दिव्यगोपालः बालकृष्णस्य स्तोत्रम्
इदं भक्तिस्तोत्रं कृष्णस्य बालगोपालरूपं सक्रीडं दीप्तिमन्तं च प्रेम्णा वर्णयति, यस्तिरुमलापुण्यशैलेषु पूज्यते।
पद्यानि
अहं भगवन्तं गोपालबालं भावयामि । मनसा सेवितं यत्पदं तदेव अहं सदा चिन्तये ॥
श्लोकः 1
कटौ घटितायाः मेखलायाः खचितमणीनां घण्टिकानां पटलेन निनदेन विभ्राजमानम् । कुटिलगतिभिः पदैः जनितेन सङ्कुलेन शिञ्जितेन युक्तम् । चटुलनटनया समुज्ज्वलविलासं च तं गोपालबालम् ॥
श्लोकः 2
यः निरन्तरं करे कलितनवनीतम्, ब्रह्मादिसुरनिकराणां भावनया शोभितपदम्, तिरुवेङ्कटाचले स्थितः, सः अनुपमः हरिः परमपुरुषः गोपालबालः ॥
श्लोकः 3
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
बुधवासरः गुरुवासरः एकादशी च
प्रातःकाले सन्ध्याकाले च
तुलसीदलानि, नवनीतं, खण्डशर्करा, पीतपुष्पं च
- पराभक्तिः, परमानन्दः, शोकनिवृत्तिः
पृष्ठभूमिः
इदं स्तोत्रं विस्तीर्णवैष्णवपरम्परायाः भागः, विशेषतः तिरुपतेः (तिरुवेङ्कटाचलस्य) भगवद्वेङ्कटेश्वरसम्बद्धेषु दक्षिणभारतीयमन्दिरेषु पूजितम्। श्लोकाः गोपालस्य (बालकृष्णस्य) प्रियरूपं चित्रयन्ति, प्रातःकालिकप्रार्थनासु कृष्णजन्माष्टम्यादिपर्वसु दैनिकपूजायां वा वात्सल्यभावोद्बोधकत्वेन गीयन्ते। एकः प्रामाणिकः कर्ता ऐतिहासिकतः न निश्चितः, परन्तु ग्रन्थः अर्वाचीनमध्ययुगीनभक्तिकाव्यसाधारणं गाढवैयक्तिकं काव्यशैलीं प्रतिबिम्बयति।
अस्य पाठस्य विषये
रचयिता: Tallapaka Annamacharya
Tallapaka Annamacharya स्य अन्ये रचनाः
ज्ञातव्य-विशेषः
रचना
अस्य भक्तिगीतस्य त्रयः श्लोकाः सन्ति, प्रत्येकः ध्यानक्रियापदेन आरभ्यते—'ध्यायामि', 'चिन्तयामि'—इति दिव्यबालगोपाले (कृष्णे) निरन्तरमानसिकैकाग्र्यं बलयति। पुनरावृत्तिः भक्तम् अस्मिन् आन्तरिके उपासने सम्मिलितुम् आह्वयति।
नृत्यचित्रणम्
प्रथमश्लोकः कृष्णस्य बालनर्तकस्य आनन्दचित्रं रचयति: कट्यां सूक्ष्मघण्टिकायुक्तः कटिबन्धः झणत्करोति, तस्य वक्रबालपदविन्यासाः ध्वनिं पूरयन्ति, तस्य क्रीडमानचेष्टाः मनोहरतया दीप्यन्ते। एतत् शिशुकृष्णस्य प्रियं 'नटन' (नृत्यं) वर्णयति।
नवनीतप्रतीकम्
कृष्णः कराभ्यां नवनीतं धारयन् वर्णितः। एषा सरला विशेषता तस्य बाल्यलीलाम्—ग्रामगृहेभ्यः नवनीतचौर्यम्—स्मारयति, तस्य माधुर्यं च भक्तान् प्रेम्णा पोषणस्य मार्गं च प्रतीकयति।
तिरुमलासम्बन्धः
स्तोत्रम् अप्रत्याशिततया एनं बालकृष्णं तिरुवेङ्कटाचले (तिरुमलापवित्रपर्वतः, भगवद्वेङ्कटेश्वरस्य गृहम्) स्थापयति। एतद् दर्शयति यत् हिन्दुपरम्परा कृष्णं वेङ्कटेश्वरं च एकस्यैव परमेश्वरस्य—विष्णोः—रूपत्वेन पश्यति, द्वौ प्रसिद्धौ भक्तिप्रवाहौ संयोज्य।
परमदैवत्वम्
अन्तिमपङ्क्तिः कृष्णं 'परमपुरुषम्' इति आह्वयति, ब्रह्मादयः देवाः अपि तस्य पादान् पूजयन्ति इति वदति। एतत् पाठकान् स्मारयति यत् मनोहरबालरूपस्य पृष्ठतः ईश्वरस्य परमसत्यम् अस्ति, सर्वैः पूज्यम्।
Krishna
हिन्दूधर्मःतः अधिकम्
सर्वं पश्यतसम्बद्धशिक्षाः
सैव शिक्षा, विविधपरम्परासु प्रतिध्वनिता
