શ્લોકો
383. તીવ્રતાથી પ્રયાસ કર અને આસૃચ્છંદ કાપ, ઇચ્છાઓને દૂર ભગાવ, હે પવિત્ર જન! સર્વ સંસ્કૃત વસ્તુઓના ક્ષય જાણીને, તું તે અસંસ્કૃત (નિર્વાણ)નો જ્ઞાતા બશે, હે બ્રાહ્મણ!
શ્લોક 1
384. જ્યારે બ્રાહ્મણ બે જ્ઞાનમાં—શમથ (શાંતિ) અને વિપશ્યના (તત્વ-જ્ઞાન)—પાર જાય છે, ત્યારે તે જ્ઞાનીના સર્વ બંધનો જ્ઞાનથી મુક્ત થાય છે.
શ્લોક 2
385. જેને ના તો આ પાર (અંદરની ઇંદ્રિયો) ખ્યાલ છે, ને તો તે પાર (બાહ્ય વિષયો), ને તો બંને; જે સંતાપ-રહિત અને સર્વથા સંગરહિત છે—તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 3
386. જે ધ્યાનમાં ગભીર છે, મટમટ-રહિત છે, શાંતથી બેઠો છે, જે કર્તવ્ય પૂર્ણ કરી છે, જે આસ્રવ-રહિત છે, અને જે પરમ લક્ષ્ય પ્રાપ્ત કર્યો છે—તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 4
387. સૂર્ય દિવસમાં તેજે છે; ચંદ્ર રાત્રિમાં પ્રકાશે છે; યોદ્ધા બખતર પહેરીને તેજે છે; ધ્યાની ઋષિ સમાધિમાં તેજે છે—પણ જાગૃત બુદ્ધ દિવસ-રાત્રી સર્વોચ્ચ મહિમામાં તેજે છે.
શ્લોક 5
388. પાપને દૂર ભગાવતાં સે 'બ્રાહ્મણ' કહેવાય છે; સમતાપૂર્ણ શાંત આચરણથી સે 'શ્રમણ' (સાધક) કહેવાય છે; અને પોતાની અશુદ્ધતાને દૂર કરતાં સે 'પ્રવ્રજિત' (સંન્યાસી) કહેવાય છે.
શ્લોક 6
389. કોઈ સાચા બ્રાહ્મણ પર કદી પ્રહાર નહીં કરવો જોઈએ, અને ન તો સાચો બ્રાહ્મણ પોતાના આક્રમણકારી પર ક્રોધ છોડવો જોઈએ. ધિક્કાર છે તેને જે બ્રાહ્મણ પર પ્રહાર કરે, અને તેનાથી પણ વધુ ધિક્કાર છે તેને જે ક્રોધ બદલે ક્રોધ પ્રગટ કરે!
શ્લોક 7
390. ત્યારે જ બ્રાહ્મણ માટે મોટો ફાયદો છે જ્યારે તે પોતાના મનને પ્રિય ભોગો તથા હિંસક ભાવોથી રોક લે. જ્યાં-જ્યાં હિંસા હટતી જાય છે, ત્યાં-ત્યાં દુખ શાંત થતો જાય છે.
શ્લોક 8
391. જેના દ્વારા શરીર, વાણી અથવા મન દ્વારા કોઈ બુરો કર્મ નહીં થાય; જે આ ત્રણ દ્વારોમાં પૂર્ણતથા સંયમી છે—તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 9
392. જેમાંથી સર્વજ્ઞ બુદ્ધ દ્વારા પ્રગટ કરાયેલો પવિત્ર ધર્ મનું જ્ઞાન મેળવાય, તે ગુરુની પરમ શ્રદ્ધા અને આદરથી વંદના કર, જેમ યજ્ઞ કરતો બ્રાહ્મણ પવિત્ર અગ્નિની પૂજા કરે છે.
શ્લોક 10
393. જટાવાળી કેશ, વંશ કે જાતિગત જન્મથી કોઈ બ્રાહ્મણ બને છે. જેમાં સત્ય અને ધર્મ વર્તમાન છે, તે શુદ્ધ છે અને તે સાચો બ્રાહ્મણ છે!
શ્લોક 11
394. મૂર્ખ માણસ, તારી જટામાં શું લાભ છે? તારા હરણની ત્વચાના વસ્ત્રમાં શું લાભ છે? તારા અંદર અશુદ્ધતાનો જંગલ ભરેલો છે, તોપણ તું માત્ર બાહ્યને માર્જન કરે છે!
