अन्नमाचार्यस्य तेलुगुसङ्कीर्तनमिदं तिरुमलासप्तगिरीन् श्रीहरेः वेङ्कटेश्वरस्य निवासस्थानम् इति स्तौति।
अन्नमाचार्यविरचितं संस्कृतकीर्तनम्, यत् कट्यां घण्टिकाझणत्कारेण हस्ते नवनीतेन च युतं बालगोपालरूपं श्रीकृष्णं वर्णयति; तिरुमलायां च सः पूज्यते।
पञ्चदशशताब्द्यां भक्तकविना ताल्लपाक-अन्नमाचार्येण विरचितम् अमरं सङ्कीर्तनम्, यत् सर्वेषु जीवेषु श्रीहरेः अन्तर्यामित्वं सर्वसमत्वं च उद्घोषयति।
श्रीवेङ्कटेशसुप्रभातं स्तोत्रेण, प्रपत्त्या, मङ्गलाशासनेन च सहितम्। तिरुमलायां भगवन्तं वेङ्कटेश्वरं प्रबोधयति इदं प्रभातस्तोत्रम्।
तिरुमलाधिपस्य श्रीवेङ्कटेशस्य अष्टोत्तरशतनामानि, यानि तस्य पर्वतान्, तीर्थानि, रूपाणि वरांश्च निर्दिशन्ति; प्रत्येकं नाम 'ॐ' 'नमः' इति पदाभ्यां सह अर्प्यते।
वाल्मीकिरामायणस्य (1.23.2) एषः श्लोकः यतः वेङ्कटेश्वरसुप्रभातम् आरभ्यते: प्रभाते विश्वामित्रः तरुणं रामं प्रबोधयति।