সুত্ত

এই গ্ৰন্থখন হৈছে মহাযান বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এটি অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ সূত্ৰ, য'ত শূন্যতা আৰু প্ৰজ্ঞাৰ পাৰমিতাৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰা হৈছে। এই সূত্ৰত বোধিসত্ত্ব অৱলোকিতেশ্বৰে শাৰীপুত্ৰক শূন্যতাৰ গভীৰ জ্ঞান উপদেশ দিছে।

কৰণীয় মেত্তা সুত্ত (সুত্তনিপাত 1.8): বুদ্ধৰ শিক্ষা যা সকল প্রাণীৰ প্রতি অসীম মৈত্রী ভাৱনা বিকাশ সম্পর্কে বৰ্ণনা কৰে, ঐতিহ্যবাহী পৰম্পৰায় আশীর্বাদ আৰু সুৰক্ষা হিচাপে প্রতিদিন আবৃত্তি কৰা হয়।

সাত বোজ্ঝঙ্গ বা সাতটি জ্ঞানের অঙ্গ সম্পর্কিত শিক্ষা যা গুরুতর রোগীদের সুস্থ করার জন্য পাঠ করা হয়েছিল, বুদ্ধ নিজেও সহ।

এই গ্ৰন্থখন বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এটি পবিত্ৰ সূত্ত, য'ত সৰ্বোচ্চ মঙ্গল বা শুভ লক্ষণসমূহৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াত ৩৮ টা মঙ্গল উল্লেখ কৰা হৈছে যিবোৰ পালন কৰিলে জীৱন সুখী আৰু নিৰাপদ হয়।

এই এটি বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পবিত্ৰ স্তোত্ৰ, য’ত বুদ্ধ, ধৰ্ম আৰু সংঘৰ গুণ কীৰ্তন কৰি শান্তি আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে।