Bharat Devotion
Embroidered artwork for ଗୋପାଳବାଳ ଭଜନ (ଭାବୟାମି ଗୋପାଳବାଳମ୍): Embroidered Om symbol above a brass diya, marigolds and a temple spire at sunrise

ଗୋପାଳବାଳ ଭଜନ (ଭାବୟାମି ଗୋପାଳବାଳମ୍)

ଗୋପାଳବାଳ ଭଜନ (ଭାବୟାମି ଗୋପାଳବାଳମ୍)

ଅନ୍ନମାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସଂସ୍କୃତ କୀର୍ତ୍ତନ, ଯେଉଁଥିରେ ତିରୁମଳରେ ପୂଜିତ ଗୋପାଳବାଳ ଶିଶୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ — କମରରେ ଝୁଣ୍ଟି ଘଣ୍ଟି ଓ ହାତରେ ନବନୀତ ସହ — ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।

ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ

ଭାଵଯାମି ଗୋପାଲବାଲଂ ମନ-ସ୍ସେଵିତଂ ତତ୍ପଦଂ ଚିନ୍ତଯେହଂ ସଦା
Bhavayami Gopalabalam Mana-Sevitam Tatpadam Chintayeham Sada

ଶ୍ଲୋକ 1

କଟି ଘଟିତ ମେଖଲା ଖଚିତମଣି ଘଣ୍ଟିକା- ପଟଲ ନିନଦେନ ଵିଭ୍ରାଜମାନଂ କୁଟିଲ ପଦ ଘଟିତ ସଙ୍କୁଲ ଶିଞ୍ଜିତେନତଂ ଚଟୁଲ ନଟନା ସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲ ଵିଲାସଂ
Kati Ghatita Mekhala Khachitamani Ghantika- Patala Ninadena Vibhrajamanam Kutila Pada Ghatita Sankula Shinjitenatam Chatula Natana Samujjwala Vilasam

ଶ୍ଲୋକ 2

ନିରତକର କଲିତ ନଵନୀତଂ ବ୍ରହ୍ମାଦି ସୁର ନିକର ଭାଵନା ଶୋଭିତ ପଦଂ ତିରୁଵେଙ୍କଟାଚଲ ସ୍ଥିତଂ ଅନୁପମଂ ହରିଂ ପରମ ପୁରୁଷଂ ଗୋପାଲବାଲଂ
Nirata Kara Kalita Navaneetam Brahmadi Sura Nikara Bhavana Shobhita Padam Tiruvenkatachala Sthitam Anupamam Harim Parama Purusham Gopalabalam

ଶ୍ଲୋକ 3

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

ବୁଧବାର, ଗୁରୁବାର ଓ ଏକାଦଶୀ

Best Time (Muhurta)

ପ୍ରାତଃକାଳ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ

Sacred Offerings

ତୁଳସୀ ପତ୍ର, ଲହୁଣୀ, ମିଶ୍ରି ଓ ହଳଦିଆ ଫୁଲ

Spiritual Benefits (Phalashruti)
  • ନିର୍ମଳ ଭକ୍ତି, ପରମାନନ୍ଦ ଓ ଚିନ୍ତା ମୁକ୍ତି

ପୃଷ୍ଠଭୂମି

ଏହି ସଂସ୍କୃତ କୀର୍ତ୍ତନଟି ତାଲ୍ଲାପାକା ଅନ୍ନମାଚାର୍ଯ୍ୟ (ଆନୁମାନିକ ୧୪୦୮–୧୫୦୩) ରଚିତ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ସେ ଜଣେ ତେଲୁଗୁ ରଚୟିତା, ଯିଏ ତିରୁମଳରେ ଭଗବାନ ବେଙ୍କଟେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗାନ କରିଥିଲେ; ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାୟ ୩୨,୦୦୦ ସଙ୍କୀର୍ତ୍ତନର ଶ୍ରେୟ ଦିଆଯାଏ, ଯାହା ମୁଖ୍ୟତଃ ତେଲୁଗୁରେ ଏବଂ କିଛି ସଂସ୍କୃତରେ ରଚିତ। ଏହି ପାଠ ବେଙ୍କଟେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପରେ ସଂସ୍କୃତ କୃତିର ସଂଗ୍ରହ ‘ସଂସ୍କୃତ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟସ୍’ରେ ସଂରକ୍ଷିତ ଅଛି। ଏହା ବୈଷ୍ଣବ ଭକ୍ତି ପରମ୍ପରାର ଅନ୍ତର୍ଗତ: ନୃତ୍ୟରତ, ନବନୀତ ଧରିଥିବା ଶିଶୁଟିର ଚିତ୍ର ଭାଗବତ ପୁରାଣର ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ଶିଶୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ଆଧାରିତ, ଏବଂ ପାଠଟି ତାଙ୍କୁ ତିରୁବେଙ୍କଟାଚଳ ପାହାଡ଼ରେ ସ୍ଥାପିତ କରେ। ଏହା କନ୍ସର୍ଟ ଓ ମନ୍ଦିରରେ ଗାଯାଏ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ଭଳି ଉତ୍ସବରେ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି (ବାତ୍ସଲ୍ୟ ଭାବ) ଜାଗ୍ରତ କରିବା ପାଇଁ ଗାଯାଏ।

ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ

ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?

ଗଠନ

ଏହି ଗୀତରେ ଏକ ପଲ୍ଲବି ଓ ଦୁଇଟି ଚରଣ ଅଛି। ପଲ୍ଲବି ଧ୍ୟାନର ଏକ କ୍ରିୟା ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ — ‘ମୁଁ ଧ୍ୟାନ କରେ’ (ଭାବୟାମି) ଓ ‘ମୁଁ ଚିନ୍ତା କରେ’ (ଚିନ୍ତୟେହମ୍) — ଯାହା ଦିବ୍ୟ ଶିଶୁ ଗୋପାଳ (କୃଷ୍ଣ)ଙ୍କ ପ୍ରତି ନିରନ୍ତର ଆନ୍ତରିକ ଧ୍ୟାନ ସ୍ଥାପନ କରେ, ଯାହାକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦଗୁଡ଼ିକ ଚିତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।

ନୃତ୍ୟର ଚିତ୍ର

ପଦ ୧ ଶିଶୁ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଆନନ୍ଦମୟ ଚିତ୍ର ଅଙ୍କନ କରେ: ତାଙ୍କ କମରରେ ଛୋଟ ଘଣ୍ଟି ଥିବା ଝୁଣ୍ଟି ବାଜେ, ତାଙ୍କ ବଙ୍କା ଶିଶୁ ପାଦକ୍ଷେପ ପବନକୁ ଧ୍ୱନିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଖେଳୁଆ ଗତି ମନୋହରତାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଏହା ଶିଶୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ‘ନଟନ’ (ନୃତ୍ୟ)କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ।

ନବନୀତର ପ୍ରତୀକ

କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ହାତରେ ତାଜା ନବନୀତ ଧରିଥିବା ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ କରାଯାଇଛି। ଏହି ସରଳ ବିବରଣୀ ତାଙ୍କ ବାଲ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟାମି — ଗାଁ ଘରୁ ନବନୀତ ଚୋରି କରିବା — କୁ ସ୍ମରଣ କରାଇଦିଏ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମଧୁରତା ଓ ସ୍ନେହରେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରିବାର ଧାରାକୁ ପ୍ରତୀକିତ କରେ।

ତିରୁମଳ ସହ ସଂଯୋଗ

ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଭାବେ ଏହି ଶିଶୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତିରୁବେଙ୍କଟାଚଳମ୍ (ତିରୁମଳର ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼, ଭଗବାନ ବେଙ୍କଟେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆବାସ)ରେ ସ୍ଥାପିତ କରେ। ଏଥିରୁ ଦେଖାଯାଏ ଯେ ହିନ୍ଦୁ ପରମ୍ପରା କୃଷ୍ଣ ଓ ବେଙ୍କଟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭଗବାନ — ବିଷ୍ଣୁ — ଙ୍କ ଦୁଇ ରୂପ ଭାବେ ଦେଖେ, ଏବଂ ଏହା ଦୁଇଟି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭକ୍ତି ଧାରାକୁ ସଂଯୋଗ କରେ।

ପରମ ଦିବ୍ୟତା

ଶେଷ ପଙ୍କ୍ତି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ‘ପରମ ପୁରୁଷମ୍’ (ପରମ ପୁରୁଷ) ବୋଲି କହେ ଏବଂ କହେ ଯେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଚରଣର ପୂଜା କରନ୍ତି। ଏହା ମନେ ପକାଇଦିଏ ଯେ ଏହି ମନୋହର ଶିଶୁ ରୂପ ପଛରେ ଭଗବାନଙ୍କ ପରମ ସତ୍ୟ ରହିଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ପୂଜାର ଯୋଗ୍ୟ।

Krishnaଙ୍କ ସମ୍පୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତୁତି ଓ ପାଠ

Krishna

Krishnaଙ୍କ ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁ →

ହିନ୍ଦୁ dharm ରୁ ଅଧିକ

ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