ যাৰ।

নাম 25–26: শুদ্ধবিদ্যাঙ্কুৰাকাৰদ্বিজপঙ্ক্তিদ্ৱযোজ্জ্বলা — শুদ্ধ বিদ্যাৰ অংকুৰৰ দৰে দীপ্তিমান দন্তপংক্তি যাৰ; কৰ্পূৰবীটিকামোদসমাকৰ্ষিদিগন্তৰা — কৰ্পূৰযুক্ত তাম্বুলৰ সুগন্ধে সকলো দিশ আকৃষ্ট কৰা।

নাম 27–28: নিজসল্লাপমাধুৰ্যবিনিৰ্ভৰ্ৎসিতকচ্ছপী — নিজ বাক্যৰ মাধুৰ্যত সৰস্বতীৰ বীণাকো অতিক্ৰম কৰা; মন্দস্মিতপ্ৰভাপূৰমজ্জৎকামেশমানসা — মৃদু হাঁহিৰ জ্যোতিত কামেশ্বৰ শিৱৰো মন নিমজ্জিত কৰা।

নাম 29–30: অনাকলিতসাদৃশ্যচিবুকশ্ৰীবিৰাজিতা — অতুলনীয় সৌন্দৰ্যৰ বাবে যাৰ চিবুকৰ সৈতে তুলনা কৰিব নোৱাৰি; কামেশবদ্ধমাঙ্গল্যসূত্ৰশোভিতকন্ধৰা — কামেশ্বৰে বান্ধি দিয়া মংগলসূত্ৰে শোভিত গ্ৰীৱা যাৰ।

নাম 31–32: কনকাঙ্গদকেয়ূৰকমনীয়ভুজান্বিতা — সোণৰ বাজুবন্ধ আৰু কেয়ূৰে সুন্দৰভাৱে অলংকৃত বাহু যাৰ; ৰত্নগ্ৰৈৱেয়চিন্তাকলোলমুক্তাফলান্বিতা — ৰত্নখচিত হাৰ আৰু মুক্তাখচিত লকেটেৰে উজ্জ্বল গ্ৰীৱা যাৰ।

নাম 33–34: কামেশ্বৰপ্ৰেমৰত্নমণিপ্ৰতিপণস্তনী — কামেশ্বৰে দিয়া প্ৰেমৰত্নৰ বিনিময়ত যিয়ে নিজৰ স্তন অৰ্পণ কৰে; নাভ্যালবালৰোমালিলতাফলকুচদ্ৱযী — নাভিৰ গভীৰতাৰ পৰা ওপৰলৈ বিস্তৃত সূক্ষ্ম ৰোমৰেখাৰ লতাত ফলৰ দৰে স্তনযুগল যাৰ।

নাম 35–36: লক্ষ্যৰোমলতাধাৰতাসমুন্নেয়মধ্যমা — যাৰ কটিদেশৰ অস্তিত্ব কেৱল ৰোমৰেখাৰ লতাৰ আধাৰৰ পৰাই অনুমান কৰিব পাৰি; স্তনভাৰদলন্মধ্যপট্টবন্ধবলিত্ৰয়া — স্তনৰ ভাৰত কটি ভাগি নপৰিবলৈ ত্ৰিবলি-ৰেখাৰে বেষ্টিত মধ্যভাগ যাৰ।

নাম 37–38: অৰুণাৰুণকৌসুম্ভবস্ত্ৰভাস্বত্কটীতটী — উদীয়মান সূৰ্যৰ দৰে ৰঙা, কুসুম্ভ ফুলৰ ৰঙেৰে ৰঞ্জিত বস্ত্ৰে শোভিত কটিদেশ যাৰ; ৰত্নকিঙ্কিণিকাৰম্যৰশনাদামভূষিতা — ৰত্নখচিত বহু ঘুংঘুৰুৰ মেখলাৰে অলংকৃতা।

নাম 39–40: কামেশজ্ঞাতসৌভাগ্যমাৰ্দৱোৰুদ্ৱযান্বিতা — যাৰ উৰুযুগলৰ সৌন্দৰ্য আৰু কোমলতা কেৱল স্বামী কামেশ্বৰেহে জানে; মাণিক্যমকুটাকাৰজানুদ্ৱযৱিৰাজিতা — মাণিক্য ৰত্নৰ মুকুটৰ আকৃতিৰ জানু-যুগলেৰে শোভিতা।

নাম 41–43: ইন্দ্ৰগোপপৰিক্ষিপ্তস্মৰতূণাভজঙ্ঘিকা — কামদেৱৰ ৰত্নখচিত তূণীৰ দৰে উজ্জ্বল জংঘা যাৰ; গূঢ়গুল্ফা — গোপন গুল্ফ যাৰ; কূৰ্মপৃষ্ঠজয়িষ্ণুপ্ৰপদান্বিতা — কূৰ্মৰ পিঠিকো জয় কৰা মসৃণ আৰু সুন্দৰ পদতলযুক্তা।

নাম 44–45: নখদীধিতিসংছন্ননমজ্জনতমোগুণা — যাৰ নখৰ জ্যোতিয়ে তাৰ চৰণত প্ৰণামকাৰী ভক্তৰ অজ্ঞানৰূপী অন্ধকাৰ সম্পূৰ্ণৰূপে দূৰ কৰে; পদদ্ৱযপ্ৰভাজালপৰাকৃতসৰোৰুহা — যাৰ চৰণে জ্যোতিত পদ্ম ফুলকো পৰাজিত কৰে।

নাম 46–48: শিঞ্জানমণিমঞ্জিৰমণ্ডিতশ্ৰীপদাম্বুজা — ৰত্নখচিত সোণৰ নূপুৰে মধুৰভাৱে ধ্বনিত মংগলময় পদ্মসদৃশ চৰণযুগল যাৰ; মৰালীমন্দগমনা — হংসীৰ দৰে মৃদু আৰু মনোহৰ গতি যাৰ; মহালাৱণ্যশেৱধিঃ — মহান সৌন্দৰ্যৰ ভাণ্ডাৰ।

নাম 49–54: সৰ্ৱাৰুণা — সম্পূৰ্ণ ৰঙা বৰ্ণৰ; অনৱদ্যাঙ্গী — যাৰ শৰীৰ পূজনীয়; সৰ্ৱাভৰণভূষিতা — সকলো প্ৰকাৰৰ অলংকাৰে শোভিতা; শিৱকামেশ্ৱৰাঙ্কস্থা — কামজয়ী শিৱৰ কোলাত উপবিষ্টা; শিৱা — সকলো মংগল প্ৰদান কৰা; স্ৱাধীনৱল্লভা — স্বামীক সদায় নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণত ৰখা।

নাম 55–58: সুমেৰুমধ্যশৃঙ্গস্থা — সুমেৰু পৰ্বতৰ মধ্য শিখৰত অধিষ্ঠিতা; শ্ৰীমন্নগৰনায়িকা — পৰম মংগলময় আৰু সমৃদ্ধ নগৰৰ অধিষ্ঠাত্ৰী; চিন্তামণিগৃহান্তস্থা — চিন্তামণিৰে নিৰ্মিত গৃহৰ ভিতৰত অধিষ্ঠিতা; পঞ্চব্ৰহ্মাসনস্থিতা — পঞ্চব্ৰহ্মাৰ আসনত উপবিষ্টা।

নাম 59–63: মহাপদ্মাটৱীসংস্থা — মহা পদ্মৰ অৰণ্যত অধিষ্ঠিতা; কদম্ৱনৱাসিনী — কদম্ব অৰণ্যত বাস কৰা; সুধাসাগৰমধ্যস্থা — অমৃতসাগৰৰ মাজত অধিষ্ঠিতা; কামাক্ষী — কামনা জগাই তোলা নয়নযুগল যাৰ, অথবা সুন্দৰ নয়নৰ অধিকাৰিণী; কামদায়িনী — সকলো কামনা পূৰণ কৰা।

নাম 64–65: দেৱৰ্ষিগণসঙ্ঘাতস্তূয়মানাত্মৱৈভৱা — দেৱতা আৰু ঋষিসকলৰ সমাজে যাৰ মহিমা স্তুতি কৰে; ভণ্ডাসুৰৱধোদ্যুক্তশক্তিসেনাসমন্বিতা — ভণ্ডাসুৰ বধৰ বাবে সাজু হোৱা শক্তিবাহিনীৰে সমন্বিতা।

নাম 66–67: সম্পত্কৰীসমাৰূঢসিন্ধুৰৱ্ৰজসেৱিতা — সম্পত্কৰীৰ পৰিচালনাত থকা হস্তীবাহিনীয়ে যাক সেৱা কৰে; অশ্ৱাৰূঢাধিষ্ঠিতাশ্ৱকোটিকোটিভিৰাৱৃতা — অশ্ৱাৰূঢা শক্তিৰ অধীনত কোটি কোটি অশ্ব-বাহিনীৰে পৰিবেষ্টিতা।

নাম 68–69: চক্ৰৰাজৰথাৰূঢসৰ্ৱাযুধপৰিষ্কৃতা — চক্ৰৰাজ নামৰ ৰথত আৰূঢ় হৈ সকলো আয়ুধেৰে শোভিতা; গেয়চক্ৰৰথাৰূঢমন্ত্ৰিণীপৰিসেৱিতা — গেয়চক্ৰ ৰথত আৰূঢ় মন্ত্ৰিণী শক্তিৰ দ্বাৰা সেৱিতা।

নাম 70–71: কিৰিচক্ৰৰথাৰূঢদণ্ডনাথাপুৰস্কৃতা — কিৰিচক্ৰ ৰথত আৰূঢ় দণ্ডনাথা শক্তিৰ দ্বাৰা পৰিবৃতা; জ্ৱালামালিনিকাক্ষিপ্তৱহ্নিপ্ৰাকাৰমধ্যগা — জ্ৱালামালিনী দেৱীয়ে সৃষ্টি কৰা অগ্নিপ্ৰাচীৰৰ মাজত অধিষ্ঠিতা।

নাম 72–73: ভণ্ডসৈন্যৱধোদ্যুক্তশক্তিৱিক্ৰমহৰ্ষিতা — ভণ্ডাসুৰৰ সৈন্য বিনাশত ব্যস্ত শক্তিসকলৰ বীৰত্বত আনন্দিতা; নিত্যাপৰাক্ৰমাটোপনিৰীক্ষণসমুৎসুকা — নিত্যা দেৱীসকলৰ পৰাক্ৰম আৰু গৌৰৱ দৰ্শনত আগ্ৰহী।

নাম 74–75: ভণ্ডপুত্ৰৱধোদ্যুক্তবালাৱিক্ৰমনন্দিতা — ভণ্ডাসুৰৰ পুত্ৰসকল বধত ব্যস্ত বালা দেৱীৰ বীৰত্বত আনন্দিতা; মন্ত্ৰিণ্যম্বাৱিৰচিতৱিষঙ্গৱধতোষিতা — মন্ত্ৰিণী শক্তিয়ে যুদ্ধত বিষংগ অসুৰৰ বধ কৰাত সন্তুষ্টা।

নাম 76–77: ৱিশুক্ৰপ্ৰাণহৰণৱাৰাহীৱীৰ্যনন্দিতা — বিশুক্ৰৰ প্ৰাণহৰণ কৰা ৱাৰাহীৰ বীৰ্যত আনন্দিতা; কামেশ্বৰমুখালোককল্পিতশ্ৰীগণেশ্বৰা — কামেশ্বৰৰ মুখৰ দৃষ্টিপাতত শ্ৰীগণেশ্বৰ সৃষ্ট হোৱা।

নাম 78–79: মহাগণেশনিৰ্ভিন্নৱিঘ্নযন্ত্ৰপ্ৰহৰ্ষিতা — মহাগণেশে সকলো বিঘ্নযন্ত্ৰ ভাংগি দিয়াত আনন্দিতা; ভণ্ডাসুৰেন্দ্ৰনিৰ্মুক্তশস্ত্ৰপ্ৰত্যস্ত্ৰৱৰ্ষিণী — ভণ্ডাসুৰে নিক্ষেপ কৰা প্ৰতিটো অস্ত্ৰৰ বিপৰীতে প্ৰতিঅস্ত্ৰ বৰ্ষণ কৰা।

নাম 80–81: কৰাঙ্গুলিনখোৎপন্ননাৰায়ণদশাকৃতিঃ — নিজৰ আঙুলিৰ নখৰ পৰা নাৰায়ণৰ দশ অৱতাৰৰ আকৃতি সৃষ্টি কৰা; মহাপাশুপতাস্ত্ৰাগ্নিনিৰ্দগ্ধাসুৰসৈনিকা — মহাপাশুপত অস্ত্ৰৰ অগ্নিয়ে অসুৰ সৈন্য দগ্ধ কৰা।

নাম 82–83: কামেশ্ৱৰাস্ত্ৰনিৰ্দগ্ধসভণ্ডাসুৰশূন্যকা — কামেশ্বৰ অস্ত্ৰেৰে ভণ্ডাসুৰ আৰু তাৰ ৰাজধানী শূন্যকক দগ্ধ আৰু ধ্বংস কৰা; ব্ৰহ্মোপেন্দ্ৰমহেন্দ্ৰাদিদেৱসংস্তুতৱৈভৱা — ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, মহেন্দ্ৰ আদি দেৱতাৰ দ্বাৰা যাৰ বহুবিধ শক্তি স্তুতিত গোৱা হয়।

নাম 84–85: হৰনেত্ৰাগ্নিসন্দগ্ধকামসঞ্জীৱনৌষধিঃ — হৰৰ (তৃতীয়) নেত্ৰৰ অগ্নিত ভস্ম হোৱা কামদেৱৰ পুনৰুজ্জীৱনৰ ঔষধ; শ্ৰীমদ্ৱাগ্ভৱকূটৈকস্ৱৰূপমুখপঙ্কজা — যাৰ পদ্মসদৃশ মুখ মংগলময় ৱাগ্ভৱকূট মন্ত্ৰৰ স্ৱৰূপ।

নাম 86–87: কণ্ঠাধঃকটিপৰ্যন্তমধ্যকূটস্ৱৰূপিণী — কণ্ঠৰ পৰা কটিলৈ যাৰ ৰূপ মধ্যকূট মন্ত্ৰৰ ৰূপ (পঞ্চদশাক্ষৰী মন্ত্ৰৰ মাজৰ ছয়টা বৰ্ণ); শক্তিকূটৈকতাপন্নকট্যধোভাগধাৰিণী — কটিৰ তলৰ অংশ যাৰ শক্তিকূট ৰূপ (পঞ্চদশাক্ষৰী মন্ত্ৰৰ শেষ চাৰিটা বৰ্ণ) ধাৰণ কৰে।

নাম 88–91: মূলমন্ত্ৰাত্মিকা — মূলমন্ত্ৰ (পঞ্চদশাক্ষৰী মন্ত্ৰ) ৰ স্ৱৰূপ; মূলকূটত্ৰয়কলেৱৰা — পঞ্চদশাক্ষৰী মন্ত্ৰৰ তিনিটা অংশৰে গঠিত শৰীৰ যাৰ; কুলামৃতৈকৰসিকা — কুল নামৰ অমৃতৰ প্ৰতি বিশেষভাৱে আসক্ত; কুলসংকেতপালিনী — কুলযোগ-পথৰ আচাৰ-সংকেত ৰক্ষা কৰা।

