শ্ৰী শিৱ সহস্ৰনাম স্তোত্ৰম্

শ্লোক ১ এই শ্লোকে ভগৱান শিৱৰ নাম কীৰ্তন কৰা হৈছে: স্থিৰ, যিজন সদায় অচল; স্থাণু, জগতৰ অক্ষত থকা অচল স্তম্ভ; প্ৰভু, পৰম অধীশ্বৰ; ভীম, ভয়জনক আৰু বিস্ময়কৰ মহিমাময়; প্ৰৱৰ, সৰ্ৱশ্ৰেষ্ঠ; ৱৰদ, ৱৰদাতা; ৱৰ, পৰমোত্তম (আৰু স্ৱয়ং ৱৰ বা বৰদান); সৰ্ৱাত্মা, সকলো জীৱৰ অন্তৰত অধিষ্ঠিত আত্মা; সৰ্ৱৱিখ্যাত, সকলো লোকত খ্যাত; সৰ্ৱ, সমগ্ৰতা; সৰ্ৱকৰ, সকলো বস্তুৰ সৃষ্টিকৰ্তা; আৰু ভৱ, যাৰ পৰা সকলো অস্তিত্ব উদ্ভৱ হয়।

শ্লোক ২ ভগৱান শিৱক জটী (জটাধাৰী), চৰ্মী (জন্তুৰ ছালৰ আৱৰণ পৰিধানকাৰী), শিখী (শিখাধাৰী), খড্গী (তৰোৱাল ধাৰণকাৰী), সৰ্ৱাঙ্গ (যাৰ অংগসমূহ সমগ্ৰ সৃষ্টি), সৰ্ৱভাৱন (সকলো জীৱৰ পোষক আৰু সৃষ্টিকৰ্তা), হৰ (কালান্তত সকলো আকৰ্ষণ কৰি লোৱা সংহাৰকাৰী), হৰিণাক্ষ (হৰিণৰ দৰে কোমল দৃষ্টিৰ চকুযুক্ত), সৰ্ৱভূতহৰ (প্ৰলয়ত সকলো প্ৰাণীক নিজৰ মাজলৈ টানি লয়) আৰু প্ৰভু, অধীশ্বৰ নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৩ ভগৱান শিৱক প্ৰৱৃত্তি (বাহ্যিক কৰ্মৰ শক্তি), নিৱৃত্তি (ইয়াৰ বিপৰীত, বিৰতি আৰু ত্যাগৰ শক্তি), নিয়ত (আত্মসংযমী, নিজৰ বিধানেৰে আবদ্ধ), শাশ্ৱত (নিত্য, সদায় স্থায়ী), ধ্ৰুৱ (ধ্ৰুৱতাৰাৰ দৰে স্থিৰ আৰু অবিচল), শ্মশানৱাসী (শ্মশানত বাস কৰোঁতা), ভগৱান (মহিমাময় আৰু ধন্য প্ৰভু), খচৰ (আকাশত সঞ্চৰণ কৰোঁতা), গোচৰ (ইন্দ্ৰিয়ৰ পৰিধিৰ ভিতৰত অহা) আৰু অৰ্দন (অশুভক দমন কৰি শাসন কৰা বিজেতা) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৪ ভগৱান শিৱক অভিৱাদ্য (প্ৰণাম কৰিবলগীয়া), মহাকৰ্মা (মহৎ কৰ্মৰ সম্পাদনকাৰী), তপস্ৱী (তপস্যাত নিমগ্ন মহান তপস্বী), ভূতভৱন (সকলো প্ৰাণীৰ উৎপত্তি আৰু পোষণকাৰী), উন্মত্তৱেষপ্ৰচ্ছন্ন (উন্মাদৰ ৰূপত নিজক গোপন কৰোঁতা) আৰু সৰ্ৱলোকপ্ৰজাপতি (সকলো লোকৰ স্ৰষ্টা আৰু অধিপতি) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৫ ভগৱান শিৱক মহারূপ (বিশাল আৰু মহান ৰূপৰ অধিকাৰী), মহাকায় (বিশাল আৰু অপৰিমেয় শৰীৰৰ অধিকাৰী), বৃষৰূপ (ষাঁড়ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰোঁতা), মহাযশ (মহান কীৰ্তি আৰু গৌৰৱৰ অধিকাৰী), মহাত্মা (মহান আত্মা), সৰ্ৱভূতাত্মা (সকলো প্ৰাণীৰ অন্তৰত বিৰাজমান আত্মা), ৱিশ্ৱৰূপ (যাৰ ৰূপেই বিশ্ব) আৰু মহাহনু (শক্তিশালী চোৱালযুক্ত) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৬ ভগৱান শিৱক লোকপাল (লোকসমূহৰ ৰক্ষক আৰু পালনকৰ্তা), অন্তৰ্হিতাত্মা (যাৰ প্ৰকৃত আত্মা অন্তৰত লুকাই আছে), প্ৰসাদ (কৃপাস্বৰূপ, কৃপা প্ৰদানকাৰী), হয়গৰ্দভী (জীৱসমূহৰ মাজত ঘোঁৰা আৰু গাধাৰ ৰূপ ধাৰণকাৰী), পৱিত্ৰ (পবিত্ৰ আৰু শুদ্ধিকাৰী), মহান, নিয়ম (ধৰ্মীয় শৃংখলা আৰু পৱিত্ৰ বিধান স্বয়ং) আৰু নিয়মাশ্ৰিত (ব্ৰতধাৰীসকলৰ আশ্ৰয়স্থল) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৭ ভগৱান শিৱক সৰ্ৱকৰ্মা (সকলো কৰ্মৰ সম্পাদক), স্ৱয়ম্ভু (স্ৱয়ংভূ, স্ৱয়ং উৎপন্ন), আদি (প্ৰথম কাৰণ আৰু আৰম্ভ), আদিকৰ (আৰম্ভৰ প্ৰবৰ্তক), নিধি (সকলোৰে সঞ্চয়াগাৰ আৰু ভাণ্ডাৰ), সহস্ৰাক্ষ (সহস্ৰ চকুযুক্ত), ৱিশালাক্ষ (বিস্তৃত চকুযুক্ত), সোম (চন্দ্ৰৰ অধিপতি) আৰু নক্ষত্ৰসাধক (নক্ষত্ৰসমূহৰ বিধান আৰু পৰিচালনাকাৰী) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৮ ভগৱান শিৱক চন্দ্ৰ (চন্দ্ৰ), সূৰ্য (সূৰ্য), শনি (শনি গ্ৰহ), কেতু (ধূমকেতু), গ্ৰহ (গ্ৰহ-স্বৰূপ), গ্ৰহপতি (গ্ৰহসমূহৰ অধিপতি), ৱৰ (শ্ৰেষ্ঠ), অত্ৰি (ঋষি অত্ৰিৰ ৰূপ ধাৰণকাৰী), অদ্ৰিনমস্কৰ্তা (পৰ্বতসমূহে যাক প্ৰণাম কৰে), মৃগবাণাৰ্পণ (প্ৰাচীন পুৰাণত পলায়ন কৰা যজ্ঞৰ মৃগৰ প্ৰতি বাণ নিক্ষেপ কৰা) আৰু অনঘ (নিষ্পাপ, নিৰ্দোষ) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৯ ভগৱান শিৱক মহাতপস্ (মহান তপস্যাৰ অধিকাৰী), ঘোৰতপস্ (ভয়ংকৰ আৰু কঠোৰ তপস্যাৰ অধিকাৰী), অদীন (কেতিয়াও দুখী নহয়, দুখমুক্ত), দীনসাধক (দুখী আৰু দৰিদ্ৰসকলৰ উদ্ধাৰকাৰী), সংৱৎসৰকৰ (বছৰৰ সৃষ্টিকাৰী আৰু পৰিমাপকাৰী, সময়ৰ বিধানকাৰী), মন্ত্ৰ (পবিত্ৰ মন্ত্ৰ স্ৱয়ং), প্ৰমাণ (সত্যৰ প্ৰকৃত মানদণ্ড আৰু পৰিমাপ) আৰু পৰমং তপঃ (পৰম তপস্যা স্ৱয়ং) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ১০ ভগৱান শিৱক যোগী (যোগৰ মহান সাধক), যোজ্য (যোগসাধনাৰ লক্ষ্য), মহাবীজ (মহান বীজ, বিশাল সৃষ্টিশক্তিৰ উৎস), মহাৰেতাঃ (মহান বীৰ্য আৰু সৃজনশক্তিৰ অধিকাৰী), মহাবল (মহাশক্তিৰ অধিকাৰী), সুৱৰ্ণৰেতাঃ (যাৰ জীৱনীশক্তি সোণৰ দৰে উজ্জ্বল), সৰ্ৱজ্ঞ (সকলো জানোঁতা), সুবীজ (মংগলময় বীজৰ অধিকাৰী) আৰু বীজৱাহন (সৃষ্টিৰ বীজ বহন কৰোঁতা) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১১ ভগৱান শিৱক দশবাহু (দশ বাহুযুক্ত), অনিমিষ (অনিমেষ, সদা সতৰ্ক দৃষ্টিৰ অধিকাৰী), নীলকণ্ঠ (যিয়ে গ্ৰহণ কৰা বিষৰ বাবে নীল কণ্ঠযুক্ত), উমাপতি (উমাৰ স্বামী আৰু অধিপতি), ৱিশ্ৱৰূপ (যাৰ ৰূপেই বিশ্ব), স্ৱয়ংশ্ৰেষ্ঠ (স্বেচ্ছাই শ্ৰেষ্ঠ), বলৱীৰ (শক্তিৰ বীৰ), বল (শক্তি স্ৱয়ং) আৰু গণ (নিজৰ গণসকলৰ অধিপতি) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ১২ ভগৱান শিৱক গণকৰ্তা (গণসমূহৰ সৃষ্টিকাৰী, তেওঁৰ সেৱক-বাহিনীৰ স্ৰষ্টা), গণপতি (গণসমূহৰ অধিপতি), দিগ্ৱাস (দিশসমূহক বস্ত্ৰ হিচাপে পৰিধান কৰা, দিগম্বৰ), কাম (কামনা স্ৱয়ং আৰু তাৰ পূৰণকাৰী), মন্ত্ৰৱিৎ (পবিত্ৰ মন্ত্ৰৰ জ্ঞাতা), পৰমো মন্ত্ৰঃ (পৰম মন্ত্ৰ স্ৱয়ং), সৰ্ৱভাৱকৰ (সকলো অৱস্থাৰ স্ৰষ্টা) আৰু হৰ (অপসাৰণকাৰী আৰু সংহাৰকাৰী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১৩ ভগৱান শিৱক কমণ্ডলুধৰ (সন্ন্যাসীৰ জলপাত্ৰ ধাৰণকাৰী), ধন্ৱী (ধনু ধাৰণকাৰী), বাণহস্ত (হাতত বাণ ধাৰণকাৰী), কপালৱান (খোপৰা ধাৰণকাৰী), অশনি (বজ্ৰ ধাৰণকাৰী), শতঘ্নী (শতঘ্নী নামৰ গদা ধাৰণকাৰী, যিয়ে শত শত্ৰু সংহাৰ কৰে), খড্গী (তৰোৱাল ধাৰণকাৰী), পত্তিশী (বৰ্শা ধাৰণকাৰী), আযুধী (অস্ত্ৰ ধাৰণকাৰী) আৰু মহান নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১৪ ভগৱান শিৱক শ্ৰুৱহস্ত (হাতত যজ্ঞৰ হাতা ধাৰণকাৰী), সুৰূপ (সুন্দৰ ৰূপৰ অধিকাৰী), তেজ (দীপ্তি স্ৱয়ং), তেজস্কৰ (দীপ্তিৰ সৃষ্টিকাৰী), নিধি (সম্পদৰ ভাণ্ডাৰ), উষ্ণীষী (পাগুৰি বা মুকুট পৰিধান কৰা), সুৱক্ত্ৰ (সুন্দৰ মুখৰ অধিকাৰী), উদগ্ৰ (উন্নত আৰু শ্ৰেষ্ঠ) আৰু ৱিনত (বিনম্ৰভাৱে প্ৰণত) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ১৫ ভগৱান শিৱক দীৰ্ঘ (বিস্তৃত আৰু দীঘল), হৰিকেশ (সোণালী বা পিংগল ৰঙৰ চুলিযুক্ত), সুতীৰ্থ (তীৰ্থযাত্ৰাৰ প্ৰকৃত আৰু পবিত্ৰ ঘাট), কৃষ্ণ (শ্যামল ৰঙৰ), শৃগালৰূপ (শিয়ালৰ ৰূপ ধাৰণকাৰী), সিদ্ধাৰ্থ (যাৰ উদ্দেশ্য সদায় সিদ্ধ), মুণ্ড (মুণ্ডিত মস্তকৰ) আৰু সৰ্ৱশুভংকৰ (সকলো মংগলৰ প্ৰদানকাৰী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১৬ ভগৱান শিৱক অজ (জন্মহীন), বহুৰূপ (বহু ৰূপৰ অধিকাৰী), গন্ধাধাৰী (সুগন্ধ ধাৰণকাৰী), কপৰ্দী (শঙ্খৰ দৰে গাঁঠিযুক্ত জটাধাৰী), ঊৰ্ধ্ৱৰেতাঃ (তপস্যাৰ দ্বাৰা জীৱনীশক্তি ঊৰ্ধ্বমুখী কৰা), ঊৰ্ধ্ৱলিংগ (সংযমিত সৃজনশক্তিৰ ঊৰ্ধ্বমুখী চিহ্ন ধাৰণকাৰী), ঊৰ্ধ্ৱশয়ী (ঊৰ্ধ্বমুখীভাৱে শয়ন কৰা) আৰু নভঃস্থল (যাৰ আবাসস্থল মুকলি আকাশ) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ১৭ ভগৱান শিৱক ত্ৰিজটী (তিনিটা জটাযুক্ত), চীৱৱাস (গছৰ ছাল আৰু জীৰ্ণ বস্ত্ৰ পৰিধানকাৰী), ৰুদ্ৰ (উগ্ৰ আৰু গৰ্জনকাৰী), সেনাপতি (নিজৰ সেনাৰ অধিনায়ক), ৱিভু (সৰ্ৱব্যাপী প্ৰভু), অহচৰ (দিনত বিচৰণ কৰোঁতা), নক্তঞ্চৰ (ৰাতিত বিচৰণ কৰোঁতা), তীক্ষ্ণমন্যু (প্ৰখৰ আৰু তীব্ৰ ক্ৰোধযুক্ত) আৰু সুৱৰ্চস (উজ্জ্বল দীপ্তিৰ অধিকাৰী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১৮ ভগৱান শিৱক গজহা (গজাসুৰ নামৰ হাতীৰ ৰূপী দানৱক বধকাৰী), দৈত্যহা (দৈত্যসকলক বধকাৰী), কাল (কাল স্ৱয়ং, কৃষ্ণৱৰ্ণ), লোকধাতা (লোকসমূহৰ পালনকাৰী আৰু বিধানকাৰী), গুণাকৰ (সকলো গুণৰ খনি আৰু উৎস), সিংহশাৰ্দূলৰূপ (সিংহ আৰু বাঘৰ ৰূপ ধাৰণকাৰী) আৰু আৰ্দ্ৰচৰ্মাম্বৰাৱৃত (তাজা ছালৰ বস্ত্ৰ পৰিধান কৰা) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ১৯ ভগৱান শিৱক কালযোগী (যোগৰ দ্বাৰা কালৰ অধিপতি), মহানাদ (মহান সৃষ্টিগত গৰ্জনৰ অধিকাৰী), সৰ্ৱকাম (সকলো কামনাৰ পূৰণকাৰী), চতুষ্পথ (চৌৰাস্তাত বাস কৰোঁতা), নিশাচৰ (ৰাতিৰ বিচৰণকাৰী), প্ৰেতচাৰী (প্ৰেতসকলৰ মাজত বিচৰণকাৰী), ভূতচাৰী (প্ৰাণীসকলৰ মাজত বিচৰণকাৰী) আৰু মহেশ্ৱৰ (মহান অধীশ্বৰ) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ২০ ভগৱান শিৱক বহুভূত (বহু প্ৰাণীৰ মাজত উপস্থিত), বহুধৰ (বহু ৰূপ ধাৰণকাৰী), স্ৱৰ্ভানু (স্ৱৰ্গীয় দীপ্তি), অমিত (অপৰিমেয়), গতি (চূড়ান্ত লক্ষ্য আৰু আশ্ৰয়), নৃত্যপ্ৰিয় (নৃত্যৰ প্ৰেমী), নিত্যনৰ্ত (নিত্য নৰ্তক), নৰ্তক (নৃত্যকাৰী) আৰু সৰ্ৱলালস (সকলো বস্তুৰ প্ৰতি আনন্দিত আৰু আকাংক্ষিত) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ২১ ভগৱান শিৱক ঘোৰ (ভয়ংকৰ আৰু ভীষণ), মহাতপস্ (মহান তপস্যাৰ অধিকাৰী), পাশ (পাশ বা বন্ধন), নিত্য (শাশ্বত), গিৰিৰুহ (পৰ্বতত অৱস্থিত), নভঃ (আকাশ স্ৱয়ং), সহস্ৰহস্ত (সহস্ৰ হাতযুক্ত), ৱিজয় (বিজয় স্ৱয়ং), ৱ্যৱসায় (দৃঢ় সংকল্প) আৰু অতন্দ্ৰিত (অক্লান্ত, সদা সতৰ্ক) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ২২ ভগৱান শিৱক অধৰ্ষণ (যাক কোনেও পৰাজিত কৰিব নোৱাৰে), ধৰ্ষণাত্মা (যাৰ স্ৱভাৱ সকলোকে পৰাজিত কৰা), যজ্ঞহা (দক্ষৰ যজ্ঞৰ ধ্ৱংসকাৰী), কামনাশক (কামদেৱক দহন কৰি কামনাৰ বিনাশকাৰী), দক্ষযাগাপহাৰী (দক্ষৰ যজ্ঞানুষ্ঠানক বিঘ্নিত কৰা), সুসহ (অতি সহনশীল আৰু ধৈৰ্যশীল) আৰু মধ্যম (মধ্যস্থানত থিয় দিয়া, মধ্যস্থতাকাৰী) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ২৩ ভগৱান শিৱক তেজোপহাৰী (প্ৰলয়ত সকলো দীপ্তি আকৰ্ষণ কৰি লোৱা), বলহা (মিছা শক্তিৰ ধ্ৱংসকাৰী), মুদিত (আনন্দিত), অৰ্থ (প্ৰকৃত লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য), অজিত (অজেয়), অৱৰ (যাৰ কোনো শ্ৰেষ্ঠ নাই), গম্ভীৰঘোষ (গভীৰ আৰু প্ৰতিধ্ৱনিত স্ৱৰৰ অধিকাৰী), গম্ভীৰ (গভীৰ, অতল), আৰু গম্ভীৰবলৱাহন (গভীৰ আৰু মহান শক্তি বহন কৰোঁতা) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ২৪ ভগৱান শিৱক ন্যগ্ৰোধৰূপ (বটগছৰ ৰূপ ধাৰণকাৰী), ন্যগ্ৰোধ (বটগছ স্ৱয়ং), ৱৃক্ষপৰ্ণস্থিতি (গছ আৰু পাতত অৱস্থিত, সকলো উদ্ভিদত ব্যাপ্ত), ৱিভু (সৰ্ৱব্যাপী প্ৰভু), সুতীক্ষ্ণদশন (অতি তীক্ষ্ণ দাঁতযুক্ত), মহাকায় (বিশাল শৰীৰযুক্ত) আৰু মহানন (মহিমাময় মুখমণ্ডলযুক্ত) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ২৫ ভগৱান শিৱক ৱিশ্ৱকসেন (যাৰ সেনাই সকলো দিশলৈ মুখ কৰে), হৰি (পাপৰ অপসাৰণকাৰী), যজ্ঞ (যজ্ঞ স্ৱয়ং), সমযুগপীডাৱাহন (যুদ্ধত ধাৰণ কৰা চিহ্ন বহন কৰোঁতা), তীক্ষ্ণতপা (প্ৰখৰ আৰু তীব্ৰ তপস্যাৰ অধিকাৰী), হৰ্যশ্ৱ (পিংগল ৰঙৰ ঘোঁৰাযুক্ত), সহায় (সহায়ক আৰু সংগী) আৰু কৰ্মকালৱিৎ (কৰ্মৰ উপযুক্ত সময় জনা) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ২৬ ভগৱান শিৱক ৱিষ্ণুপ্ৰসাদিত (যিজন বিষ্ণুৰ দ্বাৰা আনন্দিত), যজ্ঞ (যজ্ঞ), সমুদ্ৰ (সাগৰ), ৱডৱামুখ (ঘোঁৰীৰ মুখৰ ৰূপত সাগৰৰ তলৰ অগ্নি), হুতাশনসহায় (যজ্ঞাগ্নিৰ সহায়ক), প্ৰশান্তাত্মা (সম্পূৰ্ণ শান্ত আত্মাযুক্ত) আৰু হুতাশন (আহুতি ভস্ম কৰা অগ্নি) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ২৭ ভগৱান শিৱক উগ্ৰতেজ (প্ৰখৰ দীপ্তিৰ অধিকাৰী), মহাতেজ (মহান প্ৰভাৱৰ অধিকাৰী), জন্য (জন্ম আৰু আত্মীয়তাৰ বন্ধনত আবদ্ধ), ৱিজয়কালৱিৎ (বিজয়ৰ উপযুক্ত সময় জনা), জ্যোতিষাম্ অয়নম্ (সকলো জ্যোতিষ্কৰ বিশ্ৰাম-পথ), সিদ্ধি (আধ্যাত্মিক সিদ্ধি স্ৱয়ং) আৰু সৰ্ৱৱিগ্ৰহ (সকলো ৰূপ আৰু শৰীৰ ধাৰণকাৰী) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ২৮ ভগৱান শিৱক শিখী (শিখাধাৰী), মুণ্ডী (মুণ্ডিত মস্তকৰ), জটী (জটাধাৰী), জ্ৱালী (জ্ৱলি থকা), মূৰ্তিজ (মূৰ্তিৰূপে জন্ম লোৱা), মূৰ্ধগ (মস্তকৰ শীৰ্ষত অৱস্থিত), বলী (শক্তিশালী), ৱেণৱী (বাঁহীবাদক), পণৱী (সৰু ঢোলবাদক), তালী (তাললয় ৰক্ষাকাৰী, কাঁহীবাদক), খালী (শস্য মাৰণিৰ স্থানত অৱস্থিত) আৰু কালকটংকট (মৃত্যুৰ সময়ত ভয়ংকৰ, কালৰ ভীষণ ৰূপ) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ২৯ ভগৱান শিৱক নক্ষত্ৰৱিগ্ৰহমতি (যাৰ ৰূপ নক্ষত্ৰসমূহে গঠন কৰিছে), গুণবুদ্ধি (যাৰ বুদ্ধিয়ে তিনি গুণ বিচাৰ কৰে), লয় (প্ৰলয় স্ৱয়ং), গম (পথ আৰু গমনকাৰী), প্ৰজাপতি (প্ৰাণীসকলৰ অধিপতি), ৱিশ্ৱবাহু (যাৰ বাহুয়ে বিশ্ৱক আৱৰি ৰাখে), ৱিভাগ (সকলো বস্তু বিতৰণ কৰা বিভাগকাৰী) আৰু সৰ্ৱগোমুখ (যাৰ মুখ সকলো প্ৰাণীৰ ফালে ঘূৰে) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৩০ ভগৱান শিৱক ৱিমোচন (বন্ধনৰ পৰা মুক্তিদাতা), সুশৰণ (প্ৰকৃত আশ্ৰয়), হিৰণ্যকৱচোদ্ভৱ (সোণালী কৱচ পৰিধান কৰি আৱিৰ্ভূত হোৱা), মেধ্ৰাজ (শিৱলিংগৰ সৈতে সম্পৃক্ত সৃজনশীল চিহ্নৰ অধিকাৰী), বলচাৰী (শক্তিৰে বিচৰণকাৰী), মহীচাৰী (পৃথিৱীত বিচৰণকাৰী) আৰু শ্ৰুত (পবিত্ৰ শাস্ত্ৰত খ্যাত) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৩১ ভগৱান শিৱক সৰ্ৱতূৰ্যনিনাদী (সকলো প্ৰকাৰৰ বাদ্যযন্ত্ৰৰ ধ্ৱনিত প্ৰতিধ্ৱনিত হোৱা), সৰ্ৱতোদ্যপৰিগ্ৰহ (সকলো বাদ্যযন্ত্ৰ ধাৰণ আৰু বজোৱা), ৱ্যালৰূপ (সাপৰ ৰূপ ধাৰণকাৰী), গুহাৱাসী (গুহাত বাস কৰোঁতা), গুহ (হৃদয়ৰ গোপন গুহাত লুকাই থকা), মালী (মালা পিন্ধোঁতা) আৰু তৰংগৱিৎ (সাগৰ আৰু চেতনাৰ ঢৌসমূহৰ জ্ঞাতা) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৩২ ভগৱান শিৱক ত্ৰিদশ (ত্ৰিশজন দেৱতাৰ অধিপতি), ত্ৰিকালধৃক (অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যৎ এই তিনিকালৰ ধাৰক), কৰ্মসৰ্ৱবন্ধৱিমোচন (সকলো প্ৰাণীক কৰ্মৰ বন্ধনৰ পৰা মুক্ত কৰোঁতা), বন্ধন (দুষ্ট আৰু অসুৰ অধিপতিসকলক বান্ধি ৰখাজন), আৰু যুধি শত্ৰুৱিনাশন (যুদ্ধত শত্ৰু বিনাশকাৰী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৩৩ ভগৱান শিৱক সাংখ্যপ্ৰসাদ (যাৰ কৃপাই বিবেকপূৰ্ণ জ্ঞান প্ৰদান কৰে), দুৰ্ৱাসা (কঠিনভাৱে কাষ চাপিব পৰা, ৰুক্ষ বস্ত্ৰধাৰী), সৰ্ৱসাধুনিষেৱিত (সকলো সাধুৰ দ্বাৰা পূজিত), প্ৰস্কন্দন (সৃজনশীল প্ৰাচুৰ্যত ঢালি দিওঁতা আৰু বিস্তাৰ কৰোঁতা), ৱিভাগজ্ঞ (উচিত বিভাজনৰ জ্ঞাতা), অতুল্য (অতুলনীয়) আৰু যজ্ঞভাগৱিৎ (যজ্ঞত প্ৰাপ্য উচিত অংশৰ জ্ঞাতা) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৩৪ ভগৱান শিৱক সৰ্ৱৱাস (সকলো বস্তুত বাস কৰোঁতা), সৰ্ৱচাৰী (সকলো বস্তুৰ মাজেদি সঞ্চৰণ কৰোঁতা), দুৰ্ৱাসা (কাষ চাপিব নোৱৰা), ৱসৱ (উজ্জ্বল বসুদেৱতাসকলৰ অধিপতি), অমৰ (মৃত্যুহীন), হৈম (সোণালী ৰঙৰ), হেমকৰ (সোণ সৃষ্টিকাৰী), যজ্ঞ (যজ্ঞ স্ৱয়ং), সৰ্ৱধাৰী (সকলোৰে পোষক) আৰু ধৰোত্তম (ধাৰণকাৰীসকলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৩৫ ভগৱান শিৱক লোহিতাক্ষ (ৰঙা চকুযুক্ত), মহাক্ষ (মহান চকুযুক্ত), ৱিজয়াক্ষ (বিজয়ী চকুযুক্ত), ৱিশাৰদ (জ্ঞানী আৰু নিপুণ), সংগ্ৰহ (সকলো সংগ্ৰহ আৰু ধাৰণ কৰোঁতা), নিগ্ৰহ (সংযম আৰু দমনকাৰী), কৰ্তা (প্ৰতিটো কৰ্মৰ পিছত থকা কৰ্তা) আৰু সৰ্পচীৰনিৱসন (সাপক বস্ত্ৰ হিচাপে পৰিধান কৰা) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৩৬ ভগৱান শিৱক মুখ্য (প্ৰধান), অমুখ্য (শ্ৰেষ্ঠ হোৱা সত্ত্বেও বিনয়ী), দেহ (দেহধাৰী), কহলী (যুদ্ধ-শিংগাবাদক), সৰ্ৱকামদ (সকলো কামনা পূৰণকাৰী), সৰ্ৱকাসপ্ৰসাদ (যাৰ কৃপাই সকলো ৰোগ-যন্ত্ৰণা নিৰাময় কৰে), সুবল (উত্তম শক্তিৰ অধিকাৰী) আৰু বলৰূপধৃৎ (শক্তিৰ ৰূপ ধাৰণকাৰী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৩৭ ভগৱান শিৱক সৰ্ৱকামৱৰ (সকলো কামনা পূৰণ কৰা শ্ৰেষ্ঠ বৰ), সৰ্ৱদা (সকলোকে দানকাৰী), সৰ্ৱতোমুখ (যাৰ মুখ সকলো দিশলৈ), আকাশনিৰ্ৱিৰূপ (নিৰাকাৰ, আকাশত ব্যাপ্ত), নিপতি (দ্ৰুতগতিত কাৰ্য সম্পাদনৰ বাবে নামি অহাজন), অৱশ (কাৰো নিয়ন্ত্ৰণৰ অধীন নহয়) আৰু খগ (আকাশত সঞ্চৰণকাৰী) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৩৮ ভগৱান শিৱক ৰুদ্ৰৰূপ (ৰুদ্ৰৰ দৰে উগ্ৰ ৰূপযুক্ত), অংশু (আলোকৰ ৰশ্মি), আদিত্য (সূৰ্য), বহুৰশ্মি (বহু ৰশ্মিৰ অধিকাৰী), সুৱৰ্চসী (উজ্জ্বল দীপ্তিৰ অধিকাৰী), ৱসুৱেগ (উজ্জ্বল বসুসকলৰ দৰে দ্ৰুতগামী), মহাৱেগ (মহান বেগৰ অধিকাৰী), মনোৱেগ (চিন্তাৰ দৰে দ্ৰুতগামী) আৰু নিশাচৰ (ৰাতিৰ বিচৰণকাৰী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৩৯ ভগৱান শিৱক সৰ্ৱৱাসী (সকলোৰে অন্তৰত বাস কৰোঁতা), শ্ৰীৱাসী (গৌৰৱ আৰু সৌভাগ্যত বিৰাজমান), উপদেশকৰ (উপদেশ প্ৰদানকাৰী), আকৰ (আকাৰহীন), মুনি (নীৰৱ ঋষি), আত্মনিৰালোক (যাৰ প্ৰকৃত আত্মা কেৱল অন্তৰৰ পৰাই উজ্জ্বল), সম্ভগ্ন (নিজক নম্ৰ কৰোঁতা) আৰু সহস্ৰদ (সহস্ৰ দান প্ৰদানকাৰী) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৪০ ভগৱান শিৱক পক্ষী (পক্ষী), পক্ষীৰূপ (পক্ষীৰ ৰূপ ধাৰণকাৰী), অতিদীপ্ত (অতি উজ্জ্বল), ৱিশাম্পতি (প্ৰজাসকলৰ অধিপতি), উন্মাদ (আনন্দৰ উন্মত্ততা স্ৱয়ং), মদন (প্ৰেম-আবেগ জগাই তোলোঁতা), কাম (কামনা স্ৱয়ং), অশ্ৱত্থ (পৱিত্ৰ অশ্ৱত্থ গছ), অৰ্থকৰ (ধন আৰু প্ৰকৃত উদ্দেশ্যৰ প্ৰদানকাৰী) আৰু যশঃ (কীৰ্তি আৰু গৌৰৱ স্ৱয়ং) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৪১ ভগৱান শিৱক ৱামদেৱ (কৃপাময় দেৱতা, তেওঁৰ মৃদু ৰূপ), ৱাম (মংগলময়, পাঁচটা মুখৰ এটা), প্ৰগ্দক্ষিণ (সকলো দিশৰ ফালে মুখ কৰা, পূৱ আৰু দক্ষিণ উভয়লৈ), ৱামন (বামনৰূপ), সিদ্ধযোগী (সিদ্ধ যোগৰ অধিকাৰী), মহৰ্ষি (মহান ঋষি), সিদ্ধাৰ্থ (যাৰ উদ্দেশ্য সিদ্ধ হৈছে) আৰু সিদ্ধসাধক (সাধকসকলক সিদ্ধি প্ৰদানকাৰী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৪২ ভগৱান শিৱক ভিক্ষু (ভিক্ষুক), ভিক্ষুৰূপ (ভিক্ষুকৰ ৰূপ ধাৰণকাৰী), ৱিপণ (বজাৰত ধনৰ দৰে বিচৰা জন), মৃদু (কোমল), অৱ্যয় (অক্ষয়, অবিনশ্বৰ), মহাসেন (মহান সেনাৰ অধিনায়ক, পুত্ৰ স্কন্দৰো একে নাম), ৱিশাখ (বহু শাখাযুক্ত, স্কন্দৰো একে নাম), শষ্টিভাগ (যজ্ঞত ষাঠিতম অংশ গ্ৰহণকাৰী) আৰু গৱাম্পতি (পৃথিৱী আৰু গৰুৰ অধিপতি) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৪৩ ভগৱান শিৱক ৱজ্ৰহস্ত (হাতত বজ্ৰ ধাৰণকাৰী), ৱিষ্কম্ভী (ব্ৰহ্মাণ্ডক ধাৰণ কৰা স্তম্ভ), চমুস্তম্ভন (সৈন্যবাহিনীক স্তম্ভিত কৰোঁতা), ৱৃত্তাৱৃত্তকৰ (বৃত্ত আৰু অবৃত্ত সকলো আকাৰৰ স্ৰষ্টা), তাল (তাললয়ৰ ৰক্ষক), মধু (মধুৰতা স্ৱয়ং) আৰু মধুকলোচন (মধুৰ দৰে কোমল চকুযুক্ত) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৪৪ ভগৱান শিৱক ৱাচস্পত্য (বাক্যৰ আৰু বাণীৰ অধিপতি), ৱাজসন (শক্তি আৰু জীৱিকাৰ দাতা), নিত্যমাশ্ৰমপূজিত (আশ্ৰমসমূহত সদায় পূজিত), ব্ৰহ্মচাৰী (পবিত্ৰ জ্ঞানৰ প্ৰতি নিষ্ঠাৱান ব্ৰহ্মচাৰী), লোকচাৰী (লোকসমূহৰ মাজেদি বিচৰণকাৰী), সৰ্ৱচাৰী (সকলো বস্তুৰ মাজেদি সঞ্চৰণকাৰী) আৰু ৱিচাৰৱিৎ (সঠিক বিবেকৰ জ্ঞাতা) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৪৫ ভগৱান শিৱক ঈশান (আজ্ঞা দিয়া শাসক), ঈশ্ৱৰ (পৰম প্ৰভু), কাল (সময়), নিশাচৰ (ৰাতিৰ বিচৰণকাৰী), পিনাকৱান (পিনাক ধনু ধাৰণকাৰী), নিমিত্তস্থ (কাৰণৰ ৰূপে অৱস্থিত), নিমিত্ত (সকলো ঘটনাৰ উপলক্ষ্য আৰু কাৰণ), নন্দী (আনন্দ প্ৰদানকাৰী), নন্দীকৰ (আনন্দ প্ৰদানকাৰী) আৰু হৰি (পাপ অপসাৰণকাৰী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৪৬ ভগৱান শিৱক নন্দীশ্ৱৰ (আনন্দৰ অধিপতি), নন্দী (আনন্দিত), নন্দন (আনন্দ উপভোগ কৰোঁতা), নন্দীৱৰ্ধন (আনন্দ বৃদ্ধিকাৰী), ভগহাৰী (দক্ষৰ পুৰাণত মিছা সৌভাগ্য হৰণ কৰা), নিহন্তা (সংহাৰকাৰী), কাল (সময়), ব্ৰহ্মা (সৃষ্টিকৰ্তা) আৰু পিতামহ (আদিপিতামহ) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৪৭ ভগৱান শিৱক চতুৰ্মুখ (চাৰিটা মুখযুক্ত), মহালিংগ (মহান ব্ৰহ্মাণ্ডীয় জ্যোতিস্তম্ভ, লিংগ), চাৰুলিংগ (সুন্দৰ লিংগৰ অধিকাৰী), লিংগাধ্যক্ষ (সৃষ্টিৰ সূক্ষ্ম ৰূপৰ অধ্যক্ষ), সুৰাধ্যক্ষ (দেৱতাসকলৰ অধ্যক্ষ), যোগাধ্যক্ষ (যোগৰ অধ্যক্ষ আৰু নিয়ন্ত্ৰক) আৰু যুগৱাহ (যুগসমূহ আনি বহন কৰোঁতা) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৪৮ ভগৱান শিৱক বীজাধ্যক্ষ (সৃষ্টিৰ বীজৰ অধ্যক্ষ), বীজকৰ্তা (বীজৰ স্ৰষ্টা), অৱ্যয়াত্মা (অক্ষয় আত্মাৰ অধিকাৰী), অনুগত (সকলোৰে দ্ৰাৰা অনুসৰিত আৰু সেৱিত), বল (শক্তি স্ৱয়ং), ইতিহাস (পবিত্ৰ পৰম্পৰা স্ৱয়ং), সংকল্প (ইচ্ছা আৰু সংকল্পৰ মূৰ্তি), গৌতম (ঋষি গৌতমৰ সৈতে একাত্ম) আৰু নিশাকৰ (ৰাতিৰ সৃষ্টিকাৰী, অন্ধকাৰৰ অধিপতি) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৪৯ ভগৱান শিৱক দম্ভ (অহংকাৰৰ মূৰ্ত ৰূপ), অদম্ভ (অহংকাৰমুক্ত), ৱৈদম্ভ (অভিমানৰ পতনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত), ৱশ্য (ভক্তসকলৰ নাগালৰ ভিতৰত থকা), ৱশকৰ (আনক নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণত অনা), কলি (কলহৰ মূৰ্ত ৰূপ), লোককৰ্তা (লোকসমূহৰ স্ৰষ্টা), পশুপতি (সকলো প্ৰাণীৰ অধিপতি), মহাকৰ্তা (মহান কৰ্তা) আৰু অনৌষধ (যাৰ বাবে কোনো ঔষধৰ প্ৰয়োজন নাই, সকলো ৰোগৰ অতীত) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৫০ ভগৱান শিৱক অক্ষৰ (অবিনশ্বৰ অক্ষৰ), পৰমং ব্ৰহ্ম (পৰম ব্ৰহ্ম স্ৱয়ং), বলৱৎ (মহাশক্তিশালী), শক্ৰ (শক্তিত ইন্দ্ৰৰ সৈতে একাত্ম), নীতি (নৈতিক বিধান স্ৱয়ং), অনীতি (যিজনে প্ৰচলিত প্ৰথাৰো অতীত), শুদ্ধাত্মা (সম্পূৰ্ণ শুদ্ধ আত্মাৰ অধিকাৰী), শুদ্ধ (শুদ্ধ), মান্য (শ্ৰদ্ধাৰ যোগ্য) আৰু গতাগত (প্ৰস্থান আৰু প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ চক্ৰ, অৰ্থাৎ যিজন গমন আৰু আগমন দুয়োটা) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৫১ ভগৱান শিৱক বহুপ্ৰসাদ (প্ৰচুৰ কৃপাৰ অধিকাৰী), সুস্ৱপ্ন (মংগলময় স্বপ্ন প্ৰদানকাৰী), দৰ্পণ (সকলো বস্তু প্ৰতিফলিত কৰা দৰ্পণ), অমিত্ৰজিৎ (শত্ৰু বিজয়ী), ৱেদকৰ (বেদৰ প্ৰণেতা), মন্ত্ৰকৰ (পবিত্ৰ মন্ত্ৰৰ প্ৰণেতা), ৱিদ্ৱান (সৰ্ৱজ্ঞ) আৰু সমৰমৰ্দন (যুদ্ধত শত্ৰু দলন কৰোঁতা) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৫২ ভগৱান শিৱক মহামেঘনিৱাসী (মহান মেঘত বাস কৰোঁতা), মহাঘোৰ (অতি ভয়ংকৰ), ৱশিকৰ (সকলোক নিজৰ শাসনত অনা), অগ্নি (অগ্নি), জ্ৱালা (শিখা), মহাজ্ৱালা (মহান জ্বলন্ত শিখা), অতিধূম্ৰ (অতি ধোঁৱাযুক্ত), হুত (অৰ্পিত আহুতি) আৰু হৱিঃ (যজ্ঞৰ হৱি স্ৱয়ং) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৫৩ ভগৱান শিৱক ৱৃষণ (বীৰ্যবান আৰু সৃজনশীল), শংকৰ (সুখ প্ৰদানকাৰী), নিত্য (শাশ্বত), ৱৰ্চস্ৱী (দীপ্তিময়), ধূমকেতন (যাৰ পতাকা ধোঁৱা), নীল (গাঢ় নীল ৰঙৰ), অংগলুব্ধ (যাৰ ৰূপৰ বাবেই প্ৰিয়), শোভন (দীপ্তিময়) আৰু নিৰৱগ্ৰহ (বাধাহীন, সকলো নিয়ন্ত্ৰণৰ পৰা মুক্ত) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৫৪ ভগৱান শিৱক স্ৱস্তিদ (মংগল প্ৰদানকাৰী), স্ৱস্তিভাৱ (যাৰ স্বভাৱ মংগলময়), ভগী (যিজনে নিজ ন্যায্য অংশ ধাৰণ কৰে), ভগকৰ (অংশ বিতৰণকাৰী), লঘু (লঘু আৰু দ্ৰুতগামী), উৎসংগ (যাৰ কোলাত সকলো বিশ্ৰাম লয়), মহাংগ (বিশাল অংগযুক্ত) আৰু মহাগৰ্ভপৰায়ণ (মহান ব্ৰহ্মাণ্ডীয় গৰ্ভৰ আশ্ৰয়স্থল) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৫৫ ভগৱান শিৱক কৃষ্ণৱৰ্ণ (শ্যামল ৰঙৰ), সুৱৰ্ণ (সোণালী ৰঙৰ), ইন্দ্ৰিয়ং সৰ্ৱদেহিনাং (সকলো দেহধাৰী জীৱৰ ইন্দ্ৰিয়শক্তি স্ৱয়ং), মহাপাদ (বিশাল চৰণযুক্ত), মহাহস্ত (বিশাল হাতযুক্ত), মহাকায় (বিশাল শৰীৰযুক্ত) আৰু মহাযশস্ (মহান কীৰ্তিৰ অধিকাৰী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৫৬ ভগৱান শিৱক মহামূৰ্ধা (বিশাল মস্তকযুক্ত), মহামাত্ৰ (বিশাল পৰিমাপযুক্ত), মহানেত্ৰ (বিশাল চকুযুক্ত), নিশালয় (যাৰ আবাসস্থল ৰাতি), মহান্তক (মৃত্যু আনি মহান সমাপ্তি ঘটোৱা), মহাকৰ্ণ (বিশাল কাণযুক্ত), মহোষ্ঠ (বিশাল ওঁঠযুক্ত) আৰু মহাহনু (শক্তিশালী চোৱালযুক্ত) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৫৭ ভগৱান শিৱক মহানাসা (বিশাল নাকযুক্ত), মহাকম্বু (সুন্দৰ শংখৰ দৰে গলাযুক্ত), মহাগ্ৰীৱ (বিশাল গলাযুক্ত), শ্মশানভাক (শ্মশানত নিয়মিতভাৱে উপস্থিত থকা), মহাৱক্ষ (বিশাল বুকুযুক্ত), মহোৰস্ক (প্ৰশস্ত বুকুযুক্ত), অন্তৰাত্মা (অন্তৰৰ আত্মা) আৰু মৃগালয় (যাৰ আবাসস্থল হৰিণ, বা সূক্ষ্ম ইন্দ্ৰিয়ৰ আশ্ৰয়) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৫৮ ভগৱান শিৱক লম্বন (ওলমি থকা), লম্বিতোষ্ঠ (ওলমি থকা তল ওঁঠযুক্ত), মহামায়া (মহান মায়াশক্তিৰ অধিপতি), পয়োনিধি (সাগৰ, জলৰ ভাণ্ডাৰ), মহাদন্ত (বিশাল দাঁতযুক্ত), মহাদংষ্ট্ৰ (বিশাল দাঁতযুক্ত), মহাজিহ্ব (বিশাল জিভাযুক্ত) আৰু মহামুখ (বিশাল মুখযুক্ত) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৫৯ ভগৱান শিৱক মহানখ (বিশাল নখযুক্ত), মহালোম (প্ৰচুৰ গাৰ লোমযুক্ত), মহাকেশ (বিশাল চুলিযুক্ত), মহাজট (বিশাল জটাযুক্ত), প্ৰসন্ন (প্ৰসন্ন আৰু কৃপাময়), প্ৰসাদ (কৃপা স্ৱয়ং), প্ৰত্যয় (সত্য বিশ্ৱাস আৰু নিশ্চয়তা) আৰু গিৰিসাধন (পৰ্বতত সিদ্ধ হোৱা) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৬০ ভগৱান শিৱক স্নেহন (প্ৰেম প্ৰদানকাৰী), অস্নেহন (পাৰ্থিৱ আসক্তিমুক্ত), অজিত (অজেয়), মহামুনি (মহান নীৰৱ ঋষি), ৱৃক্ষাকাৰ (গছৰ ৰূপ ধাৰণকাৰী), ৱৃক্ষকেতু (গছ যাৰ পতাকা), অনল (অগ্নি) আৰু ৱায়ুৱাহন (বতাহত বাহিত হোৱা) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৬১ ভগৱান শিৱক গণ্ডালী (বিশাল গাল আৰু শক্তিযুক্ত), মেৰুধাম (যাৰ আবাস মেৰু পৰ্বত), দেৱাধিপতি (দেৱতাসকলৰ অধিপতি), অথৰ্ৱশীৰ্ষ (যাৰ মুকুট অথৰ্ৱবেদ), সামাস্য (যাৰ মুখ সামবেদ), আৰু ঋক্সহস্ৰামিতেক্ষণ (যাৰ চকু ঋগ্বেদৰ সহস্ৰ মন্ত্ৰৰে পৰিমিত) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৬২ ভগৱান শিৱক যজুষ্পাদভুজ (যাৰ চৰণ আৰু বাহু যজুৰ্বেদ), গুহ্য (গোপন ৰহস্য), প্ৰকাশ (আলোক আৰু প্ৰকাশ স্ৱয়ং), জংগম (চলমান, প্ৰাণময় জগত), অমোঘাৰ্থ (যাৰ উদ্দেশ্য কেতিয়াও ব্যৰ্থ নহয়), প্ৰসাদ (কৃপা), অভিগম্য (ভক্তিৰে প্ৰাপ্য) আৰু সুদৰ্শন (দেখিবলৈ শুভ, সুন্দৰ) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৬৩ ভগৱান শিৱক উপকাৰ (সকলোকে সহায় কৰা উপকাৰী), প্ৰিয় (প্ৰিয়জন), সৰ্ৱ (সমগ্ৰ), কনক (সোণ), কাঞ্চনচ্ছৱি (সোণালী দীপ্তিযুক্ত), নাভি (ব্ৰহ্মাণ্ডৰ নাভি আৰু কেন্দ্ৰ), নন্দীকৰ (আনন্দ প্ৰদানকাৰী), ভৱ (অস্তিত্ব স্ৱয়ং), পুষ্কৰস্থপতি (পদ্মৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত অধীশ্বৰ) আৰু স্থিৰ (অবিচল) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৬৪ ভগৱান শিৱক দ্ৱাদশ (দ্বাদশ আদিত্যৰ সৈতে একাত্ম দ্বাদশৰূপী), ত্ৰাসন (দুষ্টসকলক কঁপাই তোলোঁতা), আদ্য (আদিকাৰণ), যজ্ঞ (যজ্ঞ), যজ্ঞসমাহিত (যজ্ঞত সম্পূৰ্ণৰূপে নিমগ্ন), নক্তম্ (ৰাতি), কলি (কলহ আৰু অন্ধকাৰ যুগ), কাল (সময়), মকৰ (মকৰ, জলজ প্ৰাণী) আৰু কালপূজিত (ঋতুৰ নিয়ম অনুসৰি পূজিত) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৬৫ ভগৱান শিৱক সগণ (নিজৰ গণসমূহ থকা), গণকৰ (গণসমূহৰ স্ৰষ্টা), ভূতৱাহনসাৰথি (প্ৰাণীসকলৰ মাজত নিজৰ ষাঁড়ৰ ৰথ চলোৱা সাৰথি), ভস্মশয় (যাৰ শয্যা পৱিত্ৰ ভস্ম), ভস্মগোপ্তা (পৱিত্ৰ ভস্মৰ দ্বাৰা ৰক্ষাকাৰী), ভস্মভূত (ভস্মৰ সৈতে একাত্ম হোৱা), তৰু (গছ) আৰু গণ (গণসমূহৰ অধিপতি) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৬৬ ভগৱান শিৱক লোকপাল (লোকসমূহৰ ৰক্ষক), লোক (জগত স্ৱয়ং), মহাত্মা (মহান আত্মা), সৰ্ৱপূজিত (সকলোৰে পূজিত), শুক্ল (উজ্জ্বল, শুদ্ধ), ত্ৰিশুক্ল (চিন্তা, বাক্য আৰু কৰ্মত শুদ্ধ), সম্পন্ন (পূৰ্ণতাপ্ৰাপ্ত), শুচি (পৱিত্ৰ আৰু দীপ্তিময়) আৰু ভূতনিষেৱিত (সকলো প্ৰাণীৰ দ্বাৰা সন্মানিত) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৬৭ ভগৱান শিৱক আশ্ৰমস্থ (জীৱনৰ প্ৰতিটো পৰ্যায়ত অৱস্থিত), ক্ৰিয়াৱস্থ (ধৰ্মীয় ক্ৰিয়াকৰ্মত দৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠিত), ৱিশ্ৱকৰ্মমতি (যাৰ বুদ্ধিয়ে সমগ্ৰ বিশ্বৰ কৰ্ম আৱৰি লয়), ৱৰ (শ্ৰেষ্ঠ), ৱিশালশাখ (বিস্তৃত শাখাযুক্ত), তাম্ৰোষ্ঠ (তাম্ৰবৰ্ণৰ ওঁঠযুক্ত), অম্বুজালা (পদ্মজলত বাস কৰোঁতা) আৰু সুনিশ্চল (সম্পূৰ্ণ অবিচল) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৬৮ ভগৱান শিৱক কপিল (তামাটে-বাদামী ৰঙৰ), কপিশ (ৰঙা-বাদামী ৰঙৰ), শুক্ল (উজ্জ্বল, শুদ্ধ), আয়ু (জীৱন আৰু প্ৰাণশক্তি স্ৱয়ং), পৰ (পৰম, অতীন্দ্ৰিয়), অপৰ (নিকটৰ, অন্তৰ্যামী), গন্ধৰ্ৱ (স্বৰ্গীয় সংগীতজ্ঞ), অদিতি (দেৱতাসকলৰ অসীম মাতৃৰ সৈতে একাত্ম), তাৰ্ক্ষ্য (মহাবিহংগ গৰুড়ৰ সৈতে একাত্ম), সুৱিজ্ঞেয় (জ্ঞানীসকলে সহজে জানিব পৰা) আৰু সুশাৰদ (শৰতৰ নিৰ্মল উজ্জ্বলতাযুক্ত) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৬৯ ভগৱান শিৱক পৰশ্ৱধায়ুধ (কুঠাৰ ধাৰণকাৰী), দেৱ (উজ্জ্বল দেৱতা), অনুকাৰী (যিজনে সকলো ৰূপ ধাৰণ কৰে), সুবান্ধৱ (সকলোৰে প্ৰকৃত আত্মীয়), তুম্বৱীণ (তুম্বৰু বীণা বজোৱাজন), মহাক্ৰোধ (মহান ক্ৰোধযুক্ত), ঊৰ্ধ্ৱৰেতাঃ (তপস্যাত সংযমৰ দ্বাৰা জীৱনীশক্তি ঊৰ্ধ্বমুখী কৰা) আৰু জলেশয় (জলৰ ওপৰত শয়ন কৰা) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৭০ ভগৱান শিৱক উগ্ৰ (প্ৰচণ্ড), ৱংশকৰ (ৱংশ বা বংশৰ বৃদ্ধিকাৰী), ৱংশ (ৱংশ স্ৱয়ং), ৱংশনাদ (বাঁহী বজোৱাজন, বা ৱংশৰ ধ্ৱনি), অনিন্দিত (নিন্দাহীন), সৰ্ৱাংগৰূপ (যাৰ ৰূপে সৃষ্টিৰ সকলো অংগ আলিংগন কৰে), মায়াৱী (মায়াৰ অধিপতি), সুহৃদ (সত্য বন্ধু), অনিল (বতাহ) আৰু অনল (অগ্নি) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৭১ ভগৱান শিৱক বন্ধন (বান্ধি ৰখাজন), বন্ধকৰ্তা (বন্ধনৰ সৃষ্টিকাৰী), সুবন্ধনৱিমোচন (কৃপাপূৰ্ৱক বন্ধনৰ পৰা মুক্তিদাতা), সযজ্ঞাৰি (অনুচিত যজ্ঞৰ শত্ৰু), সকামাৰি (কামনাৰ শত্ৰু), মহাদংষ্ট্ৰ (মহান দাঁতযুক্ত) আৰু মহাযুধ (মহান অস্ত্ৰযুক্ত) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৭২ ভগৱান শিৱক বহুধানিন্দিত (সকলো দিশত নিষ্কলংক), শৰ্ৱ (দুখ বিনাশকাৰী ধনুধাৰী), শংকৰ (সুখ প্ৰদানকাৰী), অধন (ধনহীন, ধন-বিষয়াসক্তিহীন তপস্বী), অমৰেশ (অমৰসকলৰ অধিপতি), মহাদেৱ (মহান দেৱতা), ৱিশ্ৱদেৱ (বিশ্বৰ দেৱতা) আৰু সুৰাৰিহা (দেৱতাসকলৰ শত্ৰুক বধকাৰী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৭৩ ভগৱান শিৱক অহিৰ্বুধ্ন্য (গভীৰ সাগৰৰ সাপ, ৰুদ্ৰৰ এক প্ৰাচীন ৱৈদিক ৰূপ), অনিলাভ (বতাহৰ দৰে দীপ্তিযুক্ত), চেকিতান (সদা সচেতন দ্ৰষ্টা), হৱিঃ (যজ্ঞৰ আহুতি), অজৈকপাদ (এটা ভৰিযুক্ত ছাগ, ৰুদ্ৰৰ এক প্ৰাচীন ৱৈদিক নাম), কপালী (খোপৰা ধাৰণকাৰী), ত্ৰিশংকু (স্ৱৰ্গ আৰু পৃথিৱীৰ মাজত ওলমি থকা ঋষি-ৰজা) আৰু