ৰতন সুত্ত (জুৱেল ডিস্কোৰ্চ)

পৃথিৱীৰ ওপৰত বা আকাশত যিমানবোৰ প্ৰাণী ইয়াত একত্ৰিত হৈছে, সেই সকলো প্ৰাণীৰ মন সুখী হওক, আৰু তেওঁলোকে মনোযোগেৰে মোৰ বাক্য শুনক।

সেইকাৰণে, হে প্ৰাণীসকল, তোমালোক সকলোৱে মনোযোগ দিয়া; মানুহ জাতিৰ প্ৰতি মৈত্ৰী কৰা। যিসকলে দিনে-ৰাতিয়ে বলি (ভোগ) লৈ ফুৰে, তেওঁলোকক তোমালোকে অৱহেলা নকৰি ৰক্ষা কৰা।

ইয়াত বা পৰলোকত, স্বৰ্গত যি কোনো ধন-সম্পত্তি বা উৎকৃষ্ট ৰত্ন আছে, সেইবোৰৰ কোনোৱেই তথাগতৰ সমান নহয়। বুদ্ধৰ মাজত এইটোও এটি উৎকৃষ্ট ৰত্ন। এই সত্যৰ দ্বাৰা কল্যাণ হওক।

শাক্যমুনিয়ে সমাহিত চিত্তে যি ক্ষয়, বিৰাগ, অমৃত, উৎকৃষ্ট পদাৰ্থ লাভ কৰিছে, সেই ধৰ্মৰ সমান আন একো নাই। ধৰ্মৰ মাজত এইটোও এটি উৎকৃষ্ট ৰত্ন। এই সত্যৰ দ্বাৰা কল্যাণ হওক।

বুদ্ধশ্ৰেষ্ঠই যি পৱিত্ৰ সমাধিৰ প্ৰশংসা কৰিছে, যাক অনন্তৰিক সমাধি বুলি কয়, সেই সমাধিৰ সমান আন একো নাই। ধৰ্মৰ মাজত এইটোও এটি উৎকৃষ্ট ৰত্ন। এই সত্যৰ দ্বাৰা কল্যাণ হওক।

যি আঠজন পুৰুষক সজ্জনে প্ৰশংসা কৰে, সেই চাৰি যুগল হয়; তেওঁলোক সুগতৰ শিষ্য, দক্ষিণাৰ যোগ্য। তেওঁলোকক দান কৰা বস্তু মহাফলদায়ী। সংঘৰ মাজত এইটোও এটি উৎকৃষ্ট ৰত্ন। এই সত্যৰ দ্বাৰা কল্যাণ হওক।

যিসকলে দৃঢ় মনৰে গৌতমৰ শাসনত নিষ্কাম হৈ প্ৰযত্নশীল, তেওঁলোকে অমৃত লাভ কৰি, নিবৃত্তি ভোগ কৰি, বিনামূল্যে শান্তি লাভ কৰে। সংঘৰ মাজত এইটোও এটি উৎকৃষ্ট ৰত্ন। এই সত্যৰ দ্বাৰা কল্যাণ হওক।

যেনেকৈ ভূমিত পোতা ইন্দখিল (স্তম্ভ) চাৰিওফালৰ বতাহত বিচলিত নহয়, তেনেকৈ যি সৎপুৰুষে আৰ্যসত্যবোৰ প্ৰত্যক্ষভাৱে দেখে, তেওঁৰ বিষয়ে মই উপমা দিওঁ। সংঘৰ মাজত এইটোও এটি উৎকৃষ্ট ৰত্ন। এই সত্যৰ দ্বাৰা কল্যাণ হওক।

যিসকলে গভীৰ প্ৰজ্ঞাৰ দ্বাৰা সুন্দৰভাৱে দেশিত আৰ্যসত্যবোৰ প্ৰকাশ কৰে, তেওঁলোক যদিও কিছু প্ৰমাদী হয়, তথাপি তেওঁলোকে অষ্টম জন্ম গ্ৰহণ নকৰে। সংঘৰ মাজত এইটোও এটি উৎকৃষ্ট ৰত্ন। এই সত্যৰ দ্বাৰা কল্যাণ হওক।

