ভৈষজ্যগুৰু মন্ত্ৰ

নমো অমিতাভ বুদ্ধায়: অমিতাভ বুদ্ধক, অসীম জ্যোতিৰ বুদ্ধক, সুখাবতীব্যূহ পৰম্পৰাদ্বাৰা নিয়া সংক্ষিপ্ত সংস্কৃত প্ৰণাম।

এইটো বজ্ৰসত্ত্ব নামৰ এজন বুদ্ধ বা জ্ঞানী সত্ত্বাৰ ওচৰত কৰা এক শ্ৰদ্ধাপূৰ্ণ প্ৰাৰ্থনা। ইয়াত তেওঁৰ ওচৰত শুদ্ধি, শক্তি আৰু জ্ঞান লাভৰ বাবে অনুৰোধ কৰা হৈছে।

এই আঠোটা শীল হৈছে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ অনুসাৰীসকলে পূৰ্ণিমা বা অমাবস্যা আদি পৱিত্ৰ দিনত পালন কৰা নৈতিক নীতি। ইয়াক সংযম আৰু ধ্যানৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা হয়।

পালি ভাষাত বুদ্ধৰ নৱ গুণৰ এই স্মরণ, থেৰবাদ বৌদ্ধ ধৰ্মত মনক দৃঢ় কৰিবলৈ আৰু ভক্তি নতুন কৰিবলৈ প্ৰতিদিন পাঠ কৰা হয়।

এই গ্ৰন্থখন হৈছে মহাযান বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এটি অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ সূত্ৰ, য'ত শূন্যতা আৰু প্ৰজ্ঞাৰ পাৰমিতাৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰা হৈছে। এই সূত্ৰত বোধিসত্ত্ব অৱলোকিতেশ্বৰে শাৰীপুত্ৰক শূন্যতাৰ গভীৰ জ্ঞান উপদেশ দিছে।

এইটো বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এখন পবিত্ৰ স্তোত্ৰ, য'ত বুদ্ধদেৱক প্ৰণাম আৰু তেওঁৰ আশীৰ্বাদ কামনা কৰা হৈছে।

সাত বোজ্ঝঙ্গ বা সাতটি জ্ঞানের অঙ্গ সম্পর্কিত শিক্ষা যা গুরুতর রোগীদের সুস্থ করার জন্য পাঠ করা হয়েছিল, বুদ্ধ নিজেও সহ।

এই ধাৰণীটি বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এক পৱিত্ৰ মন্ত্ৰ, যি পৰিশুদ্ধি, সুৰক্ষা আৰু দীর্ঘায়ু লাভৰ বাবে পঠিত হয়।

এই ধাৰণী বা মন্ত্ৰ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এটি শক্তিশালী ৰক্ষাকাৰী মন্ত্ৰ। 'সীতাতপত্ৰা' শব্দৰ অৰ্থ হৈছে 'শ্বেত ছত্ৰা' বা 'বগা ছত্ৰা', যিয়ে ধৰ্মৰ ৰক্ষাকবচৰ প্ৰতীক। এই মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰিলে অনিষ্ট, বাধা, ভয় আৰু নেতিবাচক শক্তিৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা যায়।

এই বৌদ্ধ প্রার্থনা পালি ভাষায় বলা হয় যেখানে প্রার্থী বুদ্ধ, ধৰ্ম এবং সংঘ (ত্ৰিৰত্ন)র শরণ গ্রহণ কৰে। এই শরণ মন্ত্রক তিনিবাৰ পুনৰাবৃত্তি কৰা হয়, যাক বিশ্বাস আৰু সমর্পণর ঘোষণা।