নাম 92–98: কুলাংগনা — সৎকুলৰ নাৰী (উত্তম বংশৰ); কুলান্তস্থা — কুলবিদ্যাত অধিষ্ঠিতা; কৌলিনী — কুলৰ সৈতে সম্বন্ধযুক্তা; কুলযোগিনী — কুলসমূহৰ দেৱী; অকুলা — কোনো নিৰ্দিষ্ট কুল নাই যাৰ; সময়ান্তস্থা — সময়ৰ (সাধনাৰ) মাজত অধিষ্ঠিতা; সময়াচাৰতৎপৰা — সময়াচাৰ উপাসনাত নিবিষ্টা।

নাম 99–102: মূলাধাৰৈকনিলয়া — মূলাধাৰ চক্ৰ যাৰ প্ৰধান আবাস; ব্ৰহ্মগ্ৰন্থিৱিভেদিনী — ব্ৰহ্মাৰ গাঁঠি ভেদ কৰা; মণিপূৰান্তৰুদিতা — মণিপূৰ চক্ৰত প্ৰকাশিতা; ৱিষ্ণুগ্ৰন্থিৱিভেদিনী — বিষ্ণুৰ গাঁঠি ভেদ কৰা।

নাম 103–106: আজ্ঞাচক্ৰান্তৰালস্থা — আজ্ঞাচক্ৰৰ মাজৰ স্থানত অধিষ্ঠিতা; ৰুদ্ৰগ্ৰন্থিৱিভেদিনী — ৰুদ্ৰৰ গাঁঠি ভেদ কৰা; সহস্ৰাৰাম্বুজাৰূঢা — সহস্ৰদল পদ্মত আৰূঢ়া; সুধাসাৰাভিৱৰ্ষিণী — অমৃতৰ ধাৰা বৰ্ষণ কৰা।

নাম 107–111: তড়িল্লতাসমৰুচিঃ — বিজুলীৰ ৰেখাৰ দৰে সুন্দৰ দীপ্তিৰ; ষট্চক্ৰোপৰিসংস্থিতা — ছয়টা চক্ৰৰ ওপৰত অধিষ্ঠিতা; মহাসক্তিঃ — শিৱ আৰু শক্তিৰ মহামিলনৰ প্ৰতি আসক্ত; কুণ্ডলিনী — কুণ্ডলীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰা; বিসতন্তুতনীয়সী — পদ্মনালৰ সূতাৰ দৰে সূক্ষ্ম আৰু কোমল।

নাম 112–117: ভৱানী — ভৱ (শিৱ) ৰ পত্নী; ভাৱনাগম্যা — কল্পনা বা চিন্তাৰে লাভ কৰিব নোৱাৰা; ভৱাৰণ্যকুঠাৰিকা — সংসাৰৰূপ অৰণ্য কাটিবলৈ কুঠাৰৰ দৰে; ভদ্ৰপ্ৰিয়া — সকলো মংগলত প্ৰীতি ৰখা, মংগল প্ৰদানকাৰিণী; ভদ্ৰমূৰ্তিঃ — মংগল আৰু কল্যাণৰ মূৰ্ত ৰূপ; ভক্তসৌভাগ্যদায়িনী — ভক্তসকলক সৌভাগ্য প্ৰদান কৰা।

নাম 118–125: ভক্তিপ্ৰিয়া — ভক্তিত প্ৰীতি আৰু আনন্দ লাভ কৰা; ভক্তিগম্যা — কেৱল ভক্তিৰ দ্বাৰাহে লাভ কৰিব পৰা; ভক্তিৱশ্যা — ভক্তিৰ দ্বাৰা বশীভূতা হোৱা; ভয়াপহা — ভয় দূৰ কৰা; শাম্ভৱী — শম্ভুৰ (শিৱৰ) পত্নী; শাৰদাৰাধ্যা — শাৰদাৰ (সৰস্বতীৰ) দ্বাৰা পূজিতা; শৰ্ৱাণী — শৰ্ৱ (শিৱ) ৰ পত্নী; শৰ্মদায়িনী — সুখ প্ৰদান কৰা।

নাম 126–133: শাঙ্কৰী — কল্যাণ প্ৰদান কৰা; শ্ৰীকৰী — প্ৰচুৰ ঐশ্বৰ্য প্ৰদান কৰা; সাধ্ৱী — পতিব্ৰতা আৰু পৱিত্ৰা; শৰচ্চন্দ্ৰনিভাননা — নিৰ্মল শৰৎ আকাশত পূৰ্ণচন্দ্ৰৰ দৰে উজ্জ্বল মুখ যাৰ; শাতোদৰী — ক্ষীণ কটিৰ অধিকাৰিণী; শান্তিমতী — শান্ত আৰু স্থিৰ; নিৰাধাৰা — কোনো আধাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়; নিৰঞ্জনা — কোনো বন্ধনত আবদ্ধ নহয়।

নাম 134–143: নিৰ্লেপা — কৰ্মৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা সকলো মলিনতাৰ পৰা মুক্ত; নিৰ্মলা — সকলো মলিনতাৰ পৰা মুক্ত; নিত্যা — শাশ্বতা; নিৰাকাৰা — আকাৰবিহীন; নিৰাকুলা — উদ্বেগহীন; নিৰ্গুণা — প্ৰকৃতিৰ সত্ত্ব, ৰজঃ আৰু তমঃ — এই ত্ৰিগুণৰ উৰ্ধ্বত; নিষ্কলা — অংশবিহীন; শান্তা — প্ৰশান্ত; নিষ্কামা — কামনাবিহীন; নিৰুপপ্লৱা — অবিনাশী।

নাম 144–151: নিত্যমুক্তা — জাগতিক বন্ধনৰ পৰা সদা মুক্ত; নিৰ্ৱিকাৰা — অপৰিৱৰ্তনীয়া; নিষ্প্ৰপঞ্চা — এই জগতৰ নহয়; নিৰাশ্ৰয়া — কোনো বস্তুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়; নিত্যশুদ্ধা — শাশ্বতভাৱে পৱিত্ৰা; নিত্যবুদ্ধা — সদা জ্ঞানময়ী; নিৰৱদ্যা — নিৰ্দোষা বা প্ৰশংসনীয়া; নিৰন্তৰা — সৰ্বব্যাপী।

নাম 152–159: নিষ্কাৰণা — কাৰণবিহীনা; নিষ্কলংকা — নিৰ্দোষা; নিৰুপাধিঃ — উপাধিহীনা বা সীমাহীনা; নিৰীশ্বৰা — যাৰ ওপৰত কোনো শ্ৰেষ্ঠ বা ৰক্ষক নাই; নীৰাগা — কামনাবিহীনা; ৰাগমথনী — আসক্তি (কামনা) ধ্বংস কৰা; নিৰ্মদা — অহংকাৰবিহীনা; মদনাশিনী — অহংকাৰ ধ্বংস কৰা।

নাম 160–167: নিশ্চিন্তা — কোনো বিষয়ত চিন্তা নথকা; নিৰহংকাৰা — অহংকাৰবিহীনা, যাৰ মাজত 'মই' আৰু 'মোৰ'ৰ ধাৰণা নাই; নিৰ্মোহা — মোহমুক্তা; মোহনাশিনী — ভক্তসকলৰ মোহ ধ্বংস কৰা; নিৰ্মমা — কোনো বিষয়ত স্বাৰ্থ নথকা; মমতাহন্ত্ৰী — মালিকানাৰ ভাৱ নাশ কৰা; নিষ্পাপা — পাপবিহীনা; পাপনাশিনী — ভক্তসকলৰ সকলো পাপ নাশ কৰা।

নাম 168–175: নিষ্ক্ৰোধা — ক্ৰোধবিহীনা; ক্ৰোধশমনী — ভক্তসকলৰ ক্ৰোধ শান্ত কৰা; নিৰ্লোভা — লোভবিহীনা; লোভনাশিনী — ভক্তসকলৰ লোভ নাশ কৰা; নিঃসংশয়া — সন্দেহবিহীনা; সংশয়ঘ্নী — সকলো সংশয় নাশ কৰা; নিৰ্ভৱা — উৎপত্তিবিহীনা; ভৱনাশিনী — সংসাৰৰ (জন্ম-মৃত্যুৰ চক্ৰৰ) দুখ ধ্বংস কৰা।

নাম 176–183: নিৰ্ৱিকল্পা — মিথ্যা কল্পনাবিহীনা; নিৰাবাধা — কোনো কিছুৱে বিঘ্নিত নহয়; নিৰ্ভেদা — সকলো ভেদৰ ধাৰণাৰ উৰ্ধ্বত; ভেদনাশিনী — বাসনাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা সকলো ভেদভাৱ ভক্তসকলৰ মনৰ পৰা দূৰ কৰা; নিৰ্নাশা — অবিনাশী; মৃত্যুমথনী — মৃত্যু ধ্বংস কৰা; নিষ্ক্ৰিয়া — ক্ৰিয়াবিহীন হৈ থকা; নিষ্পৰিগ্ৰহা — একো গ্ৰহণ বা স্বীকাৰ নকৰা।

নাম 184–192: নিস্তুলা — অতুলনীয়া; নীলচিকুৰা — উজ্জ্বল কৃষ্ণবৰ্ণ কেশৰাজি যাৰ; নিৰপায়া — অবিনাশিনী; নিৰত্যয়া — যাক অতিক্ৰম কৰিব নোৱাৰি; দুৰ্লভা — অতি কষ্টেৰে মাত্ৰ লাভ কৰিব পৰা; দুৰ্গমা — অতি প্ৰচেষ্টাৰে মাত্ৰ পোৱা যায়; দুৰ্গা — দেৱী দুৰ্গা; দুঃখহন্ত্ৰী — দুখ নাশ কৰা; সুখপ্ৰদা — সুখ প্ৰদান কৰা।

নাম 193–198: দুষ্টদূৰা — পাপীসকলৰ পৰা দূৰত থকা; দুৰাচাৰশমনী — কু-আচাৰ শান্ত কৰা; দোষৱৰ্জিতা — সকলো দোষৰ পৰা মুক্তা; সৰ্ৱজ্ঞা — সৰ্বজ্ঞা; সান্দ্ৰকৰুণা — গভীৰ কৰুণা প্ৰকাশ কৰা; সমানাধিকৱৰ্জিতা — যাৰ সমান বা শ্ৰেষ্ঠ কোনো নাই।

নাম 199–204: সৰ্ৱশক্তিময়ী — সকলো দিব্য শক্তিৰে পূৰ্ণা, সৰ্ৱশক্তিমতী; সৰ্ৱমংগলা — সকলো মংগলৰ উৎস; সদ্গতিপ্ৰদা — সৎপথলৈ পথ প্ৰদৰ্শন কৰা; সৰ্ৱেশ্ৱৰী — সকলো চেতন আৰু অচেতন বস্তুৰ শাসনকৰ্ত্ৰী; সৰ্ৱময়ী — সকলো চেতন আৰু অচেতন বস্তুত ব্যাপ্ত; সৰ্ৱমন্ত্ৰস্ৱৰূপিণী — সকলো মন্ত্ৰৰ সাৰস্বৰূপা।

নাম 205–211: সৰ্ৱযন্ত্ৰাত্মিকা — সকলো যন্ত্ৰৰ আত্মা; সৰ্ৱতন্ত্ৰৰূপা — সকলো তন্ত্ৰৰ স্ৱৰূপ; মনোন্মনী — শিৱৰ শক্তি; মাহেশ্ৱৰী — মহেশ্বৰৰ পত্নী; মহাদেৱী — অপৰিমেয় দেহ ধাৰণ কৰা; মহালক্ষ্মী — মহান দেৱী লক্ষ্মী; মৃডপ্ৰিয়া — মৃড (শিৱ)ৰ প্ৰিয়া।

নাম 212–218: মহাৰূপা — মহান ৰূপৰ অধিকাৰিণী; মহাপূজ্যা — শ্ৰেষ্ঠ পূজনীয়া; মহাপাতকনাশিনী — মহাপাপো নাশ কৰা; মহামায়া — মহান মায়া; মহাসত্ত্বা — মহান সত্ত্বগুণৰ অধিকাৰিণী; মহাশক্তিঃ — মহান শক্তিশালিনী; মহাৰতিঃ — অসীম আনন্দ।

নাম 219–225: মহাভোগা — অপাৰ ঐশ্বৰ্যৰ অধিকাৰিণী; মহৈশ্ৰ্যা — পৰম প্ৰভুত্বৰ অধিকাৰিণী; মহাৱীৰ্যা — পৰম বীৰ্যৱতী; মহাবলা — পৰম বলৰ অধিকাৰিণী; মহাবুদ্ধিঃ — পৰম বুদ্ধিমতী; মহাসিদ্ধিঃ — শ্ৰেষ্ঠ সিদ্ধিৰ অধিকাৰিণী; মহাযোগেশ্ৱৰেশ্ৱৰী — মহান যোগীসকলৰো পূজনীয়া।

নাম 226–231: মহাতন্ত্ৰা — কুলাৰ্ণৱ আৰু জ্ঞানাৰ্ণৱৰ দৰে মহান তন্ত্ৰসমূহে পূজিতা; মহামন্ত্ৰা — শ্ৰেষ্ঠ মন্ত্ৰৰ স্ৱৰূপা; মহাযন্ত্ৰা — মহান যন্ত্ৰৰূপিণী; মহাসনা — মহান আসনত উপবিষ্টা; মহাযাগক্ৰমাৰাধ্যা — মহাযজ্ঞৰ ক্ৰমেৰে আৰাধিতা; মহাভৈৰৱপূজিতা — মহাভৈৰৱৰো (শিৱৰ) দ্বাৰা পূজিতা।

নাম 232–234: মহেশ্ৱৰমহাকল্পমহাতাণ্ডৱসাক্ষিণী — সৃষ্টিচক্ৰৰ মহাপৰ্বৰ শেষত মহেশ্বৰৰ মহাতাণ্ডৱৰ সাক্ষী; মহাকামেশমহিষী — মহাকামেশ্বৰৰ মহাৰাণী; মহাত্ৰিপুৰসুন্দৰী — মহা ত্ৰিপুৰসুন্দৰী।

নাম 235–237: চতুষ্ষষ্ট্যুপচাৰাঢ্যা — চৌষট্টি উপচাৰেৰে পূজিতা; চতুষ্ষষ্টিকলাময়ী — চৌষট্টি কলাৰ স্ৱৰূপা; মহাচতুষ্ষষ্টিকোটিযোগিনীগণসেৱিতা — চৌষট্টি কোটি যোগিনীগণৰ দ্বাৰা সেৱিতা।

নাম 238–243: মনুৱিদ্যা — মনুবিদ্যাৰ স্ৱৰূপা; চন্দ্ৰৱিদ্যা — চন্দ্ৰবিদ্যাৰ স্ৱৰূপা; চন্দ্ৰমণ্ডলমধ্যগা — চন্দ্ৰমণ্ডলৰ মাজত অধিষ্ঠিতা; চাৰুৰূপা — যাৰ সৌন্দৰ্য হ্ৰাস বা বৃদ্ধি নহয়; চাৰুহাসা — সুন্দৰ হাঁহি যাৰ; চাৰুচন্দ্ৰকলাধৰা — যাৰ কপালত সুন্দৰ অৰ্ধচন্দ্ৰ শোভা পায়, যিয়ে কখনো ক্ষীণ নহয়।

নাম 244–248: চৰাচৰজগন্নাথা — চেতন আৰু অচেতন জগতৰ অধীশ্ৱৰী; চক্ৰৰাজনিকেতনা — শ্ৰীচক্ৰত অধিষ্ঠিতা; পাৰ্বতী — পৰ্বতৰ (হিমালয়ৰ) কন্যা; পদ্মনয়না — পদ্ম ফুলৰ পাপড়িৰ দৰে দীঘল আৰু সুন্দৰ নয়ন যাৰ; পদ্মৰাগসমপ্ৰভা — পদ্মৰাগ মণিৰ দৰে ৰঙা দীপ্তিৰ অধিকাৰিণী।

নাম 249–253: পঞ্চপ্ৰেতাসনাসীনা — পাঁচটা শৱৰ দ্বাৰা গঠিত আসনত উপবিষ্টা; পঞ্চব্ৰহ্মস্ৱৰূপিণী — পঞ্চব্ৰহ্মাৰে গঠিত স্ৱৰূপা; চিন্ময়ী — চৈতন্যস্ৱৰূপা; পৰমানন্দা — পৰম আনন্দৰূপা; বিজ্ঞানঘনৰূপিণী — সৰ্ৱব্যাপী ঘনীভূত প্ৰজ্ঞাৰ স্ৱৰূপা।

নাম 254–259: ধ্যানধ্যাতৃধ্যেয়ৰূপা — ধ্যান, ধ্যাতা আৰু ধ্যেয় — এই তিনিৰূপে প্ৰকাশিতা; ধৰ্মাধৰ্মৱিৱৰ্জিতা — ধৰ্ম আৰু অধৰ্ম দুয়োৰে উৰ্ধ্বত; ৱিশ্ৱৰূপা — সমগ্ৰ বিশ্ৱ যাৰ ৰূপ; জাগৰিণী — জাগ্ৰত অৱস্থাত থকা, অথবা জাগ্ৰত অৱস্থাৰ জীৱৰ ৰূপ ধৰা; স্ৱপন্তী — স্ৱপ্নাৱস্থাত থকা, অথবা স্ৱপ্নাৱস্থাৰ জীৱৰ ৰূপ ধৰা; তৈজসাত্মিকা — তৈজসৰ আত্মা (সূক্ষ্ম দেহৰ অভিমানী স্ৱপ্নাৱস্থাৰ জীৱ)।

নাম 260–267: সুপ্তা — গভীৰ নিদ্ৰাৱস্থাত থকা, অথবা গভীৰ নিদ্ৰাৰ অনুভৱ কৰা জীৱৰ ৰূপ ধৰা; প্ৰাজ্ঞাত্মিকা — প্ৰাজ্ঞ (গভীৰ নিদ্ৰা)ৰ পৰা পৃথক নহয়; তুৰ্যা — তুৰ্য অৱস্থা (চতুৰ্থ অৱস্থা, যাত আত্মাৰ চূড়ান্ত উপলব্ধি হয়); সৰ্ৱাৱস্থাৱিৱৰ্জিতা — সকলো অৱস্থাৰ উৰ্ধ্বত; সৃষ্টিকৰ্ত্ৰী — সৃষ্টিকৰ্ত্ৰী; ব্ৰহ্মৰূপা — ব্ৰহ্মাৰ ৰূপত; গোপ্ত্ৰী — ৰক্ষাকাৰিণী; গোৱিন্দৰূপিণী — ব্ৰহ্মাণ্ডৰ ৰক্ষাৰ বাবে গোৱিন্দ (বিষ্ণু)ৰ ৰূপ ধৰা।

নাম 268–274: সংহাৰিণী — ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সংহাৰকাৰিণী; ৰুদ্ৰৰূপা — ব্ৰহ্মাণ্ডৰ লয়ৰ বাবে ৰুদ্ৰ (শিৱ)ৰ ৰূপ ধৰা; তিৰোধানকৰী — সকলো বস্তুৰ অন্তৰ্ধান ঘটোৱা; ঈশ্বৰী — সকলো ৰক্ষা আৰু শাসন কৰা; সদাশিৱা — সদাশিৱ, যি সদায় মংগল প্ৰদান কৰে; অনুগ্ৰহদা — কৃপা প্ৰদান কৰা; পঞ্চকৃত্যপৰায়ণা — পঞ্চকৃত্যত (সৃষ্টি, ৰক্ষা, সংহাৰ, তিৰোভাৱ আৰু অনুগ্ৰহ) নিবিষ্টা।

নাম 275–280: ভানুমণ্ডলমধ্যস্থা — সূৰ্যমণ্ডলৰ মাজত অধিষ্ঠিতা; ভৈৰৱী — ভৈৰৱৰ (শিৱৰ) পত্নী; ভগমালিনী — ছয়টা শ্ৰেষ্ঠ গুণৰ (ঐশ্বৰ্য, ধৰ্ম, যশ, বীৰ্য, বৈৰাগ্য আৰু জ্ঞান) মালা ধাৰণ কৰা; পদ্মাসনা — পদ্ম ফুলত উপবিষ্টা; ভগৱতী — উপাসকক ৰক্ষা কৰা; পদ্মনাভসহোদৰী — বিষ্ণুৰ ভগ্নী।

নাম 281–284: উন্মেষনিমিষোৎপন্ন-ৱিপন্নভুৱনাৱলী — যাৰ চকুৰ উন্মীলন আৰু নিমীলনত একাধিক জগতৰ উৎপত্তি আৰু লয় হয়; সহস্ৰশীৰ্ষৱদনা — সহস্ৰ শিৰ আৰু মুখ যাৰ; সহস্ৰাক্ষী — সহস্ৰ নয়ন যাৰ; সহস্ৰপাৎ — সহস্ৰ চৰণ যাৰ।

নাম 285–288: আব্ৰহ্মকীটজননী — ব্ৰহ্মাৰ পৰা সৰু কীটলৈকে সকলোৰে মাতৃ; ৱৰ্ণাশ্ৰমৱিধায়িনি — সামাজিক ৱৰ্ণাশ্ৰম ব্যৱস্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাতা; নিজাজ্ঞাৰূপনিগমা — যাৰ আজ্ঞা বেদৰ ৰূপত প্ৰকাশিত; পুণ্যাপুণ্যফলপ্ৰদা — পুণ্য আৰু পাপ, উভয় কৰ্মৰ ফল প্ৰদান কৰা।

নাম 289–290: শ্ৰুতিসীমন্তসিন্দূৰীকৃতপাদাব্জধূলিকা — যাৰ চৰণৰ ধূলিয়ে শ্ৰুতি-দেৱতাসকলৰ (বেদৰ দেৱীৰূপী প্ৰকাশ) কেশৰ সীমন্তত সিন্দূৰ-ৰেখা অংকিত কৰে; সকলাগমসন্দোহশুক্তিসম্পুটমৌক্তিকা — সকলো আগমৰ সমষ্টিৰ শংখৰ সম্পুটত থকা মুক্তা।

নাম 291–297: পুৰুষাৰ্থপ্ৰদা — (চাৰি প্ৰকাৰৰ) মানৱ জীৱনৰ লক্ষ্য প্ৰদান কৰা; পূৰ্ণা — সদায় পূৰ্ণ, বৃদ্ধি বা ক্ষয়ৰ অধীন নহয়; ভোগিনী — ভোগকাৰিণী; ভুৱনেশ্ৱৰী — ব্ৰহ্মাণ্ডৰ অধীশ্বৰী; অম্বিকা — ব্ৰহ্মাণ্ডৰ মাতৃ; অনাদিনিধনা — আদি বা অন্ত নথকা; হৰিব্ৰহ্মেন্দ্ৰসেৱিতা — ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু ইন্দ্ৰৰ দ্বাৰা সেৱিতা।

নাম 298–304: নাৰায়ণী — নাৰায়ণৰ স্ত্ৰীৰূপ; নাদৰূপা — ধ্বনিৰূপা; নামৰূপৱিৱৰ্জিতা — নাম আৰু ৰূপৰ অতীতা; হ্ৰীঙ্কাৰী — বীজমন্ত্ৰ 'হ্ৰীং'ৰ ৰূপ; হ্ৰীমতী — লজ্জাশীলতাৰ অধিকাৰিণী; হৃদ্যা — হৃদয়ত অধিষ্ঠিতা; হেয়োপাদেয়ৱৰ্জিতা — ত্যাজ্য বা গ্ৰহণীয় একো নাই যাৰ।

নাম 305–312: ৰাজৰাজাৰ্চিতা — ৰজাসকলৰ ৰজাৰ দ্বাৰা পূজিতা; ৰাজ্ঞী — সকলো ৰজাৰ অধীশ্বৰ শিৱৰ পত্নী; ৰম্যা — আনন্দ প্ৰদান কৰা, মনোহৰা; ৰাজীৱলোচনা — যাৰ নয়ন পদ্মৰ দৰে; ৰঞ্জনী — মন আনন্দিত কৰা; ৰমণী — আনন্দ প্ৰদান কৰা; ৰস্যা — উপভোগ্যা, আনন্দ উপভোগ কৰা; ৰণৎকিঙ্কিণিমেখলা — মধুৰ ধ্বনিত ঘুংঘুৰুযুক্ত মেখলা ধাৰণ কৰা।

নাম 313–320: ৰমা — লক্ষ্মী আৰু সৰস্বতীৰূপে প্ৰকাশিতা; ৰাকেন্দুৱদনা — পূৰ্ণচন্দ্ৰৰ দৰে আনন্দদায়ক মুখ যাৰ; ৰতিৰূপা — কামদেৱৰ পত্নী ৰতিৰ ৰূপত; ৰতিপ্ৰিয়া — ৰতিৰ প্ৰতি প্ৰীতিশীলা, ৰতিৰ দ্বাৰা সেৱিতা; ৰক্ষাকৰী — ৰক্ষাকাৰিণী; ৰাক্ষসঘ্নী — সমগ্ৰ ৰাক্ষস জাতি বিনাশ কৰা; ৰামা — আনন্দ প্ৰদান কৰা; ৰমণলম্পটা — নিজ হৃদয়েশ্বৰ শিৱৰ প্ৰতি নিবেদিতা।

নাম 321–326: কাম্যা — কামনাৰ যোগ্য, প্ৰাৰ্থনীয়া; কামকলাৰূপা — কামকলাৰ ৰূপত; কদম্বকুসুমপ্ৰিয়া — কদম্ব ফুলৰ প্ৰতি বিশেষভাৱে প্ৰীতিশীলা; কল্যাণী — মংগল প্ৰদান কৰা; জগতীকন্দা — সমগ্ৰ জগতৰ মূল; কৰুণাৰসসাগৰা — কৰুণাৰ সাগৰ।

নাম 327–333: কলাৱতী — সকলো কলাৰ স্ৱৰূপা; কলালাপা — মধুৰভাৱে আৰু সুললিতভাৱে কথা কোৱা; কান্তা — সুন্দৰী; কাদম্বৰীপ্ৰিয়া — মধু-সুৰাৰ প্ৰতি প্ৰীতিশীলা; ৱৰদা — উদাৰভাৱে ৱৰ প্ৰদান কৰা; ৱামনয়না — সুন্দৰ নয়ন যাৰ; ৱাৰুণী মদৱিৱ্ৱলা — ৱাৰুণী (অমৃততুল্য পানীয়)ৰ মাদকতাত বিভোৰ।

নাম 334–340: ৱিশ্ৱাধিকা — বিশ্ৱৰ উৰ্ধ্বত; ৱেদৱেদ্যা — বেদৰ দ্বাৰা জ্ঞাতব্যা; ৱিন্ধ্যাচলনিৱাসিনী — ৱিন্ধ্য পৰ্বতত বাস কৰা; ৱিধাত্ৰী — এই ব্ৰহ্মাণ্ড সৃষ্টি আৰু পোষণ কৰা; ৱেদজননী — বেদৰ মাতৃ; ৱিষ্ণুমায়া — বিষ্ণুৰ মায়াশক্তি; ৱিলাসিনী — লীলাময়ী।

নাম 341–345: ক্ষেত্ৰস্ৱৰূপা — যাৰ স্ৱৰূপ জড় বা দেহ; ক্ষেত্ৰেশী — ক্ষেত্ৰেশ (শিৱ)ৰ পত্নী; ক্ষেত্ৰক্ষেত্ৰজ্ঞপালিনী — ক্ষেত্ৰ (দেহ) আৰু ক্ষেত্ৰজ্ঞ (আত্মা)ৰ ৰক্ষাকাৰিণী, অৰ্থাৎ দেহ আৰু আত্মাৰ ৰক্ষাকাৰিণী; ক্ষয়ৱৃদ্ধিৱিনিৰ্মুক্তা — ক্ষয় আৰু বৃদ্ধিৰ পৰা মুক্তা; ক্ষেত্ৰপালসমৰ্চিতা — ক্ষেত্ৰপাল (শিশুৰূপী শিৱ)ৰ দ্বাৰা পূজিতা।

নাম 346–352: ৱিজয়া — সদায় বিজয়িনী; ৱিমলা — মলিনতাৰ লেশমাত্ৰ নথকা; ৱন্দ্যা — বন্দনীয়া, পূজনীয়া; ৱন্দাৰুজনৱৎসলা — তাইৰ বন্দনা কৰা ভক্তসকলৰ প্ৰতি মাতৃস্নেহেৰে পূৰ্ণা; ৱাগ্ৱাদিনী — বাক্য উচ্চাৰণ কৰা; ৱামকেশী — সুন্দৰ কেশৰাজি যাৰ; ৱহ্নিমণ্ডলৱাসিনী — অগ্নিমণ্ডলত বাস কৰা।

নাম 353–356: ভক্তিমৎকল্পলতিকা — ভক্তসকলৰ বাবে কল্পলতাৰ দৰে মনোবাঞ্ছা পূৰণকাৰিণী; পশুপাশৱিমোচিনী — অজ্ঞানী জীৱক বন্ধনৰ পৰা মুক্ত কৰা; সংহৃতাশেষপাষণ্ডা — সকলো ধৰ্মবিৰোধী পাষণ্ড বিনাশ কৰা; সদাচাৰপ্ৰৱৰ্তিকা — সদাচাৰত নিমজ্জিতা আৰু অন্যকো সেই পথত চলিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰা।

নাম 357–361: তাপত্ৰয়াগ্নিসন্তপ্তসমাহ্লাদনচন্দ্ৰিকা — ত্ৰিবিধ তাপৰ অগ্নিত দগ্ধ হোৱাসকলৰ বাবে আনন্দদায়ক জোছনা; তৰুণী — সদায় যুৱতী; তাপসাৰাধ্যা — তপস্বীসকলৰ দ্বাৰা আৰাধিতা; তনুমধ্যা — ক্ষীণ কটিৰ অধিকাৰিণী; তমোঽপহা — তমোগুণৰ পৰা উদ্ভৱ অজ্ঞান দূৰ কৰা।

নাম 362–365: চিৎ (চিতিঃ) — শুদ্ধ চৈতন্যৰ ৰূপত; তৎপদলক্ষ্যাৰ্থা — 'তৎ' শব্দৰ দ্বাৰা সূচিত সত্যৰ স্ৱৰূপ; চিদেকৰসৰূপিণী — শুদ্ধ চৈতন্যৰ স্ৱভাৱৰ; স্ৱাত্মানন্দলৱীভূতব্ৰহ্মাদ্যানন্দসন্ততিঃ — যাৰ নিজ আনন্দৰ তুলনাত ব্ৰহ্মাদি দেৱতাৰ আনন্দ অতি সামান্য।

নাম 366–372: পৰা — পৰম; সকলো অতিক্ৰম কৰা; প্ৰত্যক্চিতীৰূপা — অব্যক্ত চৈতন্য বা অব্যক্ত ব্ৰহ্মৰ স্ৱভাৱৰ; পশ্যন্তী — স্ৱাধিষ্ঠান চক্ৰত পৰাৰ পিছৰ দ্বিতীয় স্তৰৰ শব্দ, পশ্যন্তী; পৰদেৱতা — পৰম দেৱী, পৰাশক্তি; মধ্যমা — মাজত অৱস্থিতা; ৱৈখৰীৰূপা — ৱৈখৰী (প্ৰকাশিত, শ্ৰৱণযোগ্য শব্দ)ৰ ৰূপত; ভক্তমানসহংসিকা — ভক্তসকলৰ মনৰ ৰাজহাঁহ।

নাম 373–378: কামেশ্ৱৰপ্ৰাণনাডী — তাইৰ স্বামী কামেশ্বৰৰ প্ৰাণস্বৰূপা; কৃতজ্ঞা — আমাৰ সকলো কাৰ্য ঘটাৰ লগে লগে জানে; কামপূজিতা — কামদেৱৰ দ্বাৰা পূজিতা; শৃংগাৰৰসসম্পূৰ্ণা — প্ৰেমৰ সাৰত্বেৰে পূৰ্ণা; জয়া — সদায় আৰু সৰ্বত্ৰ বিজয়িনী; জালন্ধৰস্থিতা — জালন্ধৰ পীঠত (কণ্ঠ অঞ্চলত) অধিষ্ঠিতা।

নাম 379–382: ওড্ডিয়ানপীঠনিলয়া — ওড্ডিয়ান পীঠ (আজ্ঞা চক্ৰত) যাৰ আবাস; বিন্দুমণ্ডলৱাসিনী — শ্ৰীচক্ৰৰ বিন্দুমণ্ডলত বাস কৰা; ৰহোযাগক্ৰমাৰাধ্যা — গোপনে যজ্ঞানুষ্ঠানৰ ক্ৰমেৰে আৰাধিতা; ৰহস্তৰ্পণতৰ্পিতা — গোপন তৰ্পণ আৰু পূজাৰ দ্বাৰা তৃপ্ত হোৱা।

নাম 383–387: সদ্যঃপ্ৰসাদিনী — তৎক্ষণাত কৃপা প্ৰদান কৰা; ৱিশ্ৱসাক্ষিণী — সমগ্ৰ বিশ্ৱৰ সাক্ষী; সাক্ষিৱৰ্জিতা — যাৰ অন্য কোনো সাক্ষী নাই; ষড়ংগদেৱতাযুক্তা — ছয়টা অংগ (হৃদয়, শিৰ, কেশ, নয়ন, কৱচ আৰু অস্ত্ৰ)ৰ দেৱতাৰে যুক্তা; ষাড্গুণ্যপৰিপূৰিতা — ছয়টা শ্ৰেষ্ঠ গুণ (ঐশ্বৰ্য, বীৰ্য, বৈৰাগ্য, যশ, ধন আৰু জ্ঞান)ৰে পৰিপূৰ্ণা।

নাম 388–392: নিত্যক্লিন্না — সদায় কৰুণাময়ী; নিৰুপমা — অতুলনীয়া; নিৰ্ৱাণসুখদায়িনী — মোক্ষৰ আনন্দ প্ৰদান কৰা; নিত্যাষোডশিকাৰূপা — ষোলটা নিত্য দেৱীৰ ৰূপত (কামেশ্বৰী, ভগমালিনী, নিত্যক্লিন্না, ভেৰুণ্ডা, ৱহ্নিৱাসিনী, মহাৱজ্ৰেশ্বৰী, শিৱদূতী, ত্ৱৰিতা, কুলসুন্দৰী, নিত্যা, নীলপতাকিনী, ৱিজয়া, সৰ্ৱমংগলা, জ্ৱালামালিনী, চিত্ৰা আৰু ত্ৰিপুৰসুন্দৰী); শ্ৰীকণ্ঠাৰ্ধশৰীৰিণী — শ্ৰীকণ্ঠ (শিৱ)ৰ অৰ্ধ শৰীৰ যাৰ; অৰ্ধনাৰীশ্ৱৰৰ ৰূপত।

নাম 393–399: প্ৰভাৱতী — দীপ্তিময়ী; প্ৰভাৰূপা — দীপ্তিৰ স্ৱৰূপা; প্ৰসিদ্ধা — বিখ্যাতা; পৰমেশ্ৱৰী — পৰম অধীশ্বৰী; মূলপ্ৰকৃতিঃ — সমগ্ৰ ব্ৰহ্মাণ্ডৰ আদি কাৰণ; অব্যক্তা — অপ্ৰকাশিতা; ব্যক্তাৱ্যক্তস্ৱৰূপিণী — ব্যক্ত আৰু অব্যক্ত, উভয় ৰূপত।

নাম 400–403: ৱ্যাপিনী — সৰ্ৱব্যাপী; ৱিৱিধাকাৰা — বহুবিধ ৰূপ ধাৰণ কৰা; ৱিদ্যাঽৱিদ্যাস্ৱৰূপিণী — জ্ঞান আৰু অজ্ঞান, উভয় ৰূপ যাৰ; মহাকামেশনয়নকুমুদাহ্লাদকৌমুদী — মহাকামেশ্বৰৰ নয়নৰূপী শাপলা ফুলক আনন্দিত কৰা জোছনা।

নাম 404–408: ভক্তহাৰ্দতমোভেদভানুমদ্ভানুসন্ততিঃ — ভক্তসকলৰ হৃদয়ৰ অন্ধকাৰ ভেদ কৰা সূৰ্যৰশ্মি; শিৱদূতী — শিৱ যাৰ বাৰ্তাৱাহক (শিৱৰ দূতী); শিৱাৰাধ্যা — শিৱৰ দ্বাৰা আৰাধিতা; শিৱমূৰ্তিঃ — যাৰ ৰূপ স্বয়ং শিৱ; শিৱংকৰী — মংগল প্ৰদান কৰা (কল্যাণ আৰু সুখ), ভক্তসকলক শিৱস্ৱৰূপ কৰি তোলা।

নাম 409–415: শিৱপ্ৰিয়া — শিৱৰ প্ৰিয়া; শিৱপৰা — কেৱল শিৱৰ প্ৰতি নিবেদিতা; শিষ্টেষ্টা — সৎ লোকসকলৰ প্ৰিয়; ভক্তসকলৰ ইষ্টদেৱতা; সৎ লোকক ভাল পোৱা; শিষ্টপূজিতা — সদায় সৎ লোকৰ দ্বাৰা পূজিতা; অপ্ৰমেয়া — ইন্দ্ৰিয়েৰে মাপিব নোৱাৰা; স্ৱপ্ৰকাশা — স্ৱয়ংপ্ৰকাশিতা; মনোৱাচামগোচৰা — মন আৰু বাক্যৰ সীমাৰ অতীতা।

নাম 416–423: চিচ্ছক্তিঃ — চৈতন্যৰ শক্তি; চেতনাৰূপা — শুদ্ধ চৈতন্যৰ ৰূপ; জড়শক্তিঃ — সৃষ্টিশক্তিৰূপে ৰূপান্তৰিত মায়া; জড়াত্মিকা — জড় জগতৰ ৰূপত; গায়ত্ৰী — গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ; ৱ্যাহৃতিঃ — উচ্চাৰণৰ স্ৱৰূপ; বাক্শক্তিৰ অধিষ্ঠাত্ৰী; সন্ধ্যা — সন্ধ্যাৰ ৰূপত; দ্বিজবৃন্দনিষেৱিতা — দ্বিজসকলৰ দ্বাৰা সেৱিতা।

নাম 424–431: তত্ত্বাসনা — তত্ত্বসমূহ যাৰ আসন; তত্ত্বস্থিতা — তত্ত্বত অধিষ্ঠিতা; তৎ — 'তৎ' শব্দৰ দ্বাৰা বুজোৱা পৰম সত্য, ব্ৰহ্ম; ত্ৱম্ — 'ত্ৱম্' শব্দৰ দ্বাৰা সম্বোধিতা; অয়ি — হে মাতৃ!; পঞ্চকোশান্তৰস্থিতা — পঞ্চকোশৰ অভ্যন্তৰত অধিষ্ঠিতা; নিঃসীমমহিমা — যাৰ মহিমা সীমাহীন; নিত্যযৌৱনা — সদায় যৌৱনময়ী; মদশালিনী — আনন্দৰ মাদকতাত উজ্জ্বল।

নাম 432–435: মদঘূৰ্ণিতৰক্তাক্ষী — আনন্দত ঘূৰ্ণায়মান আৰু অন্তৰ্মুখী ৰঙা নয়ন যাৰ; মদপাটলগণ্ডভূঃ — আনন্দত ৰঙা গাল যাৰ; চন্দনদ্ৰৱদিগ্ধাংগী — চন্দনৰ লেপেৰে লিপ্ত দেহ যাৰ; চাম্পেয়কুসুমপ্ৰিয়া — চম্পক ফুলৰ প্ৰতি বিশেষভাৱে প্ৰীতিশীলা।

নাম 436–441: কুশলা — নিপুণা; কোমলাকাৰা — কোমল আকৃতিৰ; কুৰুকুল্লা — শক্তি কুৰুকুল্লা (কুৰুৱিন্দ ৰত্নত অধিষ্ঠিতা); কুলেশ্ৱৰী — কুলৰ অধীশ্বৰী (জ্ঞাতা, জ্ঞেয় আৰু জ্ঞানৰ ত্ৰয়ী); কুলকুণ্ডালয়া — মূলাধাৰ চক্ৰৰ পদ্মৰ কেন্দ্ৰৰ বিন্দু কুলকুণ্ডত অধিষ্ঠিতা; কৌলমাৰ্গতৎপৰসেৱিতা — কৌল পৰম্পৰাৰ প্ৰতি নিবেদিত সাধকসকলৰ দ্বাৰা সেৱিতা।

নাম 442–451: কুমাৰগণনাথাম্বা — কুমাৰ (সুব্ৰহ্মণ্য) আৰু গণনাথ (গণপতি)ৰ মাতৃ; তুষ্টিঃ — সদায় পৰিতুষ্ট; পুষ্টিঃ — পোষণৰ শক্তি; মতিঃ — বুদ্ধিৰূপে প্ৰকাশিতা; ধৃতিঃ — ধৈৰ্য; শান্তিঃ — শান্তিৰ স্ৱৰূপ; স্ৱস্তিমতী — পৰম সত্যৰ স্ৱৰূপা; কান্তিঃ — দীপ্তি; নন্দিনী — আনন্দ প্ৰদান কৰা; বিঘ্ননাশিনী — সকলো বিঘ্ন নাশ কৰা।

নাম 452–458: তেজোৱতী — তেজস্বিনী; ত্ৰিনয়না — সূৰ্য, চন্দ্ৰ আৰু অগ্নিক তাইৰ তিনি নয়ন ৰূপে ধাৰণ কৰা; লোলাক্ষী — চঞ্চল নয়ন যাৰ; কামৰূপিণী — নাৰীৰ মাজত প্ৰেমৰ ৰূপত প্ৰকাশিতা; মালিনী — মালা ধাৰণ কৰা; হংসিনী — পৰম আধ্যাত্মিক উচ্চতা লাভ কৰা হংস (যোগী)সকলৰ সৈতে অভিন্না; মাতা — ব্ৰহ্মাণ্ডৰ মাতৃ; মলয়াচলৱাসিনী — মলয় পৰ্বতত বাস কৰা।

নাম 459–467: সুমুখী — সুন্দৰ মুখ যাৰ; নলিনী — পদ্মপাপড়িৰ দৰে কোমল আৰু সুন্দৰ দেহ যাৰ; সুভ্ৰূঃ — সুন্দৰ ভ্ৰুযুগল যাৰ; শোভনা — সদায় দীপ্তিময়ী; সুৰনায়িকা — দেৱতাসকলৰ নেতৃ; কালকণ্ঠী — শিৱৰ পত্নী; কান্তিমতী — দীপ্তিময়ী; ক্ষোভিণী — মনত আলোড়ন সৃষ্টি কৰা; সূক্ষ্মৰূপিণী — ইন্দ্ৰিয়ে গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰাকৈ সূক্ষ্ম ৰূপ যাৰ।

নাম 468–474: ৱজ্ৰেশ্ৱৰী — ষষ্ঠ নিত্য দেৱী ৱজ্ৰেশ্ৱৰী; ৱামদেৱী — ৱামদেৱ (শিৱ)ৰ পত্নী; ৱয়োঽৱস্থাৱিৱৰ্জিতা — বয়সৰ (কালৰ) পৰিৱৰ্তনৰ পৰা মুক্তা; সিদ্ধেশ্ৱৰী — সিদ্ধ সাধকসকলে পূজা কৰা দেৱী; সিদ্ধৱিদ্যা — পঞ্চদশাক্ষৰী মন্ত্ৰৰ সিদ্ধৱিদ্যাৰ ৰূপ; সিদ্ধমাতা — সিদ্ধসকলৰ মাতৃ; যশস্বিনী — অতুলনীয় যশৰ অধিকাৰিণী।

নাম 475–479: ৱিশুদ্ধিচক্ৰনিলয়া — ৱিশুদ্ধি চক্ৰত অধিষ্ঠিতা; আৰক্তৱৰ্ণা — ঈষৎ ৰঙা (গোলাপী) বৰ্ণৰ; ত্ৰিলোচনা — তিনি নয়ন যাৰ; খট্ৱাঙ্গাদিপ্ৰহৰণা — খট্ৱাংগ আদি অস্ত্ৰ ধাৰণ কৰা; ৱদনৈকসমন্ৱিতা — এটা মুখেৰে শোভিতা।

নাম 480–484: পায়সান্নপ্ৰিয়া — মিঠা পায়স (খীৰ-ভাত)ৰ প্ৰতি বিশেষ প্ৰীতিশীলা; ত্ৱক্স্থা — স্পৰ্শেন্দ্ৰিয়ৰ (ত্বক)ৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী; পশুলোকভয়ংকৰী — জাগতিক বন্ধনত আবদ্ধ মৰ্ত্য জীৱসকলৰ মনত ভয়ৰ সঞ্চাৰ কৰা; অমৃতাদিমহাশক্তিসংৱৃতা — অমৃতা আদি মহাশক্তিৰ দ্বাৰা পৰিবেষ্টিতা; ডাকিনীশ্ৱৰী — ডাকিনী দেৱী।

নাম 485–490: অনাহতাব্জনিলয়া — হৃদয়ৰ অনাহত পদ্মত বাস কৰা; শ্যামাভা — শ্যামলা বৰ্ণৰ; ৱদনদ্ৱয়া — দুটা মুখ যাৰ; দংষ্ট্ৰোজ্জ্বলা — উজ্জ্বল দন্ত যাৰ; অক্ষমালাদিধৰা — ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা আদি ধাৰণ কৰা; ৰুধিৰসংস্থিতা — জীৱৰ দেহৰ ৰক্তৰ অধিষ্ঠাত্ৰী।

নাম 491–494: কালৰাত্ৰ্যাদিশক্ত্যৌঘৱৃতা — কালৰাত্ৰি আদি শক্তিসমূহৰ দ্বাৰা পৰিবেষ্টিতা; স্নিগ্ধৌদনপ্ৰিয়া — ঘি, তেল আৰু চৰ্বিযুক্ত বস্তু মিশ্ৰিত ভোগ প্ৰিয়া; মহাৱীৰেন্দ্ৰৱৰদা — মহা বীৰসকলক ৱৰ প্ৰদান কৰা; ৰাকিণ্যম্বাস্ৱৰূপিণী — ৰাকিনী দেৱীৰ স্ৱৰূপা।

নাম 495–498: মণিপূৰাব্জনিলয়া — মণিপূৰ চক্ৰৰ দশ পাপড়িৰ পদ্মত বাস কৰা; ৱদনত্ৰয়সংযুতা — তিনটা মুখ যাৰ; ৱজ্ৰাদিকাযুধোপেতা — ৱজ্ৰ আৰু অন্য অস্ত্ৰ ধাৰণ কৰা; ডামৰ্যাদিভিৰাৱৃতা — ডামৰী আদি সহচৰী দেৱীসকলৰ দ্বাৰা পৰিবেষ্টিতা।

নাম 499–503: ৰক্তৱৰ্ণা — ৰঙা বৰ্ণৰ; মাংসনিষ্ঠা — জীৱৰ মাংসৰ অধিষ্ঠাত্ৰী; গুড়ান্নপ্ৰীতমানসা — ৰাৰ শৰ্কৰা (গুড়)ৰ মিঠা অন্নত প্ৰীতিশীলা; সমস্তভক্তসুখদা — সকলো ভক্তক সুখ প্ৰদান কৰা; লাকিন্যম্বাস্ৱৰূপিণী — লাকিনী যোগিনীৰ স্ৱৰূপা।

নাম 504–508: স্ৱাধিষ্ঠানাম্বুজগতা — স্ৱাধিষ্ঠান চক্ৰৰ ছয় পাপড়িৰ পদ্মত অধিষ্ঠিতা, কাকিনী যোগিনী; চতুৰ্ৱক্ত্ৰমনোহৰা — চাৰি সুন্দৰ মুখ যাৰ; শূলাদ্যাযুধসম্পন্না — ত্ৰিশূল আদি অস্ত্ৰৰে সজ্জিতা (অৰ্থাৎ পাশ, খোপনী আৰু অভয় মুদ্ৰা); পীতৱৰ্ণা — হালধীয়া বৰ্ণৰ; অতিগৰ্ৱিতা — অতি গৌৰৱান্বিতা।

নাম 509–513: মেদোনিষ্ঠা — জীৱৰ দেহৰ মেদৰ অধিষ্ঠাত্ৰী; মধুপ্ৰীতা — মধু আৰু মধুযুক্ত নৈবেদ্যত প্ৰীতিশীলা; বন্ধিন্যাদিসমন্ৱিতা — বন্ধিনী আদি শক্তিসকলৰ সৈতে যুক্তা; দধ্যন্নাসক্তহৃদয়া — দহি মিশ্ৰিত অন্ন নৈবেদ্যত বিশেষভাৱে আসক্ত; কাকিনীৰূপধাৰিণী — কাকিনী যোগিনীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰা।

নাম 514–518: মূলাধাৰাম্বুজাৰূঢা — মূলাধাৰ চক্ৰৰ পদ্মত আৰূঢ়া; পঞ্চৱক্ত্ৰা — পাঁচ মুখ যাৰ; অস্থিসংস্থিতা — অস্থিত অধিষ্ঠিতা; অংকুশাদিপ্ৰহৰণা — অংকুশ আদি অস্ত্ৰ ধাৰণ কৰা; ৱৰদাদিনিষেৱিতা — ৱৰদা আদি শক্তিৰ দ্বাৰা সেৱিতা।

নাম 519–523: মুদ্গৌদনাসক্তচিত্তা — মুদ্গ (এবিধ শস্য)ৰ ভোগত বিশেষভাৱে আসক্ত মনৰ; সাকিন্যম্বাস্ৱৰূপিণী — সাকিনী যোগিনীৰ স্ৱৰূপা; আজ্ঞাচক্ৰাব্জনিলয়া — আজ্ঞাচক্ৰৰ দুই পাপড়িৰ পদ্মত বাস কৰা; শুক্লৱৰ্ণা — শুভ্ৰ বৰ্ণৰ; ষডাননা — ছয় মুখ যাৰ।

নাম 524–527: মজ্জাসংস্থা — অস্থিমজ্জাৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী; হংসৱতীমুখ্যশক্তিসমন্ৱিতা — পদ্মৰ দুটা পাপড়িত অধিষ্ঠিতা হংসৱতী আৰু ক্ষমাৱতী শক্তিৰ সৈতে যুক্তা; হৰিদ্ৰান্নৈকৰসিকা — হালধি মিশ্ৰিত অন্নৰ ৰসত আসক্তা; হাকিনীৰূপধাৰিণী — হাকিনী দেৱীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰা।

নাম 528–532: সহস্ৰদলপদ্মস্থা — সহস্ৰদল পদ্মত অধিষ্ঠিতা; সৰ্ৱৱৰ্ণোপশোভিতা — বহুবিধ বৰ্ণৰে দীপ্তিমান; সৰ্ৱাযুধধৰা — সকলো জ্ঞাত অস্ত্ৰ ধাৰণ কৰা; শুক্লসংস্থিতা — শুক্ৰত অধিষ্ঠিতা; সৰ্ৱতোমুখী — সকলো দিশলৈ মুখ কৰা।

নাম 533–541: সৰ্ৱৌদনপ্ৰীতচিত্তা — সকলো প্ৰকাৰৰ অন্ন-নৈবেদ্যত সন্তুষ্ট মনৰ; যাকিন্যম্বাস্ৱৰূপিণী — যাকিনী যোগিনীৰ স্ৱৰূপা; স্ৱাহা — যজ্ঞত অগ্নিত আহুতি দিওঁতে মন্ত্ৰৰ শেষত উচ্চাৰিত 'স্ৱাহা' ধ্বনিৰ লক্ষ্য; স্ৱধা — মন্ত্ৰৰ শেষত উচ্চাৰিত 'স্ৱধা' ধ্বনিৰ লক্ষ্য; অমতিঃ — অজ্ঞান বা অবিদ্যাৰ ৰূপত; মেধা — প্ৰজ্ঞা (জ্ঞান)ৰ ৰূপত; শ্ৰুতিঃ — বেদৰ ৰূপত; স্মৃতিঃ — স্মৃতি (বেদাৰ্থ অৱলম্বনে ৰচিত শাস্ত্ৰ)ৰ ৰূপত; অনুত্তমা — শ্ৰেষ্ঠ; যাক কোনেও অতিক্ৰম কৰিব নোৱাৰে।

নাম 542–547: পুণ্যকীৰ্তিঃ — পৱিত্ৰ বা ধাৰ্মিক যশ যাৰ; পুণ্যলভ্যা — কেৱল পুণ্যাত্মাসকলে লাভ কৰিব পৰা; পুণ্যশ্ৰৱণকীৰ্তনা — যিয়ে তাইৰ কথা শুনে আৰু প্ৰশংসা কৰে তেওঁক পুণ্য প্ৰদান কৰা; পুলোমজাৰ্চিতা — পুলোমজাৰ (ইন্দ্ৰৰ পত্নী শচীৰ) দ্বাৰা পূজিতা; বন্ধমোচনী — বন্ধনৰ পৰা মুক্তি প্ৰদান কৰা; বৰ্বৰালকা — কুঞ্চিত কেশৰাজি যাৰ।

নাম 548–552: ৱিমৰ্শৰূপিণী — ৱিমৰ্শ (প্ৰতিফলন বা অৰ্থ)ৰ ৰূপত; ৱিদ্যা — জ্ঞানৰ ৰূপত; ৱিয়দাদি জগৎপ্ৰসূঃ — আকাশাদি সকলো ভূতৰ সমষ্টি এই জগতৰ মাতৃ; সৰ্ৱৱ্যাধিপ্ৰশমনী — সকলো ৰোগ আৰু দুখ দূৰ কৰা; সৰ্ৱমৃত্যুনিৱাৰিণী — ভক্তসকলক সকলো মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।

নাম 553–558: অগ্ৰগণ্যা — শ্ৰেষ্ঠ বুলি গণ্য হোৱা; অচিন্ত্যৰূপা — চিন্তাৰ অগোচৰ ৰূপ যাৰ; কলিকল্মষনাশিনী — কলিযুগৰ পাপ নাশ কৰা; কাত্যায়নী — কাত নামৰ ঋষিৰ কন্যা; কালহন্ত্ৰী — কালৰ (মৃত্যুৰ) বিনাশকাৰিণী; কমলাক্ষনিষেৱিতা — যাৰ আশ্ৰয় বিষ্ণুও লয়।

নাম 559–565: তাম্বূলপূৰিতমুখী — পান চোবাই মুখ ভৰা; দাডিমীকুসুমপ্ৰভা — ডালিম ফুলৰ দৰে দীপ্তিমান; মৃগাক্ষী — হৰিণীৰ দৰে দীঘল আৰু সুন্দৰ নয়ন যাৰ; মোহিনী — মনমোহিনী; মুখ্যা — প্ৰথম বা শ্ৰেষ্ঠ; মৃডানী — মৃড (শিৱ)ৰ পত্নী; মিত্ৰৰূপিণী — সমগ্ৰ বিশ্বৰ বন্ধু।

নাম 566–571: নিত্যতৃপ্তা — সদায় তৃপ্ত; ভক্তনিধিঃ — ভক্তসকলৰ সম্পদ; নিয়ন্ত্ৰী — সকলো জীৱক শাসন কৰি সঠিক পথত চলাই নিয়া; নিখিলেশ্ৱৰী — সকলোৰে অধীশ্বৰী; মৈত্ৰ্যাদিৱাসনালভ্যা — মৈত্ৰী আদি সদ্গুণৰ দ্বাৰা লাভ কৰিব পৰা; মহাপ্ৰলয়সাক্ষিণী — মহা প্ৰলয়ৰ সাক্ষী।

নাম 572–577: পৰাশক্তিঃ — আদি আৰু শ্ৰেষ্ঠ শক্তি; পৰানিষ্ঠা — পৰম লক্ষ্য আৰু পৰম আশ্ৰয়; প্ৰজ্ঞানঘনৰূপিণী — শুদ্ধ আৰু ঘনীভূত জ্ঞানৰ ৰূপ; মাধ্ৱীপানালসা — মদ্যপানত অলস, অৰ্থাৎ কোনো বস্তুৰ প্ৰতি আসক্তি নথকা; মত্তা — মত্তা (আনন্দত বিভোৰ); মাতৃকাৱৰ্ণৰূপিণী — বৰ্ণমালাৰ আখৰৰ ৰূপত।

নাম 578–582: মহাকৈলাসনিলয়া — মহা কৈলাসত বাস কৰা; মৃণালমৃদুদোৰ্লতা — পদ্মনালৰ দৰে কোমল আৰু শীতল বাহুলতা যাৰ; মহনীয়া — পূজনীয়া; দয়ামূৰ্তিঃ — কৰুণাৰ মূৰ্ত ৰূপ; মহাসাম্ৰাজ্যশালিনী — ত্ৰিভুৱনৰ মহান সাম্ৰাজ্যৰ অধিকাৰিণী।

নাম 583–589: আত্মৱিদ্যা — আত্মজ্ঞান; মহাৱিদ্যা — উন্নত জ্ঞানৰ আসন, আত্মজ্ঞান; শ্ৰীৱিদ্যা — পৱিত্ৰ জ্ঞান (পঞ্চদশাক্ষৰী মন্ত্ৰ); কামসেৱিতা — কামদেৱৰ দ্বাৰা পূজিতা; শ্ৰীষোডশাক্ষৰীৱিদ্যা — ষোড়শাক্ষৰী মন্ত্ৰৰ ৰূপত; ত্ৰিকূটা — পঞ্চদশী মন্ত্ৰৰ তিনিটা অংশত; কামকোটিকা — যাৰ অংশ বা আনুমানিক ৰূপ কামেশ্বৰ (শিৱ)।

নাম 590–594: কটাক্ষকিঙ্কৰীভূতকমলাকোটিসেৱিতা — কেৱল দৃষ্টিপাতেই বশীভূত হোৱা কোটি লক্ষ্মীৰ দ্বাৰা সেৱিতা; শিৰঃস্থিতা — মস্তকত অধিষ্ঠিতা; চন্দ্ৰনিভা — চন্দ্ৰৰ দৰে দীপ্তিমান; ভালস্থা — ললাটত (ভ্ৰুযুগলৰ মাজত) অধিষ্ঠিতা; ইন্দ্ৰধনুঃপ্ৰভা — ৰামধেনুৰ দৰে দীপ্তিমান।

নাম 595–600: হৃদয়স্থা — হৃদয়ত অধিষ্ঠিতা; ৰৱিপ্ৰখ্যা — সূৰ্যৰ বিশেষ দীপ্তিৰে উজ্জ্বল; ত্ৰিকোণান্তৰদীপিকা — ত্ৰিকোণৰ ভিতৰত দীপ্তি বিকিৰণ কৰা; দাক্ষায়ণী — প্ৰজাপতি দক্ষৰ কন্যা সতী দেৱী; দৈত্যহন্ত্ৰী — অসুৰ বিনাশকাৰিণী; দক্ষযজ্ঞৱিনাশিনী — দক্ষে কৰা যজ্ঞ ধ্বংস কৰা।

