কৰণীয় মেত্তা সুত্ত
কৰণীয় মেত্তা সুত্ত (সুত্তনিপাত 1.8): বুদ্ধৰ শিক্ষা যা সকল প্রাণীৰ প্রতি অসীম মৈত্রী ভাৱনা বিকাশ সম্পর্কে বৰ্ণনা কৰে, ঐতিহ্যবাহী পৰম্পৰায় আশীর্বাদ আৰু সুৰক্ষা হিচাপে প্রতিদিন আবৃত্তি কৰা হয়।
পদসমূহ
যি জনে কল্যাণময় পথত দক্ষ, তেওঁ শান্তিপদ উপলব্ধি কৰিবলৈ যি কৰণীয়, সেই অনুসৰি তেওঁ সমৰ্থ, সৰল, অতি সৰল, বিনীত, মৃদু আৰু অহংকাৰশূন্য হোৱা উচিত।
শ্লোক 1
সন্তুষ্ট, সহজে পোষণযোগ্য, অল্পকৃত্য, লঘূজীৱনী, সংযত ইন্দ্ৰিয়, জ্ঞানী, অদম্ভ আৰু কুলসমূহত অনাসক্ত হোৱা উচিত।
শ্লোক 2
এনে কোনো ক্ষুদ্ৰ কাৰ্য নকৰিব যিটো জ্ঞানীজনে নিন্দা কৰিব। সকলো প্ৰাণী সুখী আৰু নিৰাপদ হওক, তেওঁলোক আত্মসুখী হওক।
শ্লোক 3
যিমানেই প্ৰাণী আছে, ভীতু বা স্থিৰ, কোনো বাদ নোহোৱাকৈ, দীঘল বা ডাঙৰ, মধ্যম, চুটি, সূক্ষ্ম বা স্থূল।
শ্লোক 4
দেখা বা নেদেখা, দূৰ বা ওচৰত বাস কৰা, জাত বা জন্মগ্ৰহণৰ প্ৰত্যাশী, সকলো প্ৰাণী সুখী হওক।
শ্লোক 5
কোনোৱে পৰক প্ৰৱঞ্চনা নকৰক, ক'তো কাকো তুচ্ছজ্ঞান নকৰক। ক্ৰোধ বা প্ৰতিহিংসাৰ বাবে পৰস্পৰে দুঃখ নিবিচাৰক।
শ্লোক 6
যেনেকৈ মাতৃয়ে নিজৰ একমাত্ৰ পুত্ৰক জীৱনৰ সোঁতত ৰক্ষা কৰে, তেনেকৈ সকলো প্ৰাণীৰ প্ৰতি অপৰিমেয় মৈত্ৰীভাবনা কৰা উচিত।
শ্লোক 7
আৰু সকলো জগতৰ প্ৰতি অপৰিমেয় মৈত্ৰীচিত্ত ভাৱনা কৰা উচিত, ওপৰে, তলত, আৰু আৰপাৰে, বাধাহীন, বৈৰশূন্য, অপ্ৰতিদ্বন্দ্বী।
শ্লোক 8
থিয় হৈ, খোজ কাঢ়ি, বহি বা শুই, যেতিয়ালৈকে তন্দ্ৰাহীন, তেতিয়ালৈকে এই স্মৃতি ধাৰণ কৰা উচিত। ইয়াকে ব্ৰহ্মবিহাৰ বোলা হয়।
শ্লোক 9
মিথ্যাদৃষ্টিত নপৰি, শীলৱান, দৰ্শনসম্পন্ন, কামনাত আসক্তি দূৰ কৰি, তেওঁ পুনৰ গৰ্ভাশয়ত নপৰে।
শ্লোক 10
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
মেত্তা সুত্ত থেরবাদী বৌদ্ধ ধর্মৰ পালি ত্রিপিটকৰ সুত্তনিপাত অংশৰ এটা গুরুত্বপূর্ণ সূত্র। ঐতিহ্যবাহীভাৱে ইয়াক আশীর্বাদ আৰু ধ্যান নিৰ্দেশিকা হিচাপে আবৃত্তি কৰা হয়, সাধাৰণতে ভিক্ষু আৰু গৃহস্থই কৰুণা বিকাশ ঘটাবলৈ, ক্ষতিৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ আৰু নিঃশৰ্ত প্রেমৰ মন বিকাশ ঘটাবলৈ এই সুত্র আবৃত্তি কৰে। সুত্রটোৱে বিনয়, সন্তুষ্টি আৰু অহিংসাৰ দৰে গুণক জোৰ দিয়ে আৰু উচ্চ জগতলৈ পুনৰ্জন্ম সহ এই ধৰনৰ সাধনাৰ ফলক বৰ্ণনা কৰে। এয়া সুত্তনিপাত 1.8 আৰু খুদ্দক পাঠ 9 ত দেখা যায়।
কথা আৰু মাহাত্ম্য
এই প্ৰবন্ধটোত কৰণীয় মেত্ত সূত্তৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে, যিটো হৈছে সকলো জীৱৰ প্ৰতি সীমাহীন ম মতা বা মিত্ৰতা বিকাশ কৰাৰ এক বৌদ্ধ গ্ৰন্থ। ই ধ্যানেৰে শান্তিপূৰ্ণ জীৱন যাপন কৰাৰ এটা মূল ভিত্তি।
সম্পূৰ্ণ কথা পঢ়ক →এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
আপুনি জানেনে?
শ্ৰেষ্ঠত্ব
মেত্তা সুত্ত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ অতি প্ৰসিদ্ধ সুত্ত। ই সত্ত নিপাতৰ অন্তৰ্গত আৰু বুদ্ধৰ পোনপটীয়া শিক্ষা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
প্ৰস্তাৱনা
এই সুত্তত ভগৱান বুদ্ধই মৈত্ৰী ভাৱনাৰ বিষয়ে শিক্ষা দিছে। ইয়াত সন্ন্যাসীসকলৰ বাবে কৰণীয় গুণসমূহ আৰু সকলো প্ৰাণীৰ প্ৰতি অপৰিমেয় মৈত্ৰী ভাৱনাৰ উপদেশ দিয়া হৈছে।
গুণসমূহ
সুত্তত এজন মৈত্ৰী ভাৱনা কৰা সন্ন্যাসীৰ ১৫ টা গুণ উল্লেখ আছে, যেনে: ঋজু, মৃদু, অনাত্মানী, সন্তুষ্ট, সহজে পালনীয়, কম কৰ্মৰত আদি। এই গুণবোৰ মনুষ্য জীৱনত শান্তি আৰু সুখ কঢ়িয়াই আনে।
উপমা
মাতৃয়ে নিজৰ একমাত্ৰ পুত্ৰক যেনেদৰে ৰক্ষা কৰে, তেনেদৰে সকলো প্ৰাণীৰ প্ৰতি অপৰিমেয় মৈত্ৰী ভাৱনা কৰিব লাগে। এই উপমাটোৱে মৈত্ৰী ভাৱনাৰ প্ৰাণবন্ততা আৰু তীব্ৰতা বুজায়।
চাৰি ব্ৰহ্মবিহাৰ
মৈত্ৰী, কৰুণা, মুদিতা, উপেক্ষা – এই চাৰিটাক ব্ৰহ্মবিহাৰ বোলা হয়। এই সুত্তই মৈত্ৰী ভাৱনাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, যাৰ অনুশীলনে পুনৰ্জন্মৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰিব পাৰি।
Buddha
বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত