ଶ୍ରୀ ଲଳିତା ସହସ୍ରନାମ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍

ନାମ 1–5: ଶ୍ରୀମାତା — ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଜନନୀ; ଶ୍ରୀମହାରାଜ୍ଞୀ — ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସମ୍ରାଜ୍ଞୀ; ଶ୍ରୀମତ୍ସିଂହାସନେଶ୍ୱରୀ — ଅତି ଗୌରବମୟ ସିଂହାସନର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ଚିଦଗ୍ନିକୁଣ୍ଡସମ୍ଭୂତା — ଶୁଦ୍ଧ ଚୈତନ୍ୟର ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଜାତା; ଦେବକାର୍ଯ୍ୟସମୁଦ୍ୟତା — ଦେବତାମାନଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ପୂରଣରେ ନିରତା।

ନାମ 6–9: ଉଦ୍ୟଦ୍ଭାନୁସହସ୍ରାଭା — ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସହସ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ଦୀପ୍ତି ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଚତୁର୍ବାହୁସମନ୍ୱିତା — ଚାରି ହାତ ଥିବା; ରାଗସ୍ୱରୂପପାଶାଢ୍ୟା — ହାତରେ ପ୍ରେମର ପାଶ ଧାରଣ କରିଥିବା; କ୍ରୋଧାକାରାଙ୍କୁଶୋଜ୍ଜ୍ୱଳା — କ୍ରୋଧର ଅଙ୍କୁଶ ଧାରଣ କରି ଦୀପ୍ତିମତୀ।

ନାମ 10–12: ମନୋରୂପେକ୍ଷୁକୋଦଣ୍ଡା — ମନର ପ୍ରତୀକ ଆଖୁଧନୁ ହାତରେ ଧାରଣ କରିଥିବା; ପଞ୍ଚତନ୍ମାତ୍ରସାୟକା — ପଞ୍ଚ ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବାଣ ରୂପେ ଧାରଣ କରିଥିବା; ନିଜାରୁଣପ୍ରଭାପୂରମଜ୍ଜଦ୍ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମଣ୍ଡଳା — ନିଜ ଅରୁଣ ଦୀପ୍ତିରେ ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ନିମଜ୍ଜିତ କରନ୍ତି।

ନାମ 13–14: ଚମ୍ପକାଶୋକପୁନ୍ନାଗସୌଗନ୍ଧିକଲସତ୍କଚା — ଚମ୍ପା, ଅଶୋକ, ପୁନ୍ନାଗ ଓ ସୌଗନ୍ଧିକ ଫୁଲରେ ସଜ୍ଜିତ କେଶ ଥିବା; କୁରୁବିନ୍ଦମଣିଶ୍ରେଣୀକନତ୍କୋଟୀରମଣ୍ଡିତା — କୁରୁବିନ୍ଦ ମଣିର ଶ୍ରେଣୀରେ ଶୋଭିତ ଝଲମଲ କିରୀଟ ଧାରଣ କରିଥିବା।

ନାମ 15–16: ଅଷ୍ଟମୀଚନ୍ଦ୍ରବିଭ୍ରାଜଦଳିକସ୍ଥଳଶୋଭିତା — ଅଷ୍ଟମୀ ଚନ୍ଦ୍ରର ପରି ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ ଲଲାଟ ଥିବା; ମୁଖଚନ୍ଦ୍ରକଳଙ୍କାଭମୃଗନାଭିବିଶେଷକା — ଚନ୍ଦ୍ରର କଳଙ୍କ ପରି ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ କସ୍ତୂରୀ ତିଳକ ଲଲାଟରେ ଧାରଣ କରିଥିବା।

ନାମ 17–18: ବଦନସ୍ମରମାଙ୍ଗଲ୍ୟଗୃହତୋରଣଚିଲ୍ଲିକା — କାମଦେବଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଗୃହର ତୋରଣ ପରି ଶୋଭିତ ଭୁରୁଯୁଗଳ ଥିବା; ବକ୍ତ୍ରଲକ୍ଷ୍ମୀପରୀବାହଚଲନ୍ମୀନାଭଲୋଚନା — ମୁଖର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ-ସ୍ରୋତରେ ଚଞ୍ଚଳ ମତ୍ସ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ ନୟନ ଥିବା।

ନାମ 19–20: ନବଚମ୍ପକପୁଷ୍ପାଭନାସାଦଣ୍ଡବିରାଜିତା — ନୂତନ ଫୁଟିଥିବା ଚମ୍ପା ଫୁଲ ପରି ସୁନ୍ଦର ନାସିକାରେ ଶୋଭିତା; ତାରାକାନ୍ତିତିରସ୍କାରିନାସାଭରଣଭାସୁରା — ତାରକାର ଦୀପ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ନାସିକା-ଅଳଙ୍କାରରେ ଦୀପ୍ତିମତୀ।

ନାମ 21–22: କଦମ୍ବମଞ୍ଜରୀକ୍ଲୃପ୍ତକର୍ଣ୍ଣପୂରମନୋହରା — କଦମ୍ବ ମଞ୍ଜରୀକୁ କର୍ଣ୍ଣଭୂଷଣ ରୂପେ ଧାରଣ କରି ମନୋହାରିଣୀ; ତାଟଙ୍କଯୁଗଳୀଭୂତତପନୋଡୁପମଣ୍ଡଳା — ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଯୁଗଳ ବଡ଼ କୁଣ୍ଡଳ ରୂପେ ଧାରଣ କରିଥିବା।

ନାମ 23–24: ପଦ୍ମରାଗଶିଳାଦର୍ଶପରିଭାବିକପୋଲଭୂଃ — ପଦ୍ମରାଗ ମଣିର ଦର୍ପଣକୁ ମଧ୍ୟ ଶୋଭାରେ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଗାଲ ଥିବା; ନବବିଦ୍ରୁମବିମ୍ବଶ୍ରୀନ୍ୟକ୍କାରିରଦନଚ୍ଛଦା — ନୂତନ ପ୍ରବାଳ ଓ ବିମ୍ବଫଳକୁ ମଧ୍ୟ ଶୋଭାରେ ହରାଉଥିବା ଓଷ୍ଠ ଥିବା।

ନାମ 25–26: ଶୁଦ୍ଧବିଦ୍ୟାଙ୍କୁରାକାରଦ୍ବିଜପଙ୍କ୍ତିଦ୍ୱୟୋଜ୍ଜ୍ୱଳା — ଶୁଦ୍ଧ ବିଦ୍ୟାର ଅଙ୍କୁର ପରି ଦନ୍ତପଙ୍କ୍ତି ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ ଥିବା; କର୍ପୂରବୀଟିକାମୋଦସମାକର୍ଷିଦିଗନ୍ତରା — କର୍ପୂରମୟ ପାନ-ବୀଟିକାର ସୁଗନ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଆକର୍ଷିତ ହେଉଥିବା।

ନାମ 27–28: ନିଜସଲ୍ଲାପମାଧୁର୍ଯ୍ୟବିନିର୍ଭର୍ତ୍ସିତକଚ୍ଛପୀ — ନିଜ ବାଣୀର ମାଧୁର୍ଯ୍ୟରେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ବୀଣାକୁ ମଧ୍ୟ ପରାସ୍ତ କରୁଥିବା; ମନ୍ଦସ୍ମିତପ୍ରଭାପୂରମଜ୍ଜତ୍କାମେଶମାନସା — ମୃଦୁ ହସର ଦୀପ୍ତିରେ କାମେଶ (ଭଗବାନ ଶିବ)ଙ୍କ ମନକୁ ନିମଜ୍ଜିତ କରୁଥିବା।

ନାମ 29–30: ଅନାକଳିତସାଦୃଶ୍ୟଚିବୁକଶ୍ରୀବିରାଜିତା — ଅତୁଳନୀୟ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ହେତୁ ଯାହାର ସହ ତୁଳନା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ଏପରି ଚିବୁକ ଶୋଭିତ ଥିବା; କାମେଶବଦ୍ଧମାଙ୍ଗଲ୍ୟସୂତ୍ରଶୋଭିତକନ୍ଧରା — କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିତ ମଙ୍ଗଳସୂତ୍ରରେ ଶୋଭିତ ବେକ ଥିବା।

ନାମ 31–32: କନକାଙ୍ଗଦକେୟୂରକମନୀୟଭୁଜାନ୍ୱିତା — ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗଦ ଓ କେୟୂରରେ ସୁନ୍ଦରଭାବେ ଶୋଭିତ ବାହୁ ଥିବା; ରତ୍ନଗ୍ରୈବେୟଚିନ୍ତାକଲୋଲମୁକ୍ତାଫଳାନ୍ୱିତା — ରତ୍ନଖଚିତ ହାର ଓ ମୁକ୍ତାଖଚିତ ଲଲିତ ଲକେଟ ଧାରଣ କରିଥିବା ବେକ ଥିବା।

ନାମ 33–34: କାମେଶ୍ୱରପ୍ରେମରତ୍ନମଣିପ୍ରତିପଣସ୍ତନୀ — କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରଦତ୍ତ ପ୍ରେମରୂପୀ ରତ୍ନର ପ୍ରତିଦାନରେ ସ୍ତନ ଅର୍ପଣ କରିଥିବା; ନାଭ୍ୟାଲବାଲରୋମାଲିଲତାଫଳକୁଚଦ୍ୱୟୀ — ନାଭିଗହ୍ୱରରୁ ଉପରକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ରୋମରେଖାର ଲତାରେ ଫଳ ପରି ସ୍ତନଦ୍ୱୟ ଥିବା।

ନାମ 35–36: ଲକ୍ଷ୍ୟରୋମଲତାଧାରତାସମୁନ୍ନେୟମଧ୍ୟମା — କଟିଦେଶ ଏତେ କ୍ଷୀଣ ଯେ କେବଳ ରୋମରେଖାର ଲତା ସେଥିରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ହେଉଥିବାରୁ ତାହାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଅନୁମାନ କରାଯାଏ; ସ୍ତନଭାରଦଳନ୍ମଧ୍ୟପଟ୍ଟବନ୍ଧବଳିତ୍ରୟା — ସ୍ତନଭାରରେ କଟିଦେଶ ନ ଭାଙ୍ଗିବା ପାଇଁ ପେଟରେ ତିନୋଟି ରେଖାରୂପୀ ବନ୍ଧନ ଥିବା।

ନାମ 37–38: ଅରୁଣାରୁଣକୌସୁମ୍ଭବସ୍ତ୍ରଭାସ୍ବତ୍କଟୀତଟୀ — ଉଦୀୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଅରୁଣ ଓ କୁସୁମ୍ଭ ଫୁଲର ରଙ୍ଗରେ ରଞ୍ଜିତ ବସ୍ତ୍ରରେ କଟିଦେଶ ଶୋଭିତ ଥିବା; ରତ୍ନକିଙ୍କିଣିକାରମ୍ୟରଶନାଦାମଭୂଷିତା — ଅନେକ ରତ୍ନଖଚିତ ଘଣ୍ଟିକା ଥିବା ସୁନ୍ଦର କଟିସୂତ୍ରରେ ଭୂଷିତା।

ନାମ 39–40: କାମେଶଜ୍ଞାତସୌଭାଗ୍ୟମାର୍ଦ୍ଦବୋରୁଦ୍ୱୟାନ୍ୱିତା — ଯାହାର ଉରୁଦ୍ୱୟର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ କୋମଳତା କେବଳ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାତ ଥିବା; ମାଣିକ୍ୟମକୁଟାକାରଜାନୁଦ୍ୱୟବିରାଜିତା — ମାଣିକ୍ୟ ରତ୍ନରେ ନିର୍ମିତ ମୁକୁଟ ପରି ଜାନୁଦ୍ୱୟ ଶୋଭିତ ଥିବା।

ନାମ 41–43: ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପପରିକ୍ଷିପ୍ତସ୍ମରତୂଣାଭଜଙ୍ଘିକା — ରତ୍ନଖଚିତ କାମଦେବଙ୍କ ତୂଣ ପରି ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ ଜଙ୍ଘ ଥିବା; ଗୂଢଗୁଲ୍ଫା — ଯାହାର ଗୁଲ୍ଫ ଗୁପ୍ତ ଓ ଆବୃତ; କୂର୍ମପୃଷ୍ଠଜୟିଷ୍ଣୁପ୍ରପଦାନ୍ୱିତା — କଇଁଛର ପିଠିକୁ ମଧ୍ୟ କୋମଳତା ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ପରାସ୍ତ କରୁଥିବା ପାଦତଳ ଥିବା।

ନାମ 44–45: ନଖଦୀଧିତିସଂଛନ୍ନନମଜ୍ଜନତମୋଗୁଣା — ନଖର ଦୀପ୍ତି ଏତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯେ ତାଙ୍କ ପାଦେ ପ୍ରଣତ ଭକ୍ତଙ୍କ ଅଜ୍ଞାନର ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୂର ହୁଏ; ପଦଦ୍ୱୟପ୍ରଭାଜାଳପରାକୃତସରୋରୁହା — ପାଦଦ୍ୱୟର ଦୀପ୍ତିରେ ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟ ପରାସ୍ତ ହେଉଥିବା।

ନାମ 46–48: ଶିଞ୍ଜାନମଣିମଞ୍ଜିରମଣ୍ଡିତଶ୍ରୀପଦାମ୍ବୁଜା — ରତ୍ନଖଚିତ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ନୂପୁର ମଧୁର ଶବ୍ଦ କରୁଥିବା ଶ୍ରୀଚରଣକମଳ ଥିବା; ମରାଲୀମନ୍ଦଗମନା — ରାଜହଂସୀ ପରି ମନ୍ଥର ଓ ମୃଦୁ ଗତି ଥିବା; ମହାଲାବଣ୍ୟଶେବଧିଃ — ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ମହାଭଣ୍ଡାର।

ନାମ 49–54: ସର୍ବାରୁଣା — ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅରୁଣବର୍ଣ୍ଣା; ଅନବଦ୍ୟାଙ୍ଗୀ — ନିର୍ଦୋଷ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟା, ଯାହାର ଶରୀର ପୂଜନୀୟ; ସର୍ବାଭରଣଭୂଷିତା — ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତା; ଶିବକାମେଶ୍ୱରାଙ୍କସ୍ଥା — କାମଜୟୀ ଶିବଙ୍କ କୋଳରେ ଆସୀନା; ଶିବା — ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ପ୍ରଦାନକାରିଣୀ; ସ୍ୱାଧୀନବଲ୍ଲଭା — ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ନିଜ ଅଧୀନରେ ରଖୁଥିବା।

ନାମ 55–58: ସୁମେରୁମଧ୍ୟଶୃଙ୍ଗସ୍ଥା — ସୁମେରୁ ପର୍ବତର ମଧ୍ୟଶୃଙ୍ଗରେ ଆସୀନା; ଶ୍ରୀମନ୍ନଗରନାୟିକା — ପରମ ମଙ୍ଗଳମୟ (ବା ସମୃଦ୍ଧ) ନଗରର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ଚିନ୍ତାମଣିଗୃହାନ୍ତସ୍ଥା — ଚିନ୍ତାମଣି ରତ୍ନରେ ନିର୍ମିତ ଗୃହରେ ବାସ କରନ୍ତି; ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମାସନସ୍ଥିତା — ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମରୂପୀ ଆସନରେ ଆସୀନା।

ନାମ 59–63: ମହାପଦ୍ମାଟବୀସଂସ୍ଥା — ମହାପଦ୍ମ ବନରେ ବାସ କରନ୍ତି; କଦମ୍ବବନବାସିନୀ — କଦମ୍ବ ବନରେ ବାସ କରନ୍ତି; ସୁଧାସାଗରମଧ୍ୟସ୍ଥା — ଅମୃତ ସାଗରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବାସ କରନ୍ତି; କାମାକ୍ଷୀ — ଯାହାର ନୟନ କାମନା ଜାଗ୍ରତ କରେ, ବା ସୁନ୍ଦର ନୟନବିଶିଷ୍ଟା; କାମଦାୟିନୀ — ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।

ନାମ 64–65: ଦେବର୍ଷିଗଣସଙ୍ଘାତସ୍ତୂୟମାନାତ୍ମବୈଭବା — ଦେବତା ଓ ଋଷିଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାହାର ମହିମା ସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା; ଭଣ୍ଡାସୁରବଧୋଦ୍ୟୁକ୍ତଶକ୍ତିସେନାସମନ୍ୱିତା — ଭଣ୍ଡାସୁର ବଧ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟୋଗୀ ଶକ୍ତିସେନା ସହିତ ଯୁକ୍ତା।

ନାମ 66–67: ସମ୍ପତ୍କରୀସମାରୂଢସିନ୍ଧୁରବ୍ରଜସେବିତା — ସମ୍ପତ୍କରୀ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହସ୍ତୀଯୂଥ ଦ୍ୱାରା ସେବିତା; ଅଶ୍ୱାରୂଢାଧିଷ୍ଠିତାଶ୍ୱକୋଟିକୋଟିଭିରାବୃତା — ଅଶ୍ୱାରୂଢା ଶକ୍ତିଙ୍କ ଅଧୀନରେ କୋଟି କୋଟି ଅଶ୍ୱ-ସେନାରେ ଆବୃତା।

ନାମ 68–69: ଚକ୍ରରାଜରଥାରୂଢସର୍ବାୟୁଧପରିଷ୍କୃତା — ସର୍ବପ୍ରକାର ଆୟୁଧରେ ସଜ୍ଜିତ ଚକ୍ରରାଜ ରଥରେ ଆରୂଢା; ଗେୟଚକ୍ରରଥାରୂଢମନ୍ତ୍ରିଣୀପରିସେବିତା — ଗେୟଚକ୍ର ରଥରେ ଆରୂଢା ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଶକ୍ତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତା।

ନାମ 70–71: କିରିଚକ୍ରରଥାରୂଢଦଣ୍ଡନାଥାପୁରସ୍କୃତା — କିରିଚକ୍ର ରଥରେ ଆରୂଢା ଦଣ୍ଡନାଥା ଶକ୍ତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତା; ଜ୍ୱାଳାମାଳିନିକାକ୍ଷିପ୍ତବହ୍ନିପ୍ରାକାରମଧ୍ୟଗା — ଜ୍ୱାଳାମାଳିନୀ ଦେବୀଙ୍କ ସୃଷ୍ଟ ଅଗ୍ନିପ୍ରାକାରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ସ୍ଥିତା।

ନାମ 72–73: ଭଣ୍ଡସୈନ୍ୟବଧୋଦ୍ୟୁକ୍ତଶକ୍ତିବିକ୍ରମହର୍ଷିତା — ଭଣ୍ଡାସୁରର ସେନା ବଧ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ବୀରତ୍ୱରେ ହର୍ଷିତା; ନିତ୍ୟାପରାକ୍ରମାଟୋପନିରୀକ୍ଷଣସମୁତ୍ସୁକା — ନିତ୍ୟା ଦେବୀମାନଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଓ ତେଜ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକା।

ନାମ 74–75: ଭଣ୍ଡପୁତ୍ରବଧୋଦ୍ୟୁକ୍ତବାଲାବିକ୍ରମନନ୍ଦିତା — ଭଣ୍ଡର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ବାଳା ଦେବୀଙ୍କ ବୀରତ୍ୱରେ ଆନନ୍ଦିତା; ମନ୍ତ୍ରିଣ୍ୟମ୍ବାବିରଚିତବିଷଙ୍ଗବଧତୋଷିତା — ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଷଙ୍ଗ ଅସୁରର ବଧରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟା।

ନାମ 76–77: ବିଶୁକ୍ରପ୍ରାଣହରଣବାରାହୀବୀର୍ଯ୍ୟନନ୍ଦିତା — ବିଶୁକ୍ରର ପ୍ରାଣ ହରଣ କରିଥିବା ବାରାହୀଙ୍କ ପରାକ୍ରମରେ ଆନନ୍ଦିତା; କାମେଶ୍ୱରମୁଖାଲୋକକଳ୍ପିତଶ୍ରୀଗଣେଶ୍ୱରା — କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମୁଖ ଦର୍ଶନରୁ ଶ୍ରୀ ଗଣେଶ୍ୱର ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିବା।

ନାମ 78–79: ମହାଗଣେଶନିର୍ଭିନ୍ନବିଘ୍ନଯନ୍ତ୍ରପ୍ରହର୍ଷିତା — ମହାଗଣେଶ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନଯନ୍ତ୍ର ଭାଙ୍ଗିଦେବାରେ ହର୍ଷିତା; ଭଣ୍ଡାସୁରେନ୍ଦ୍ରନିର୍ମୁକ୍ତଶସ୍ତ୍ରପ୍ରତ୍ୟସ୍ତ୍ରବର୍ଷିଣୀ — ଭଣ୍ଡାସୁର ନିକ୍ଷେପ କରିଥିବା ପ୍ରତି ଅସ୍ତ୍ରର ବିପରୀତ ଅସ୍ତ୍ର ବର୍ଷଣ କରନ୍ତି।

ନାମ 80–81: କରାଙ୍ଗୁଳିନଖୋତ୍ପନ୍ନନାରାୟଣଦଶାକୃତିଃ — ନିଜ ଆଙ୍ଗୁଠିର ନଖରୁ ନାରାୟଣଙ୍କ ଦଶ ଅବତାର ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା; ମହାପାଶୁପତାସ୍ତ୍ରାଗ୍ନିନିର୍ଦଗ୍ଧାସୁରସୈନିକା — ମହାପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ରର ଅଗ୍ନିରେ ଅସୁରସେନା ଦଗ୍ଧ କରିଥିବା।

ନାମ 82–83: କାମେଶ୍ୱରାସ୍ତ୍ରନିର୍ଦଗ୍ଧସଭଣ୍ଡାସୁରଶୂନ୍ୟକା — କାମେଶ୍ୱରାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭଣ୍ଡାସୁର ଓ ତାଙ୍କ ଶୂନ୍ୟକ ନଗରକୁ ଦଗ୍ଧ କରିଥିବା; ବ୍ରହ୍ମୋପେନ୍ଦ୍ରମହେନ୍ଦ୍ରାଦିଦେବସଂସ୍ତୁତବୈଭବା — ବ୍ରହ୍ମା, ଉପେନ୍ଦ୍ର (ବିଷ୍ଣୁ), ମହେନ୍ଦ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ପ୍ରଭୃତି ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାହାର ମହିମା ସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା।

ନାମ 84–85: ହରନେତ୍ରାଗ୍ନିସନ୍ଦଗ୍ଧକାମସଞ୍ଜୀବନୌଷଧିଃ — ଶିବଙ୍କ ତୃତୀୟ ନୟନର ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମୀଭୂତ କାମଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନଦାୟୀ ଔଷଧି ହୋଇଥିବା; ଶ୍ରୀମଦ୍ବାଗ୍ଭବକୂଟୈକସ୍ୱରୂପମୁଖପଙ୍କଜା — ଯାହାର କମଳମୁଖ ପବିତ୍ର ବାଗ୍ଭବକୂଟ ମନ୍ତ୍ର-ଅକ୍ଷରର ସ୍ୱରୂପ।

ନାମ 86–87: କଣ୍ଠାଧଃକଟିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତମଧ୍ୟକୂଟସ୍ୱରୂପିଣୀ — ଗଳାଠାରୁ କଟି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଞ୍ଚଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରର ମଧ୍ୟକୂଟ (ମଧ୍ୟ ଛଅ ଅକ୍ଷର) ସ୍ୱରୂପ ଥିବା; ଶକ୍ତିକୂଟୈକତାପନ୍ନକଟ୍ୟଧୋଭାଗଧାରିଣୀ — କଟିର ତଳ ଭାଗ ପଞ୍ଚଦଶାକ୍ଷରୀର ଶକ୍ତିକୂଟ (ଶେଷ ଚାରି ଅକ୍ଷର) ସ୍ୱରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା।

ନାମ 88–91: ମୂଳମନ୍ତ୍ରାତ୍ମିକା — ମୂଳମନ୍ତ୍ର (ପଞ୍ଚଦଶାକ୍ଷରୀ) ସ୍ୱରୂପା; ମୂଳକୂଟତ୍ରୟକଳେବରା — ପଞ୍ଚଦଶାକ୍ଷରୀର ତିନି କୂଟ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶରୀର ଥିବା; କୁଳାମୃତୈକରସିକା — କୁଳାମୃତ ନାମକ ଅମୃତରେ ବିଶେଷ ଆସକ୍ତା; କୁଳସଙ୍କେତପାଳିନୀ — କୁଳ ଯୋଗମାର୍ଗର ସଙ୍କେତ ଓ ବିଧି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।

ନାମ 92–98: କୁଳାଙ୍ଗନା — ସତ୍କୁଳରେ ଜାତା; କୁଳାନ୍ତସ୍ଥା — କୁଳବିଦ୍ୟାରେ ବାସ କରନ୍ତି; କୌଳିନୀ — କୁଳସମ୍ବନ୍ଧୀୟା; କୁଳଯୋଗିନୀ — କୁଳମାର୍ଗର ଦେବୀ; ଅକୁଳା — ଯାହାର କୌଣସି କୁଳ ନାହିଁ; ସମୟାନ୍ତସ୍ଥା — ସମୟ (ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସାଧନ-ପଦ୍ଧତି)ରେ ବାସ କରନ୍ତି; ସମୟାଚାରତତ୍ପରା — ସମୟାଚାର ଉପାସନା ପଦ୍ଧତିରେ ନିଷ୍ଠାବତୀ।

ନାମ 99–102: ମୂଲାଧାରୈକନିଲୟା — ମୂଳାଧାର ଚକ୍ରରେ ପ୍ରଧାନ ନିବାସ ଥିବା; ବ୍ରହ୍ମଗ୍ରନ୍ଥିବିଭେଦିନୀ — ବ୍ରହ୍ମଗ୍ରନ୍ଥି ଭେଦ କରନ୍ତି; ମଣିପୂରାନ୍ତରୁଦିତା — ମଣିପୂର ଚକ୍ରରୁ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି; ବିଷ୍ଣୁଗ୍ରନ୍ଥିବିଭେଦିନୀ — ବିଷ୍ଣୁଗ୍ରନ୍ଥି ଭେଦ କରନ୍ତି।

ନାମ 103–106: ଆଜ୍ଞାଚକ୍ରାନ୍ତରାଳସ୍ଥା — ଆଜ୍ଞା ଚକ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବାସ କରନ୍ତି; ରୁଦ୍ରଗ୍ରନ୍ଥିବିଭେଦିନୀ — ରୁଦ୍ରଗ୍ରନ୍ଥି ଭେଦ କରନ୍ତି; ସହସ୍ରାରାମ୍ବୁଜାରୂଢା — ସହସ୍ରଦଳ କମଳରେ ଆରୂଢା; ସୁଧାସାରାଭିବର୍ଷିଣୀ — ଅମୃତଧାରା ବର୍ଷଣ କରନ୍ତି।

ନାମ 107–111: ତଡିଲ୍ଲତାସମରୁଚିଃ — ବିଜୁଳି ଲତା ପରି ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ; ଷଟ୍ଚକ୍ରୋପରିସଂସ୍ଥିତା — ଷଡ଼୍ଚକ୍ରର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ସ୍ଥିତା; ମହାସକ୍ତିଃ — ଶିବ ଓ ଶକ୍ତିଙ୍କ ମହାମିଳନରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆସକ୍ତା; କୁଣ୍ଡଳିନୀ — କୁଣ୍ଡଳୀ ଆକୃତିବିଶିଷ୍ଟା; ବିସତନ୍ତୁତନୀୟସୀ — ପଦ୍ମନାଳର ତନ୍ତୁ ପରି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ କୋମଳା।

ନାମ 112–117: ଭବାନୀ — ଭବ (ଶିବ)ଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ଭାବନାଗମ୍ୟା — କଳ୍ପନା ବା ଚିନ୍ତାରେ ଅଗମ୍ୟା; ଭବାରଣ୍ୟକୁଠାରିକା — ସଂସାରରୂପୀ ଅରଣ୍ୟ କାଟିବାକୁ କୁରାଢି ପରି; ଭଦ୍ରପ୍ରିୟା — ସମସ୍ତ ଶୁଭ ବସ୍ତୁ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନକାରିଣୀ; ଭଦ୍ରମୂର୍ତ୍ତିଃ — ମଙ୍ଗଳ ଓ କଲ୍ୟାଣର ମୂର୍ତ୍ତି; ଭକ୍ତସୌଭାଗ୍ୟଦାୟିନୀ — ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।

ନାମ 118–125: ଭକ୍ତିପ୍ରିୟା — ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ପ୍ରିୟ; ଭକ୍ତିଗମ୍ୟା — କେବଳ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଭକ୍ତିବଶ୍ୟା — ଭକ୍ତିରେ ବଶୀଭୂତ ହୁଅନ୍ତି; ଭୟାପହା — ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତି; ଶାମ୍ଭବୀ — ଶମ୍ଭୁ (ଶିବ)ଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ଶାରଦାରାଧ୍ୟା — ଶାରଦା (ସରସ୍ୱତୀ, ବାଣୀର ଦେବୀ)ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ଶର୍ବାଣୀ — ଶର୍ବ (ଶିବ)ଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ଶର୍ମଦାୟିନୀ — ସୁଖ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।

ନାମ 126–133: ଶାଙ୍କରୀ — ମଙ୍ଗଳ ଓ ସୁଖ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ଶ୍ରୀକରୀ — ପ୍ରଚୁର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ସାଧ୍ୱୀ — ପବିତ୍ରା; ଶରଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରନିଭାନନା — ନିର୍ମଳ ଶରତ ଆକାଶର ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମୁଖମଣ୍ଡଳ ଥିବା; ଶାତୋଦରୀ — କ୍ଷୀଣ କଟିବିଶିଷ୍ଟା; ଶାନ୍ତିମତୀ — ଶାନ୍ତସ୍ୱଭାବା; ନିରାଧାରା — ଆଧାରହୀନା (ସ୍ୱୟଂସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣା); ନିରଞ୍ଜନା — କୌଣସି ବନ୍ଧନରେ ଆବଦ୍ଧ ନୁହଁନ୍ତି।

ନାମ 134–143: ନିର୍ଲେପା — କର୍ମଜନିତ ସମସ୍ତ ମଳରୁ ମୁକ୍ତା; ନିର୍ମଳା — ସମସ୍ତ ମଳରହିତା; ନିତ୍ୟା — ଚିରନ୍ତନା; ନିରାକାରା — ରୂପରହିତା; ନିରାକୁଳା — ଉଦ୍ବେଗରହିତା; ନିର୍ଗୁଣା — ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜ ଓ ତମ — ପ୍ରକୃତିର ଏହି ତିନି ଗୁଣର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ; ନିଷ୍କଳା — ଅଂଶରହିତା; ଶାନ୍ତା — ପ୍ରଶାନ୍ତା; ନିଷ୍କାମା — କାମନାରହିତା; ନିରୁପପ୍ଲବା — ଅବିନାଶିନୀ।

ନାମ 144–151: ନିତ୍ୟମୁକ୍ତା — ସଂସାର-ବନ୍ଧନରୁ ସର୍ବଦା ମୁକ୍ତା; ନିର୍ବିକାରା — ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟା; ନିଷ୍ପ୍ରପଞ୍ଚା — ଏହି ଜଗତ-ପ୍ରପଞ୍ଚର ଅଧୀନ ନୁହଁନ୍ତି; ନିରାଶ୍ରୟା — କାହାରିପ୍ରତି ନିର୍ଭରଶୀଳା ନୁହଁନ୍ତି; ନିତ୍ୟଶୁଦ୍ଧା — ଚିରଶୁଦ୍ଧା; ନିତ୍ୟବୁଦ୍ଧା — ସର୍ବଦା ଜ୍ଞାନମୟୀ; ନିରବଦ୍ୟା — ନିର୍ଦୋଷା ବା ପ୍ରଶଂସନୀୟା; ନିରନ୍ତରା — ସର୍ବବ୍ୟାପିନୀ।

ନାମ 152–159: ନିଷ୍କାରଣା — କାରଣରହିତା; ନିଷ୍କଳଙ୍କା — ନିର୍ଦୋଷା; ନିରୁପାଧିଃ — ସୀମାବଦ୍ଧ ନୁହଁନ୍ତି; ନିରୀଶ୍ୱରା — ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ କେହି ଈଶ୍ୱର ବା ରକ୍ଷକ ନାହାନ୍ତି; ନୀରାଗା — କାମନାରହିତା; ରାଗମଥନୀ — କାମନା (ଆସକ୍ତି)କୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି; ନିର୍ମଦା — ଅହଙ୍କାରରହିତା; ମଦନାଶିନୀ — ଅହଙ୍କାର ବିନାଶ କରନ୍ତି।

ନାମ 160–167: ନିଶ୍ଚିନ୍ତା — କୌଣସି ବିଷୟରେ ଉଦ୍‌ବେଗ ନଥିବା; ନିରହଙ୍କାରା — ଅହଂକାରରହିତା, 'ମୁଁ' ଓ 'ମୋର' ଭାବରହିତା; ନିର୍ମୋହା — ମୋହରହିତା; ମୋହନାଶିନୀ — ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମୋହ ବିନାଶ କରନ୍ତି; ନିର୍ମମା — କୌଣସି ବିଷୟରେ ସ୍ୱାର୍ଥବୋଧ ନଥିବା; ମମତାହନ୍ତ୍ରୀ — ମମତାବୋଧ ବିନାଶ କରନ୍ତି; ନିଷ୍ପାପା — ପାପରହିତା; ପାପନାଶିନୀ — ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ବିନାଶ କରନ୍ତି।

ନାମ 168–175: ନିଷ୍କ୍ରୋଧା — କ୍ରୋଧରହିତା; କ୍ରୋଧଶମନୀ — ଭକ୍ତମାନଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଶାନ୍ତ କରନ୍ତି; ନିର୍ଲୋଭା — ଲୋଭରହିତା; ଲୋଭନାଶିନୀ — ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଲୋଭ ବିନାଶ କରନ୍ତି; ନିଃସଂଶୟା — ସନ୍ଦେହରହିତା; ସଂଶୟଘ୍ନୀ — ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରନ୍ତି; ନିର୍ଭବା — ଉତ୍ପତ୍ତିରହିତା; ଭବନାଶିନୀ — ସଂସାରର ଦୁଃଖ (ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ର) ବିନାଶ କରନ୍ତି।

