ଭୈଷଜ୍ୟଗୁରୁ ମନ୍ତ୍ର
ଏହା ଏକ ପବିତ୍ର ବୌଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ଭୈଷଜ୍ୟଗୁରୁ (ଔଷଧ ବୁଦ୍ଧ) ଙ୍କୁ ଆବାହନ କରି ଶାରୀରିକ ଓ ମାନସିକ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ଏବଂ ଶାନ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ ପାଠ କରାଯାଏ। ମନ୍ତ୍ରଟି 'ତଦ୍ୟଥା' (ଏହିରୂପେ) ଦିଆ ଗଠିତ ଓ 'ସ୍ୱାହା' (ସତ୍ୟ ହୋଇଥାଉ) ଠାରେ ଶେଷ ହୁଏ। ଏହି ଚର୍ଚା ତିବ୍ବତୀୟ ଏବଂ ପୂର୍ବ ଏସୀୟ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମରେ ବିଶେଷ ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ଏହିପରି: ଓଁ, ହେ ଔଷଧିସ୍ୱରୂପ, ହେ ଔଷଧିସ୍ୱରୂପ, ହେ ମହାଔଷଧିସ୍ୱରୂପ, ହେ ଔଷଧିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବାବାଲା, ସ୍ଵାହା।
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ତିଥିରେ
ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ତାଜା ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ
- ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ମହାଯାନ ବୌଦ୍ଧ ପରମ୍ପରାର ଭୈଷଜ୍ୟଗୁରୁ ସୂତ୍ର (ଔଷଧ ବୁଦ୍ଧ ସୂତ୍ର) ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ। ପରମ୍ପରା ଅନୁଯାୟୀ, ଏହାକୁ ରୋଗୀମାନଙ୍କ ଆରୋଗ୍ୟ ପାଇଁ, ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ କରିବା ପାଇଁ ଭକ୍ତି ସହକାରେ ଜପ କରାଯାଏ। ଏହା ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମର ବ୍ୟାପକ ଧାରଣା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯାହା ପ୍ରାୟତଃ ଧ୍ୟାନ ଏବଂ ପୂଜା ସମୟରେ ପାଠ କରାଯାଏ। ଧ୍ୟାନ ଅଭ୍ୟାସରେ, ଅର୍ଜକମାନେ ସାଧାରଣତଃ ଭୈଷଜ୍ୟଗୁରୁକୁ ତାହାଙ୍କର ବିଶେଷ ଗଭୀର ନୀଳ ରଙ୍ଗରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଯାହାର ଆଲୋକ ରୋଗ ଏବଂ ଦୁଃଖକୁ ନିରାମୟ କରିଦେଏ।
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ମନ୍ତ୍ରର ଉତ୍ପତ୍ତି
ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ଭୈଷଜ୍ୟଗୁରୁ (ଔଷଧ ବୁଦ୍ଧ) ପରମ୍ପରାରୁ ଆସିଛି, ଯାହା ମହାଯାନ ବୌଦ୍ଧଧର୍ମର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଅଂଶ। ଏହା ଶାରୀରିକ ଓ ମାନସିକ ଆରୋଗ୍ୟ ପାଇଁ ଜପା ହୁଏ।
ଅର୍ଥ ଓ ବ୍ୟାଖ୍ୟା
'ଭୈଷଜ୍ୟେ' ଅର୍ଥ ଔଷଧ, 'ମହାଭୈଷଜ୍ୟେ' ଅର୍ଥ ମହାଔଷଧ, ଏବଂ 'ଭୈଷଜ୍ୟସମୁଦ୍ଗତେ' ଅର୍ଥ ଔଷଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି। 'ସ୍ବାହା' ମନ୍ତ୍ରର ଶେଷରେ ଏକ ପବିତ୍ର ଶବ୍ଦ, ଯାହା ଅର୍ପଣକୁ ସୂଚାଏ।
ପ୍ରୟୋଗ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ
ତିବ୍ବତୀୟ ବୌଦ୍ଧଧର୍ମରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ରୋଗ ନିବାରଣ ଓ କର୍ମ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ଏହାକୁ ଜପିଲେ ଭୈଷଜ୍ୟଗୁରୁଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ।
ଭାଷା ଓ ଗ୍ରନ୍ଥ
ମନ୍ତ୍ରଟି ସଂସ୍କୃତରେ ରଚିତ, ଯାହା ଭାରତୀୟ ବୌଦ୍ଧଧର୍ମର ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଭାଷା। ଏହା 'ଭୈଷଜ୍ୟଗୁରୁ ସୂତ୍ର'ର ଅଂଶ, ଯେଉଁଥିରେ ଔଷଧ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଦ୍ବାଦଶ ମହାବ୍ରତର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଛି।
Buddha
ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