দৰ্শনসম্পদ লাভ কৰাৰ লগে লগে তিনিটা ধৰ্ম পৰিত্যক্ত হয়— সৎকায়দৃষ্টি, বিচিকিৎসা (সন্দেহ), আৰু যি কোনো শীলব্ৰত (অৰ্থাৎ ভ্ৰান্ত শীল-ব্ৰত)। তেওঁ চাৰি অপায়ৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু ছয় প্ৰকাৰৰ মহাপাপ কৰিবলৈ অক্ষম হয়। সংঘৰ মাজত এইটোও এটি উৎকৃষ্ট ৰত্ন। এই সত্যৰ দ্বাৰা কল্যাণ হওক।

যদিও তেওঁ কায়, বাক্য, বা মনেৰে কোনো পাপকৰ্ম কৰে, তথাপি তেওঁ সেই পাপ গোপন কৰিবলৈ অক্ষম; যি পথ দেখিছে (সোতাপন্ন) তেওঁৰ এই অক্ষমতা কথিত হৈছে। সংঘৰ মাজত এইটোও এটি উৎকৃষ্ট ৰত্ন। এই সত্যৰ দ্বাৰা কল্যাণ হওক।

যেনেকৈ গ্ৰীষ্ম ঋতুৰ প্ৰথম মাহত বননিৰ গছৰ আগত ফুল ফুলে, তেনেকৈ তেওঁ নিবাণগামী, পৰম হিতকৰ, উৎকৃষ্ট ধৰ্ম দেশনা কৰিছিল। বুদ্ধৰ মাজত এইটোও এটি উৎকৃষ্ট ৰত্ন। এই সত্যৰ দ্বাৰা কল্যাণ হওক।

তেওঁ উত্তম, উত্তম জ্ঞানী, উত্তম দাতা, উত্তম আনে, অনুত্তৰ; তেওঁ উৎকৃষ্ট ধৰ্ম দেশনা কৰিছিল। বুদ্ধৰ মাজত এইটোও এটি উৎকৃষ্ট ৰত্ন। এই সত্যৰ দ্বাৰা কল্যাণ হওক।

পুৰণি কৰ্ম ক্ষীণ হৈছে, নতুনৰ উৎপত্তি নাই; ভৱিষ্যতৰ ভৱৰ প্ৰতি চিত্ত বিৰক্ত; তেওঁলোকৰ বীজ ক্ষীণ, অভিলাষ অঙ্কুৰিত নহয়; ধীৰসকলে এই দীপৰ দৰে নিবৃত্ত হয়। সংঘৰ মাজত এইটোও এটি উৎকৃষ্ট ৰত্ন। এই সত্যৰ দ্বাৰা কল্যাণ হওক।

পৃথিৱীৰ ওপৰত বা আকাশত যিমানবোৰ প্ৰাণী ইয়াত একত্ৰিত হৈছে, দেৱ-মানুহৰ দ্বাৰা পূজিত তথাগত বুদ্ধক আমি নমস্কাৰ কৰোঁ; কল্যাণ হওক।

পৃথিৱীৰ ওপৰত বা আকাশত যিমানবোৰ প্ৰাণী ইয়াত একত্ৰিত হৈছে, দেৱ-মানুহৰ দ্বাৰা পূজিত তথাগত ধৰ্মক আমি নমস্কাৰ কৰোঁ; কল্যাণ হওক।

পৃথিৱীৰ ওপৰত বা আকাশত যিমানবোৰ প্ৰাণী ইয়াত একত্ৰিত হৈছে, দেৱ-মানুহৰ দ্বাৰা পূজিত তথাগত সংঘক আমি নমস্কাৰ কৰোঁ; কল্যাণ হওক।