নাম 601–606: দৰান্দোলিতদীৰ্ঘাক্ষী — কম্পিত আৰু দীঘল নয়ন যাৰ; দৰহাসোজ্জ্বলন্মুখী — মৃদু হাঁহিৰে উজ্জ্বল মুখ যাৰ; গুৰুমূৰ্তিঃ — গুৰুৰ ৰূপ ধাৰণ কৰা, অথবা কঠোৰ ৰূপ ধাৰণ কৰা; গুণনিধিঃ — সকলো সদ্গুণৰ ভাণ্ডাৰ; গোমাতা — সকলো কামনা পূৰণকাৰী কামধেনু সুৰভি ৰূপ ধাৰণ কৰা; গুহজন্মভূঃ — গুহ (সুব্ৰহ্মণ্য)ৰ মাতৃ।

নাম 607–610: দেৱেশী — দেৱতাসকলৰ ৰক্ষাকাৰিণী; দণ্ডনীতিস্থা — ন্যায়ৰ নিয়ম অতি সামান্য ভুলো নকৰি বজাই ৰাখা; দহৰাকাশৰূপিণী — হৃদয়ৰ সূক্ষ্ম আত্মা; প্ৰতিপন্মুখ্যৰাকান্ততিথিমণ্ডলপূজিতা — শুক্লপক্ষৰ প্ৰতিপদ (প্ৰথম দিন)ৰ পৰা পূৰ্ণিমালৈকে প্ৰতিদিনে পূজিতা।

নাম 611–614: কলাত্মিকা — কলাসমূহৰ ৰূপত; কলানাথা — সকলো কলাৰ অধীশ্বৰী; কাৱ্যালাপৱিনোদিনী — কবিতা শুনি আনন্দিতা; সচামৰৰমাৱাণীসৱ্যদক্ষিণসেৱিতা — বাওঁফালে লক্ষ্মী আৰু সোঁফালে সৰস্বতী, চামৰ ধৰি সেৱা কৰা দুয়োৰে দ্বাৰা সেৱিতা।

নাম 615–621: আদিশক্তিঃ — আদি শক্তি, জগতৰ কাৰণ স্ৱৰূপা পৰাশক্তি; অমেয়া — কোনো উপায়েৰে মাপিব নোৱাৰা; আত্মা — সকলো জীৱৰ আত্মা; পৰমা — পৰম; পাৱনাকৃতিঃ — পৱিত্ৰ ৰূপ যাৰ; অনেককোটিব্ৰহ্মাণ্ডজননী — বহু কোটি ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিকৰ্ত্ৰী; দিৱ্যৱিগ্ৰহা — দিব্য দেহ যাৰ।

নাম 622–629: ক্লীঙ্কাৰী — 'ক্লীং' বীজমন্ত্ৰৰ সৃষ্টিকাৰিণী; কেৱলা — পূৰ্ণ, স্বাধীন আৰু গুণৰহিত বুলি কেৱল; গুহ্যা — গোপনে জনা যায়; কৈৱল্যপদদায়িনী — মুক্তি প্ৰদান কৰা; ত্ৰিপুৰা — ত্ৰিমূৰ্তি (ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱ)তকৈ প্ৰাচীন; ত্ৰিজগদ্ৱন্দ্যা — ত্ৰিভুৱনৰ সকলোৰে বন্দনীয়া; ত্ৰিমূৰ্তিঃ — ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱৰ সমষ্টি; ত্ৰিদশেশ্ৱৰী — দেৱতাসকলৰ অধীশ্বৰী।

নাম 630–636: ত্ৰ্যক্ষৰি — তিনিটা আখৰ বা বৰ্ণৰে গঠিত ৰূপ (অ-উ-ম, ওঁ); দিৱ্যগন্ধাঢ্যা — দিব্য সুগন্ধেৰে পূৰ্ণা; সিন্দূৰতিলকাঞ্চিতা — ললাটত সিন্দূৰৰ তিলকেৰে শোভিতা; উমা — দেৱী পাৰ্বতী; শৈলেন্দ্ৰতনয়া — পৰ্বতৰাজ হিমালয়ৰ কন্যা; গৌৰী — উজ্জ্বল গৌৰবৰ্ণৰ; গন্ধৰ্ৱসেৱিতা — গন্ধৰ্ৱসকলৰ (যেনে বিশ্ৱাৱসু) দ্বাৰা সেৱিতা।

নাম 637–644: ৱিশ্ৱগৰ্ভা — গৰ্ভত সমগ্ৰ বিশ্ৱ ধাৰণ কৰা; স্ৱৰ্ণগৰ্ভা — জগতৰ কাৰণ স্ৱৰূপা; অৱৰদা — অশুদ্ধক ধ্বংস কৰা; ৱাগধীশ্ৱৰী — বাক্যৰ অধিষ্ঠাত্ৰী; ধ্যানগম্যা — ধ্যানৰ দ্বাৰা লাভ কৰিব পৰা; অপৰিচ্ছেদ্যা — যাৰ সীমা নিৰূপণ কৰিব নোৱাৰি, অসীমা; জ্ঞানদা — আত্মজ্ঞান প্ৰদান কৰা; জ্ঞানৱিগ্ৰহা — জ্ঞানৰ স্ৱৰূপ নিজেই।

নাম 645–648: সৰ্ৱৱেদান্তসংৱেদ্যা — সকলো বেদান্তৰ দ্বাৰা জ্ঞাতব্যা; সত্যানন্দস্ৱৰূপিণী — যাৰ স্ৱৰূপ সত্তা আৰু আনন্দ; লোপামুদ্ৰাৰ্চিতা — ঋষি অগস্ত্যৰ পত্নী লোপামুদ্ৰাৰ দ্বাৰা পূজিতা; লীলাকৢপ্তব্ৰহ্মাণ্ডমণ্ডলা — কেৱল লীলাৰ বাবে ব্ৰহ্মাণ্ড সৃষ্টি আৰু পোষণ কৰা।

নাম 649–657: অদৃশ্যা — ইন্দ্ৰিয়েৰে (সাধাৰণ চকুৰে) দেখা নাযায়; দৃশ্যৰহিতা — দেখিবলৈ একো নাই যাৰ; ৱিজ্ঞাত্ৰী — ভৌতিক ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সত্য জানে; ৱেদ্যৱৰ্জিতা — জানিবলৈ একো বাকী নাই যাৰ; যোগিনী — পৰশিৱৰ সৈতে নিৰন্তৰ মিলিত; যোগদা — যোগৰ শক্তি প্ৰদান কৰা; যোগ্যা — সকলো প্ৰকাৰৰ যোগৰ যোগ্য; যোগানন্দা — যোগৰ দ্বাৰা লাভ হোৱা আনন্দ; যুগন্ধৰা — যুগসমূহ ধাৰণ কৰা।

নাম 658–661: ইচ্ছাশক্তিজ্ঞানশক্তিক্ৰিয়াশক্তিস্ৱৰূপিণী — ইচ্ছা, জ্ঞান আৰু ক্ৰিয়া শক্তিৰ ৰূপত; সৰ্ৱাধাৰা — সকলোৰে আধাৰ; সুপ্ৰতীষ্ঠা — দৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠিতা; সদসদ্ৰূপধাৰিণী — অস্তিত্ব আৰু অনস্তিত্ব, উভয় ৰূপ ধাৰণ কৰা।

নাম 662–668: অষ্টমূৰ্তিঃ — আঠটা ৰূপ যাৰ; অজাজেত্ৰী — অজ্ঞানক জয় কৰা; লোকযাত্ৰাৱিধায়িনী — জগতৰ গতিক নিৰ্দেশনা দিয়া; একাকিনী — একাকিনী; ভূমৰূপা — সকলো বিদ্যমান বস্তুৰ সমষ্টি; নিৰ্দ্ৱৈতা — দ্বৈত ভাৱৰ অতীতা; দ্ৱৈতৱৰ্জিতা — দ্বৈততাৰ পৰা মুক্তা।

নাম 669–677: অন্নদা — সকলো জীৱক অন্ন প্ৰদান কৰা; ৱসুদা — ধন প্ৰদান কৰা; ৱৃদ্ধা — প্ৰাচীনা; ব্ৰহ্মাত্মৈক্যস্ৱৰূপিণী — ব্ৰহ্ম আৰু আত্মাৰ একত্বৰ স্ৱৰূপা; বৃহতী — বিশাল; ব্ৰাহ্মণী — প্ৰধানতঃ সত্ত্বগুণময়ী; ব্ৰাহ্মী — বাক্যৰ অধিষ্ঠাত্ৰী; ব্ৰহ্মানন্দা — ব্ৰহ্মানন্দত সদায় নিমগ্না; বলিপ্ৰিয়া — বলি (নৈবেদ্য)ৰ প্ৰতি বিশেষভাৱে প্ৰীতিশীলা।

নাম 678–683: ভাষাৰূপা — ভাষাৰ ৰূপত; বৃহৎসেনা — বিশাল সৈন্যবাহিনী যাৰ; ভাৱাভাৱৱিৱৰ্জিতা — অস্তিত্ব আৰু অনস্তিত্বৰ অতীতা; সুখাৰাধ্যা — সহজে আৰাধিতা; শুভংকৰী — মংগল কৰা; শোভনাসুলভাগতিঃ — উজ্জ্বল আৰু সহজ পথেৰে লাভ কৰিব পৰা।

নাম 684–688: ৰাজৰাজেশ্ৱৰী — ৰজা আৰু সম্ৰাটসকলৰ অধীশ্বৰী; ৰাজ্যদায়িনী — ৰাজ্য প্ৰদান কৰা; ৰাজ্যৱল্লভা — সকলো ৰাজ্যক ৰক্ষা কৰা; ৰাজৎকৃপা — সকলোকে মোহিত কৰা কৰুণা যাৰ; ৰাজপীঠনিৱেশিতনিজাশ্ৰিতা — যিসকলে তাইৰ আশ্ৰয় লয়, তেওঁলোকক ৰাজসিংহাসনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা।

নাম 689–694: ৰাজ্যলক্ষ্মী — জগতৰ সমৃদ্ধিৰ মূৰ্ত ৰূপ; কোশনাথা — ভাণ্ডাৰৰ অধীশ্বৰী; চতুৰংগবলেশ্ৱৰী — চাৰি প্ৰকাৰৰ সৈন্যবাহিনীৰ অধীশ্বৰী; সাম্ৰাজ্যদায়িনী — সাম্ৰাজ্য প্ৰদান কৰা; সত্যসন্ধা — সত্যত নিষ্ঠাৱান, অথবা সত্য ৰক্ষা কৰা; সাগৰমেখলা — সাগৰে বেষ্টিত (সাগৰ যাৰ মেখলা)।

নাম 695–700: দীক্ষিতা — ব্ৰতত দীক্ষিতা; দৈত্যশমনী — অসুৰ আৰু দুষ্ট শক্তিক দমন কৰা; সৰ্ৱলোকৱশংকৰী — সকলো লোক তাইৰ নিয়ন্ত্ৰণত ৰখা; সৰ্ৱাৰ্থদাত্ৰী — সকলো কামনা পূৰণ কৰা; সাৱিত্ৰী — ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিশক্তি; সচ্চিদানন্দৰূপিণী — সত্তা, চৈতন্য আৰু আনন্দৰ স্ৱভাৱৰ।

নাম 701–707: দেশকালাপৰিচ্ছিন্না — দেশ আৰু কালৰ সীমাবদ্ধতাৰ বাহিৰত; সৰ্ৱগা — সকলো লোক আৰু চেতন-অচেতন সকলো বস্তুত ব্যাপ্ত; সৰ্ৱমোহিনী — সকলোকে মোহিত কৰা; সৰস্ৱতী — জ্ঞানৰ ৰূপত; শাস্ত্ৰময়ী — শাস্ত্ৰৰ ৰূপত, যাৰ অংগসমূহ শাস্ত্ৰ; গুহাম্বা — গুহ (সুব্ৰহ্মণ্য)ৰ মাতৃ; হৃদয়ৰ গুহাত বাস কৰা; গুহ্যৰূপিণী — গোপন ৰূপ যাৰ।

নাম 708–713: সৰ্ৱোপাধিৱিনিৰ্মুক্তা — সকলো সীমাবদ্ধতাৰ পৰা মুক্তা; সদাশিৱপতিৱ্ৰতা — সদাশিৱৰ একনিষ্ঠ পত্নী; সম্প্ৰদাযেশ্ৱৰী — পৱিত্ৰ পৰম্পৰাৰ ৰক্ষাকাৰিণী; সাধু — সমচিত্ততাযুক্তা; ঈ — 'ঈ' বৰ্ণৰ প্ৰতীক ৰূপে (কোনো কোনো পাঠত 'সাধ্ৱী' আখ্যাত); গুৰুমণ্ডলৰূপিণী — নিজৰ মাজত গুৰুপৰম্পৰা মূৰ্ত ৰূপত ধাৰণ কৰা।

নাম 714–722: কুলোত্তীৰ্ণা — ইন্দ্ৰিয়সমূহৰ সীমা অতিক্ৰম কৰা; ভগাৰাধ্যা — সূৰ্যমণ্ডলত আৰাধিতা; মায়া — মায়াশক্তি; মধুমতী — মধুৰ দৰে মধুৰ স্ৱভাৱৰ; মহী — পৃথিৱীৰ দেৱী; গণাম্বা — শিৱৰ গণসকলৰ মাতৃ; গুহ্যকাৰাধ্যা — গুহ্যকসকলৰ (এক প্ৰকাৰৰ দেৱযোনি) দ্বাৰা আৰাধিতা; কোমলাংগী — সুন্দৰ অংগ যাৰ; গুৰুপ্ৰিয়া — গুৰুসকলৰ প্ৰিয়া।

নাম 723–727: স্ৱতন্ত্ৰা — সকলো সীমাৰ পৰা মুক্তা; সৰ্ৱতন্ত্ৰেশী — সকলো তন্ত্ৰৰ অধীশ্বৰী; দক্ষিণামূৰ্তিৰূপিণী — দক্ষিণামূৰ্তিৰ ৰূপত; সনকাদিসমাৰাধ্যা — সনক আদি ঋষিসকলৰ দ্বাৰা আৰাধিতা; শিৱজ্ঞানপ্ৰদাযিনী — শিৱজ্ঞান প্ৰদান কৰা।

নাম 728–734: চিৎকলা — ব্ৰহ্মৰ অন্তৰ্গত চৈতন্যৰ কলা; আনন্দকলিকা — আনন্দৰ কুঁহিপাত; প্ৰেমৰূপা — শুদ্ধ প্ৰেমৰ স্ৱৰূপা; প্ৰিয়ংকৰী — ভক্তসকলৰ প্ৰিয় বস্তু প্ৰদান কৰা; নামপাৰায়ণপ্ৰীতা — তাইৰ নামৰ পুনৰাবৃত্তিত প্ৰসন্না; নন্দিৱিদ্যা — নন্দি মন্ত্ৰেৰে পূজিত দেৱী; নটেশ্ৱৰী — নটেশ (শিৱ)ৰ পত্নী।

নাম 735–741: মিথ্যাজগদধিষ্ঠানা — মিথ্যা জগতৰ আধাৰ; মুক্তিদা — মুক্তি প্ৰদান কৰা; মুক্তিৰূপিণী — মুক্তিৰ ৰূপত; লাস্যপ্ৰিয়া — লাস্য নৃত্যত প্ৰীতিশীলা; লয়কৰী — লয় (বিলয়) ঘটোৱা; লজ্জা — জীৱসকলৰ মাজত লজ্জাৰূপে বিৰাজমানা; ৰম্ভাদিৱন্দিতা — ৰম্ভা আদি স্বৰ্গীয় অপ্সৰাসকলৰ দ্বাৰা বন্দিতা।

নাম 742–745: ভৱদাৱসুধাৱৃষ্টিঃ — সংসাৰৰূপী দাৱানলত পৰা অমৃতৰ বৰ্ষণ; পাপাৰণ্যদৱানলা — পাপৰূপী অৰণ্যৰ বাবে দাৱানল; দৌৰ্ভাগ্যতূলৱাতূলা — দুৰ্ভাগ্যৰ তুলাৰ টুকুৰাবোৰ উৰুৱাই নিয়া প্ৰবল বতাহ; জৰাধ্ৱান্তৰৱিপ্ৰভা — বাৰ্ধক্যৰ অন্ধকাৰ দূৰ কৰা সূৰ্যৰশ্মি।

নাম 746–749: ভাগ্যাব্ধিচন্দ্ৰিকা — সৌভাগ্যৰ সাগৰৰ বাবে পূৰ্ণচন্দ্ৰৰ জোছনা; ভক্তচিত্তকেকিঘনাঘনা — ভক্তসকলৰ হৃদয়ৰূপী ময়ূৰসকলক আনন্দিত কৰা মেঘ; ৰোগপৰ্ৱতদম্ভোলিঃ — ৰোগৰূপী পৰ্বত ভাংগি দিয়া বজ্ৰ; মৃত্যুদাৰুকুঠাৰিকা — মৃত্যুৰূপী গছ কাটি পেলোৱা কুঠাৰ।

নাম 750–756: মহেশ্ৱৰী — পৰম দেৱী; মহাকালী — মহা কালী; মহাগ্ৰাসা — সকলো মহান বস্তু গ্ৰাস কৰা; মহাশনা — সকলো মহান বস্তু ভক্ষণ কৰা; অপৰ্ণা — কোনো ঋণ নথকা; চণ্ডিকা — দুষ্টৰ প্ৰতি ক্ৰোধিতা; চণ্ডমুণ্ডাসুৰনিষূদিনী — চণ্ড, মুণ্ড আদি অসুৰসকলক বধ কৰা।

নাম 757–763: ক্ষৰাক্ষৰাত্মিকা — নশ্বৰ আৰু অবিনশ্বৰ, উভয় আত্মাৰ ৰূপত; সৰ্ৱলোকেশী — সকলো লোকৰ অধীশ্বৰী; ৱিশ্ৱধাৰিণী — বিশ্ৱক ধাৰণ কৰা; ত্ৰিৱৰ্গদাত্ৰী — জীৱনৰ তিনিটা লক্ষ্য (ধৰ্ম, অৰ্থ, কাম) প্ৰদান কৰা; সুভগা — সকলো ঐশ্বৰ্যৰ আধাৰ; ত্ৰ্যম্বকা — তিনি নয়ন যাৰ; ত্ৰিগুণাত্মিকা — ত্ৰিগুণৰ সাৰস্বৰূপা।

নাম 764–770: স্ৱৰ্গাপৱৰ্গদা — স্ৱৰ্গ আৰু মোক্ষ প্ৰদান কৰা; শুদ্ধা — সৰ্বাধিক পৱিত্ৰা; জপাপুষ্পনিভাকৃতিঃ — জবা ফুলৰ দৰে ৰঙা দেহ যাৰ; ওজোৱতী — প্ৰাণশক্তিৰে পূৰ্ণা; দ্যুতিধৰা — দীপ্তি আৰু জ্যোতিৰে পূৰ্ণা; যজ্ঞৰূপা — যজ্ঞৰ ৰূপত; প্ৰিয়ৱ্ৰতা — ব্ৰতত প্ৰীতিশীলা।

নাম 771–776: দুৰাৰাধ্যা — আৰাধনা কৰাটো কঠিন; দুৰাধৰ্ষা — নিয়ন্ত্ৰণ কৰা কঠিন; পাটলীকুসুমপ্ৰিয়া — পাটলী ফুলৰ (ফিকা ৰঙা ফুল) প্ৰতি প্ৰীতিশীলা; মহতী — মহতী (নাৰদৰ বীণাৰূপ)ৰ ৰূপত; মেৰুনিলয়া — মেৰু পৰ্বতত বাস কৰা; মন্দাৰকুসুমপ্ৰিয়া — মন্দাৰ ফুলৰ প্ৰতি প্ৰীতিশীলা।

নাম 777–784: ৱীৰাৰাধ্যা — বীৰসকলৰ দ্বাৰা আৰাধিতা; ৱিৰাড্ৰূপা — সমগ্ৰ বিশ্বৰূপ; ৱিৰজা — ৰজোগুণ (কাম আৰু ক্ৰোধ)ৰ পৰা মুক্তা; ৱিশ্ৱতোমুখী — সকলো দিশলৈ মুখ কৰা; প্ৰত্যগ্ৰূপা — অন্তৰ্যামী আত্মা; পৰাকাশা — পৰম আকাশ (যিয়ে বিশ্বৰ আৰু ব্যক্তিগত দেহৰ জড় কাৰণ); প্ৰাণদা — প্ৰাণ প্ৰদান কৰা; প্ৰাণৰূপিণী — জীৱনৰ স্ৱভাৱৰ।

নাম 785–790: মাৰ্তাণ্ডভৈৰৱাৰাধ্যা — মাৰ্তাণ্ডভৈৰৱৰ দ্বাৰা আৰাধিতা; মন্ত্ৰিণীন্যস্তৰাজ্যধূঃ — মন্ত্ৰিণী শক্তিৰ ওপৰত ৰাজকীয় দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা; ত্ৰিপুৰেশী — ত্ৰিপুৰাৰ অধীশ্বৰী; জয়ৎসেনা — যাৰ সেনা কেৱল জয়লৈহে অভ্যস্ত; নিস্ত্ৰৈগুণ্যা — ত্ৰিগুণৰহিতা; পৰাপৰা — পৰা আৰু অপৰা, উভয়ৰূপিণী।

নাম 791–796: সত্যজ্ঞানানন্দৰূপা — সত্য, জ্ঞান আৰু আনন্দৰ ৰূপ; সামৰস্যপৰায়ণা — স্থিৰ প্ৰজ্ঞাৰ অৱস্থাত নিমগ্না; কপৰ্দিনী — কপৰ্দী (জটাধাৰী শিৱ)ৰ পত্নী; কলামালা — চৌষট্টি কলাকে মালা ৰূপে ধাৰণ কৰা; কামধুক্ — সকলো কামনা পূৰণ কৰা; কামৰূপিণী — মনোৰম ৰূপ যাৰ।

নাম 797–805: কলানিধিঃ — সকলো কলাৰ ভাণ্ডাৰ; কাৱ্যকলা — কাব্যকলা; ৰসজ্ঞা — সকলো ৰস জনা; ৰসশেৱধিঃ — ৰসৰ ভাণ্ডাৰ; পুষ্টা — সদায় শক্তি আৰু পুষ্টিৰে পূৰ্ণা; পুৰাতনা — প্ৰাচীনা; পূজ্যা — সকলোৰে পূজনীয়া; পুষ্কৰা — পূৰ্ণা; সকলোক পুষ্টি প্ৰদান কৰা; পুষ্কৰেক্ষণা — পদ্মপাপড়িৰ দৰে নয়ন যাৰ।

নাম 806–812: পৰঞ্জ্যোতিঃ — পৰম জ্যোতি; পৰন্ধাম — পৰম ধাম; পৰমাণুঃ — সূক্ষ্মতম কণা; পৰাৎপৰা — পৰমৰো পৰম; পাশহস্তা — হস্তত পাশ ধাৰণ কৰা; পাশহন্ত্ৰী — বন্ধন ভাংগি দিয়া; পৰমন্ত্ৰৱিভেদিনী — শত্ৰুৰ দুষ্ট মন্ত্ৰৰ প্ৰভাৱ ভাংগি দিয়া।

নাম 813–820: মূৰ্তা — ৰূপযুক্তা; অমূৰ্তা — নিৰ্দিষ্ট ৰূপবিহীনা; অনিত্যতৃপ্তা — আমাৰ নশ্বৰ নৈবেদ্যতো তৃপ্ত; মুনিমানসহংসিকা — ঋষিসকলৰ মানস সৰোৱৰত ৰাজহাঁহ; সত্যৱ্ৰতা — সত্যত দৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠিতা; সত্যৰূপা — সত্যৰ স্ৱৰূপ; সৰ্ৱান্তৰ্যামিনী — সকলোৰে অন্তৰত বাস কৰা; সতী — সত্তা, শাশ্বত অস্তিত্ব।

নাম 821–830: ব্ৰহ্মাণী — ব্ৰহ্মস্ৱৰূপা, সকলোৰে আধাৰ; ব্ৰহ্ম — ব্ৰহ্ম; জননী — মাতৃ; বহুৰূপা — বহুবিধ ৰূপ যাৰ; বুধাৰ্চিতা — জ্ঞানীসকলৰ দ্বাৰা পূজিতা; প্ৰসৱিত্ৰী — জগতৰ মাতৃ; প্ৰচণ্ডা — ভয়ংকৰ ক্ৰোধৰ অধিকাৰিণী; আজ্ঞা — ঐশী আজ্ঞা স্ৱয়ং; প্ৰতিষ্ঠা — ভিত্তি; প্ৰকটাকৃতিঃ — ব্ৰহ্মাণ্ডৰ ৰূপত প্ৰকাশিতা।

নাম 831–837: প্ৰাণেশ্ৱৰী — পাঁচটা প্ৰাণ আৰু ইন্দ্ৰিয়সমূহৰ অধীশ্বৰী; প্ৰাণদাত্ৰী — প্ৰাণ প্ৰদান কৰা; পঞ্চাশত্পীঠৰূপিণী — পঞ্চাশটা পীঠৰ ৰূপ যাৰ; ৱিশৃংখলা — সকলো দিশৰ পৰা বন্ধনহীন, স্বাধীন; ৱিৱিক্তস্থা — নিৰ্জন স্থানত বাস কৰা; ৱীৰমাতা — বীৰসকলৰ মাতৃ; ৱিয়ৎপ্ৰসূঃ — আকাশৰ মাতৃ।

নাম 838–843: মুকুন্দা — মুক্তি প্ৰদান কৰা; মুক্তিনিলয়া — মুক্তিৰ আবাস; মূলৱিগ্ৰহৰূপিণী — সকলো বস্তুৰ মূল ৰূপ; ভাৱজ্ঞা — সকলো চিন্তা আৰু ভাৱ জনা; ভৱৰোগঘ্নী — জন্ম-মৃত্যুৰ চক্ৰৰ ৰোগ নাশ কৰা; ভৱচক্ৰপ্ৰৱৰ্তিনী — জন্ম-মৃত্যুৰ চক্ৰ ঘূৰোৱা।

নাম 844–850: ছন্দঃসাৰা — সকলো বেদৰ সাৰ; শাস্ত্ৰসাৰা — সকলো শাস্ত্ৰৰ সাৰ; মন্ত্ৰসাৰা — সকলো মন্ত্ৰৰ সাৰ; তলোদৰী — ক্ষীণ কটিৰ অধিকাৰিণী; উদাৰকীৰ্তিঃ — উচ্চ যশস্বিনী; উদ্দামৱৈভৱা — যাৰ শক্তি সীমাহীন; ৱৰ্ণৰূপিণী — বৰ্ণমালাৰ ৰূপত।

নাম 851–853: জন্মমৃত্যুজৰাতপ্তজনৱিশ্ৰান্তিদায়িনী — জন্ম, মৃত্যু আৰু জৰাৰে পীড়িত জীৱসকলক শান্তি আৰু বিশ্ৰাম প্ৰদান কৰা; সৰ্ৱোপনিষদুদ্ঘুষ্টা — সকলো উপনিষদে প্ৰশংসিতা; শান্ত্যতীতকলাত্মিকা — শান্তিৰ অৱস্থাৰো উৰ্ধ্বত কলাস্ৱৰূপা।

নাম 854–861: গম্ভীৰা — অগাধ গভীৰ; গগনান্তস্থা — আকাশত অধিষ্ঠিতা; গৰ্ৱিতা — গৌৰৱান্বিতা; গানলোলুপা — সংগীতত আনন্দিতা; কল্পনাৰহিতা — কল্পিত গুণৰ বাহিৰত; কাষ্ঠা — সৰ্বোচ্চ অৱস্থাত অধিষ্ঠিতা (যাৰ ওপৰত একো নাই); অকান্তা — সকলো পাপ আৰু দুখ অন্ত কৰা; কান্তাৰ্ধৱিগ্ৰহা — স্বামীৰ অৰ্ধ দেহ যাৰ।

নাম 862–865: কাৰ্যকাৰণনিৰ্মুক্তা — কাৰ্য-কাৰণৰ বন্ধনৰ পৰা মুক্তা; কামকেলিতৰংগিতা — কামেশ্বৰৰ সৈতে মিলনৰ আনন্দত উদ্বেলিতা; কনৎকনকতাটংকা — সোণৰ ঝিকিমিকি কৰ্ণাভৰণ ধাৰণ কৰা; লীলাৱিগ্ৰহধাৰিণী — লীলাৰ বাবে নানা গৌৰৱময় ৰূপ ধাৰণ কৰা।

নাম 866–871: অজা — জন্মৰহিতা; ক্ষয়ৱিনিৰ্মুক্তা — ক্ষয়ৰ পৰা মুক্তা; মুগ্ধা — নিজ সৌন্দৰ্যত মোহময়ী; ক্ষিপ্ৰপ্ৰসাদিনী — শীঘ্ৰে প্ৰসন্না হোৱা; অন্তৰ্মুখসমাৰাধ্যা — অন্তৰে (মানসিকভাৱে) আৰাধিতা; বহিৰ্মুখসুদুৰ্লভা — বাহ্যমুখী মনৰ লোকে লাভ কৰা কঠিন।

নাম 872–879: ত্ৰয়ী — তিনি বেদ; ত্ৰিৱৰ্গনিলয়া — মানৱ জীৱনৰ ত্ৰিবিধ লক্ষ্যৰ আবাস; ত্ৰিস্থা — তিনি লোকত অধিষ্ঠিতা; ত্ৰিপুৰমালিনী — শ্ৰীচক্ৰৰ অন্তৰ্দশাৰ চক্ৰৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী; নিৰাময়া — সকলো প্ৰকাৰৰ ৰোগৰ পৰা মুক্তা; নিৰালম্বা — কাৰো ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়; স্ৱাত্মাৰামা — নিজৰ আত্মাতে আনন্দিতা; সুধাস্ৰুতিঃ — অমৃতৰ উৎস।

নাম 880–883: সংসাৰপংকনিৰ্মগ্নসমুদ্ধৰণপণ্ডিতা — সংসাৰৰূপী কাদাত ডুবি থকাসকলক উদ্ধাৰ কৰাত নিপুণা; যজ্ঞপ্ৰিয়া — সকলো যজ্ঞ আৰু অনুষ্ঠানত প্ৰীতিশীলা; যজ্ঞকৰ্ত্ৰী — যজ্ঞানুষ্ঠান সম্পাদন কৰা; যজমানস্ৱৰূপিণী — যজ্ঞানুষ্ঠানৰ নিৰ্দেশক যজমানৰ ৰূপত।

নাম 884–889: ধৰ্মাধাৰা — ধাৰ্মিক জীৱনৰ বিধানৰ আধাৰ; ধনাধ্যক্ষা — ধন তত্ত্বাৱধান কৰা; ধনধান্যৱিৱৰ্ধিনী — ধন আৰু শস্য বৃদ্ধি কৰা; ৱিপ্ৰপ্ৰিয়া — জ্ঞানী ব্ৰাহ্মণসকলৰ প্ৰিয়া; ৱিপ্ৰৰূপা — আত্মজ্ঞানীৰ ৰূপত; ৱিশ্ৱভ্ৰমণকাৰিণী — মায়াশক্তিৰে বিশ্বক ঘূৰাই থকা।

নাম 890–897: ৱিশ্ৱগ্ৰাসা — বিশ্বক গ্ৰাস কৰা; ৱিদ্ৰুমাভা — প্ৰৱালৰ দৰে (ৰঙা বৰ্ণৰ) দীপ্তিমান; ৱৈষ্ণৱী — বিষ্ণুৰ ৰূপত; ৱিষ্ণুৰূপিণী — সমগ্ৰ বিশ্বত বিস্তাৰিত ৰূপ যাৰ; অযোনিঃ — উৎপত্তিহীনা; যোনিনিলয়া — সকলো উৎপত্তিৰ আসন; কূটস্থা — নিহানিৰ দৰে অপৰিৱৰ্তিতা; কুলৰূপিণী — কৌল পথৰ দেৱী।

নাম 898–905: ৱীৰগোষ্ঠীপ্ৰিয়া — বীৰসকলৰ সভাত প্ৰীতিশীলা; ৱীৰা — বীৰাংগনা; নৈষ্কৰ্ম্যা — কৰ্মৰ পৰা নিৰ্লিপ্ত; নাদৰূপিণী — আদি ধ্বনিৰ ৰূপত; ৱিজ্ঞানকলনা — ব্ৰহ্মজ্ঞান উপলব্ধ কৰা; কল্যা — সৃষ্টিক্ষম; ৱিদগ্ধা — সকলো বিষয়ত নিপুণা; বৈন্দৱাসনা — বৈন্দৱ চক্ৰ (ভ্ৰুযুগলৰ মাজৰ স্থান)ত অধিষ্ঠিতা।

নাম 906–911: তত্ত্বাধিকা — সকলো বিশ্বতত্ত্বৰ উৰ্ধ্বত; তত্ত্বময়ী — পৰম সত্যৰ স্ৱৰূপা, স্ৱয়ং শিৱ; তত্ত্বমৰ্থস্ৱৰূপিণী — 'তৎ' আৰু 'ত্ৱম্'ৰ অৰ্থৰ স্ৱৰূপা; সামগানপ্ৰিয়া — সামবেদৰ গানত প্ৰীতিশীলা; সৌম্যা — কোমল আৰু শান্ত স্ৱভাৱৰ, চন্দ্ৰৰ দৰে শীতল; সদাশিৱকুটুম্বিনী — সদাশিৱৰ পত্নী।

নাম 912–917: সৱ্যাপসৱ্যমাৰ্গস্থা — উপাসনাৰ বাওঁ আৰু সোঁ, উভয় পথতে অধিষ্ঠিতা (বা উভয় পথেৰে লাভ কৰিব পৰা); সৰ্ৱাপদ্ৱিনিৱাৰিণী — সকলো বিপদ নিৱাৰণ কৰা; স্ৱস্থা — নিজতে প্ৰতিষ্ঠিতা, সকলো বেদনাৰ পৰা মুক্তা; স্ৱভাৱমধুৰা — নিজ স্ৱভাৱতে মধুৰ; ধীৰা — প্ৰজ্ঞাৱতী, জ্ঞান প্ৰদান কৰা; ধীৰসমৰ্চিতা — জ্ঞানীসকলৰ দ্বাৰা পূজিতা।

নাম 918–922: চৈতন্যাৰ্ঘ্যসমাৰাধ্যা — চৈতন্যৰূপী অৰ্ঘ্যৰে আৰাধিতা; চৈতন্যকুসুমপ্ৰিয়া — চৈতন্যৰূপী ফুলত প্ৰীতিশীলা; সদোদিতা — সদায় প্ৰকাশিতা; সদাতুষ্টা — সদায় সন্তুষ্ট; তৰুণাদিত্যপাটলা — প্ৰভাত সূৰ্যৰ দৰে ৰঙা।

নাম 923–926: দক্ষিণাদক্ষিণাৰাধ্যা — দক্ষিণমাৰ্গী আৰু বামমাৰ্গী, উভয় সাধকৰ দ্বাৰা আৰাধিতা; দৰস্মেৰমুখাম্বুজা — পদ্মসদৃশ মুখত মধুৰ হাঁহি যাৰ; কৌলিনী কেৱলা — কৌল পথৰ সাধকসকলৰ দ্বাৰা শুদ্ধ জ্ঞান (চৈতন্য) ৰূপে পূজিতা; অনৰ্ঘ্যকৈৱল্যপদদায়িনী — পৰম মুক্তিৰ অমূল্য ফল প্ৰদান কৰা।

নাম 927–933: স্তোত্ৰপ্ৰিয়া — তাইৰ প্ৰশংসাৰ স্তোত্ৰত প্ৰীতিশীলা; স্তুতিমতী — সকলো স্তুতিৰ প্ৰকৃত লক্ষ্য আৰু সাৰ; শ্ৰুতিসংস্তুতৱৈভৱা — শ্ৰুতিসমূহত যাৰ মহিমা প্ৰশংসিত; মনস্ৱিনী — বুদ্ধিমতী আৰু মনস্বিনী; মানৱতী — উচ্চ মৰ্যাদাসম্পন্না, মহান যশস্বিনী; মহেশী — মহেশ (শিৱ)ৰ পত্নী; মংগলাকৃতিঃ — মংগলময় ৰূপ যাৰ।

নাম 934–941: ৱিশ্ৱমাতা — বিশ্বৰ মাতৃ; জগদ্ধাত্ৰী — জগতক পোষণ আৰু ৰক্ষা কৰা মাতৃ; ৱিশালাক্ষী — বিশাল নয়ন যাৰ; ৱিৰাগিণী — বৈৰাগ্যযুক্তা; প্ৰগল্ভা — নিপুণ আৰু আত্মবিশ্বাসী; পৰমোদাৰা — পৰম উদাৰা; পৰামোদা — পৰম আনন্দময়ী; মনোময়ী — মনৰ ৰূপত।

নাম 942–947: ৱ্যোমকেশী — আকাশক কেশ ৰূপে ধাৰণ কৰা; ৱিমানস্থা — দিব্য ৰথত অধিষ্ঠিতা; দেৱতাসকলৰ সৈতে দিব্য ৰথত ভ্ৰমণ কৰা; ৱজ্ৰিণী — বজ্ৰ অস্ত্ৰ ধাৰণ কৰা; ৱামকেশ্ৱৰী — ৱামকেশ্ৱৰ তন্ত্ৰৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী; পঞ্চযজ্ঞপ্ৰিয়া — পাঁচ প্ৰকাৰ যজ্ঞত (অগ্নিহোত্ৰ, দৰ্শপূৰ্ণমাস, চাতুৰ্মাস্য, গোযজ্ঞ আৰু সোমযজ্ঞ) প্ৰীতিশীলা; পঞ্চপ্ৰেতমঞ্চাধিশায়িনী — পাঁচটা শৱৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত মঞ্চত শয়ান।

নাম 948–954: পঞ্চমী — পঞ্চম (ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, ৰুদ্ৰ আৰু ঈশ্বৰৰ পাছত); পঞ্চভূতেশী — পঞ্চ মহাভূতৰ অধীশ্বৰী; পঞ্চসংখ্যোপচাৰিণী — পাঁচটা উপচাৰ্য দ্ৰব্য (সুগন্ধ, ফুল, ধূপ, দীপ আৰু নৈবেদ্য)ৰে পূজিতা; শাশ্ৱতী — শাশ্বতী; শাশ্ৱতৈশ্ৱৰ্যা — শাশ্বত প্ৰভুত্বৰ অধিকাৰিণী; শৰ্মদা — সুখ প্ৰদান কৰা; শম্ভুমোহিনী — শম্ভুকো মোহিত কৰা।

নাম 955–963: ধৰা — পৃথিৱী মাতৃ; ধৰসুতা — ধৰৰ (হিমালয়ৰ) কন্যা; ধন্যা — অতি পুণ্যৱতী; ধৰ্মিণী — ধাৰ্মিক; ধৰ্মৱৰ্ধিনী — ধৰ্ম বৃদ্ধি কৰা; লোকাতীতা — লোকৰ উৰ্ধ্বত; গুণাতীতা — গুণৰ উৰ্ধ্বত; সৰ্ৱাতীতা — সকলোৰো উৰ্ধ্বত; শমাত্মিকা — শান্তি আৰু আনন্দৰ স্ৱভাৱৰ।

নাম 964–970: বন্ধূককুসুমপ্ৰখ্যা — সৌন্দৰ্য আৰু শোভাত বন্ধুক ফুলৰ সদৃশ; বালা — শিশুৰ স্ৱভাৱ কেতিয়াও ত্যাগ নকৰা; লীলাৱিনোদিনী — নিজ লীলাত আনন্দিতা; সুমংগলী — চিৰ মংগলময়ী, কেতিয়াও বিধৱা নোহোৱা; সুখকৰী — সুখ প্ৰদান কৰা; সুৱেষাঢ্যা — সুন্দৰ বসন আৰু অলংকাৰে অতি আকৰ্ষণীয়া; সুৱাসিনী — সদায় সৌভাগ্যৱতী (সধৱা)।

নাম 971–976: সুৱাসিন্যৰ্চনপ্ৰীতা — সধৱা নাৰীসকলৰ পূজাত প্ৰসন্না; আশোভনা — সদায় দীপ্তিময়ী; শুদ্ধমানসা — শুদ্ধ মনৰ অধিকাৰিণী, তাইৰ উপাসকৰ মন শুদ্ধ কৰা; বিন্দুতৰ্পণসন্তুষ্টা — শ্ৰীচক্ৰৰ বিন্দুত অৰ্পিত তৰ্পণত সন্তুষ্টা; পূৰ্ৱজা — সকলোৰে আগৰ জন্মা, প্ৰথমজাতা; ত্ৰিপুৰাম্বিকা — ত্ৰিপুৰ (তিনি নগৰ)ৰ মাতৃ।

নাম 977–981: দশমুদ্ৰাসমাৰাধ্যা — দশ মুদ্ৰাৰ দ্বাৰা আৰাধিতা (সৰ্ৱসংক্ষোভিণী, সৰ্ৱৱিদ্ৰাৱিণী, সৰ্ৱাকৰ্ষিণী, সৰ্ৱৱশংকৰী, সৰ্ৱোন্মাদিনী, সৰ্ৱমহাংকুশা, সৰ্ৱখেচৰী, সৰ্ৱবীজ, সৰ্ৱযোনি আৰু সৰ্ৱত্ৰিখণ্ড); ত্ৰিপুৰাশ্ৰীৱশংকৰী — যাৰ বাবে ত্ৰিপুৰশ্ৰী বশত থাকে; জ্ঞানমুদ্ৰা — জ্ঞানমুদ্ৰাৰ ৰূপত; জ্ঞানগম্যা — জ্ঞানযোগৰ দ্বাৰা লাভ কৰিব পৰা; জ্ঞানজ্ঞেয়স্ৱৰূপিণী — জ্ঞান আৰু জ্ঞাতব্য, উভয়ৰ স্ৱৰূপা।

নাম 982–989: যোনিমুদ্ৰা — যোনিমুদ্ৰাৰ ৰূপত; ত্ৰিখণ্ডেশী — দশম মুদ্ৰা ত্ৰিখণ্ডৰ অধীশ্বৰী; ত্ৰিগুণা — সত্ত্ব, ৰজঃ আৰু তমঃ, এই ত্ৰিগুণযুক্তা; অম্বা — সকলো জীৱৰ মাতৃ, ব্ৰহ্মাণ্ডৰ মাতৃ; ত্ৰিকোণগা — ত্ৰিকোণত অধিষ্ঠিতা; অনঘা — পাপবিহীনা; অদ্ভুতচাৰিত্ৰা — যাৰ কৰ্ম বিস্ময়কৰ; ৱাঞ্ছিতাৰ্থপ্ৰদায়িনী — সকলো বাঞ্ছিত বস্তু প্ৰদান কৰা।

নাম 990–993: অভ্যাসাতিশয়জ্ঞাতা — অতি কঠোৰ আধ্যাত্মিক সাধনাৰ দ্বাৰাহে জানিব পৰা; ষডধ্ৱাতীতৰূপিণী — ছয় মাৰ্গৰ উৰ্ধ্বত যাৰ ৰূপ; অৱ্যাজকৰুণামূৰ্তিঃ — নিষ্কপট কৰুণাৰ মূৰ্ত ৰূপ; অজ্ঞানধ্ৱান্তদীপিকা — অজ্ঞানৰ অন্ধকাৰ দূৰ কৰা উজ্জ্বল প্ৰদীপ।

নাম 994–1000: আবালগোপৱিদিতা — শিশু আৰু গোপালকসকলৰ পৰ্যন্ত সকলোৰে পৰিচিতা; সৰ্ৱানুল্লংঘ্যশাসনা — যাৰ আজ্ঞা কেতিয়াও কোনেও অমান্য কৰিব নোৱাৰে; শ্ৰীচক্ৰৰাজনিলয়া — চক্ৰৰ ৰজা শ্ৰীচক্ৰত অধিষ্ঠিতা; শ্ৰীমৎত্ৰিপুৰসুন্দৰী — দিব্য ত্ৰিপুৰসুন্দৰী দেৱী; শ্ৰীশিৱা — মংগলময় আৰু দিব্য শিৱা; শিৱশক্তৈক্যৰূপিণী — শিৱ আৰু শক্তিৰ একত্ৰিত ৰূপ; ললিতাম্বিকা — দিব্য মাতৃ ললিতা।