શ્લોક 12
395. જે ખરડું-શરીર ધરતો હોય તોપણ સંયમ અને વિશ્વાસમાં મજબૂત હોય, તપસ્યામાં એકાગ્ર હોય, શમથ અને અબોધિ-પ્રાપ્તિમાં શુદ્ધ હોય—તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 13
396. સ્વર્ણમાં કે કાંચમાં આસક્ત નહીં, ખોટી અશ્વશ્યામાથી વિમુખ—તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું, જે અરિશ્વર અને નરશ્વર બંનેથી ગમે તે વસ્તુ પછાડી દે.
શ્લોક 14
397. માર અથવા જીવિતાંશ, દુખ અથવા સુખ—આ બધામાંથી તટસ્થ હોયેલો જે બ્રાહ્મણ છે, તે તે બધામાંથી મુક્ત છે, તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 15
398. જે બ્રાહ્મણ તપસ્યાથી શુદ્ધ, સંયમથી પ્રોત, અહિંસાથી પરિપૂર્ણ, અને ધર્મમાં દૃઢ છે—તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 16
399. જે દ્વેષ વિના ગાળી, માર-પીટ અને કારાવાસના બંધનોને ધૈર્યપૂર્વક સહે છે; જેની સહનશીલતા તેની સેના છે અને ક્ષમા જેનો બળ છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 17
400. જે ક્રોધ-રહિત છે, ધર્મપાલક છે, શીલવાન છે, તૃષ્ણા-શૂન્ય છે, પોતાના મનને વશ કર્યો છે, અને છેલ્લું શરીર ધારણ કર્યું છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 18
401. જેમ કમલના પત્રે પાણી ન રહે, જેમ સૂઇના તીક્ષ્ણ શિખર પર રાઈ ન ટહકે, તેમ જે કામ-ભોગોમાં કદી આસક્ત ન હોય તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 19
402. જે આ જીવનમાં પોતાના સર્વ દુખોનો અંત જાણી લે, જે સંસારનો ભારી બોજ ઉતાર દે અને સર્વથા મુક્ત હોય તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 20
403. જે ગહન પ્રજ્ઞા વાળો છે, મેધાવી છે, સન્માર્ગ અને કુમાર્ગના ભેદમાં દક્ષ છે, અને જણે પરમ લક્ષ્ય પ્રાપ્ત કર્યો છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 21
404. જે ગૃહસ્થો સાથે બહુ ન મિશે, સંન્યાસીઓ સાથે પણ ન મિશે, ગૃહરહિત થઈ વિચરે છે અને અત્યંત અલ્પેચ્છ છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 22
405. જે નિર્બલ અને શક્તિશાળી સર્વ જીવોપ્રતિ હિંસા ત્યાગી છે; જે ખુદ કોઈને મારે નથી અને બીજાને માર કરવતાવે નથી તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 23
406. જે વૈરીઓ વચ્ચે વૈર-રહિત છે, હિંસક લોકો વચ્ચે શાંત છે, આસક્તો વચ્ચે સર્વથા નિર્લિપ્ત છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 24
407. જેમાંથી કામ, દ્વેષ, અહંકાર અને કપટ વૈસે જ ગિર ગયા છે જેમ સૂઇના શિખર પર રાઈ સરકી જાય છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 25
408. જે કોમળ, જ્ઞાનવર્ધક, સત્યવાણી બોલે છે અને જેમાંથી કોઈને કષ્ટ ન પહોંચે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 26
409. જે આ સંસારમાં અદત્ત કોઈ વસ્તુ ન લે—ચાહે તે લંબી હોય કે ટૂંકી, સૂક્ષ્મ હોય કે સ્થૂલ, સુંદર હોય કે કુરૂપ તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 27
410. જેના માં ને આ લોકે તૃષ્ણા છે, ને પરલોકે; જે ઇચ્છા-રહિત અને સર્વથા વિમુક્ત છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 28
411. જેમાં કોઈ આસક્તિ બાકી ન રહી, જે તત્વ-જ્ઞાનથી સર્વ સંશયોથી મુક્ત છે, અને જે અમૃત-પદમાં પ્રવેશ કર્યો છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 29
412. જણે આ સંસારમાં પુણ્ય અને પાપ બંનેના બંધનો પાર કર લીધા છે; જે શોક-રહિત, નિર્મલ અને પરમ શુદ્ધ છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 30
413. જે ચંદ્રમાના સમાન નિર્મલ, શુદ્ધ, સુખી અને શાંત છે; જેમાં જન્મ-આનંદ સર્વથા જટીલ થઈ ગયો છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 31
414. જણે આ દુર્ગમ દલદલ (સંસાર અને મોહ)ને પાર કર લીધું છે; જે ભવ-સાગરના તે પાર પહોંચી ગયો છે, ધ્યાની છે, અડીગ છે, સંશય-રહિત છે, અને અનાસક્ત થઈને શાંત થઈ ગયો છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 32
415. જણે આ સંસારમાં કામ-ભોગોનો ત્યાગ કર્યો છે અને જે ગૃહ-રહિત થઈ સંન્યાસમાં વિચરે છે; જેમાં કામ-તૃષ્ણા અને જન્મ-બંધન સર્વથા ક્ષીણ થઈ ગયો છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 33
416. જણે આ સંસારમાં સર્વ તૃષ્ણાનો પરિત્યાગ કર્યો છે અને જે ગૃહ-રહિત થઈ સંન્યાસમાં વિચરે છે; જેમાં તૃષ્ણા અને ભવ-ભ્રમણ સર્વથા ક્ષીણ થઈ ગયો છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 34
417. જણે માનુષી બંધનો ત્યાગ કર્યા છે અને જે દિવ્ય બંધનો પણ પાર કર લીધા છે; જે સર્વ બંધનોથી સર્વથા મુક્ત છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 35
418. જણે સાંસારિક રાગ અને અરાગ બંને ત્યાગ કર્યા છે; જે શીતલ-શાંત અને આધાર-રહિત થઈ ગયો છે; સર્વ લોકોનો વિજેતા તે વીર પુરુષ સાચો બ્રાહ્મણ કહેવાય છે.
શ્લોક 36
419. જે સર્વ પ્રાણીઓની ચ્યુતિ (મૃત્યુ) અને જન્મ (પુનર્જન્મ)ને સર્વથા જાણે છે; જે અનાસક્ત, સુગત અને બુદ્ધ છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 37
420. જેની પરલોક-ગતિ ને દેવો, ને ગંધર્વો અને ને માણસો જાણી શકે; જેના સર્વ આસ્રવ (વિકાર) ક્ષીણ થઈ ગયા હોય, તે પૂજ્ય અર્હત્તને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 38
421. જેના લીધે પહેલાં (અતીતમાં), પીછે (ભવિષ્યમાં), અને વચ્ચે (વર્તમાન) કોઈ પણ વસ્તુ અપોની ન હોય; જે સર્વથા પરિગ્રહ-રહિત અને આસક્તિ-રહિત છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 39
422. જે વૃષભ તુલ્ય શ્રેષ્ઠ, વીર, મહર્ષિ, વિજેતા, તૃષ્ણા-રહિત, વિકારોમાંથી સ્નાનાતક (શુદ્ધ) અને પ્રબુદ્ધ બુદ્ધ છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 40
423. જે પોતાના પૂર્વજીવનો જાણે છે, જે સ્વર્ગ અને નરકને પ્રત્યક્ષ જુએ છે, જણે પુનર્જન્મના બંધનનો સર્વથા ક્ષય કર્યો છે, જે અભિજ્ઞામાં પારંગત મુનિ છે, અને જણે આધ્યાત્મિક સાધનાની ચરમ પૂર્ણાહુતિ પ્રાપ્ત કરી છે તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
શ્લોક 41
પૃષ્ઠભૂમિ
આ અધ્યાય પાલિ ધમ્મપદ (ખુદ્દક નિકાય, પાલિ ત્રિપિટક)ના બ્રાહ્મણ વગ્ગનો છે, ગાથા 383–423. સાવત્થીના જેતવન અને રાજગહના વેળુવનમાં કહેવાયેલી આ ગાથાઓ અભિમાની વૈદિક પુરોહિતો, કઠોર તપ કરનારા તપસ્વીઓ અને અરહંતપદનું પરમ ફળ પામેલા ભિક્ષુઓને સંબોધીને કહેવાઈ હતી. ગાથા 383 એક બ્રાહ્મણ ભક્તને કહેવાઈ હતી, જેમાં તેમને તૃષ્ણાના પ્રવાહને કાપવા માટે પૂરા પ્રયત્નથી પુરુષાર્થ કરવાની પ્રેરણા આપવામાં આવી. ગાથા 387 ત્યારે કહેવાઈ જ્યારે રાજા પસેનદિ સૂર્યાસ્ત સમયે તેજસ્વી રાજવસ્ત્રો ધારણ કરીને વિહારમાં આવ્યા, અને પૂજ્ય કાળુદાયી ગહન ધ્યાનમાં બેસીને સુવર્ણ તેજ ફેલાવી રહ્યા હતા; ત્યારે બુદ્ધે પ્રગટ કર્યું કે જાગૃત બુદ્ધ દિવસે સૂર્યને, રાત્રે ચંદ્રને, અને દિવસ-રાત સર્વ રાજાઓ તથા તપસ્વીઓને ઝાંખા પાડી દે છે. ગાથા 393–394 માં એવા દંભીઓને ઉઘાડા પાડવામાં આવ્યા જેઓ જટા વધારતા અને મૃગચર્મ પહેરતા, પણ અંતરમાં કલેશો સંઘરી રાખતા. અંતિમ ગાથાઓ (420–423) બુદ્ધની ત્રણ ઉચ્ચ વિદ્યાઓ (તેવિજ્જા)નો સાર આપે છે.
આ પાઠ વિશે
રચયિતા: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
શું તમે જાણો છો?
જન્મ અથવા વંશ દ્વારા નહીં (ગાથા 393)
જટાવાળી કેશ દ્વારા, ન તો કુલ-વંશ દ્વારા, ન તો માતાના ગર્ભમાંથી જન્મ દ્વારા કોઈ સાચો બ્રાહ્મણ બને છે. જેમાં સત્ય અને ધમ્મ છે—તે શુદ્ધ છે, તે સાચો બ્રાહ્મણ છે!
અંદર જંગલ અને બાહ્ય ધોવાણું (ગાથા 394)
હે મૂર્ખ માણસ, તારી જટામાં શું ફાયદો છે? તારા હરણની ત્વચાના વસ્ત્રમાં શું ફાયદો છે? તારામાં અંદર અશુદ્ધતાનો જંગલ ભરેલો છે, પણ તું માત્ર બાહ્યને જ માર્જન કરે છે!
ચાર તેજ અને બુદ્ધ (ગાથા 387)
સૂર્ય દિવસમાં તેજે છે; ચંદ્ર રાત્રિમાં પ્રકાશે છે; યોદ્ધા બખતર પહેરીને તેજે છે; ધ્યાની ઋષિ સમાધિમાં તેજે છે; પણ જાગૃત બુદ્ધ દિવસ-રાત્રી સર્વોચ્ચ મહિમામાં તેજે છે.
સૂઇના શિખર પર રાઈ (ગાથાઓ 401 અને 407)
જેમ કમલના પત્રમાંથી પાણી સરકી જાય છે, જેમ સૂઇના તીક્ષ્ણ શિખર પર નાનું રાઈનું દાણું સરકી જાય છે—જે પુદ્ગલ ઇચ્છામાં આસક્ત નથી, જેમાં કામ, દ્વેષ અને અહંકાર વીતી ગયો છે, તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું.
જ્ઞાનનો શિખર (ગાથાઓ 422–423)
ઉચ્ચ માણસ, સર્વોચ્ચ વીર, મહાન દ્રષ્ટા, મારનો વિજેતા, અનુરાગશૂન્ય, શુદ્ધ, જાગૃત; જે પોતાના પૂર્વજીવનો જાણે છે, સ્વર્ગ અને દુખનાં ક્ષેત્રો જુએ છે, અને સર્વ ભવિષ્યતર જન્મનો સંપૂર્ણ ક્ષય પ્રાપ્ત કર્યો છે—તેને હું સાચો બ્રાહ્મણ કહું છું!
વિષય પ્રમાણે બ્રાઉઝ કરો
Buddha
બૌદ્ધ ધર્મ માંથી વધુ
બધું જુઓસંબંધિત ઉપદેશો
એ જ ઉપદેશ, વિવિધ પરંપરાઓમાં ગુંજતો