ନାମ 176–183: ନିର୍ବିକଳ୍ପା — ମିଥ୍ୟା କଳ୍ପନାରୁ ମୁକ୍ତା; ନିରାବାଧା — କିଛି ଦ୍ୱାରା ବିଚଳିତ ନ ହେଉଥିବା; ନିର୍ଭେଦା — ସମସ୍ତ ଭେଦବୁଦ୍ଧିର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ; ଭେଦନାଶିନୀ — ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ବାସନାଜନିତ ଭେଦବୁଦ୍ଧି ଦୂର କରନ୍ତି; ନିର୍ନାଶା — ଅବିନାଶିନୀ; ମୃତ୍ୟୁମଥନୀ — ମୃତ୍ୟୁକୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି; ନିଷ୍କ୍ରିୟା — କ୍ରିୟାରହିତ ଭାବେ ସ୍ଥିତା; ନିଷ୍ପରିଗ୍ରହା — କିଛି ଗ୍ରହଣ ବା ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ନାହିଁ।

ନାମ 184–192: ନିସ୍ତୁଳା — ଅତୁଳନୀୟା; ନୀଳଚିକୁରା — ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଳା କେଶ ଥିବା; ନିରପାୟା — ଅବିନାଶିନୀ; ନିରତ୍ୟୟା — ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଇ ନ ପାରୁଥିବା; ଦୁର୍ଲଭା — ବହୁ କଷ୍ଟରେ ମାତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଦୁର୍ଗମା — ଅତ୍ୟଧିକ ପ୍ରୟାସରେ ମାତ୍ର ପହଞ୍ଚିହୁଏ; ଦୁର୍ଗା — ଦେବୀ ଦୁର୍ଗା; ଦୁଃଖହନ୍ତ୍ରୀ — ଦୁଃଖ ବିନାଶକାରିଣୀ; ସୁଖପ୍ରଦା — ସୁଖ ପ୍ରଦାନକାରିଣୀ।

ନାମ 193–198: ଦୁଷ୍ଟଦୂରା — ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ନ ହେଉଥିବା; ଦୁରାଚାରଶମନୀ — ଦୁରାଚାର ଶାନ୍ତ କରନ୍ତି; ଦୋଷବର୍ଜିତା — ସମସ୍ତ ଦୋଷରହିତା; ସର୍ବଜ୍ଞା — ସର୍ବଜ୍ଞା; ସାନ୍ଦ୍ରକରୁଣା — ଗଭୀର କରୁଣା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି; ସମାନାଧିକବର୍ଜିତା — ଯାହାଙ୍କ ସମାନ ବା ଅଧିକ କେହି ନାହାନ୍ତି।

ନାମ 199–204: ସର୍ବଶକ୍ତିମୟୀ — ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣା; ସର୍ବମଙ୍ଗଳା — ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ଉତ୍ସ; ସଦ୍ଗତିପ୍ରଦା — ସଠିକ ପଥକୁ ଚାଳିତ କରନ୍ତି; ସର୍ବେଶ୍ୱରୀ — ସମସ୍ତ ଜଡ଼ ଓ ଚେତନର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ସର୍ବମୟୀ — ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଡ଼ ଓ ଚେତନରେ ବ୍ୟାପ୍ତ; ସର୍ବମନ୍ତ୍ରସ୍ୱରୂପିଣୀ — ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ସାରସ୍ୱରୂପା।

ନାମ 205–211: ସର୍ବଯନ୍ତ୍ରାତ୍ମିକା — ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରର ଆତ୍ମସ୍ୱରୂପା; ସର୍ବତନ୍ତ୍ରରୂପା — ସମସ୍ତ ତନ୍ତ୍ରର ସ୍ୱରୂପା; ମନୋନ୍ମନୀ — ଶିବଙ୍କ ଶକ୍ତି; ମାହେଶ୍ୱରୀ — ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ମହାଦେବୀ — ଅପରିମେୟ ଶରୀର ଥିବା; ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ — ମହାନ ଦେବୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ; ମୃଡପ୍ରିୟା — ମୃଡ (ଶିବ)ଙ୍କ ପ୍ରିୟା।

ନାମ 212–218: ମହାରୂପା — ମହାନ ରୂପ ଥିବା; ମହାପୂଜ୍ୟା — ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୂଜନୀୟା; ମହାପାତକନାଶିନୀ — ମହାପାପ ମଧ୍ୟ ବିନାଶ କରନ୍ତି; ମହାମାୟା — ମହାନ ମାୟା; ମହାସତ୍ତ୍ୱା — ମହାନ ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣସମ୍ପନ୍ନା; ମହାଶକ୍ତିଃ — ମହାନ ଶକ୍ତି ଥିବା; ମହାରତିଃ — ଅସୀମ ଆନନ୍ଦ ଥିବା।

ନାମ 219–225: ମହାଭୋଗା — ଅପାର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଥିବା; ମହୈଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟା — ପରମ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଥିବା; ମହାବୀର୍ଯ୍ୟା — ପରମ ବୀରତ୍ୱ ଥିବା; ମହାବଳା — ପରମ ବଳ ଥିବା; ମହାବୁଦ୍ଧିଃ — ପରମ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା; ମହାସିଦ୍ଧିଃ — ମହାନ ସିଦ୍ଧି ଥିବା; ମହାୟୋଗେଶ୍ୱରେଶ୍ୱରୀ — ମହାନ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରାମଧ୍ୟ ପୂଜିତା।

ନାମ 226–231: ମହାତନ୍ତ୍ରା — କୁଳାର୍ଣ୍ଣବ ଓ ଜ୍ଞାନାର୍ଣ୍ଣବ ପରି ମହାତନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ମହାମନ୍ତ୍ରା — ମହାମନ୍ତ୍ରସ୍ୱରୂପା; ମହାୟନ୍ତ୍ରା — ମହାନ ଯନ୍ତ୍ରରୂପା; ମହାସନା — ମହାନ ଆସନରେ ଆସୀନା; ମହାଯାଗକ୍ରମାରାଧ୍ୟା — ମହାଯାଗର କ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ମହାଭୈରବପୂଜିତା — ମହାଭୈରବ (ଶିବ) ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୂଜିତା।

ନାମ 232–234: ମହେଶ୍ୱରମହାକଳ୍ପମହାତାଣ୍ଡବସାକ୍ଷିଣୀ — ମହାସୃଷ୍ଟିଚକ୍ରର ଅନ୍ତରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହାତାଣ୍ଡବର ସାକ୍ଷିଣୀ; ମହାକାମେଶମହିଷୀ — ମହାକାମେଶ୍ୱର (ଶିବ)ଙ୍କ ମହାରାଣୀ; ମହାତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ — ମହାନ ତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ।

ନାମ 235–237: ଚତୁଷ୍ଷଷ୍ଟ୍ୟୁପଚାରାଢ୍ୟା — ଚଉଷଠି ଉପଚାରରେ ପୂଜିତା; ଚତୁଷ୍ଷଷ୍ଟିକଳାମୟୀ — ଚଉଷଠି ଲଳିତକଳାର ସ୍ୱରୂପା; ମହାଚତୁଷ୍ଷଷ୍ଟିକୋଟିଯୋଗିନୀଗଣସେବିତା — ଚଉଷଠି କୋଟି ଯୋଗିନୀଗଣ ଦ୍ୱାରା ସେବିତା।

ନାମ 238–243: ମନୁବିଦ୍ୟା — ମନୁବିଦ୍ୟାର ସ୍ୱରୂପା; ଚନ୍ଦ୍ରବିଦ୍ୟା — ଚନ୍ଦ୍ରବିଦ୍ୟାର ସ୍ୱରୂପା; ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଳମଧ୍ୟଗା — ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବାସ କରନ୍ତି; ଚାରୁରୂପା — ଏପରି ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଥିବା ଯାହା କ୍ଷୟ ବା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ନାହିଁ; ଚାରୁହାସା — ସୁନ୍ଦର ହସ ଥିବା; ଚାରୁଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧରା — ସୁନ୍ଦର ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଧାରଣ କରିଥିବା।

ନାମ 244–248: ଚରାଚରଜଗନ୍ନାଥା — ଚର ଓ ଅଚର ଜଗତର ଅଧିପତି; ଚକ୍ରରାଜନିକେତନା — ଶ୍ରୀଚକ୍ରରେ ବାସ କରନ୍ତି; ପାର୍ବତୀ — ପର୍ବତରାଜ (ହିମାଳୟ)ଙ୍କ କନ୍ୟା; ପଦ୍ମନୟନା — କମଳ ପାପୁଡ଼ି ପରି ଦୀର୍ଘ ଓ ସୁନ୍ଦର ନୟନ ଥିବା; ପଦ୍ମରାଗସମପ୍ରଭା — ପଦ୍ମରାଗ ମଣି ପରି ରକ୍ତାଭ ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ।

ନାମ 249–253: ପଞ୍ଚପ୍ରେତାସନାସୀନା — ପାଞ୍ଚ ଶବ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ଆସନରେ ଆସୀନା; ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପିଣୀ — ପାଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ଥିବା; ଚିନ୍ମୟୀ — ଚୈତନ୍ୟସ୍ୱରୂପା; ପରମାନନ୍ଦା — ପରମ ଆନନ୍ଦସ୍ୱରୂପା; ବିଜ୍ଞାନଘନରୂପିଣୀ — ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଘନ ବିଜ୍ଞାନର ସ୍ୱରୂପା।

ନାମ 254–259: ଧ୍ୟାନଧ୍ୟାତୃଧ୍ୟେୟରୂପା — ଧ୍ୟାନ, ଧ୍ୟାତା ଓ ଧ୍ୟେୟ ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତା; ଧର୍ମାଧର୍ମବିବର୍ଜିତା — ପୁଣ୍ୟ ଓ ପାପ ଉଭୟର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ; ବିଶ୍ୱରୂପା — ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଯାହାଙ୍କ ରୂପ; ଜାଗରିଣୀ — ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାର ଜୀବ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ସ୍ୱପନ୍ତୀ — ସ୍ୱପ୍ନାବସ୍ଥାର ଜୀବ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ତୈଜସାତ୍ମିକା — ତୈଜସର (ସ୍ୱପ୍ନାବସ୍ଥାର ଜୀବ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶରୀରଗର୍ବୀ) ଆତ୍ମସ୍ୱରୂପା।

ନାମ 260–267: ସୁପ୍ତା — ଗାଢ଼ ନିଦ୍ରାବସ୍ଥା ଧାରଣ କରନ୍ତି; ପ୍ରାଜ୍ଞାତ୍ମିକା — ପ୍ରାଜ୍ଞ (ଗାଢ଼ ନିଦ୍ରା)ଠାରୁ ପୃଥକ ନୁହଁନ୍ତି; ତୁର୍ୟା — ତୁରୀୟ ଅବସ୍ଥା (ଯେଉଁଠାରେ ଆତ୍ମାର ପରମ ଉପଲବ୍ଧି ହୁଏ); ସର୍ବାବସ୍ଥାବିବର୍ଜିତା — ସମସ୍ତ ଅବସ୍ଥାର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ; ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ରୀ — ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ରୀ; ବ୍ରହ୍ମରୂପା — ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ରୂପରେ; ଗୋପ୍ତ୍ରୀ — ରକ୍ଷାକାରିଣୀ; ଗୋବିନ୍ଦରୂପିଣୀ — ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପାଳନ ପାଇଁ ଗୋବିନ୍ଦ (ବିଷ୍ଣୁ)ଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।

ନାମ 268–274: ସଂହାରିଣୀ — ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସଂହାରକାରିଣୀ; ରୁଦ୍ରରୂପା — ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ବିଲୟ ପାଇଁ ରୁଦ୍ର (ଶିବ)ଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ତିରୋଧାନକରୀ — ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ଅନ୍ତର୍ଧାନ ଘଟାନ୍ତି; ଈଶ୍ୱରୀ — ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଓ ଶାସନ କରନ୍ତି; ସଦାଶିବା — ସଦା ମଙ୍ଗଳ ପ୍ରଦାନକାରିଣୀ ସଦାଶିବା; ଅନୁଗ୍ରହଦା — ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ପଞ୍ଚକୃତ୍ୟପରାୟଣା — ପଞ୍ଚକୃତ୍ୟ (ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି, ସଂହାର, ତିରୋଧାନ ଓ ଅନୁଗ୍ରହ)ରେ ନିଷ୍ଠାବତୀ।

ନାମ 275–280: ଭାନୁମଣ୍ଡଳମଧ୍ୟସ୍ଥା — ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବାସ କରନ୍ତି; ଭୈରବୀ — ଭୈରବ (ଶିବ)ଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ଭଗମାଳିନୀ — ଭଗ (ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ, ଯଶ, ଶ୍ରୀ, ବୀର୍ଯ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୈରାଗ୍ୟ)ର ମାଳା ଧାରଣ କରନ୍ତି; ପଦ୍ମାସନା — ପଦ୍ମ ଉପରେ ଆସୀନା; ଭଗବତୀ — ନିଜ ଉପାସକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ପଦ୍ମନାଭସହୋଦରୀ — ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭଗିନୀ।

ନାମ 281–284: ଉନ୍ମେଷନିମିଷୋତ୍ପନ୍ନବିପନ୍ନଭୁବନାବଳୀ — ନୟନର ଖୋଲା ଓ ବନ୍ଦ ହେବା ସହିତ ଭୁବନମାଳା ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ବିଲୀନ କରନ୍ତି; ସହସ୍ରଶୀର୍ଷବଦନା — ସହସ୍ର ମସ୍ତକ ଓ ମୁଖ ଥିବା; ସହସ୍ରାକ୍ଷୀ — ସହସ୍ର ନୟନ ଥିବା; ସହସ୍ରପାତ୍ — ସହସ୍ର ପାଦ ଥିବା।

ନାମ 285–288: ଆବ୍ରହ୍ମକୀଟଜନନୀ — ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ସାମାନ୍ୟ କୀଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତଙ୍କ ଜନନୀ; ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମବିଧାୟିନୀ — ଜୀବନର ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ବିଭାଗର ବିଧାତ୍ରୀ; ନିଜାଜ୍ଞାରୂପନିଗମା — ଯାହାଙ୍କ ଆଦେଶ ବେଦରୂପ; ପୁଣ୍ୟାପୁଣ୍ୟଫଳପ୍ରଦା — ପୁଣ୍ୟ ଓ ପାପ ଉଭୟ କର୍ମର ଫଳ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।

ନାମ 289–290: ଶ୍ରୁତିସୀମନ୍ତସିନ୍ଦୂରୀକୃତପାଦାବ୍ଜଧୂଳିକା — ଯାହାଙ୍କ ପାଦଧୂଳି ଶ୍ରୁତିଦେବୀମାନଙ୍କ (ବେଦର ଦେବୀରୂପ) କେଶସିଥିରେ ସିନ୍ଦୂର ଚିହ୍ନ କରେ; ସକଳାଗମସନ୍ଦୋହଶୁକ୍ତିସମ୍ପୁଟମୌକ୍ତିକା — ସମସ୍ତ ଆଗମ ଶାସ୍ତ୍ରର ସମୂହରୂପୀ ଶଙ୍ଖପୁଟରେ ଥିବା ମୁକ୍ତା।

ନାମ 291–297: ପୁରୁଷାର୍ଥପ୍ରଦା — (ଚତୁର୍ବିଧ) ମାନବ ଜୀବନର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ପୂର୍ଣ୍ଣା — ସର୍ବଦା ପୂର୍ଣ୍ଣା, ବୃଦ୍ଧି ବା କ୍ଷୟରହିତା; ଭୋଗିନୀ — ଭୋକ୍ତ୍ରୀ; ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ — ବିଶ୍ୱର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ଅମ୍ବିକା — ବିଶ୍ୱର ମାତା; ଅନାଦିନିଧନା — ଆଦି ଓ ଅନ୍ତରହିତା; ହରିବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରସେବିତା — ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତା।

ନାମ 298–304: ନାରାୟଣୀ — ନାରାୟଣଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀରୂପ; ନାଦରୂପା — ନାଦ (ଧ୍ୱନି)ର ରୂପ; ନାମରୂପବିବର୍ଜିତା — ନାମ ଓ ରୂପରହିତା; ହ୍ରୀଙ୍କାରୀ — 'ହ୍ରୀଂ' ବୀଜାକ୍ଷରର ସ୍ୱରୂପା; ହ୍ରୀମତୀ — ଲଜ୍ଜାଶୀଳା; ହୃଦ୍ୟା — ହୃଦୟରେ ବାସ କରନ୍ତି; ହେୟୋପାଦେୟବର୍ଜିତା — ତ୍ୟାଗ ବା ଗ୍ରହଣ କରିବାର କିଛି ନାହିଁ।

ନାମ 305–312: ରାଜରାଜାର୍ଚିତା — ରାଜାଧିରାଜ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ରାଜ୍ଞୀ — ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଅଧିପତି ଶିବଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ରମ୍ୟା — ଆନନ୍ଦ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି, ଅତି ସୁନ୍ଦରୀ; ରାଜୀବଲୋଚନା — ରାଜୀବ (କମଳ) ପରି ନୟନ ଥିବା; ରଞ୍ଜନୀ — ମନକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତି; ରମଣୀ — ଆନନ୍ଦ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ରସ୍ୟା — ଉପଭୋଗ୍ୟା; ରଣତ୍କିଙ୍କିଣିମେଖଳା — ଝଙ୍କାରିତ ଘଣ୍ଟିକାର କଟିସୂତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା।

ନାମ 313–320: ରମା — ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ରାକେନ୍ଦୁବଦନା — ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମନୋହର ମୁଖ ଥିବା; ରତିରୂପା — କାମଦେବଙ୍କ ପତ୍ନୀ ରତି ରୂପେ; ରତିପ୍ରିୟା — ରତିଙ୍କ ପ୍ରିୟା; ରକ୍ଷାକରୀ — ରକ୍ଷାକାରିଣୀ; ରାକ୍ଷସଘ୍ନୀ — ସମଗ୍ର ରାକ୍ଷସ ଜାତିର ବିନାଶକାରିଣୀ; ରାମା — ଆନନ୍ଦ ପ୍ରଦାନକାରିଣୀ; ରମଣଲମ୍ପଟା — ହୃଦୟେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କଠାରେ ଅନୁରକ୍ତା।

ନାମ 321–326: କାମ୍ୟା — ସକଳର କାମନାର ବିଷୟ; କାମକଳାରୂପା — କାମକଳା ସ୍ୱରୂପା; କଦମ୍ବକୁସୁମପ୍ରିୟା — କଦମ୍ବ ଫୁଲ ପ୍ରିୟା; କଲ୍ୟାଣୀ — ମଙ୍ଗଳ ପ୍ରଦାନକାରିଣୀ; ଜଗତୀକନ୍ଦା — ସମଗ୍ର ଜଗତର ମୂଳ; କରୁଣାରସସାଗରା — କରୁଣାରସର ସାଗର।

ନାମ 327–333: କଳାବତୀ — ସମସ୍ତ କଳାର ସ୍ୱରୂପା; କଳାଲାପା — ସଙ୍ଗୀତମୟ ଓ ମଧୁର କଥା କହନ୍ତି; କାନ୍ତା — ସୁନ୍ଦରୀ; କାଦମ୍ବରୀପ୍ରିୟା — ମଧୁ ପ୍ରିୟା; ବରଦା — ଉଦାରତାର ସହିତ ବର ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ବାମନୟନା — ସୁନ୍ଦର ନୟନ ଥିବା; ବାରୁଣୀମଦବିହ୍ୱଳା — ବାରୁଣୀ (ଅମୃତ-ସୁରା) ରସରେ ମତ୍ତା।

ନାମ 334–340: ବିଶ୍ୱାଧିକା — ବିଶ୍ୱର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ; ବେଦବେଦ୍ୟା — ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାତା; ବିନ୍ଧ୍ୟାଚଳନିବାସିନୀ — ବିନ୍ଧ୍ୟାଚଳ ପର୍ବତରେ ବାସ କରନ୍ତି; ବିଧାତ୍ରୀ — ଏହି ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟି ଓ ପାଳନ କରନ୍ତି; ବେଦଜନନୀ — ବେଦର ଜନନୀ; ବିଷ୍ଣୁମାୟା — ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟାଶକ୍ତି; ବିଲାସିନୀ — କୌତୁକମୟୀ।

ନାମ 341–345: କ୍ଷେତ୍ରସ୍ୱରୂପା — ଯାହାଙ୍କ ଶରୀର ଜଡ଼ ପ୍ରକୃତିର ସ୍ୱରୂପ; କ୍ଷେତ୍ରେଶୀ — କ୍ଷେତ୍ରେଶ (ଶିବ)ଙ୍କ ପତ୍ନୀ; କ୍ଷେତ୍ରକ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞପାଳିନୀ — କ୍ଷେତ୍ର ଓ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ଉଭୟଙ୍କ ପାଳିକା; କ୍ଷୟବୃଦ୍ଧିବିନିର୍ମୁକ୍ତା — କ୍ଷୟ ଓ ବୃଦ୍ଧିରୁ ମୁକ୍ତା; କ୍ଷେତ୍ରପାଳସମର୍ଚିତା — କ୍ଷେତ୍ରପାଳ (ବାଳରୂପୀ ଶିବ)ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା।

ନାମ 346–352: ବିଜୟା — ସର୍ବଦା ବିଜୟିନୀ; ବିମଳା — ଲେଶମାତ୍ର ମଳହୀନା; ବନ୍ଦ୍ୟା — ବନ୍ଦନୀୟା, ପୂଜନୀୟା; ବନ୍ଦାରୁଜନବତ୍ସଳା — ଉପାସକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମାତୃସ୍ନେହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣା; ବାଗ୍ବାଦିନୀ — ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି; ବାମକେଶୀ — ସୁନ୍ଦର କେଶ ଥିବା; ବହ୍ନିମଣ୍ଡଳବାସିନୀ — ଅଗ୍ନିମଣ୍ଡଳରେ ବାସ କରନ୍ତି।

ନାମ 353–356: ଭକ୍ତିମତ୍କଳ୍ପଲତିକା — ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଳ୍ପଲତା (ମନୋରଥ ପୂରଣକାରିଣୀ); ପଶୁପାଶବିମୋଚିନୀ — ଅଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି; ସଂହୃତାଶେଷପାଷଣ୍ଡା — ସମସ୍ତ ଅସତ୍ୟ ମତ (ପାଷଣ୍ଡ)ର ବିନାଶକାରିଣୀ; ସଦାଚାରପ୍ରବର୍ତ୍ତିକା — ସଦାଚାରରେ ନିମଜ୍ଜିତା ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସେଥିରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ କରନ୍ତି।

ନାମ 357–361: ତାପତ୍ରୟାଗ୍ନିସନ୍ତପ୍ତସମାହ୍ଲାଦନଚନ୍ଦ୍ରିକା — ତ୍ରିବିଧ ତାପର ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ଲୋକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା; ତରୁଣୀ — ସଦା ଯୌବନମୟୀ; ତାପସାରାଧ୍ୟା — ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ତନୁମଧ୍ୟା — କ୍ଷୀଣ କଟିବିଶିଷ୍ଟା; ତମୋଽପହା — ତମୋଗୁଣଜନିତ ଅଜ୍ଞାନ ଦୂର କରନ୍ତି।

ନାମ 362–365: ଚିତ୍ (ଚିତିଃ) — ଶୁଦ୍ଧ ଚୈତନ୍ୟ ରୂପେ; ତତ୍ପଦଲକ୍ଷ୍ୟାର୍ଥା — 'ତତ୍' ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ସୂଚିତ ସତ୍ୟର ସ୍ୱରୂପା; ଚିଦେକରସରୂପିଣୀ — ଶୁଦ୍ଧ ଚୈତନ୍ୟର ସ୍ୱଭାବଯୁକ୍ତା, ଜ୍ଞାନର କାରଣ; ସ୍ୱାତ୍ମାନନ୍ଦଲବୀଭୂତବ୍ରହ୍ମାଦ୍ୟାନନ୍ଦସନ୍ତତିଃ — ନିଜ ଆନନ୍ଦ ତୁଳନାରେ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଭୃତିଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଏକ କଣିକା ପରି ଅଳ୍ପ।

ନାମ 366–372: ପରା — ପରମା, ସର୍ବାତୀତା; ପ୍ରତ୍ୟକ୍‌ଚିତୀରୂପା — ଅବ୍ୟକ୍ତ ଚୈତନ୍ୟ ବା ଅବ୍ୟକ୍ତ ବ୍ରହ୍ମର ସ୍ୱରୂପା; ପଶ୍ୟନ୍ତୀ — ଶବ୍ଦର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ତର (ପରା ପରେ, ସ୍ୱାଧିଷ୍ଠାନ ଚକ୍ରରେ); ପରଦେବତା — ପରମ ଦେବତା, ପରାଶକ୍ତି; ମଧ୍ୟମା — ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥିତା; ବୈଖରୀରୂପା — ପ୍ରକଟ ଓ ଶ୍ରବଣଯୋଗ୍ୟ ବୈଖରୀ ରୂପ; ଭକ୍ତମାନସହଂସିକା — ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମନରୂପୀ ହଂସୀ।

ନାମ 373–378: କାମେଶ୍ୱରପ୍ରାଣନାଡ଼ୀ — ପତି କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରାଣନାଡ଼ୀ; କୃତଜ୍ଞା — ଆମ ସମସ୍ତ କର୍ମ ଘଟିବା ସମୟରେ ଜାଣନ୍ତି; କାମପୂଜିତା — କାମଦେବ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ଶୃଙ୍ଗାରରସସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣା — ପ୍ରେମର ସାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣା; ଜୟା — ସର୍ବଦା ଓ ସର୍ବତ୍ର ବିଜୟିନୀ; ଜାଲନ୍ଧରସ୍ଥିତା — ଜାଲନ୍ଧର ପୀଠରେ (କଣ୍ଠପ୍ରଦେଶରେ) ଅବସ୍ଥିତା।

ନାମ 379–382: ଓଡ୍ୟାଣପୀଠନିଲୟା — ଆଜ୍ଞା ଚକ୍ରରେ ଓଡ୍ୟାଣ ନାମକ କେନ୍ଦ୍ରରେ ବାସ କରନ୍ତି; ବିନ୍ଦୁମଣ୍ଡଳବାସିନୀ — ଶ୍ରୀଚକ୍ରର ବିନ୍ଦୁମଣ୍ଡଳରେ ବାସ କରନ୍ତି; ରହୋଯାଗକ୍ରମାରାଧ୍ୟା — ଗୁପ୍ତ ଯଜ୍ଞକ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ଗୁପ୍ତରେ ପୂଜିତା; ରହସ୍ତର୍ପଣତର୍ପିତା — ଗୁପ୍ତ ଉପାସନା ତର୍ପଣରେ ପ୍ରସନ୍ନା।

ନାମ 383–387: ସଦ୍ୟଃପ୍ରସାଦିନୀ — ତତ୍‌କ୍ଷଣାତ୍ କୃପା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ବିଶ୍ୱସାକ୍ଷିଣୀ — ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ସାକ୍ଷିଣୀ; ସାକ୍ଷିବର୍ଜିତା — ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସାକ୍ଷୀ ନାହିଁ; ଷଡଙ୍ଗଦେବତାଯୁକ୍ତା — ଷଡଙ୍ଗ (ହୃଦୟ, ଶିର, କେଶ, ନେତ୍ର, କବଚ ଓ ଅସ୍ତ୍ର)ର ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତା; ଷାଡ଼୍ଗୁଣ୍ୟପରିପୂରିତା — ଷଡ଼୍ଗୁଣ (ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ, ବୀର୍ଯ୍ୟ, ବୈରାଗ୍ୟ, ଯଶ, ଧନ ଓ ଜ୍ଞାନ)ରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣା।

ନାମ 388–392: ନିତ୍ୟକ୍ଳିନ୍ନା — ସଦା କରୁଣାମୟୀ; ନିରୁପମା — ଅତୁଳନୀୟା; ନିର୍ବାଣସୁଖଦାୟିନୀ — ମୋକ୍ଷର ଆନନ୍ଦ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ନିତ୍ୟାଷୋଡ଼ଶିକାରୂପା — ଷୋଡ଼ଶ ନିତ୍ୟାଦେବୀଙ୍କ ରୂପରେ (କାମେଶ୍ୱରୀ, ଭଗମାଳିନୀ, ନିତ୍ୟକ୍ଳିନ୍ନା, ଭେରୁଣ୍ଡା, ବହ୍ନିବାସିନୀ, ମହାବଜ୍ରେଶ୍ୱରୀ, ଶିବଦୂତୀ, ତ୍ୱରିତା, କୁଳସୁନ୍ଦରୀ, ନିତ୍ୟା, ନୀଳପତାକିନୀ, ବିଜୟା, ସର୍ବମଙ୍ଗଳା, ଜ୍ୱାଳାମାଳିନୀ, ଚିତ୍ରା ଓ ତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ); ଶ୍ରୀକଣ୍ଠାର୍ଧଶରୀରିଣୀ — ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ (ଶିବ)ଙ୍କ ଅର୍ଦ୍ଧ ଶରୀରଧାରିଣୀ (ଅର୍ଦ୍ଧନାରୀଶ୍ୱରରୂପା)।

ନାମ 393–399: ପ୍ରଭାବତୀ — ଦୀପ୍ତିମତୀ; ପ୍ରଭାରୂପା — ଦୀପ୍ତିର ସ୍ୱରୂପା; ପ୍ରସିଦ୍ଧା — ଖ୍ୟାତିମତୀ; ପରମେଶ୍ୱରୀ — ପରମ ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ମୂଳପ୍ରକୃତିଃ — ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଆଦିକାରଣ; ଅବ୍ୟକ୍ତା — ଅପ୍ରକଟ; ବ୍ୟକ୍ତାବ୍ୟକ୍ତସ୍ୱରୂପିଣୀ — ପ୍ରକଟ ଓ ଅପ୍ରକଟ ଉଭୟ ରୂପରେ।

ନାମ 400–403: ବ୍ୟାପିନୀ — ସର୍ବବ୍ୟାପିନୀ; ବିବିଧାକାରା — ବହୁବିଧ ରୂପ ଥିବା; ବିଦ୍ୟାଽବିଦ୍ୟାସ୍ୱରୂପିଣୀ — ବିଦ୍ୟା ଓ ଅବିଦ୍ୟା ଉଭୟର ସ୍ୱରୂପା; ମହାକାମେଶନୟନକୁମୁଦାହ୍ଲାଦକୌମୁଦୀ — ମହାକାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନୟନରୂପୀ ଶ୍ୱେତପଦ୍ମକୁ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲିତ କରୁଥିବା ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା।

ନାମ 404–408: ଭକ୍ତହାର୍ଦତମୋଭେଦଭାନୁମଦ୍ଭାନୁସନ୍ତତିଃ — ଭକ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣମାଳା; ଶିବଦୂତୀ — ଶିବ ଯାହାଙ୍କ ଦୂତ; ଶିବାରାଧ୍ୟା — ଶିବ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ଶିବମୂର୍ତ୍ତିଃ — ଯାହାଙ୍କ ରୂପ ସ୍ୱୟଂ ଶିବ; ଶିବଙ୍କରୀ — ଉପାସକମାନଙ୍କୁ ଶିବରୂପ କରନ୍ତି, ମଙ୍ଗଳ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।

ନାମ 409–415: ଶିବପ୍ରିୟା — ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟା; ଶିବପରା — କେବଳ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରତି ନିବେଦିତା; ଶିଷ୍ଟେଷ୍ଟା — ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟା; ଶିଷ୍ଟପୂଜିତା — ସର୍ବଦା ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ଅପ୍ରମେୟା — ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ପରିମାପ ଅସମ୍ଭବା; ସ୍ୱପ୍ରକାଶା — ସ୍ୱୟଂପ୍ରକାଶିତା; ମନୋବାଚାମଗୋଚରା — ମନ ଓ ବାଣୀର ସୀମାର ଅତୀତା।

ନାମ 416–423: ଚିଚ୍ଛକ୍ତିଃ — ଚୈତନ୍ୟଶକ୍ତି; ଚେତନାରୂପା — ଶୁଦ୍ଧ ଚୈତନ୍ୟର ସ୍ୱରୂପା; ଜଡ଼ଶକ୍ତିଃ — ସୃଷ୍ଟିଶକ୍ତିରୂପେ ପରିଣତ ମାୟା; ଜଡ଼ାତ୍ମିକା — ଜଡ଼ ଜଗତ ରୂପା; ଗାୟତ୍ରୀ — ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର; ବ୍ୟାହୃତିଃ — ଉଚ୍ଚାରଣ ସ୍ୱରୂପା, ବାଣୀ ଶକ୍ତିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ; ସନ୍ଧ୍ୟା — ସନ୍ଧ୍ୟା ରୂପା; ଦ୍ୱିଜବୃନ୍ଦନିଷେବିତା — ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତା।

ନାମ 424–431: ତତ୍ତ୍ୱାସନା — ତତ୍ତ୍ୱସମୂହକୁ ଆସନ ରୂପେ ଧାରଣ କରିଥିବା; ତତ୍ — 'ତତ୍' ଦ୍ୱାରା ସୂଚିତ ପରମ ସତ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ; ତ୍ୱଂ — 'ତ୍ୱଂ' ଦ୍ୱାରା ସମ୍ବୋଧିତା; ଅୟି — ହେ ଜନନୀ; ପଞ୍ଚକୋଶାନ୍ତରସ୍ଥିତା — ପାଞ୍ଚ କୋଶ ଭିତରେ ବାସ କରନ୍ତି; ନିଃସୀମମହିମା — ଯାହାଙ୍କ ମହିମା ସୀମାହୀନ; ନିତ୍ୟଯୌବନା — ସଦା ଯୌବନମୟୀ; ମଦଶାଲିନୀ — ଆନନ୍ଦମୟ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲତାରେ ଉଦ୍ଭାସିତା।

ନାମ 432–435: ମଦଘୂର୍ଣିତରକ୍ତାକ୍ଷୀ — ଆନନ୍ଦରେ ଘୂର୍ଣିତ, ରକ୍ତିମ ନୟନ ଥିବା; ମଦପାଟଲଗଣ୍ଡଭୂଃ — ଆନନ୍ଦରେ ଗୋଲାପୀ ଗାଲ ଥିବା; ଚନ୍ଦନଦ୍ରବଦିଗ୍ଧାଙ୍ଗୀ — ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ ଶରୀର ଥିବା; ଚାମ୍ପେୟକୁସୁମପ୍ରିୟା — ଚମ୍ପା ଫୁଲ ପ୍ରିୟା।