শিৱ (মংগলময়) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৭৪ ভগৱান শিৱক ধন্ৱন্তৰি (দিব্য চিকিৎসক ৰূপে পৰিচিত), ধূমকেতু (যাৰ পতাকা ধোঁৱা, ধূমকেতু), স্কন্দ (তেওঁৰ পুত্ৰ, যুদ্ধদেৱতা), ৱৈশ্ৰৱণ (ধনৰ অধিপতি কুবেৰৰ সৈতে একাত্ম), ধাতা (আদিত্যসকলৰ মাজত পোষণকাৰী), শক্ৰ (ইন্দ্ৰৰ সৈতে একাত্ম), ৱিষ্ণু (সৰ্ৱব্যাপী পালনকৰ্তা), মিত্ৰ (ৱৈদিক যুগৰ চুক্তি আৰু বন্ধুত্বৰ দেৱতা), ত্ৱষ্টা (দিব্য কাৰিকৰ), ধ্ৰুৱ (অবিচল) আৰু ধৰা (পৃথিৱীৰ ধাৰক আৰু পোষক) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৭৫ ভগৱান শিৱক প্ৰভৱ (সকলো শক্তি আৰু উৎপত্তিৰ উৎস), সৰ্ৱগ (সৰ্ৱব্যাপী), ৱায়ু (বতাহ), আৰ্যমা (সন্মানৰ ৱৈদিক দেৱতা), সৱিতা (ৱৈদিক সূৰ্য, যিয়ে সকলোকে কৰ্মত প্ৰেৰণা দিয়ে), ৰৱি (সূৰ্য), উশংগু (প্ৰাচীন ঋষি ৰূপ), ৱিধাতা (ভাগ্যৰ বিধানকাৰী), মান্ধাতা (প্ৰসিদ্ধ ধাৰ্মিক ৰজাৰ সৈতে একাত্ম) আৰু ভূতভৱন (সকলো প্ৰাণীৰ পোষক) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৭৬ ভগৱান শিৱক ৱিভু (সৰ্ৱব্যাপী প্ৰভু), ৱৰ্ণৱিভাৱী (সকলো ৰং আৰু ৰূপ প্ৰকাশকাৰী), সৰ্ৱকামগুণৱহ (সকলো কাম্য গুণৰ প্ৰদানকাৰী), পদ্মনাভ (যাৰ নাভিৰ পৰা পদ্ম উদ্ভৱ হয়), মহাগৰ্ভ (মহান ব্ৰহ্মাণ্ডীয় গৰ্ভৰ অধিকাৰী), চন্দ্ৰৱক্ত্ৰ (চন্দ্ৰৰ দৰে মুখযুক্ত), অনিল (বতাহ) আৰু অনল (অগ্নি) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৭৭ ভগৱান শিৱক বলৱান (শক্তিশালী আৰু বলৱান), উপশান্ত (গভীৰভাৱে শান্ত), পুৰাণ (প্ৰাচীন), পুণ্যচঞ্চুৰী (পুণ্যকৰ্মত দ্ৰুতভাৱে গতি কৰোঁতা), কুৰুকৰ্তা (কুৰুক্ষেত্ৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত পৱিত্ৰ কৰ্মৰ স্ৰষ্টা), কুৰুৱাসী (কুৰুক্ষেত্ৰত বাস কৰোঁতা), কুৰুভূত (পৱিত্ৰ কৰ্মৰ ক্ষেত্ৰ হৈ উঠা) আৰু গুণৌষধ (গুণৰূপী নিৰাময়কাৰী ঔষধ) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৭৮ ভগৱান শিৱক সৰ্ৱাশয় (যাৰ মাজত সকলো ইচ্ছা বিশ্ৰাম লয়), দৰ্ভচাৰী (পৱিত্ৰ কুশঘাঁহৰ মাজত বিচৰণকাৰী), সৰ্ৱেষাং প্ৰাণিনাং পতি (সকলো জীৱৰ অধিপতি), দেৱদেৱ (দেৱতাসকলৰ দেৱ), সুখসক্ত (সুখ প্ৰদান কৰাত নিমগ্ন) আৰু সদসৎসৰ্ৱৰত্নৱিৎ (ব্যক্ত আৰু অব্যক্ত সকলো ৰত্নৰ জ্ঞাতা) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৭৯ ভগৱান শিৱক কৈলাসগিৰিৱাসী (কৈলাস পৰ্বতত বাস কৰোঁতা), হিমৱদ্গিৰিসংশ্ৰয় (তুহিনাবৃত হিমালয়ৰ শিখৰত আশ্ৰয় লোৱা), কুলহাৰী (নদীৰ পাৰ আৰু সীমা ভাঙি নিয়া), কুলকৰ্তা (বংশ আৰু সীমাৰ আকাৰদাতা), বহুৱিদ্যা (বহুবিধ জ্ঞানৰ অধিকাৰী) আৰু বহুপ্ৰদা (বহু দানৰ প্ৰদানকাৰী) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৮০ ভগৱান শিৱক ৱণিজ (ব্যৱসায়ী), ৱৰ্ধকী (কাঠমিস্ত্ৰী আৰু নিৰ্মাতা), ৱৃক্ষ (গছ), বকুল (সুগন্ধি বকুল গছ), চন্দন (চন্দন গছ), ছদা (আশ্ৰয় আৰু আৱৰণকাৰী পাত), সাৰগ্ৰীৱ (শক্তিশালী আৰু সুগঠিত ডিঙিযুক্ত), মহাজত্ৰু (বিশাল কান্ধযুক্ত), অলোল (অচল, স্থিৰ) আৰু মহৌষধ (মহান ঔষধি, পৰম প্ৰতিকাৰ) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৮১ ভগৱান শিৱক সিদ্ধার্থকাৰী (যিজনে প্ৰতিটো উদ্দেশ্য সিদ্ধ কৰে), সিদ্ধার্থ (যাৰ উদ্দেশ্য পূৰ্ণ হৈছে), ছন্দোৱ্যাকৰণোত্তৰ (ৱৈদিক ছন্দ আৰু ব্যাকৰণৰ শ্ৰেষ্ঠ অধীশ্বৰ), সিংহনাদ (সিংহৰ গৰ্জনৰ অধিকাৰী), সিংহদংষ্ট্ৰ (সিংহৰ দৰে দাঁতযুক্ত), সিংহগ (সিংহৰ দৰে গতি কৰোঁতা) আৰু সিংহৱাহন (যাৰ ৱাহন সিংহ) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৮২ ভগৱান শিৱক প্ৰভৱাত্মা (যাৰ আত্মা সকলো শক্তিৰ উৎস), জগৎকালস্থল (জগতৰ সময়ৰ ভূমি আৰু আশ্ৰয়), লোকহিত (সকলো লোকৰ হিতকাৰী), তৰু (আশ্ৰয়দায়ী গছ), সাৰংগ (দ্ৰুতগামী, বহুবৰ্ণী), নৱচক্ৰাংগ (যাৰ অংগসমূহে শৰীৰৰ নটা সূক্ষ্ম চক্ৰ গঠন কৰে), কেতুমালী (পতাকা ধাৰণকাৰী) আৰু সভাৱন (যিজনে সুকৌশলে পালন আৰু সৃষ্টি কৰে) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৮৩ ভগৱান শিৱক ভূতালয় (সকলো প্ৰাণীৰ আবাস), ভূতপতি (সকলো প্ৰাণীৰ অধিপতি), অহোৰাত্ৰ (দিন আৰু ৰাতি স্ৱয়ং) আৰু অনিন্দিত (নিন্দাহীন) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৮৪ ভগৱান শিৱক ৱাহিতা সৰ্ৱভূতানাং (যিজনে সকলো প্ৰাণীক ধাৰণ আৰু বহন কৰে), নিলয় (সকলোৰে বিশ্ৰামস্থল), ৱিভু (সৰ্ৱব্যাপী প্ৰভু), ভৱ (অস্তিত্ব স্ৱয়ং), অমোঘ (কেতিয়াও ব্যৰ্থ নহোৱা), সংযত (আত্মসংযমী), অশ্ৱ (সৰ্ৱব্যাপী), ভোজন (পুষ্টি স্ৱয়ং) আৰু প্ৰাণধাৰণ (জীৱনৰ প্ৰাণবায়ু ধাৰণকাৰী) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৮৫ ভগৱান শিৱক হিৰণ্যবাহু (সোণালী বাহুযুক্ত), গুহাপালঃ প্ৰৱেশিনাং (প্ৰৱেশ কৰা সকলোৰে বাবে গুহাৰ ৰক্ষক), প্ৰকৃষ্টাৰি (অশুভৰ প্ৰধান শত্ৰু), মহাহৰ্ষ (মহান আনন্দযুক্ত), জিতকাম (যিজনে কামনাক জয় কৰিছে) আৰু জিতেন্দ্ৰিয় (যিজনে ইন্দ্ৰিয়ক জয় কৰিছে) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৮৬ ভগৱান শিৱক গান্ধাৰ (গান্ধাৰ সংগীত ৰাগৰ অধিপতি), সুৱাসা (মনোৰম সুগন্ধযুক্ত), তপঃসক্ত (তপস্যাত নিমগ্ন), ৰতি (আনন্দ স্ৱয়ং), নৰ (আদি পুৰুষ), মহাগীত (মহান গানৰ অধিকাৰী), মহানৃত্য (মহান নৃত্যৰ অধিকাৰী) আৰু অপ্সৰোগণসেৱিত (অপ্সৰাসকলে সেৱা কৰা, স্বৰ্গীয় নৰ্তকীসকলৰ দ্বাৰা সেৱিত) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৮৭ ভগৱান শিৱক মহাকেতু (মহান পতাকাধাৰী), মহাধাতু (মহান আদি মৌলিক তত্ত্ব), নৈকসানুচৰ (পৰ্বতৰ শিখৰত বহুসংখ্যক অনুগামীৰে সেৱিত), চল (চঞ্চল, গতিশীল), অৱেদনীয় (প্ৰকাশৰ যোগেদি জ্ঞাত হোৱা), আদেশ (দিব্য আজ্ঞা) আৰু সৰ্ৱগন্ধসুখৱহ (প্ৰতিটো সুগন্ধৰ দ্বাৰা সুখ আনোঁতা) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৮৮ ভগৱান শিৱক তোৰণ (তোৰণদ্ৱাৰ), তৰণ (পাৰ কৰাই নিয়া উদ্ধাৰকাৰী), ৱাত (বতাহ), পৰিধি (চক্ৰাকাৰ দিগন্ত), পতিখেচৰ (আকাশত সঞ্চৰণ কৰা অধিপতি), সংযোগ (মিলন স্ৱয়ং), ৱৰ্ধন (বৃদ্ধিকাৰী), ৱৃদ্ধ (প্ৰাচীন আৰু সন্মানীয়), অতিৱৃদ্ধ (অতি প্ৰাচীন) আৰু গুণাধিক (প্ৰতিটো গুণত শ্ৰেষ্ঠ) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৮৯ ভগৱান শিৱক নিত্য (শাশ্বত), আত্মসহায় (যাৰ সহায় তেওঁৰ নিজৰ আত্মা, আত্মনিৰ্ভৰ), দেৱাসুৰপতি (দেৱ আৰু অসুৰ উভয়ৰে অধিপতি), পতি (অধীশ্বৰ), যুক্ত (সংযমী), যুক্তবাহু (যাৰ বাহু সদায় সৎ কৰ্মৰ বাবে প্ৰস্তুত), দেৱ (উজ্জ্বল দেৱতা) আৰু দিৱি সুপৰ্ৱণ (স্ৱৰ্গত বাস কৰা উত্তম আকৃতিৰ অধিকাৰী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৯০ ভগৱান শিৱক আষাঢ় (দৃঢ় আৰু অনমনীয়), সুষন্ধ (উত্তম, অক্ষুণ্ণ শক্তিৰ অধিকাৰী), ধ্ৰুৱ (অবিচল), হৰিণ (দ্ৰুতগামী হৰিণৰ দৰে), হৰ (অপসাৰণকাৰী), ৱপুৰাৱৰ্তমানেভ্যঃ (জন্মৰ চক্ৰত আবদ্ধ জীৱসকলৰ কাৰণে দেহ ধাৰণ কৰোঁতা), ৱসুশ্ৰেষ্ঠ (ৱসুসকলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ) আৰু মহাপথ (মুক্তিৰ মহান পথ) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৯১ ভগৱান শিৱক শিৰোহৰি (ব্ৰহ্মাৰ পঞ্চম মুণ্ড অপসাৰণকাৰী), ৱিমৰ্শ (গভীৰ চিন্তন আৰু বিবেক), সৰ্ৱলক্ষণলক্ষিত (সকলো মংগলময় লক্ষণে চিহ্নিত), অক্ষ (অচল অক্ষ), ৰথযোগী (ৰথৰ যোগী), সৰ্ৱযোগী (সকলো প্ৰকাৰৰ যোগৰ সাধক) আৰু মহাবল (মহান শক্তিৰ অধিকাৰী) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৯২ ভগৱান শিৱক সমাম্নায (শাস্ত্ৰৰ মাধ্যমে পৰম্পৰাগতভাৱে হস্তান্তৰিত জ্ঞান), অসমাম্নায (শাস্ত্ৰীয় পৰম্পৰাৰো অতীত), তীৰ্থদেৱ (পৱিত্ৰ তীৰ্থস্থানসমূহৰ দেৱতা), মহাৰথ (মহান যোদ্ধা), নিৰ্জীৱ (জীৱনৰ সীমাৰ অতীত), জীৱন (জীৱনদাতা), মন্ত্ৰ (পবিত্ৰ মন্ত্ৰ), শুভাক্ষ (মংগলময় চকুযুক্ত) আৰু বহুকৰ্কশ (মায়া আৰু পাপৰ প্ৰতি অতি কঠোৰ) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৯৩ ভগৱান শিৱক ৰত্নপ্ৰভূত (ৰত্নেৰে পৰিপূৰ্ণ), ৰত্নাংগ (ৰত্নালংকাৰে সজ্জিত শৰীৰযুক্ত), মহাৰ্ণৱনিপানৱিৎ (মহাসাগৰৰ গভীৰ লুকাই থকা ৰহস্যৰ জ্ঞাতা), মূল (আদি মূল), ৱিশাল (বিশাল), অমৃত (অমৃত, অমৰত্বৰ সুধা), ৱ্যক্তাৱ্যক্ত (ব্যক্ত আৰু অব্যক্ত দুয়োটা) আৰু তপোনিধি (তপস্যাৰ ভাণ্ডাৰ) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৯৪ ভগৱান শিৱক অৰোহণ (উত্থানৰ আৰোহণ, যিয়ে ওপৰলৈ তোলে), অধিৰোহ (আৰোহণ কৰি উত্তীৰ্ণ হোৱাজন), শিলাধাৰী (ধৰ্মৰ ধাৰক), মহাযশস্ (মহান কীৰ্তিৰ অধিকাৰী), সেনাকল্প (সেনাপতিৰ দৰে), মহাকল্প (মহান কল্পৰ অধিকাৰী), যোগ (যোগ স্ৱয়ং), যুগকৰ (যুগৰ স্ৰষ্টা) আৰু হৰি (পাপ অপসাৰণকাৰী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৯৫ ভগৱান শিৱক যুগৰূপ (যাৰ ৰূপ স্ৱয়ং যুগ), মহৰূপ (বিশাল ৰূপৰ অধিকাৰী), মহানাগহন (মহান সাপক বধ কৰোঁতা), ৱধ (মৃত্যুদায়ক আঘাত দিয়া জন), ন্যায়নিৰ্ৱাপন (ন্যায় আৰু ধৰ্মীয় শৃংখলাৰ প্ৰদানকাৰী), পদ (ভিত্তি), পণ্ডিত (জ্ঞানী) আৰু অচলোপম (অচল পৰ্বতৰ সৈতে তুলনীয়) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৯৬ ভগৱান শিৱক বহুমালা (বহু মালা পিন্ধোঁতা), মহামালা (এটা মহান মালা পিন্ধোঁতা), শশী (চন্দ্ৰ), হৰসুলোচন (সুন্দৰ চকুযুক্ত হৰ), ৱিস্তাৰ (বিশাল বিস্তাৰ), লৱণ (সাগৰৰ লোণীয়া জল, কৃপাময় আৰু মনোহৰ), কূপ (গভীৰ কূপ, সকলোৰে উৎস), ত্ৰিযুগ (যিজনে তিনি যুগ বিস্তাৰ কৰে) আৰু সফলোদয় (যাৰ উদয়ে ফল প্ৰদান কৰে) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৯৭ ভগৱান শিৱক ত্ৰিলোচন (তিনিটা চকুযুক্ত), ৱিষণ্ণাংগ (গভীৰ ধ্যানমগ্ন শান্ত ভংগীযুক্ত), মণিৱিদ্ধ (ৰত্নালংকাৰে সজ্জিত), জটাধৰ (জটা ধাৰণকাৰী), বিন্দু (সৃষ্টিৰ আদি বিন্দু), ৱিসৰ্গ (সৃষ্টিৰ নিৰ্গমনৰ ক্ৰিয়া), সুমুখ (সুন্দৰ মুখযুক্ত), শৰ (বাণ), সৰ্ৱায়ুধ (সকলো অস্ত্ৰ ধাৰণকাৰী) আৰু সহ (শক্তিশালী আৰু সহনশীল) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ৯৮ ভগৱান শিৱক নিৱেদন (যাৰ ওচৰত সকলো অৰ্পণ কৰা হয়), সুখজাত (সুখ প্ৰদানকাৰী), সুগন্ধৰ (মনোৰম সুগন্ধযুক্ত), মহাধনু (মহান ধনু ধাৰণকাৰী), গন্ধপালী (সুগন্ধৰ ৰক্ষক), ভগৱান (মহিমাময় প্ৰভু) আৰু উত্থানঃ সৰ্ৱকৰ্মণাং (সকলো কৰ্মৰ পিছত থকা উত্থানৰ প্ৰেৰণা) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ৯৯ ভগৱান শিৱক মন্থন (মন্থনকাৰী, যেনে সৃষ্টিৰ মহাসাগৰ মন্থন), বহুল (প্ৰচুৰ), ৱায়ু (বতাহ), সকল (সকলো অংশ আলিংগনকাৰী), সৰ্ৱলোচন (যাৰ চকুৱে সকলো দেখে), তাল (ভিত্তি), তাল (তাললয়ৰ ৰক্ষক), কৰাস্থলী (যাৰ হাতত কাঁহী ধৰা), ঊৰ্ধ্ৱসংহনন (ওপৰলৈ দৃঢ়ভাৱে গঠিত দেহযুক্ত) আৰু মহান নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ১০০ ভগৱান শিৱক হৰ্যক্ষ (পিংগল বা সিংহৰ দৰে চকুযুক্ত), ককুভ (সকলো দিশ ব্যাপ্ত কৰোঁতা), ৱজ্ৰ (বজ্ৰ), শতজিহ্ৱ (শত জিভাযুক্ত), সহস্ৰপাদ (সহস্ৰ ভৰিযুক্ত), সহস্ৰমূৰ্ধা (সহস্ৰ মুণ্ডযুক্ত), দেৱেন্দ্ৰ (দেৱতাসকলৰ অধিপতি), সৰ্ৱদেৱময় (সকলো দেৱতাৰ স্ৱৰূপ) আৰু গুৰু (শিক্ষক) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১০১ ভগৱান শিৱক ব্ৰহ্মদণ্ডৱিনিৰ্মাতা (ব্ৰহ্মদণ্ড অৰ্থাৎ পৱিত্ৰ শৃংখলাৰ দণ্ডৰ স্ৰষ্টা), শতঘ্নীপাশশক্তিমান (গদা, পাশ আৰু বৰ্শাৰ শক্তিশালী ধাৰণকাৰী), পদ্মগৰ্ভ (পদ্মগৰ্ভৰ অধিকাৰী), মহাগৰ্ভ (মহান ব্ৰহ্মাণ্ডীয় গৰ্ভৰ অধিকাৰী), ব্ৰহ্মগৰ্ভ (যাৰ গৰ্ভত ব্ৰহ্মাও যেন ধাৰিত), আৰু জলোদ্ভৱ (আদিম জলৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১০২ ভগৱান শিৱক গভস্তি (আলোকৰ ৰশ্মি), ব্ৰহ্মকৃৎ (ব্ৰহ্মাৰ সৃষ্টিকৰ্তা), ব্ৰাহ্মী (ব্ৰহ্মৰ স্ৱৰূপ ধাৰণকাৰী), ব্ৰহ্মৱিৎ (ব্ৰহ্মৰ জ্ঞাতা), ব্ৰাহ্মণ (পৱিত্ৰ জ্ঞানৰ জ্ঞাতা), গতি (চূড়ান্ত লক্ষ্য), অনন্তৰূপ (অসীম ৰূপৰ অধিকাৰী), নৈকাত্মা (বহু আত্মাৰ অধিকাৰী), তীক্ষ্ণতেজ (তীক্ষ্ণ আৰু ভেদনকাৰী দীপ্তিযুক্ত) আৰু স্ৱয়ম্ভু (স্ৱয়ংভূ) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ১০৩ ভগৱান শিৱক ঊৰ্ধ্ৱগতাত্মা (যাৰ আত্মা সদায় ঊৰ্ধ্বমুখী গতি কৰে), পশুপতি (সকলো প্ৰাণীৰ অধিপতি), ৱাতৰংহা (বতাহৰ দৰে বেগী), মনোজৱ (চিন্তাৰ দৰে বেগী), চন্দনী (চন্দনৰ লেপ লগোৱা), পদ্মনালাগ্ৰ (পদ্মনালৰ আগত থকা), সুৰভ্যুত্তৰণ (মধুৰ কৃপাৰে উদ্ধাৰকাৰী) আৰু নৰ (আদি পুৰুষ) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১০৪ ভগৱান শিৱক কৰ্ণিকাৰমহাস্ৰগ্ৱী (কৰ্ণিকাৰ ফুলৰ মহান মালা পিন্ধোঁতা), নীলমৌলি (নীল মুকুটযুক্ত), পিনাকধৃৎ (পিনাক ধনু ধাৰণকাৰী), উমাপতি (উমাৰ স্বামী আৰু অধিপতি), উমাকান্ত (উমাৰ প্ৰিয়তম), জাহ্নৱীধৃৎ (মস্তকত গংগা নদী ধাৰণকাৰী) আৰু উমাধৱ (উমাৰ স্বামী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১০৫ ভগৱান শিৱক ৱৰ (শ্ৰেষ্ঠ), ৱৰাহ (বৰাহ ৰূপ ধাৰণকাৰী), ৱৰদ (বৰদাতা), ৱৰেণ্য (সৰ্ৱাধিক কাম্য), সুমহাস্ৱন (মহাশক্তিশালী আৰু প্ৰতিধ্ৱনিত স্ৱৰযুক্ত), মহাপ্ৰসাদ (মহান কৃপাৰ অধিকাৰী), দমন (দমনকাৰী), শত্ৰুহা (শত্ৰুৰ বিনাশকাৰী) আৰু শ্ৱেতপিংগল (শ্বেত-পিংগল বৰ্ণৰ অধিকাৰী) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ১০৬ ভগৱান শিৱক পীতাত্মা (সোণালী দীপ্তিযুক্ত আত্মা), পৰমাত্মা (পৰম আত্মা), প্ৰযতাত্মা (সংযমী আত্মাৰ অধিকাৰী), প্ৰধানধৃৎ (আদি প্ৰকৃতিৰ ধাৰণকাৰী), সৰ্ৱপাৰ্শ্ৱমুখ (যাৰ মুখ সকলো পাৰ্শ্বলৈ চায়), ত্ৰ্যক্ষ (তিনি চকুযুক্ত), ধৰ্মসাধাৰণ (সকলো ধাৰ্মিক কৰ্তৱ্যৰ সাধাৰণ ধাৰক) আৰু ৱৰ (শ্ৰেষ্ঠ) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১০৭ ভগৱান শিৱক ৱ্যাস (মহান ব্যাখ্যাকাৰ), সৰ্গ (সৃষ্টি স্ৱয়ং), সুসংক্ষেপ (সকলো অৰ্থৰ উত্তম সংক্ষেপ), ৱিস্তাৰ (সম্পূৰ্ণ বিস্তাৰ), পৰ্যায় (পুনৰাবৃত্তি হোৱা চক্ৰ), নৰ (আদি পুৰুষ), ঋতু (ঋতু), সংৱৎসৰ (বছৰ), মাস (মাহ), পক্ষ (চান্দ্ৰ পক্ষ) আৰু সংখ্যাসমাপন (সকলো সংখ্যাৰ গণনা সম্পূৰ্ণকাৰী) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ১০৮ ভগৱান শিৱক কাল (সময়ৰ ক্ষুদ্ৰতম একক), কাষ্ঠা (সময়ৰ এক বৃহত্তৰ পৰিমাপ), লৱ (ক্ষণস্থায়ী মুহূৰ্ত), মাত্ৰা (সময় আৰু শব্দৰ মৌলিক পৰিমাপ), মুহূৰ্ত (শুভ মুহূৰ্ত), অহঃ (দিন), ক্ষপা (ৰাতি), ক্ষণ (বৰ্তমান মুহূৰ্ত), ৱিশ্ৱক্ষেত্ৰ (সমগ্ৰ ব্ৰহ্মাণ্ডৰ ক্ষেত্ৰ), প্ৰজাবীজ (সকলো সন্তানৰ বীজ), লিংগ (সৃষ্টিৰ সূক্ষ্ম জনন চিহ্ন), আদ্য (আদি) আৰু নিৰ্গম (যাৰ পৰা সকলো বস্তু ওলাই আহে) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১০৯ ভগৱান শিৱক সৎ আৰু অসৎ, ব্যক্ত আৰু অব্যক্ত ৰূপে বৰ্ণিত হৈছে; পিতা (পিতা), মাতা (মাতা), পিতামহ (পিতামহ), স্ৱৰ্গদ্ৱাৰ (স্ৱৰ্গৰ দুৱাৰ), প্ৰজাদ্ৱাৰ (সন্তানৰ দুৱাৰ), মোক্ষদ্ৱাৰ (মুক্তিৰ দুৱাৰ) আৰু ত্ৰিৱিষ্টপ (স্ৱৰ্গ স্ৱয়ং) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১১০ ভগৱান শিৱক নিৰ্ৱাণ (মুক্তি স্ৱয়ং), হ্লাদন (আনন্দ আৰু শীতলতা প্ৰদানকাৰী), ব্ৰহ্মলোক (ব্ৰহ্মাৰ লোক), পৰা গতি (পৰম লক্ষ্য), দেৱাসুৰৱিনিৰ্মাতা (দেৱ আৰু অসুৰ উভয়ৰে স্ৰষ্টা) আৰু দেৱাসুৰপৰায়ণ (দেৱ আৰু অসুৰ উভয়ৰে চূড়ান্ত আশ্ৰয়) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১১১ ভগৱান শিৱক দেৱাসুৰগুৰু (দেৱ আৰু অসুৰ উভয়ৰে গুৰু), দেৱ (উজ্জ্বল দেৱতা), দেৱাসুৰনমস্কৃত (দেৱ আৰু অসুৰ উভয়ে প্ৰণাম কৰা), দেৱাসুৰমহামাত্ৰ (দেৱ আৰু অসুৰ উভয়ৰ মহান মন্ত্ৰী), আৰু দেৱাসুৰগণাশ্ৰয় (দেৱ আৰু অসুৰ-গণসমূহৰ আশ্ৰয়) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ১১২ ভগৱান শিৱক দেৱাসুৰগণাধ্যক্ষ (দেৱ আৰু অসুৰ-গণসমূহৰ অধ্যক্ষ), দেৱাসুৰগণাগ্ৰণী (দেৱ আৰু অসুৰসকলৰ প্ৰধান নেতা), দেৱতিদেৱ (দেৱতাসকলৰো অতীত দেৱতা), দেৱৰ্ষি (দিব্য ঋষি) আৰু দেৱাসুৰৱৰপ্ৰদ (দেৱ আৰু অসুৰ উভয়লৈ বৰ প্ৰদানকাৰী) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১১৩ ভগৱান শিৱক দেৱাসুৰেশ্ৱৰ (দেৱ আৰু অসুৰসকলৰ অধীশ্বৰ), ৱিশ্ৱ (বিশ্ব স্ৱয়ং), দেৱাসুৰমহেশ্ৱৰ (দেৱ আৰু অসুৰসকলৰ মহান অধীশ্বৰ), সৰ্ৱদেৱময় (সকলো দেৱতাৰ স্ৱৰূপ), অচিন্ত্য (অচিন্তনীয়), দেৱতাত্মা (দেৱত্বৰ সাৰবস্তু যাৰ স্ৱৰূপ) আৰু আত্মসম্ভৱ (আপোনাৰ পৰাই উৎপন্ন) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ১১৪ ভগৱান শিৱক ইড্য (প্ৰশংসাৰ যোগ্য), হস্তিশ্ৱৰ (হাতীৰ অধিপতি), ৱ্যাঘ্ৰ (বাঘ), দেৱসিংহ (দেৱতাসকলৰ মাজত সিংহ) আৰু নৰৰ্ষভ (মানুহৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১১৫ ভগৱান শিৱক ৱিবুধ (পূৰ্ণৰূপে জাগ্ৰত, জ্ঞানী), অগ্ৰৱৰ (সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ আৰু উত্তম), সূক্ষ্ম (সূক্ষ্ম), সৰ্ৱদেৱ (সকলো দেৱতাৰ স্ৱৰূপ), তপোময় (তপস্যাস্ৱৰূপ), সুযুক্ত (পূৰ্ণৰূপে সংযমী), শোভন (দীপ্তিময়), ৱজ্ৰী (বজ্ৰ ধাৰণকাৰী), প্ৰসন্নপ্ৰভৱ (সকলো অস্ত্ৰৰ উৎস) আৰু অৱ্যয় (অক্ষয়) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১১৬ ভগৱান শিৱক গুহ (হৃদয়ৰ গুহাত লুকাই থকা), কান্ত (উজ্জ্বল প্ৰিয়তম), নিজ (নিজৰ প্ৰকৃত স্ৱৰূপ), সৰ্গ (সৃষ্টি), পৱিত্ৰ (পৱিত্ৰ), সৰ্ৱপাৱন (সকলোকে শুদ্ধ কৰোঁতা), শৃংগী (শৃংগ বা পৰ্বত শিখৰ ধাৰণকাৰী), শৃংগপ্ৰিয় (পৰ্বত শিখৰৰ প্ৰেমী), বভ্ৰু (ৰঙা-বাদামী ৰঙৰ), ৰাজৰাজ (ৰজাসকলৰ ৰজা) আৰু নিৰাময় (সকলো ৰোগৰ পৰা মুক্ত) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১১৭ ভগৱান শিৱক অভিৰাম (অতি আনন্দদায়ক), সুৰগণ (দেৱগণ), ৱিৰাম (সকলো প্ৰচেষ্টাৰ শেষ বিৰাম), সৰ্ৱসাধন (সকলো সিদ্ধিৰ উপায়), লালাটাক্ষ (কপালত চকু ধাৰণকাৰী), ৱিশ্ৱদেৱ (বিশ্বৰ দেৱতা), হৰিণ (দ্ৰুতগামী হৰিণৰ দৰে) আৰু ব্ৰহ্মৱৰ্চস (পৱিত্ৰ ব্ৰহ্মৰ দীপ্তি) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে।

শ্লোক ১১৮ ভগৱান শিৱক স্থাৱৰাণাং পতি (সকলো স্থিৰ বস্তুৰ অধিপতি), নিয়মেন্দ্ৰিয়ৱৰ্ধন (ইন্দ্ৰিয়সমূহৰ ওপৰত নিয়ম শক্তিশালী কৰোঁতা), সিদ্ধার্থ (যাৰ উদ্দেশ্য সিদ্ধ হৈছে), সিদ্ধভূতার্থ (যাৰ বাবে সকলো প্ৰাণীৰ সত্য ইতিমধ্যে প্ৰকাশিত), অচিন্ত্য (অচিন্তনীয়), সত্যৱ্ৰত (যাৰ ব্ৰত স্ৱয়ং সত্য) আৰু শুচি (পৱিত্ৰ) নামেৰে স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্লোক ১১৯ ভগৱান শিৱক ৱ্ৰতাধিপ (সকলো পৱিত্ৰ ব্ৰতৰ অধিপতি), পৰং ব্ৰহ্ম (পৰম ব্ৰহ্ম), ভক্তানাং পৰমা গতিঃ (তেওঁৰ ভক্তসকলৰ চূড়ান্ত আশ্ৰয়), ৱিমুক্ত (মুক্ত), মুক্তেজ (যাৰ দীপ্তি স্ৱয়ং মুক্ত আৰু স্বাধীন), শ্ৰীমান (মহিমাময়), শ্ৰীৱৰ্ধন (সৌভাগ্যৰ বৃদ্ধিকাৰী) আৰু জগৎ (বিশ্ব স্ৱয়ং) নামেৰে বৰ্ণিত হৈছে, যাৰ সৈতে শিৱৰ সহস্ৰ নাম সমাপ্ত হয়।