गुरुग्रन्थसाहिबः
शब्दार्थः
गुरोः ग्रन्थः
व्युत्पत्तिः संस्कृतमूलं च
'गुरु' (आध्यात्मिकमार्गदर्शकः) 'ग्रन्थ' (पुस्तकम्) च इत्यनयोः योगात्; 1708 तमे वर्षे गुरुगोबिन्दसिंहेन शाश्वतगुरुत्वेन घोषितम्।
आध्यात्मिकभावार्थः सन्दर्भः च
शिखाः एतत् जीवन्तं गुरुं मन्यन्ते, न केवलं ग्रन्थम् — प्रतिगुरुद्वारे जीवन्तगुरुवत् सम्मानं प्राप्नोति।