ନାମ 436–441: କୁଶଳା — ନିପୁଣା; କୋମଳାକାରା — ସୁକୋମଳ ରୂପ ଥିବା; କୁରୁକୁଲ୍ଲା — କୁରୁକୁଲ୍ଲା ଶକ୍ତି (କୁରୁବିନ୍ଦ ରତ୍ନରେ ବାସ କରନ୍ତି); କୁଲେଶ୍ୱରୀ — କୁଳର ଅଧିଶ୍ୱରୀ (ଜ୍ଞାତା, ଜ୍ଞେୟ ଓ ଜ୍ଞାନର ତ୍ରିପୁଟୀର ଅଧିପତି); କୁଳକୁଣ୍ଡାଳୟା — ମୂଳାଧାର ଚକ୍ରର କୁଳକୁଣ୍ଡ (କେନ୍ଦ୍ର ବିନ୍ଦୁ)ରେ ବାସ କରନ୍ତି; କୌଳମାର୍ଗତତ୍ପରସେବିତା — କୌଳ ମାର୍ଗରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ସାଧକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତା।

ନାମ 442–451: କୁମାରଗଣନାଥାମ୍ବା — କୁମାର (ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ) ଓ ଗଣନାଥ (ଗଣପତି)ଙ୍କ ମାତା; ତୁଷ୍ଟିଃ — ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟା; ପୁଷ୍ଟିଃ — ପୋଷଣର ଶକ୍ତି; ମତିଃ — ବୁଦ୍ଧିରୂପେ ପ୍ରକାଶିତା; ଧୃତିଃ — ଧୈର୍ଯ୍ୟ; ଶାନ୍ତିଃ — ଶାନ୍ତିସ୍ୱରୂପା; ସ୍ୱସ୍ତିମତୀ — ପରମ ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପା; କାନ୍ତିଃ — ଦୀପ୍ତି; ନନ୍ଦିନୀ — ଆନନ୍ଦ ପ୍ରଦାନକାରିଣୀ; ବିଘ୍ନନାଶିନୀ — ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ବିନାଶ କରନ୍ତି।

ନାମ 452–458: ତେଜୋବତୀ — ତେଜସ୍ୱିନୀ; ତ୍ରିନୟନା — ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ତିନି ନୟନ ରୂପେ ଧାରଣ କରିଥିବା; ଲୋଲାକ୍ଷୀ — ଚଞ୍ଚଳ ନୟନ ଥିବା; କାମରୂପିଣୀ — ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେମର ରୂପ; ମାଳିନୀ — ମାଳା ଧାରଣ କରିଥିବା; ହଂସିନୀ — ଉଚ୍ଚ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସ୍ତରରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ଯୋଗୀମାନଙ୍କ (ହଂସ) ସହିତ ଅଭିନ୍ନା; ମାତା — ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମାତା; ମଳୟାଚଳବାସିନୀ — ମଳୟ ପର୍ବତରେ ବାସ କରନ୍ତି।

ନାମ 459–467: ସୁମୁଖୀ — ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ଥିବା; ନଲିନୀ — କମଳ ପାପୁଡ଼ି ପରି କୋମଳ ଓ ସୁନ୍ଦର ଶରୀର ଥିବା; ସୁଭ୍ରୂଃ — ସୁନ୍ଦର ଭୁରୁ ଥିବା; ଶୋଭନା — ସଦା ଦୀପ୍ତିମତୀ; ସୁରନାୟିକା — ଦେବତାମାନଙ୍କର ନେତ୍ରୀ; କାଳକଣ୍ଠୀ — ଶିବଙ୍କ ପତ୍ନୀ; କାନ୍ତିମତୀ — ଦୀପ୍ତିମତୀ; କ୍ଷୋଭିଣୀ — ମନରେ ଆଲୋଡ଼ନ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି; ସୂକ୍ଷ୍ମରୂପିଣୀ — ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ ଅସମ୍ଭବ ଏପରି ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପ ଥିବା।

ନାମ 468–474: ବଜ୍ରେଶ୍ୱରୀ — ଷଷ୍ଠ ନିତ୍ୟାଦେବୀ ବଜ୍ରେଶ୍ୱରୀ; ବାମଦେବୀ — ବାମଦେବ (ଶିବ)ଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ବୟୋଽବସ୍ଥାବିବର୍ଜିତା — ବୟସର ପରିବର୍ତ୍ତନରୁ ମୁକ୍ତା; ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱରୀ — ସିଦ୍ଧ ସାଧକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା ଦେବୀ; ସିଦ୍ଧବିଦ୍ୟା — ପଞ୍ଚଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରର ସିଦ୍ଧବିଦ୍ୟା ସ୍ୱରୂପା; ସିଦ୍ଧମାତା — ସିଦ୍ଧଗଣଙ୍କ ମାତା; ଯଶସ୍ୱିନୀ — ଅତୁଳନୀୟ ଖ୍ୟାତିମତୀ।

ନାମ 475–479: ବିଶୁଦ୍ଧିଚକ୍ରନିଳୟା — ବିଶୁଦ୍ଧି ଚକ୍ରରେ ବାସ କରନ୍ତି; ଆରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣା — ଈଷତ୍ ରକ୍ତାଭ ବର୍ଣ୍ଣା; ତ୍ରିଲୋଚନା — ତିନି ନୟନ ଥିବା; ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗାଦିପ୍ରହରଣା — ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା; ବଦନୈକସମନ୍ୱିତା — ଏକ ମୁଖ ଥିବା।

ନାମ 480–484: ପାୟସାନ୍ନପ୍ରିୟା — ମିଠା ପାୟସ ପ୍ରିୟା; ତ୍ୱକ୍‌ସ୍ଥା — ସ୍ପର୍ଶେନ୍ଦ୍ରିୟ (ଚର୍ମ)ର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ; ପଶୁଲୋକଭୟଙ୍କରୀ — ସଂସାର-ବନ୍ଧନରେ ଆବଦ୍ଧ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରନ୍ତି; ଅମୃତାଦିମହାଶକ୍ତିସଂବୃତା — ଅମୃତ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାଶକ୍ତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତା; ଡାକିନୀଶ୍ୱରୀ — ଡାକିନୀ ଦେବୀ।

ନାମ 485–490: ଅନାହତାବ୍ଜନିଳୟା — ହୃଦୟର ଅନାହତ ପଦ୍ମରେ ବାସ କରନ୍ତି; ଶ୍ୟାମାଭା — ଶ୍ୟାମ ବର୍ଣ୍ଣା; ବଦନଦ୍ୱୟା — ଦୁଇ ମୁଖ ଥିବା; ଦଂଷ୍ଟ୍ରୋଜ୍ଜ୍ୱଳା — ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦନ୍ତ ଥିବା; ଅକ୍ଷମାଳାଦିଧରା — ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟ ମାଳା ଧାରଣ କରିଥିବା; ରୁଧିରସଂସ୍ଥିତା — ଜୀବଶରୀରର ରକ୍ତରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା।

ନାମ 491–494: କାଳରାତ୍ର୍ୟାଦିଶକ୍ତ୍ୟୌଘବୃତା — କାଳରାତ୍ରି ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଗଣ ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତା; ସ୍ନିଗ୍ଧୌଦନପ୍ରିୟା — ଘିଅ, ତେଲ ଓ ଅନ୍ୟ ସ୍ନିଗ୍ଧ ପଦାର୍ଥଯୁକ୍ତ ନୈବେଦ୍ୟ ପ୍ରିୟା; ମହାବୀରେନ୍ଦ୍ରବରଦା — ମହାବୀରମାନଙ୍କୁ ବର ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ରାକିଣ୍ୟମ୍ବାସ୍ୱରୂପିଣୀ — ରାକିଣୀ ଦେବୀଙ୍କ ସ୍ୱରୂପା।

ନାମ 495–498: ମଣିପୂରାବ୍ଜନିଳୟା — ମଣିପୂରକ ଚକ୍ରର ଦଶଦଳ ପଦ୍ମରେ ବାସ କରନ୍ତି; ବଦନତ୍ରୟସଂଯୁତା — ତିନି ମୁଖ ଥିବା; ବଜ୍ରାଦିକାୟୁଧୋପେତା — ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଆୟୁଧ ଧାରଣ କରିଥିବା; ଡାମର୍ୟାଦିଭିରାବୃତା — ଡାମରୀ ଓ ଅନ୍ୟ ସହଚରୀ ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତା।

ନାମ 499–503: ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣା — ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣା; ମାଂସନିଷ୍ଠା — ଜୀବଶରୀରର ମାଂସରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା; ଗୁଡାନ୍ନପ୍ରୀତମାନସା — ଗୁଡ଼ରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ମିଠା ଅନ୍ନରେ ପ୍ରୀତ ମନ ଥିବା; ସମସ୍ତଭକ୍ତସୁଖଦା — ସମସ୍ତ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସୁଖ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ଲାକିନ୍ୟମ୍ବାସ୍ୱରୂପିଣୀ — ଲାକିନୀ ଯୋଗିନୀଙ୍କ ସ୍ୱରୂପା।

ନାମ 504–508: ସ୍ୱାଧିଷ୍ଠାନାମ୍ବୁଜଗତା — ସ୍ୱାଧିଷ୍ଠାନ ଚକ୍ରର ଷଡ଼ଦଳ ପଦ୍ମରେ ବାସ କରନ୍ତି (କାକିନୀ ଯୋଗିନୀ); ଚତୁର୍ବକ୍ତ୍ରମନୋହରା — ଚାରି ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ଥିବା; ଶୂଲାଦ୍ୟାୟୁଧସମ୍ପନ୍ନା — ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଆୟୁଧ (ପାଶ, କପାଳ ଓ ଅଭୟ)ରେ ସଜ୍ଜିତା; ପୀତବର୍ଣ୍ଣା — ପୀତ ବର୍ଣ୍ଣା; ଅତିଗର୍ବିତା — ଦିବ୍ୟ ମହିମାରେ ଅତି ଗୌରବମୟୀ।

ନାମ 509–513: ମେଦୋନିଷ୍ଠା — ଜୀବଶରୀରର ମେଦରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା; ମଧୁପ୍ରୀତା — ମଧୁ ଓ ମଧୁଯୁକ୍ତ ନୈବେଦ୍ୟ ପ୍ରିୟା; ବନ୍ଧିନ୍ୟାଦିସମନ୍ୱିତା — ବନ୍ଧିନୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତି ସହିତ ଯୁକ୍ତା; ଦଧ୍ୟନ୍ନାସକ୍ତହୃଦୟା — ଦହି-ଅନ୍ନ ନୈବେଦ୍ୟରେ ବିଶେଷ ଆସକ୍ତ ହୃଦୟ ଥିବା; କାକିନୀରୂପଧାରିଣୀ — କାକିନୀ ଯୋଗିନୀର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା।

ନାମ 514–518: ମୂଲାଧାରାବ୍ଜାରୂଢା — ମୂଳାଧାର ପଦ୍ମରେ ଆରୂଢା; ପଞ୍ଚବକ୍ତ୍ରା — ପାଞ୍ଚ ମୁଖ ଥିବା; ଅସ୍ଥିସଂସ୍ଥିତା — ଅସ୍ଥିରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା; ଅଙ୍କୁଶାଦିପ୍ରହରଣା — ଅଙ୍କୁଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା; ବରଦାଦିନିଷେବିତା — ବରଦା ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେବିତା।

ନାମ 519–523: ମୁଦ୍ଗୌଦନାସକ୍ତଚିତ୍ତା — ମୁଗ ଡାଲି (ମୁଦ୍ଗ) ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ନୈବେଦ୍ୟରେ ବିଶେଷ ଆସକ୍ତା; ସାକିନ୍ୟମ୍ବାସ୍ୱରୂପିଣୀ — ସାକିନୀ ଯୋଗିନୀର ସ୍ୱରୂପା; ଆଜ୍ଞାଚକ୍ରାବ୍ଜନିଳୟା — ଆଜ୍ଞା ଚକ୍ରର ଦ୍ୱିଦଳ ପଦ୍ମରେ ବାସ କରନ୍ତି; ଶୁକ୍ଳବର୍ଣ୍ଣା — ଶୁଭ୍ର ବର୍ଣ୍ଣା; ଷଡାନନା — ଛଅ ମୁଖ ଥିବା।

ନାମ 524–527: ମଜ୍ଜାସଂସ୍ଥା — ମଜ୍ଜାର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ; ହଂସବତୀମୁଖ୍ୟଶକ୍ତିସମନ୍ୱିତା — ପଦ୍ମର ଦୁଇ ଦଳରେ ଥିବା ହଂସବତୀ ଓ କ୍ଷମାବତୀ ଶକ୍ତି ସହିତ ଯୁକ୍ତା; ହରିଦ୍ରାନ୍ନୈକରସିକା — ହଳଦୀ ମିଶ୍ରିତ ଅନ୍ନରେ ପ୍ରୀତା; ହାକିନୀରୂପଧାରିଣୀ — ହାକିନୀ ଦେବୀଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା।

ନାମ 528–532: ସହସ୍ରଦଳପଦ୍ମସ୍ଥା — ସହସ୍ରଦଳ ପଦ୍ମରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା; ସର୍ବବର୍ଣ୍ଣୋପଶୋଭିତା — ବହୁ ବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୋଭିତା; ସର୍ବାୟୁଧଧରା — ସମସ୍ତ ଜଣାଶୁଣା ଆୟୁଧ ଧାରଣ କରିଥିବା; ଶୁକ୍ଳସଂସ୍ଥିତା — ଶୁକ୍ରରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା; ସର୍ବତୋମୁଖୀ — ସର୍ବଦିଗ୍‌ମୁଖୀ ମୁଖ ଥିବା।

ନାମ 533–541: ସର୍ବୌଦନପ୍ରୀତଚିତ୍ତା — ସମସ୍ତ ଅନ୍ନ ନୈବେଦ୍ୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ଚିତ୍ତ ଥିବା; ଯାକିନ୍ୟମ୍ବାସ୍ୱରୂପିଣୀ — ଯାକିନୀ ଯୋଗିନୀର ସ୍ୱରୂପା; ସ୍ୱାହା — ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେବାବେଳେ ଉଚ୍ଚାରିତ 'ସ୍ୱାହା' ମନ୍ତ୍ରର ଲକ୍ଷ୍ୟ; ସ୍ୱଧା — 'ସ୍ୱଧା' ମନ୍ତ୍ରର ଲକ୍ଷ୍ୟ; ଅମତିଃ — ଅବିଦ୍ୟା (ଅଜ୍ଞାନ)ର ରୂପ; ମେଧା — ପ୍ରଜ୍ଞା (ଜ୍ଞାନ)ର ରୂପ; ଶ୍ରୁତିଃ — ବେଦରୂପା; ସ୍ମୃତିଃ — ବେଦାର୍ଥ ଉପରେ ଆଧାରିତ ସ୍ମୃତିରୂପା; ଅନୁତ୍ତମା — ସର୍ବୋତ୍ତମା, ଯାହାଙ୍କଠାରୁ କେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୁହଁନ୍ତି।

ନାମ 542–547: ପୁଣ୍ୟକୀର୍ତ୍ତିଃ — ଯାହାଙ୍କ ଯଶ ପବିତ୍ର; ପୁଣ୍ୟଲଭ୍ୟା — କେବଳ ପୁଣ୍ୟାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ; ପୁଣ୍ୟଶ୍ରବଣକୀର୍ତ୍ତନା — ଯେ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣେ ଓ ସ୍ତୁତି କରେ ତାକୁ ପୁଣ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ପୁଲୋମଜାର୍ଚିତା — ପୁଲୋମଜା (ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ)ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ବନ୍ଧମୋଚନୀ — ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ବର୍ବରାଳକା — କୁଞ୍ଚିତ କେଶ ଥିବା।

ନାମ 548–552: ବିମର୍ଶରୂପିଣୀ — ବିମର୍ଶ (ଆତ୍ମପ୍ରତିବିମ୍ବ ବା ଅର୍ଥ)ର ସ୍ୱରୂପା; ବିଦ୍ୟା — ଜ୍ଞାନସ୍ୱରୂପା; ବିୟଦାଦିଜଗତ୍‌ପ୍ରସୂଃ — ଆକାଶାଦି ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱର ସମଷ୍ଟିରୂପ ବିଶ୍ୱର ଜନନୀ; ସର୍ବବ୍ୟାଧିପ୍ରଶମନୀ — ସମସ୍ତ ରୋଗ ଓ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି; ସର୍ବମୃତ୍ୟୁନିବାରିଣୀ — ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।

ନାମ 553–558: ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟା — ସର୍ବାଗ୍ରଗଣ୍ୟା; ଅଚିନ୍ତ୍ୟରୂପା — ଚିନ୍ତାର ଅତୀତ ରୂପ ଥିବା; କଳିକଳ୍ମଷନାଶିନୀ — କଳିଯୁଗର ପାପ ବିନାଶ କରନ୍ତି; କାତ୍ୟାୟନୀ — କାତ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ କନ୍ୟା; କାଳହନ୍ତ୍ରୀ — କାଳ (ମୃତ୍ୟୁ)ର ବିନାଶକାରିଣୀ; କମଳାକ୍ଷନିଷେବିତା — ଯାହାଙ୍କ ଶରଣ ବିଷ୍ଣୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।

ନାମ 559–565: ତାମ୍ବୂଳପୂରିତମୁଖୀ — ପାନ ଚୋବାଇ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁଖ ଥିବା; ଦାଡ଼ିମୀକୁସୁମପ୍ରଭା — ଡାଳିମ୍ବ ଫୁଲ ପରି ଦୀପ୍ତିମତୀ; ମୃଗାକ୍ଷୀ — ହରିଣୀ ପରି ଦୀର୍ଘ ଓ ସୁନ୍ଦର ନୟନ ଥିବା; ମୋହିନୀ — ମୋହିତକାରିଣୀ; ମୁଖ୍ୟା — ପ୍ରଥମା; ମୃଡାନୀ — ମୃଡ (ଶିବ)ଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ମିତ୍ରରୂପିଣୀ — ସମସ୍ତ ଜଗତର ମିତ୍ର ରୂପା।

ନାମ 566–571: ନିତ୍ୟତୃପ୍ତା — ସଦା ତୃପ୍ତା; ଭକ୍ତନିଧିଃ — ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି; ନିୟନ୍ତ୍ରୀ — ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ସଠିକ ପଥରେ ପରିଚାଳନା କରନ୍ତି; ନିଖିଳେଶ୍ୱରୀ — ସମସ୍ତଙ୍କର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ମୈତ୍ର୍ୟାଦିବାସନାଲଭ୍ୟା — ମୈତ୍ରୀ ଆଦି ସଦ୍‌ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ; ମହାପ୍ରଳୟସାକ୍ଷିଣୀ — ମହାପ୍ରଳୟର ସାକ୍ଷିଣୀ।

ନାମ 572–577: ପରାଶକ୍ତିଃ — ଆଦି ଓ ପରମ ଶକ୍ତି; ପରାନିଷ୍ଠା — ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଓ ପରମ ଅବସ୍ଥାନ; ପ୍ରଜ୍ଞାନଘନରୂପିଣୀ — ଶୁଦ୍ଧ ଘନୀଭୂତ ଜ୍ଞାନର ସ୍ୱରୂପା; ମାଧ୍ୱୀପାନାଳସା — ମଧୁ (ସୁରା) ପାନରେ ଆଳସ୍ୟ (ଆନନ୍ଦିତ ଶିଥିଳତା) ଥିବା; ମତ୍ତା — ଆନନ୍ଦରେ ମତ୍ତା; ମାତୃକାବର୍ଣ୍ଣରୂପିଣୀ — ବର୍ଣ୍ଣମାଳା (ମାତୃକା)ର ସ୍ୱରୂପା।

ନାମ 578–582: ମହାକୈଲାସନିଳୟା — ମହାକୈଲାସରେ ବାସ କରନ୍ତି; ମୃଣାଲମୃଦୁଦୋର୍ଲତା — ପଦ୍ମନାଳ ପରି କୋମଳ ଶୀତଳ ବାହୁ ଥିବା; ମହନୀୟା — ପୂଜନୀୟା; ଦୟାମୂର୍ତ୍ତିଃ — କରୁଣାର ମୂର୍ତ୍ତି; ମହାସାମ୍ରାଜ୍ୟଶାଳିନୀ — ତ୍ରିଲୋକର ମହାସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ।

ନାମ 583–589: ଆତ୍ମବିଦ୍ୟା — ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ; ମହାବିଦ୍ୟା — ଉଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନର ଆଧାର, ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ; ଶ୍ରୀବିଦ୍ୟା — ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ (ପଞ୍ଚଦଶୀ ମନ୍ତ୍ର); କାମସେବିତା — କାମଦେବ ଦ୍ୱାରା ସେବିତା; ଶ୍ରୀଷୋଡ଼ଶାକ୍ଷରୀବିଦ୍ୟା — ଷୋଡ଼ଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରର ସ୍ୱରୂପା; ତ୍ରିକୂଟା — ପଞ୍ଚଦଶୀ ମନ୍ତ୍ରର ତିନି କୂଟରେ ବିଦ୍ୟମାନା; କାମକୋଟିକା — ଯାହାଙ୍କର ଅଂଶ ବା ସମୀପ ରୂପ କାମ (ଶିବ)।

ନାମ 590–594: କଟାକ୍ଷକିଙ୍କରୀଭୂତକମଲାକୋଟିସେବିତା — ଯାହାଙ୍କ କଟାକ୍ଷରେ ବଶୀଭୂତ କୋଟି କୋଟି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦ୍ୱାରା ସେବିତା; ଶିରଃସ୍ଥିତା — ମସ୍ତକରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା; ଚନ୍ଦ୍ରନିଭା — ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦୀପ୍ତିମତୀ; ଭାଲସ୍ଥା — ଲଲାଟ (ଭ୍ରୂମଧ୍ୟ)ରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା; ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁଃପ୍ରଭା — ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ପରି ଦୀପ୍ତିମତୀ।

ନାମ 595–600: ହୃଦୟସ୍ଥା — ହୃଦୟରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା; ରବିପ୍ରଖ୍ୟା — ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ବିଶେଷ ଦୀପ୍ତିମତୀ; ତ୍ରିକୋଣାନ୍ତରଦୀପିକା — ତ୍ରିକୋଣ ମଧ୍ୟରେ ଦୀପଶିଖା ପରି ପ୍ରକାଶିତା; ଦାକ୍ଷାୟଣୀ — ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ କନ୍ୟା ସତୀଦେବୀ; ଦୈତ୍ୟହନ୍ତ୍ରୀ — ଦୈତ୍ୟଗଣର ବିନାଶକାରିଣୀ; ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞବିନାଶିନୀ — ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞର ବିନାଶକାରିଣୀ।

ନାମ 601–606: ଦରାନ୍ଦୋଳିତଦୀର୍ଘାକ୍ଷୀ — ଦୀର୍ଘ ଓ ଚଞ୍ଚଳ ନୟନ ଥିବା; ଦରହାସୋଜ୍ଜ୍ୱଳନ୍ମୁଖୀ — ମୃଦୁ ହସରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁଖ ଥିବା; ଗୁରୁମୂର୍ତ୍ତିଃ — ଗୁରୁ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା; ଗୁଣନିଧିଃ — ସମସ୍ତ ସଦ୍‌ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର; ଗୋମାତା — ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରୁଥିବା ସୁରଭି ଗାଭୀ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ଗୁହଜନ୍ମଭୂଃ — ଗୁହ (ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ)ଙ୍କ ମାତା।

ନାମ 607–610: ଦେବେଶୀ — ଦେବତାମାନଙ୍କର ରକ୍ଷାକାରିଣୀ; ଦଣ୍ଡନୀତିସ୍ଥା — ନ୍ୟାୟର ନିୟମ ସାମାନ୍ୟ ତ୍ରୁଟି ବିନା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଦହରାକାଶରୂପିଣୀ — ହୃଦୟର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆତ୍ମରୂପା; ପ୍ରତିପନ୍ମୁଖ୍ୟରାକାନ୍ତତିଥିମଣ୍ଡଳପୂଜିତା — ଶୁକ୍ଳ ପ୍ରତିପଦାଠାରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିଥିକ୍ରମରେ ପ୍ରତିଦିନ ପୂଜିତା।

ନାମ 611–614: କଳାତ୍ମିକା — କଳାରୂପା; କଳାନାଥା — ସମସ୍ତ କଳାର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; କାବ୍ୟାଳାପବିନୋଦିନୀ — କାବ୍ୟପାଠରେ ଆନନ୍ଦିତା; ସଚାମରରମାବାଣୀସବ୍ୟଦକ୍ଷିଣସେବିତା — ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସରସ୍ୱତୀ, ଚାମର ଧରି ସେବିତା।

ନାମ 615–621: ଆଦିଶକ୍ତିଃ — ଆଦି ଶକ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର କାରଣ ପରାଶକ୍ତି; ଅମେୟା — କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ପରିମାପ ଅସମ୍ଭବା; ଆତ୍ମା — ସର୍ବଭୂତର ଆତ୍ମା; ପରମା — ପରମା; ପାବନାକୃତିଃ — ପବିତ୍ର ରୂପ ଥିବା; ଅନେକକୋଟିବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଜନନୀ — ଅନେକ କୋଟି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ରୀ; ଦିବ୍ୟବିଗ୍ରହା — ଦିବ୍ୟ ଶରୀର ଥିବା।

ନାମ 622–629: କ୍ଲୀଙ୍କାରୀ — 'କ୍ଲୀଂ' ବୀଜାକ୍ଷରର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ରୀ; କେବଳା — ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର, ସ୍ୱୟଂସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଗୁଣରହିତ ପରମ ସତ୍ୟ; ଗୁହ୍ୟା — ଗୋପନରେ ଜ୍ଞାତା; କୈବଲ୍ୟପଦଦାୟିନୀ — ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ତ୍ରିପୁରା — ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତି (ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ)ଠାରୁ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା; ତ୍ରିଜଗଦ୍ବନ୍ଦ୍ୟା — ତିନି ଜଗତର ବନ୍ଦନୀୟା; ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତିଃ — ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତିର ସମଷ୍ଟିରୂପା (ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବ); ତ୍ରିଦଶେଶ୍ୱରୀ — ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅଧିଶ୍ୱରୀ।

ନାମ 630–636: ତ୍ର୍ୟକ୍ଷରୀ — ତିନି ଅକ୍ଷର (ଓଁ = ଅ ଉ ମ)ରେ ଗଠିତ ସ୍ୱରୂପା; ଦିବ୍ୟଗନ୍ଧାଢ୍ୟା — ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣା; ସିନ୍ଦୂରତିଳକାଞ୍ଚିତା — ଲଲାଟରେ ସିନ୍ଦୂର ତିଳକ ଶୋଭିତା; ଉମା — ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ; ଶୈଳେନ୍ଦ୍ରତନୟା — ପର୍ବତରାଜ ହିମାଳୟଙ୍କ କନ୍ୟା; ଗୌରୀ — ଗୌରବର୍ଣ୍ଣା; ଗନ୍ଧର୍ବସେବିତା — ଗନ୍ଧର୍ବ (ଯେପରି ବିଶ୍ୱାବସୁ) ଦ୍ୱାରା ସେବିତା।

ନାମ 637–644: ବିଶ୍ୱଗର୍ଭା — ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଗର୍ଭା — ବିଶ୍ୱର କାରଣ; ଅବରଦା — ଅପବିତ୍ରତା ବିନାଶ କରନ୍ତି; ବାଗଧୀଶ୍ୱରୀ — ବାଣୀର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ଧ୍ୟାନଗମ୍ୟା — ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ; ଅପରିଚ୍ଛେଦ୍ୟା — ଯାହାର ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଜ୍ଞାନଦା — ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ଜ୍ଞାନବିଗ୍ରହା — ଜ୍ଞାନର ସ୍ୱରୂପ।

ନାମ 645–648: ସର୍ବବେଦାନ୍ତସଂବେଦ୍ୟା — ସମସ୍ତ ବେଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାତା; ସତ୍ୟାନନ୍ଦସ୍ୱରୂପିଣୀ — ସତ୍, ଚିତ୍ ଓ ଆନନ୍ଦ ସ୍ୱରୂପା; ଲୋପାମୁଦ୍ରାର୍ଚିତା — ଋଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଲୋପାମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ଲୀଳାକ୍ଲୃପ୍ତବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମଣ୍ଡଳା — କେବଳ ଲୀଳାରୂପେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟି ଓ ପାଳନ କରିଥିବା।

ନାମ 649–657: ଅଦୃଶ୍ୟା — ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଉ ନ ଥିବା; ଦୃଶ୍ୟରହିତା — ଦେଖିବାର କିଛି ନାହିଁ; ବିଜ୍ଞାତ୍ରୀ — ଭୌତିକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସତ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି; ବେଦ୍ୟବର୍ଜିତା — ଜାଣିବାକୁ କିଛି ଅବଶିଷ୍ଟ ନାହିଁ; ଯୋଗିନୀ — ପରଶିବଙ୍କ ସହିତ ସଦା ଯୁକ୍ତା; ଯୋଗଦା — ଯୋଗଶକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ଯୋଗ୍ୟା — ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଯୋଗର ଯୋଗ୍ୟା; ଯୋଗାନନ୍ଦା — ଯୋଗରୁ ପ୍ରାପ୍ତ ଆନନ୍ଦ; ଯୁଗନ୍ଧରା — ଯୁଗସମୂହର ଧାରିଣୀ।

ନାମ 658–661: ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିଜ୍ଞାନଶକ୍ତିକ୍ରିୟାଶକ୍ତିସ୍ୱରୂପିଣୀ — ଇଚ୍ଛା, ଜ୍ଞାନ ଓ କ୍ରିୟା ଶକ୍ତିର ସ୍ୱରୂପା; ସର୍ବାଧାରା — ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର; ସୁପ୍ରତୀଷ୍ଠା — ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା; ସଦସଦ୍‌ରୂପଧାରିଣୀ — ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ ଉଭୟ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।

ନାମ 662–668: ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତିଃ — ଅଷ୍ଟ ରୂପ ଥିବା; ଅଜାଜେତ୍ରୀ — ଅଜ୍ଞାନ ଜୟ କରନ୍ତି; ଲୋକଯାତ୍ରାବିଧାୟିନୀ — ଜଗତର ଗତି ପରିଚାଳନା କରନ୍ତି; ଏକାକିନୀ — ଏକାକିନୀ; ଭୂମରୂପା — ସମସ୍ତ ଅସ୍ତିତ୍ୱଶୀଳ ବସ୍ତୁର ସମଷ୍ଟି; ନିର୍ଦ୍ୱୈତା — ଦ୍ୱୈତବୋଧରହିତା; ଦ୍ୱୈତବର୍ଜିତା — ଦ୍ୱୈତର ଅତୀତା।

ନାମ 669–677: ଅନ୍ନଦା — ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଅନ୍ନ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ବସୁଦା — ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ବୃଦ୍ଧା — ପ୍ରାଚୀନା; ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମୈକ୍ୟସ୍ୱରୂପିଣୀ — ବ୍ରହ୍ମ ଓ ଆତ୍ମାର ଐକ୍ୟସ୍ୱରୂପା; ବୃହତୀ — ବିଶାଳା; ବ୍ରାହ୍ମଣୀ — ପ୍ରଧାନତଃ ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣମୟୀ; ବ୍ରାହ୍ମୀ — ବାଣୀର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ; ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦା — ସଦା ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦରେ ନିମଜ୍ଜିତା; ବଲିପ୍ରିୟା — ବଳି (ଯଜ୍ଞ-ନୈବେଦ୍ୟ)ରେ ପ୍ରୀତା।

ନାମ 678–683: ଭାଷାରୂପା — ଭାଷାର ସ୍ୱରୂପା; ବୃହତ୍ସେନା — ବିଶାଳ ସେନା ଥିବା; ଭାବାଭାବବିବର୍ଜିତା — ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ଅନସ୍ତିତ୍ୱର ଅତୀତା; ସୁଖାରାଧ୍ୟା — ସହଜରେ ପୂଜିତା; ଶୁଭକରୀ — ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତି; ଶୋଭନାସୁଲଭାଗତିଃ — ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସହଜ ପଥରେ ପ୍ରାପ୍ତ।

ନାମ 684–688: ରାଜରାଜେଶ୍ୱରୀ — ରାଜା ଓ ସମ୍ରାଟମାନଙ୍କର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ରାଜ୍ୟଦାୟିନୀ — ଶାସନ (ରାଜ୍ୟ) ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ରାଜ୍ୟବଲ୍ଲଭା — ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟର ରକ୍ଷିକା; ରାଜତ୍କୃପା — ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା କୃପା ଥିବା; ରାଜପୀଠନିବେଶିତନିଜାଶ୍ରିତା — ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଶରଣ ନିଅନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ରାଜସିଂହାସନରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରନ୍ତି।

ନାମ 689–694: ରାଜ୍ୟଲକ୍ଷ୍ମୀ — ଜଗତର ସମୃଦ୍ଧିର ସ୍ୱରୂପା; କୋଶନାଥା — ଭଣ୍ଡାରର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ଚତୁରଙ୍ଗବଳେଶ୍ୱରୀ — ଚାରି ପ୍ରକାର ସେନା (ହସ୍ତୀ, ଅଶ୍ୱ, ରଥ, ପଦାତିକ)ର ଅଧିନାୟିକା; ସାମ୍ରାଜ୍ୟଦାୟିନୀ — ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ସତ୍ୟସନ୍ଧା — ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବତୀ; ସାଗରମେଖଳା — ସାଗରରୂପୀ କଟିସୂତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା।

ନାମ 695–700: ଦୀକ୍ଷିତା — ବ୍ରତବଦ୍ଧା; ଦୈତ୍ୟଶମନୀ — ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ବିନାଶ କରନ୍ତି; ସର୍ବଲୋକବଶଙ୍କରୀ — ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ନିଜ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖନ୍ତି; ସର୍ବାର୍ଥଦାତ୍ରୀ — ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରନ୍ତି; ସାବିତ୍ରୀ — ବିଶ୍ୱର ସୃଜନଶକ୍ତି; ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦରୂପିଣୀ — ସତ୍, ଚିତ୍ ଓ ଆନନ୍ଦ ସ୍ୱରୂପା।

ନାମ 701–707: ଦେଶକାଳାପରିଚ୍ଛିନ୍ନା — ଦେଶ ଓ କାଳ ଦ୍ୱାରା ସୀମିତ ନୁହଁନ୍ତି; ସର୍ବଗା — ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ଜୀବ-ଅଜୀବରେ ବ୍ୟାପ୍ତ; ସର୍ବମୋହିନୀ — ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି; ସରସ୍ୱତୀ — ଜ୍ଞାନରୂପା; ଶାସ୍ତ୍ରମୟୀ — ଶାସ୍ତ୍ରରୂପା; ଗୁହାମ୍ବା — ଗୁହ (ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ)ଙ୍କ ମାତା, ହୃଦୟର ଗୁହାରେ ବାସ କରନ୍ତି; ଗୁହ୍ୟରୂପିଣୀ — ଗୁପ୍ତ ରୂପ ଥିବା।

ନାମ 708–713: ସର୍ବୋପାଧିବିନିର୍ମୁକ୍ତା — ସମସ୍ତ ସୀମାବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତା; ସଦାଶିବପତିବ୍ରତା — ସଦାଶିବଙ୍କ ପତିବ୍ରତା ପତ୍ନୀ; ସମ୍ପ୍ରଦାୟେଶ୍ୱରୀ — ପବିତ୍ର ପରମ୍ପରାର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ସାଧୁ — ସମତାଭାବଯୁକ୍ତା; ଈ — 'ଈ' ବୀଜାକ୍ଷର ସ୍ୱରୂପା; ଗୁରୁମଣ୍ଡଳରୂପିଣୀ — ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ଗୁରୁପରମ୍ପରା ଧାରଣ କରିଥିବା।

ନାମ 714–722: କୁଳୋତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣା — ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜ୍ଞାନର ଅତୀତା; ଭଗାରାଧ୍ୟା — ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ପୂଜିତା; ମାୟା — ମାୟାସ୍ୱରୂପା; ମଧୁମତୀ — ମଧୁ ପରି ମଧୁର ସ୍ୱଭାବ ଥିବା; ମହୀ — ପୃଥିବୀ ଦେବୀ; ଗଣାମ୍ବା — ଶିବଙ୍କ ଗଣମାନଙ୍କର ମାତା; ଗୁହ୍ୟକାରାଧ୍ୟା — ଗୁହ୍ୟକ (ଦେବଯୋନି)ମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; କୋମଳାଙ୍ଗୀ — ସୁନ୍ଦର ଅଙ୍ଗ ଥିବା; ଗୁରୁପ୍ରିୟା — ଗୁରୁମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟା।

ନାମ 723–727: ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରା — ସମସ୍ତ ସୀମାରୁ ମୁକ୍ତା; ସର୍ବତନ୍ତ୍ରେଶୀ — ସମସ୍ତ ତନ୍ତ୍ରର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ଦକ୍ଷିଣାମୂର୍ତ୍ତିରୂପିଣୀ — ଦକ୍ଷିଣାମୂର୍ତ୍ତି ରୂପା; ସନକାଦିସମାରାଧ୍ୟା — ସନକ ପ୍ରଭୃତି ଋଷିଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ଶିବଜ୍ଞାନପ୍ରଦାୟିନୀ — ଶିବଜ୍ଞାନ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।

ନାମ 728–734: ଚିତ୍‌କଳା — ବ୍ରହ୍ମରେ ଥିବା ଚୈତନ୍ୟକଳା; ଆନନ୍ଦକଳିକା — ଆନନ୍ଦର କଢ଼ି; ପ୍ରେମରୂପା — ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରେମସ୍ୱରୂପା; ପ୍ରିୟଙ୍କରୀ — ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ନାମପାରାୟଣପ୍ରୀତା — ନାମ ପାରାୟଣରେ ପ୍ରସନ୍ନା; ନନ୍ଦିବିଦ୍ୟା — ନନ୍ଦି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା ଦେବୀ; ନଟେଶ୍ୱରୀ — ନଟେଶ (ଶିବ)ଙ୍କ ପତ୍ନୀ।

ନାମ 735–741: ମିଥ୍ୟାଜଗଦଧିଷ୍ଠାନା — ମିଥ୍ୟା ଜଗତର ଆଧାର; ମୁକ୍ତିଦା — ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ମୁକ୍ତିରୂପିଣୀ — ମୁକ୍ତିର ସ୍ୱରୂପା; ଲାସ୍ୟପ୍ରିୟା — ଲାସ୍ୟ ନୃତ୍ୟପ୍ରିୟା; ଲୟକରୀ — ବିଲୀନତା ଘଟାନ୍ତି; ଲଜ୍ଜା — ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲଜ୍ଜାରୂପେ ବିରାଜମାନ; ରମ୍ଭାଦିବନ୍ଦିତା — ରମ୍ଭା ପ୍ରଭୃତି ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦିତା।

ନାମ 742–745: ଭବଦାବସୁଧାବୃଷ୍ଟିଃ — ସଂସାର-ଦାବାନଳ ଉପରେ ଅମୃତ-ବର୍ଷା; ପାପାରଣ୍ୟଦବାନଳା — ପାପ-ଅରଣ୍ୟ ପାଇଁ ଦାବାନଳ ପରି; ଦୌର୍ଭାଗ୍ୟତୂଲବାତୂଳା — ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରୂପୀ ତୂଳା ଖଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକୁ ଉଡ଼ାଇ ଦେଉଥିବା ପ୍ରଚଣ୍ଡ ବାୟୁ; ଜରାଧ୍ୱାନ୍ତରବିପ୍ରଭା — ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ।

ନାମ 746–749: ଭାଗ୍ୟାବ୍ଧିଚନ୍ଦ୍ରିକା — ସୌଭାଗ୍ୟ-ସାଗର ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା; ଭକ୍ତଚିତ୍ତକେକିଘନାଘନା — ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ହୃଦୟରୂପୀ ମୟୂରମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁଥିବା ମେଘ; ରୋଗପର୍ବତଦମ୍ଭୋଳି — ରୋଗରୂପୀ ପର୍ବତ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା ବଜ୍ର; ମୃତ୍ୟୁଦାରୁକୁଠାରିକା — ମୃତ୍ୟୁରୂପୀ ବୃକ୍ଷ କାଟୁଥିବା କୁରାଢି।

ନାମ 750–756: ମହେଶ୍ୱରୀ — ପରମ ଦେବୀ; ମହାକାଳୀ — ମହାକାଳୀ; ମହାଗ୍ରାସା — ସମସ୍ତ ମହାନକୁ ଗ୍ରାସ କରନ୍ତି; ମହାଶନା — ମହାନ ସବୁକିଛି ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତି; ଅପର୍ଣା — କାହାରି ଋଣୀ ନୁହଁନ୍ତି; ଚଣ୍ଡିକା — ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧମୟୀ; ଚଣ୍ଡମୁଣ୍ଡାସୁରନିଷୂଦିନୀ — ଚଣ୍ଡ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ୟ ଅସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା।

ନାମ 757–763: କ୍ଷରାକ୍ଷରାତ୍ମିକା — ନଶ୍ୱର ଓ ଅବିନଶ୍ୱର ଆତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପା; ସର୍ବଲୋକେଶୀ — ସମସ୍ତ ଲୋକର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ବିଶ୍ୱଧାରିଣୀ — ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ତ୍ରିବର୍ଗଦାତ୍ରୀ — ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ ଏହି ତ୍ରିବିଧ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ସୁଭଗା — ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧିର ଆଧାର; ତ୍ର୍ୟମ୍ବକା — ତିନି ନୟନ ଥିବା; ତ୍ରିଗୁଣାତ୍ମିକା — ତିନି ଗୁଣର ସାର।

ନାମ 764–770: ସ୍ୱର୍ଗାପବର୍ଗଦା — ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ଶୁଦ୍ଧା — ପରମ ଶୁଦ୍ଧା; ଜପାପୁଷ୍ପନିଭାକୃତିଃ — ଜବା ଫୁଲ ପରି ଶରୀର ଥିବା; ଓଜୋବତୀ — ଓଜସ୍ୱିନୀ; ଦ୍ୟୁତିଧରା — ଦୀପ୍ତି ଧାରଣ କରିଥିବା; ଯଜ୍ଞରୂପା — ଯଜ୍ଞସ୍ୱରୂପା; ପ୍ରିୟବ୍ରତା — ବ୍ରତପ୍ରିୟା।

ନାମ 771–776: ଦୁରାରାଧ୍ୟା — ଆରାଧନା କଷ୍ଟସାଧ୍ୟା; ଦୁରାଧର୍ଷା — ଅଧୀନ କରିବା କଷ୍ଟସାଧ୍ୟା; ପାଟଳୀକୁସୁମପ୍ରିୟା — ପାଟଳୀ ଫୁଲ ପ୍ରିୟା; ମହତୀ — ମହାନ ଓ ନାରଦଙ୍କ ମହତୀ ବୀଣାର ରୂପା; ମେରୁନିଳୟା — ମେରୁ ପର୍ବତରେ ବାସ କରନ୍ତି; ମନ୍ଦାରକୁସୁମପ୍ରିୟା — ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ପ୍ରିୟା।

ନାମ 777–784: ବୀରାରାଧ୍ୟା — ବୀରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ବିରାଡ୍ରୂପା — ବିଶ୍ୱାତ୍ମକ ରୂପା; ବିରଜା — ରଜୋଗୁଣ (କାମ ଓ କ୍ରୋଧ)ରହିତା; ବିଶ୍ୱତୋମୁଖୀ — ସର୍ବଦିଗ୍‌ମୁଖୀ; ପ୍ରତ୍ୟଗ୍‌ରୂପା — ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ ଆତ୍ମା; ପରାକାଶା — ପରମ ଆକାଶ (ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ଦେହର ଭୌତିକ କାରଣ ଅତୀତ); ପ୍ରାଣଦା — ପ୍ରାଣଦାତ୍ରୀ; ପ୍ରାଣରୂପିଣୀ — ଜୀବନର ସ୍ୱରୂପା।

ନାମ 785–790: ମାର୍ତ୍ତାଣ୍ଡଭୈରବାରାଧ୍ୟା — ମାର୍ତ୍ତାଣ୍ଡଭୈରବ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ମନ୍ତ୍ରିଣୀନ୍ୟସ୍ତରାଜ୍ୟଧୂଃ — ରାଜ୍ୟଭାର ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ; ତ୍ରିପୁରେଶୀ — ତ୍ରିପୁରାଙ୍କ ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ଜୟତ୍‌ସେନା — ବିଜୟରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ସେନା ଥିବା; ନିସ୍ତ୍ରୈଗୁଣ୍ୟା — ତିନି ଗୁଣରହିତା; ପରାପରା — ପର ଓ ଅପର ଉଭୟ।

ନାମ 791–796: ସତ୍ୟଜ୍ଞାନାନନ୍ଦରୂପା — ସତ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଆନନ୍ଦ ସ୍ୱରୂପା; ସାମରସ୍ୟପରାୟଣା — ସ୍ଥିର ପ୍ରଜ୍ଞାର ସମତାରେ ନିମଗ୍ନା; କପର୍ଦିନୀ — କପର୍ଦୀ (ଜଟାଧାରୀ ଶିବ)ଙ୍କ ପତ୍ନୀ; କଳାମାଳା — ଚଉଷଠି କଳାକୁ ମାଳା ରୂପେ ଧାରଣ କରନ୍ତି; କାମଧୁକ୍ — ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରନ୍ତି; କାମରୂପିଣୀ — ମନୋହର ରୂପ ଥିବା।

ନାମ 797–805: କଳାନିଧିଃ — ସମସ୍ତ କଳାର ଭଣ୍ଡାର; କାବ୍ୟକଳା — କାବ୍ୟକଳା; ରସଜ୍ଞା — ସମସ୍ତ ରସ ଜାଣନ୍ତି; ରସଶେବଧିଃ — ରସର ଭଣ୍ଡାର; ପୁଷ୍ଟା — ସଦା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣମୟୀ; ପୁରାତନା — ପ୍ରାଚୀନା; ପୂଜ୍ୟା — ସକଳର ପୂଜନୀୟା; ପୁଷ୍କରା — ସର୍ବପୂର୍ଣ୍ଣା; ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣା — କମଳ ପାପୁଡ଼ି ପରି ନୟନ ଥିବା।

ନାମ 806–812: ପରଜ୍ୟୋତିଃ — ପରମ ଜ୍ୟୋତି; ପରନ୍ଧାମ — ପରମ ଧାମ; ପରମାଣୁଃ — ସୂକ୍ଷ୍ମତମ କଣିକା; ପରାତ୍ପରା — ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟା; ପାଶହସ୍ତା — ହାତରେ ପାଶ ଧାରଣ କରିଥିବା; ପାଶହନ୍ତ୍ରୀ — ବନ୍ଧନ ବିନାଶ କରନ୍ତି; ପରମନ୍ତ୍ରବିଭେଦିନୀ — ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରର ପ୍ରଭାବ ଭାଙ୍ଗନ୍ତି।

ନାମ 813–820: ମୂର୍ତ୍ତା — ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଅମୂର୍ତ୍ତା — ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରୂପ ନ ଥିବା; ଅନିତ୍ୟତୃପ୍ତା — ଆମର ନଶ୍ୱର ନୈବେଦ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ତୃପ୍ତା; ମୁନିମାନସହଂସିକା — ମୁନିମାନଙ୍କ ମାନସସରୋବରର ହଂସୀ; ସତ୍ୟବ୍ରତା — ସତ୍ୟରେ ଅଟଳ; ସତ୍ୟରୂପା — ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପା; ସର୍ବାନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମିନୀ — ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତରରେ ବାସ କରନ୍ତି; ସତୀ — ପରମ ସତ୍ୟ, ଶାଶ୍ୱତ ସତ୍ତା।

ନାମ 821–830: ବ୍ରହ୍ମାଣୀ — ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପା, ସକଳର ଆଧାର; ବ୍ରହ୍ମ — ବ୍ରହ୍ମ; ଜନନୀ — ମାତା; ବହୁରୂପା — ବହୁ ରୂପ ଥିବା; ବୁଧାର୍ଚିତା — ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ପ୍ରସବିତ୍ରୀ — ବିଶ୍ୱର ମାତା; ପ୍ରଚଣ୍ଡା — ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧମୟୀ; ଆଜ୍ଞା — ଦିବ୍ୟ ଆଦେଶସ୍ୱରୂପା; ପ୍ରତିଷ୍ଠା — ଆଧାର; ପ୍ରକଟାକୃତିଃ — ବିଶ୍ୱରୂପେ ପ୍ରକଟ ରୂପ ଥିବା।

ନାମ 831–837: ପ୍ରାଣେଶ୍ୱରୀ — ପଞ୍ଚ ପ୍ରାଣ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କ ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ପ୍ରାଣଦାତ୍ରୀ — ପ୍ରାଣଦାତ୍ରୀ; ପଞ୍ଚାଶତ୍‌ପୀଠରୂପିଣୀ — ପଞ୍ଚାଶ ପୀଠ ସ୍ୱରୂପା; ବିଶୃଙ୍ଖଳା — ସର୍ବପ୍ରକାରେ ବନ୍ଧନହୀନା; ବିବିକ୍ତସ୍ଥା — ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନରେ ବାସ କରନ୍ତି; ବୀରମାତା — ବୀରମାନଙ୍କ ମାତା; ବିୟତ୍‌ପ୍ରସୂଃ — ଆକାଶର ମାତା।

ନାମ 838–843: ମୁକୁନ୍ଦା — ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ମୁକ୍ତିନିଳୟା — ମୁକ୍ତିର ଆବାସ; ମୂଳବିଗ୍ରହରୂପିଣୀ — ସମସ୍ତର ମୂଳ ରୂପ; ଭାବଜ୍ଞା — ସମସ୍ତ ଭାବ ଓ ଚିନ୍ତା ଜାଣନ୍ତି; ଭବରୋଗଘ୍ନୀ — ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରର ରୋଗ ନାଶ କରନ୍ତି; ଭବଚକ୍ରପ୍ରବର୍ତ୍ତିନୀ — ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରକୁ ଚାଳିତ କରନ୍ତି।

ନାମ 844–850: ଛନ୍ଦଃସାରା — ସମସ୍ତ ବେଦର ସାର; ଶାସ୍ତ୍ରସାରା — ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ସାର; ମନ୍ତ୍ରସାରା — ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ସାର; ତଲୋଦରୀ — କ୍ଷୀଣ କଟିବିଶିଷ୍ଟା; ଉଦାରକୀର୍ତ୍ତିଃ — ଉଚ୍ଚ ଯଶ ଥିବା; ଉଦ୍ଦାମବୈଭବା — ଅସୀମ ମହିମା ଥିବା; ବର୍ଣ୍ଣରୂପିଣୀ — ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ରୂପା।

ନାମ 851–853: ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁଜରାତପ୍ତଜନବିଶ୍ରାନ୍ତିଦାୟିନୀ — ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଜରା ଦ୍ୱାରା ତପ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ସର୍ବୋପନିଷଦୁଦ୍‌ଘୁଷ୍ଟା — ସମସ୍ତ ଉପନିଷଦ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତା; ଶାନ୍ତ୍ୟତୀତକଳାତ୍ମିକା — ଶାନ୍ତିର ଅତୀତ କଳାସ୍ୱରୂପା।

ନାମ 854–861: ଗମ୍ଭୀରା — ଅଗାଧ; ଗଗନାନ୍ତସ୍ଥା — ଆକାଶରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା; ଗର୍ବିତା — ଗୌରବମୟୀ; ଗାନଲୋଲୁପା — ସଙ୍ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦିତା; କଳ୍ପନାରହିତା — କଳ୍ପିତ ଗୁଣରହିତା; କାଷ୍ଠା — ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା (ଯାହାର ପରେ କିଛି ନାହିଁ); ଅକାନ୍ତା — ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି; କାନ୍ତାର୍ଧବିଗ୍ରହା — ପତି ଶିବଙ୍କ ଅର୍ଦ୍ଧ ଶରୀର।

ନାମ 862–865: କାର୍ଯ୍ୟକାରଣନିର୍ମୁକ୍ତା — କାର୍ଯ୍ୟ-କାରଣ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତା; କାମକେଲିତରଙ୍ଗିତା — କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ମିଳନ-ଆନନ୍ଦରେ ଉଚ୍ଛୁସିତା; କନତ୍କନକତାଟଙ୍କା — ଝଲମଲ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ କୁଣ୍ଡଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଲୀଳାବିଗ୍ରହଧାରିଣୀ — ଲୀଳା ପାଇଁ ବିବିଧ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।

