மெத்தா சூத்திரம்
மெத்தா சூத்திரம் (சுத்த நிபாத 1.8): புத்தர் அனைத்து உயிர்களிடத்தும் அன்பை பரப்ப வரைந்த உபதேசம், வழக்கமாக ஆசீர்வாதம் மற்றும் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் பொருட்டு ஓதப்படுகிறது.
செய்யுள்கள்
அறத்தில் வல்லவனும், சாந்தியான பாதத்தை உணர்ந்தவனும், நேர்மையும் மிகுந்த நேர்மையும் உள்ளவனும், இணங்கக்கூடியவனும், மென்மையானவனும், செருக்கில்லாதவனுமாக இருக்க வேண்டிய செயல்களைச் செய்யவேண்டும்.
பாடல் 1
திருப்தியுள்ளவனும், எளிதில் வளர்க்கப்படுபவனும், குறைந்த கடமைகளுடையவனும், இலகுவான வாழ்க்கையுடையவனும், அடக்கப்பட்ட புலன்களுடையவனும், விவேகமுள்ளவனும், கர்வமில்லாதவனும், குடும்பங்களில் பற்றுக்கொள்ளாதவனுமாக இருக்க வேண்டும்.
பாடல் 2
எந்தச் சிறு தீமையையும் அறிஞர் பிறர் கண்டிக்கும் வண்ணம் செய்யாதே. எல்லா உயிர்களும் இன்பமாகவும், நலமாகவும் இருக்கட்டும்; அவை எல்லாம் இன்பமான உள்ளத்துடன் இருக்கட்டும்.
பாடல் 3
உயிர் உடைய எந்தப் பிராணிகளும், நடுங்குவனவோ அசையாதனவோ எவை இருந்தாலும், நீண்டவையோ, பெரியவையோ, இடைநிலையானவையோ, குட்டையானவையோ, நுண்ணியவையோ, தடித்தவையோ எவையும்.
பாடல் 4
காணப்பட்டவையோ, காணப்படாதவையோ, தூரத்தில் வாழ்பவையோ, அருகில் வாழ்பவையோ, பிறந்தவையோ, பிறக்கவிருப்பவையோ, எல்லா உயிர்களும் இன்பமான உள்ளத்துடன் இருக்கட்டும்.
பாடல் 5
ஒருவன் மற்றொருவனை வஞ்சிக்க வேண்டாம்; எவரையும் எங்கும் இகழ்ச்சி செய்ய வேண்டாம்; கோபத்தாலும் பகை எண்ணத்தாலும் ஒருவர் மற்றொருவருக்குத் துன்பத்தை விரும்ப வேண்டாம்.
பாடல் 6
தாய் தன் ஒரே மகனைக் காத்தருள்வது போல, எல்லா உயிர்களிடத்தும் எல்லையில்லாத அன்பு மனத்தை வளர்க்க வேண்டும்.
பாடல் 7
எல்லா உலகினிடத்தும் எல்லையில்லாத அன்பு மனத்தை வளர்க்க வேண்டும்; மேலே, கீழே, குறுக்கே, தடையில்லாது, பகையில்லாது, எதிரியில்லாது.
பாடல் 8
நின்று, நடந்து, இருந்துணர்ந்து, படுத்து, தூக்கம் இல்லாதவரை, இந்த நினைவை உறுதியாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும்; இதனையே பிரம்ம விஹாரம் என்று சொல்கிறார்கள்.
பாடல் 9
தவறான கருத்துக்களை அடையாமல், ஒழுக்கமுள்ளவனும், தரிசனத்தால் நிறைவுற்றவனும் ஆகி, காமங்களில் பற்றை வென்று, ஒருபோதும் கருப்பையில் பிறப்பதை மீண்டும் அடையமாட்டான்.
பாடல் 10
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
தினசரி அல்லது சுப திதிகளில் (ஏகாதசி, பௌர்ணமி)
பிரம்ம முகூர்த்தம் (காலை 4 - 6) அல்லது அந்திப் பொழுது
நெய் தீபம், தூபம், மலர்கள் மற்றும் நைவேத்தியம்
- மன அமைதி, ஆன்மீக முன்னேற்றம் மற்றும் நேர்மறை ஆற்றல்
பின்னணி
மெத்தா சூத்திரம் தேரவாத பௌத்த தரிசனத்தின் பாலி முறைப்புக் சுத்த நிபாதத்தின் ஒரு பகுதியாகும். பாரம்பரியமாக இது ஆசீர்வாதம் மற்றும் தியான வழிகாட்டுதலாக ஓதப்படுகிறது, பெரும்பாலும் பிக்ஷுக்களாலும் சாமியாரல்லாதவர்களாலும் கருணை வளர்க்க, ஆபத்தில் இருந்து பாதுகாக்க மற்றும் நிபந்தனையற்ற அன்பை வளர்த்துக் கொள்ள ஓதப்படுகிறது. இந்த சூத்திரம் தாழ்மை, திருப்தி மற்றும் அஹிம்சை போன்ற நல்ல குணங்களை வலியுறுத்துகிறது மற்றும் உயர்ந்த நிலைகளுக்கு மறுபிறவி உட்பட்ட இத்தகைய நடைமுறையின் பலன்களை விவரிக்கிறது. இது சுத்த நிபாத 1.8 மற்றும் குதக பாடம் 9 ஆகிய இரு இடங்களிலும் தோன்றுகிறது.
கதையும் முக்கியத்துவமும்
அனைத்து உயிர்களுக்கும் எல்லையற்ற அன்பையும் நல்வாழ்த்துகளையும் வளர்க்கும் புத்தரின் போதனையான 'கரணீய மெத்த சூத்தம்' பற்றிய எளிய அறிமுகம்.
முழு கதையையும் படிக்க →இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
ஆதாரம்
இது 'கரணீய மேத்தா சூத்திரம்' (Metta Sutta) எனப்படும் பௌத்த சூத்திரம். பாலி மொழியில் அமைந்த இது, புத்தரின் போதனைகளில் முக்கியமான ஒன்றாகும். துறவிகளுக்கு அன்பு (மேத்தா) தியானம் செய்வதற்கான வழிகாட்டுதல்களைத் தருகிறது.
கட்டமைப்பு
இந்த சூத்திரம் 10 வசனங்களைக் கொண்டது (இங்கு 0 முதல் 9 வரை கொடுக்கப்பட்டுள்ளது). முதல் இரண்டு வசனங்கள் ஒரு நல்ல மனிதனின் பண்புகளை விளக்குகின்றன. பின்னர், அனைத்து உயிர்களுக்கும் அன்பு பரப்ப வேண்டிய அறிவுரையைத் தருகிறது. இறுதியில், இந்த தியானம் மறுபிறப்பிலிருந்து விடுவிப்பதாகக் கூறுகிறது.
முக்கிய சொற்றொடர்
'சப்பே சத்தா பவந்து சுகித்தத்தா' (Sabbe sattā bhavantu sukhitattā) என்ற சொற்றொடர் மூன்று முறை (வசனங்கள் 2, 4, 5) திரும்ப வருகிறது. இதன் பொருள் 'அனைத்து உயிர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கட்டும்'. இதுவே இந்த சூத்திரத்தின் மைய செய்தி.
உவமை
வசனம் 6 இல், தாய் தன் ஒரே மகனைக் காப்பதைப் போல, அனைத்து உயிர்களிடமும் அன்பை வளர்க்க வேண்டும் என்று கூறுகிறது. இந்த உவமை அன்பின் பரந்துபட்ட தன்மையையும், தன்னலமற்ற தன்மையையும் விளக்குகிறது.
தியான நிலைகள்
வசனம் 8, நிற்பது, நடப்பது, உட்கார்ந்திருப்பது, படுத்திருப்பது - இவ்வாறான அனைத்து நிலைகளிலும் இந்த அன்பு மனநிலையைப் பேண வேண்டும் என்று அறிவுறுத்துகிறது. இது தியானம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் மட்டும் அல்ல, வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கணத்திலும் இருப்பதை வலியுறுத்துகிறது.
விளக்கம்
'பிரம்ம விஹாரம்' (Brahmavihāra) என்ற சொல் வசனம் 8 இல் வருகிறது. இது 'உயர்ந்த வானவர் இருப்பிடம்' எனப் பொருள்படும். மேத்தா (அன்பு), கருணை, முதிதை (மகிழ்ச்சி), உபேக்கை (நடுநிலை) ஆகிய நான்கு உயர்ந்த மனநிலைகளில் இதுவும் ஒன்று.
முடிவுச் செய்தி
இறுதி வசனம் (9), இந்த தியானத்தை முழுமையாகப் பயின்றவர் மறுபிறப்பில் விழமாட்டார் என்று உறுதியளிக்கிறது. காமங்களின் மீதுள்ள பிடிப்பை நீக்கி, நற்காட்சி பெற்றவர் மீண்டும் கர்ப்பத்தில் பிறப்பதில்லை.
Buddha
பௌத்தம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது