ဥဒဉ္စနီဇာတ် - ရသေ့ငယ်နှင့် ရေခတ်မိန်းမ၏ သွေးဆောင်မှု

ပါဠိတော် ဇာတ်အမှတ် ၁၀၆ ကို ဘုရားရှင်က ကုဏ္ဍကနာရဒကဿပဇာတ်ကို ဖြစ်စေခဲ့သော အခြေအနေတူ အခြေအနေအောက်တွင် ဟောကြားတော်မူသည်။ လူငယ်ရဟန်းတစ်ဦး၏ ခဏတာ ကာမဂုဏ်အရသာသည် ခမည်းတော်က နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ပေးခဲ့သော ငြိမ်သက်မှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း အတိတ်ဘဝကို ပြန်လည် ဖော်ပြသည်။

ရှေးအခါ ဗြဟ္မဒတ်မင်း ဗာရာဏသီတွင် နိုင်ငံအုပ်ချုပ်စဉ်တွင် ဗောဓိသတ်သည် မျိုးမြတ်သော မိသားစုတွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ချစ်ခင်ရသော ဇနီးကို အချိန်မတန်ဘဲ ဆုံးရှုံးပြီးနောက် လောကကို စွန့်လွှတ်ကာ ငယ်ရွယ်သော သားကို ခေါ်၍ ဟိမဝန္တာ၏ ဝေးလံသော တောအုပ်ထဲသို့ သွားခဲ့သည်။ ပန်းပင်များ ဝန်းရံသော သစ်ရွက်ကျောင်းတွင် ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်ကာ ရဟန်းတရား ကျင့်ခဲ့ပြီး ဈာန်ကို ရရှိခဲ့သည်။ သားကို လောကီ ချည်နှောင်မှု၊ အပြစ်ဒုစရိုက်နှင့် အမျိုးသမီးနှင့် ပတ်သက်သော အရာအားလုံးမှ လုံးဝ ကင်းစေရန် ကြီးပြင်းစေခဲ့သည်။

သားသည် ချောမောပြီး အင်အားကောင်းသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာကာ တောသစ်ပင် ဗဟုသုတကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ဖခင်အပေါ် ကြည်ညိုသူ ဖြစ်လာသည်။ သူသည် တစ်သက်လုံး အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ နေ့လည်ခင်း တစ်နေ့တွင် ဗောဓိသတ်သည် တောအုပ်ထဲတွင် စားရန် ပင်စည်များ တူးဖော်ပြီး တောသစ်သီးများ စုဆောင်းနေချိန်တွင် နယ်စပ်ဓားပြအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် အနီးရှိ တောင်ကုန်းရွာကို ဝင်ရောက်ကျူးကျော်ခဲ့သည်။ ထိုဓားပြများမှ လွတ်မြောက်လာသော လှပပြီး လိမ္မာသော လူငယ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် တောအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ ရဟန်းကျောင်းကွင်းသို့ ရောက်သွားသည်။

လူငယ်ကို သစ်ရွက်ကျောင်းတံခါးဝတွင် တစ်ယောက်တည်း တွေ့သော အမျိုးသမီးသည် ဆွဲဆောင်သော မျက်နှာကြည့်များ၊ ချိုမြိန်သော အပြုံးများနှင့် နူးညံ့သော စကားလုံးများဖြင့် စကားပြောသည်။ အမျိုးသမီးပုံစံကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော ယောက်ျားလေးသည် သူမ ပေးသော အရာအတွက် လုံးဝ ကာကွယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ သူမ၏ အထိအတွေ့ကြောင့် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကာမဂုဏ်သို့ ကျရောက်ကာ ရဟန်းတရား ကတိများကို အလွန်မြန်စွာ မေ့လျော့ခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးက ရိုးရှင်းသော မေးခွန်းဖြင့် ဆွဲဆောင်သည်။ ဤမှောင်မိုက်သော တောအုပ်တွင် ဘာကြောင့် ညှိုးနွမ်းနေရသနည်း၊ မြို့ကြီးတွင်ကား တေးဂီတ၊ အရက်နှင့် မဆုံးနိုင်သော ပျော်ရွှင်မှုတွေက ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ဦးအတွက် စောင့်နေသည်မဟုတ်လော။ သူ၏ ဘဝတွင် တစ်ခါမျှ မတွေးမိခဲ့သော ဘဝပုံစံကို မြင်ယောင်သဖြင့် လူငယ်သည် ဖခင်၏ ရဟန်းကျောင်းကို စိတ်ထဲတွင် ဘာမျှ မတွေးဘဲ စွန့်ခွာပြီး မြို့တော်သို့ သူမနောက် လိုက်သွားသည်။

မြို့တွင် အခြေချပြီးနောက် စိတ်ကူးယဉ်မှုသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အမျိုးသမီး၏ ချိုမြိန်သော အပြုအမူသည် ရက်စက်သော ဖိနှိပ်သူ ဖြစ်လာသည်။ နံနက်မှ သန်းခေါင်အထိ သူ့ကို အမိန့်ပေးသည်။ ထင်းတုံးအလေးချိန်ကြီးများကို သယ်ယူစေ၊ အဝေးရှိ ရေတွင်းမှ ရေတိုင်ကြီးများ ခပ်စေ၊ ချက်ပြုတ်စေ၊ သန့်စင်စေ၊ ဈေးတွင် ငွေရှာစေသည်။ သူ့အတွက် ကိုယ်ပိုင်အချိန် တစ်ချက်မျှ မရှိပေ။

ပင်ပန်းလွန်းသဖြင့် တစ်ကြိမ်ကြိမ် ရပ်နားမိသည့်အခါ သူမက ကြိမ်းမောင်းပြီး လမ်းပေါ်သို့ မောင်းထုတ်ရန် ခြိမ်းခြောက်သည်။ ဆင်းရဲသော လူငယ်သည် ရေခပ်ပုံးကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ မှောင်မိုက်ပြီး အေးစက်သော ရေထဲသို့ အမြဲ ကျဆင်းသွား၊ ပြန်ဆွဲယူ၍ ဝန်ထုပ်ကို ဖြန်းချကာ ထပ်မံ နစ်မြုပ်သွားသည်။ အနားမယူရဘဲ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုရပြီး ဤစက်ဝိုင်း၏ အဆုံးကို မမြင်ရပေ။

ကိုယ်တိုင် ဆုံးရှုံးခဲ့သော အရာကို ငိုကြွေး၍ စိတ်ပျက်မှုကြီးစွာ ခံစားရသဖြင့် လူငယ်သည် မိမိ၏ မိုက်မဲမှုကို နောက်ဆုံး သိမြင်လာသည်။ ထိုနံနက်စောစော နှိပ်စက်သူ အိပ်နေစဉ် မြို့တံခါးမှ ထွက်ခွာ၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခြေထောက်များ ခွင့်ပြုသလောက် ဟိမဝန္တာဆီသို့ ပြေးခဲ့သည်။

ဗောဓိသတ်၏ ခြေရင်းတွင် ကျရောက်ပြီး လူငယ်သည် ငိုကြွေးကာ မိမိ၏ မိုက်မဲမှု အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုမျှ မဖုံးဘဲ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို ပြောပြသည်။ ဧည့်သည်တစ်ဦး၏ ပြုံးရယ်မှုအတွက် အလျင်အမြန် စွန့်ခွာခဲ့သော ဖခင်၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ သင်ကြားမှုအနက် တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ကရုဏာရှိသော ဗောဓိသတ်သည် သားကို နူးညံ့သော လက်များဖြင့် မြှင့်ပြီး သတိပေးသော ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုသည်။ ချိုမြိန်သော စကားဖြင့် ချီးမွမ်းသူ၏ လျှာကို မိုက်မဲသူကို ရေခပ်သူကဲ့သို့ အောက်သို့ ဆွဲချသော နက်ရှိုင်းသော ရေတွင်းနှင့် တူသည်ဟု ယှဉ်ပြသည်။ အကြိမ်ကြိမ် ၎င်း၏ အရည်အသွေးကို ထုတ်ယူ၍ နောက်ဆုံး ဝန်ပိသောအခါ ကျိုးပဲ့သွားစေသည်။

ဖခင်၏ ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် အာရုံဆိုင်ရာ ဤလှည့်စားမှု၏ သဘောသဘာဝကို နားလည်လာသော လူငယ်သည် ၎င်း၏ ညစ်ညမ်းမှုများ (စိတ်ကို မှုန်ဝါးစေသော စိတ်အညစ်အကြေးများ) ကို ဆေးကြောပြီး ဈာန်ကို ပြန်လည် ပြုလုပ်သည်။ ရုတ်တရက် အကျိုးမဲ့ ပင်ပန်းမှုသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသော ကတိတစ်ခုအတွက် လဲလှယ်ခဲ့သော ငြိမ်သက်မှု၏ ဝင်းပြောင်သော ငြိမ်းချမ်းမှုကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ရရှိလာသည်။