ନାମ 866–871: ଅଜା — ଜନ୍ମରହିତା; କ୍ଷୟବିନିର୍ମୁକ୍ତା — କ୍ଷୟରୁ ମୁକ୍ତା; ମୁଗ୍ଧା — ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ମୋହିନୀ; କ୍ଷିପ୍ରପ୍ରସାଦିନୀ — ଶୀଘ୍ର ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ଅନ୍ତର୍ମୁଖସମାରାଧ୍ୟା — ଅନ୍ତର୍ମୁଖ ହୋଇ (ମନରେ) ପୂଜନୀୟା; ବହିର୍ମୁଖସୁଦୁର୍ଲଭା — ବହିର୍ମୁଖୀ ମନ ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ଲଭା।

ନାମ 872–879: ତ୍ରୟୀ — ତିନି ବେଦରୂପା; ତ୍ରିବର୍ଗନିଳୟା — ମାନବ ଜୀବନର ତ୍ରିବିଧ ଲକ୍ଷ୍ୟର ଆଧାର; ତ୍ରିସ୍ଥା — ତିନି ଲୋକରେ ବିରାଜମାନ; ତ୍ରିପୁରମାଳିନୀ — ଶ୍ରୀଚକ୍ରର ଅନ୍ତର୍ଦଶାର ଦେବୀ; ନିରାମୟା — ସର୍ବ ରୋଗରହିତା; ନିରାଲମ୍ବା — କାହାର ଉପରେ ନିର୍ଭର ନୁହଁନ୍ତି; ସ୍ୱାତ୍ମାରାମା — ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦିତା; ସୁଧାସ୍ରୁତିଃ — ଅମୃତର ଉତ୍ସ।

ନାମ 880–883: ସଂସାରପଙ୍କନିର୍ମଗ୍ନସମୁଦ୍ଧରଣପଣ୍ଡିତା — ସଂସାର-ପଙ୍କରେ ନିମଗ୍ନ ଲୋକଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାରେ ନିପୁଣା; ଯଜ୍ଞପ୍ରିୟା — ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଓ ଆଚାରପ୍ରିୟା; ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ରୀ — ଯଜ୍ଞ କର୍ମ କରନ୍ତି; ଯଜମାନସ୍ୱରୂପିଣୀ — ଯଜ୍ଞର ଅନୁଷ୍ଠାତା ଯଜମାନ ରୂପା।

ନାମ 884–889: ଧର୍ମାଧାରା — ଧର୍ମର ଆଧାର; ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷା — ଧନ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନ କରନ୍ତି; ଧନଧାନ୍ୟବିବର୍ଦ୍ଧିନୀ — ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି; ବିପ୍ରପ୍ରିୟା — ବିଦ୍ୱାନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟା; ବିପ୍ରରୂପା — ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀ ରୂପା; ବିଶ୍ୱଭ୍ରମଣକାରିଣୀ — ନିଜ ମାୟାଶକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱକୁ ଘୂରାଉଥିବା।

ନାମ 890–897: ବିଶ୍ୱଗ୍ରାସା — ବିଶ୍ୱକୁ ଗ୍ରାସ କରନ୍ତି; ବିଦ୍ରୁମାଭା — ପ୍ରବାଳ ପରି ରକ୍ତାଭ ଦୀପ୍ତିମନ୍ତା; ବୈଷ୍ଣବୀ — ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱରୂପା; ବିଷ୍ଣୁରୂପିଣୀ — ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ରୂପ; ଅଯୋନିଃ — ଉତ୍ପତ୍ତିରହିତା; ଯୋନିନିଳୟା — ସମସ୍ତ ଉତ୍ପତ୍ତିର ଆବାସ; କୂଟସ୍ଥା — ଅଙ୍ଗାର ପରି ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ରହନ୍ତି; କୁଳରୂପିଣୀ — କୌଳ ମାର୍ଗର ଦେବୀ।

ନାମ 898–905: ବୀରଗୋଷ୍ଠୀପ୍ରିୟା — ବୀରମାନଙ୍କ ସଭା ପ୍ରିୟା; ବୀରା — ବୀରାଙ୍ଗନା; ନୈଷ୍କର୍ମ୍ୟା — କର୍ମରୁ ନିବୃତ୍ତା; ନାଦରୂପିଣୀ — ଆଦି ଧ୍ୱନିର ସ୍ୱରୂପା; ବିଜ୍ଞାନକଳନା — ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଉପଲବ୍ଧି କରନ୍ତି; କଲ୍ୟା — ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ ସମର୍ଥା; ବିଦଗ୍ଧା — ସବୁ ବିଷୟରେ ନିପୁଣା; ବୈନ୍ଦବାସନା — ବୈନ୍ଦବ (ଭ୍ରୂମଧ୍ୟ ବିନ୍ଦୁ) ଚକ୍ରରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା।

ନାମ 906–911: ତତ୍ତ୍ୱାଧିକା — ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ; ତତ୍ତ୍ୱମୟୀ — ପରମ ତତ୍ତ୍ୱସ୍ୱରୂପା; ତତ୍ତ୍ୱମର୍ଥସ୍ୱରୂପିଣୀ — 'ତତ୍' ଓ 'ତ୍ୱଂ'ର ଅର୍ଥସ୍ୱରୂପା; ସାମଗାନପ୍ରିୟା — ସାମବେଦ ଗାନ ପ୍ରିୟା; ସୌମ୍ୟା — ସୌମ୍ୟ ଓ କୋମଳ ସ୍ୱଭାବ ଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଶୀତଳ; ସଦାଶିବକୁଟୁମ୍ବିନୀ — ସଦାଶିବଙ୍କ ପତ୍ନୀ।

ନାମ 912–917: ସବ୍ୟାପସବ୍ୟମାର୍ଗସ୍ଥା — ବାମ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଉଭୟ ଉପାସନା ମାର୍ଗରେ ବିରାଜମାନା; ସର୍ବାପଦ୍ବିନିବାରିଣୀ — ସମସ୍ତ ବିପଦ ନିବାରଣ କରନ୍ତି; ସ୍ୱସ୍ଥା — ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ସ୍ଥିତା; ସ୍ୱଭାବମଧୁରା — ସ୍ୱଭାବରେ ମଧୁର; ଧୀରା — ଜ୍ଞାନଦାୟିନୀ; ଧୀରସମର୍ଚିତା — ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା।

ନାମ 918–922: ଚୈତନ୍ୟାର୍ଘ୍ୟସମାରାଧ୍ୟା — ଚୈତନ୍ୟରୂପ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ଚୈତନ୍ୟକୁସୁମପ୍ରିୟା — ଚୈତନ୍ୟ-ପୁଷ୍ପ ପ୍ରିୟା; ସଦୋଦିତା — ସଦା ଦୀପ୍ତିମତୀ; ସଦାତୁଷ୍ଟା — ସଦା ପ୍ରସନ୍ନା; ତରୁଣାଦିତ୍ୟପାଟଳା — ପ୍ରଭାତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଗୋଲାପୀ ଦୀପ୍ତି ଥିବା।

ନାମ 923–926: ଦକ୍ଷିଣାଦକ୍ଷିଣାରାଧ୍ୟା — ଦକ୍ଷିଣ ଓ ବାମ ଉଭୟ ଉପାସକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ଦରସ୍ମେରମୁଖାମ୍ବୁଜା — ମୃଦୁ ହସରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କମଳମୁଖୀ; କୌଲିନୀ କେବଳା — କୌଳ ମାର୍ଗର ସାଧକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ (ଚୈତନ୍ୟ)ରୂପେ ପୂଜିତା; ଅନର୍ଘ୍ୟକୈବଲ୍ୟପଦଦାୟିନୀ — ଅମୂଲ୍ୟ ମୋକ୍ଷପଦ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।

ନାମ 927–933: ସ୍ତୋତ୍ରପ୍ରିୟା — ସ୍ତୋତ୍ର ପ୍ରିୟା; ସ୍ତୁତିମତୀ — ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତିର ସାରସ୍ୱରୂପା; ଶ୍ରୁତିସଂସ୍ତୁତବୈଭବା — ଶ୍ରୁତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ମହିମା ଥିବା; ମନସ୍ୱିନୀ — ବିଚାରଶୀଳା; ମାନବତୀ — ଉଚ୍ଚମନା, ଖ୍ୟାତିମତୀ; ମହେଶୀ — ମହେଶଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ମଙ୍ଗଳାକୃତିଃ — ମଙ୍ଗଳମୟ ରୂପ ଥିବା।

ନାମ 934–941: ବିଶ୍ୱମାତା — ବିଶ୍ୱର ମାତା; ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରୀ — ଜଗତକୁ ପାଳନ ଓ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ବିଶାଳାକ୍ଷୀ — ବିଶାଳ ନୟନ ଥିବା; ବିରାଗିଣୀ — ବୈରାଗ୍ୟମୟୀ; ପ୍ରଗଲ୍ଭା — ଦକ୍ଷ ଓ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସୀ; ପରମୋଦାରା — ପରମ ଉଦାରା; ପରାମୋଦା — ପରମ ଆନନ୍ଦମୟୀ; ମନୋମୟୀ — ମନୋରୂପା।

ନାମ 942–947: ବ୍ୟୋମକେଶୀ — ଆକାଶ ଯାହାଙ୍କ କେଶ; ବିମାନସ୍ଥା — ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଆସୀନା; ବଜ୍ରିଣୀ — ବଜ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି; ବାମକେଶ୍ୱରୀ — ବାମକେଶ୍ୱର ତନ୍ତ୍ରର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ; ପଞ୍ଚଯଜ୍ଞପ୍ରିୟା — ପଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞ (ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର, ଦର୍ଶପୂର୍ଣ୍ଣମାସ, ଚାତୁର୍ମାସ୍ୟ, ଗୋଯଜ୍ଞ, ସୋମଯଜ୍ଞ)ପ୍ରିୟା; ପଞ୍ଚପ୍ରେତମଞ୍ଚାଧିଶାୟିନୀ — ପାଞ୍ଚ ଶବ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଖଟରେ ଶୟନ କରନ୍ତି।

ନାମ 948–954: ପଞ୍ଚମୀ — ପଞ୍ଚମୀ (ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପରେ ପଞ୍ଚମ); ପଞ୍ଚଭୂତେଶୀ — ପଞ୍ଚଭୂତର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ପଞ୍ଚସଙ୍ଖ୍ୟୋପଚାରିଣୀ — ପାଞ୍ଚ ଉପଚାର (ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ) ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ଶାଶ୍ୱତୀ — ଶାଶ୍ୱତୀ; ଶାଶ୍ୱତୈଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟା — ଶାଶ୍ୱତ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଶର୍ମଦା — ସୁଖ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ଶମ୍ଭୁମୋହିନୀ — ଶିବଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି।

ନାମ 955–963: ଧରା — ପୃଥିବୀ ମାତା; ଧରସୁତା — ଧର (ହିମାଳୟ)ଙ୍କ କନ୍ୟା; ଧନ୍ୟା — ଅତି ସୌଭାଗ୍ୟଶାଳିନୀ; ଧର୍ମିଣୀ — ଧର୍ମପରାୟଣା; ଧର୍ମବର୍ଦ୍ଧିନୀ — ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି; ଲୋକାତୀତା — ଲୋକର ଅତୀତା; ଗୁଣାତୀତା — ଗୁଣର ଅତୀତା; ସର୍ବାତୀତା — ସବୁକିଛିର ଅତୀତା; ଶମାତ୍ମିକା — ଶାନ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦସ୍ୱରୂପା।

ନାମ 964–970: ବନ୍ଧୂକକୁସୁମପ୍ରଖ୍ୟା — ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଲାବଣ୍ୟରେ ବନ୍ଧୂକ ଫୁଲ ପରି; ବାଳା — ବାଳିକା ସ୍ୱଭାବ କଦାପି ନ ତ୍ୟାଗନ୍ତି; ଲୀଳାବିନୋଦିନୀ — ଲୀଳାରେ ଆନନ୍ଦିତା; ସୁମଙ୍ଗଳୀ — ଚିରସୌଭାଗ୍ୟବତୀ (କେବେ ବିଧବା ନୁହଁନ୍ତି); ସୁଖକରୀ — ସୁଖ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି; ସୁବେଷାଢ୍ୟା — ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତା; ସୁବାସିନୀ — ସଦା ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ ସ୍ତ୍ରୀ।

ନାମ 971–976: ସୁବାସିନ୍ୟର୍ଚନପ୍ରୀତା — ସୁବାସିନୀ (ସଧବା ନାରୀ)ଙ୍କ ପୂଜାରେ ପ୍ରସନ୍ନା; ଆଶୋଭନା — ସଦା ଦୀପ୍ତିମତୀ; ଶୁଦ୍ଧମାନସା — ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଥିବା, ଉପାସକଙ୍କ ମନ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି; ବିନ୍ଦୁତର୍ପଣସନ୍ତୁଷ୍ଟା — ଶ୍ରୀଚକ୍ରର ବିନ୍ଦୁରେ ଅର୍ପିତ ନୈବେଦ୍ୟରେ ପ୍ରସନ୍ନା; ପୂର୍ବଜା — ସମସ୍ତଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଜାତା; ତ୍ରିପୁରାମ୍ବିକା — ତ୍ରିପୁରା (ତିନି ପୁର)ର ମାତା।

ନାମ 977–981: ଦଶମୁଦ୍ରାସମାରାଧ୍ୟା — ଦଶ ମୁଦ୍ରା (ସର୍ବସଙ୍କ୍ଷୋଭିଣୀ, ସର୍ବବିଦ୍ରାବିଣୀ, ସର୍ବାକର୍ଷିଣୀ, ସର୍ବବଶଙ୍କରୀ, ସର୍ବୋନ୍ମାଦିନୀ, ସର୍ବମହାଙ୍କୁଶା, ସର୍ବଖେଚରୀ, ସର୍ବବୀଜା, ସର୍ବଯୋନି, ସର୍ବତ୍ରିଖଣ୍ଡା) ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା; ତ୍ରିପୁରାଶ୍ରୀବଶଙ୍କରୀ — ତ୍ରିପୁରାଶ୍ରୀ ଯାହାଙ୍କ ବଶରେ; ଜ୍ଞାନମୁଦ୍ରା — ଜ୍ଞାନମୁଦ୍ରା ସ୍ୱରୂପା; ଜ୍ଞାନଗମ୍ୟା — ଜ୍ଞାନଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତା; ଜ୍ଞାନଜ୍ଞେୟସ୍ୱରୂପିଣୀ — ଜ୍ଞାନ ଓ ଜ୍ଞେୟ ଉଭୟ ସ୍ୱରୂପା।

ନାମ 982–989: ଯୋନିମୁଦ୍ରା — ଯୋନିମୁଦ୍ରା ସ୍ୱରୂପା; ତ୍ରିଖଣ୍ଡେଶୀ — ଦଶମ ମୁଦ୍ରା ତ୍ରିଖଣ୍ଡାର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ତ୍ରିଗୁଣା — ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜ ଓ ତମ ତିନି ଗୁଣଯୁକ୍ତା; ଅମ୍ବା — ସମସ୍ତ ଜୀବର ମାତା, ବିଶ୍ୱମାତା; ତ୍ରିକୋଣଗା — ତ୍ରିକୋଣରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା; ଅନଘା — ନିଷ୍ପାପା; ଅଦ୍ଭୁତଚାରିତ୍ରା — ଯାହାଙ୍କ କର୍ମ ଅଦ୍ଭୁତ; ବାଞ୍ଛିତାର୍ଥପ୍ରଦାୟିନୀ — ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।

ନାମ 990–993: ଅଭ୍ୟାସାତିଶୟଜ୍ଞାତା — ଅତି ଘୋର ସାଧନା ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ଜ୍ଞାତା; ଷଡଧ୍ୱାତୀତରୂପିଣୀ — ଷଡ଼୍ ପଥର ଅତୀତ ରୂପ ଥିବା; ଅବ୍ୟାଜକରୁଣାମୂର୍ତ୍ତିଃ — ନିଷ୍କପଟ କରୁଣାର ମୂର୍ତ୍ତି; ଅଜ୍ଞାନଧ୍ୱାନ୍ତଦୀପିକା — ଅଜ୍ଞାନ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା ଦୀପଶିଖା।

ନାମ 994–1000: ଆବାଲଗୋପବିଦିତା — ଶିଶୁ ଓ ଗୋପାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାତା; ସର୍ବାନୁଲ୍ଲଙ୍ଘ୍ୟଶାସନା — ଯାହାର ଆଜ୍ଞା କେହି ଲଙ୍ଘନ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ଶ୍ରୀଚକ୍ରରାଜନିଲୟା — ଚକ୍ରରାଜ ଶ୍ରୀଚକ୍ରରେ ବାସ କରନ୍ତି; ଶ୍ରୀମତ୍ତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ — ଦିବ୍ୟ ତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ ଦେବୀ; ଶ୍ରୀଶିବା — ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଦିବ୍ୟ ଶିବା; ଶିବଶକ୍ତୈକ୍ୟରୂପିଣୀ — ଶିବ ଓ ଶକ୍ତିର ଏକୀଭୂତ ରୂପ; ଲଳିତାମ୍ବିକା — ଦିବ୍ୟ ମାତା ଲଳିତା।