அப்பமாதம்
கவனத்துடன் இருப்பதன் அதிகாரம்
தம்மபதத்தின் 21-32 வசனங்கள்: கவனத்துடன் இருப்பது அமிர்தத்தின் பாதை, கவனக்குறைவு மரணத்தின் பாதை - ஆகவே ஞானிகள் தங்கள் கவனத்தைக் கருமாணிக்கம் போல் பாதுகாக்கின்றனர்.
செய்யுள்கள்
கருத்துடன் இருத்தலே அமிர்தத்தின் பாதை; கருத்தில்லாமை மரணத்தின் பாதை. கருத்துடன் இருப்போர் இறப்பதில்லை; கருத்தில்லாதோர் இறந்தவர்களே ஆவர்.
பாடல் 1
இதனைச் சிறப்பாக அறிந்து, அறிவுடையோர் கருத்துடன் இருத்தலில் மகிழ்கின்றனர்; உத்தமர்களின் நெறியில் இன்புறுகின்றனர்.
பாடல் 2
அவ்விடையூறற்ற மெய்ஞானிகள், எப்போதும் திடமான முயற்சியுடன் நிலையாக இருந்து, யோகத்தினின்று விடுபட்ட கட்டுப்பாடற்ற நிலையான நிர்வாணத்தை அடைகின்றனர்.
பாடல் 3
முயற்சியில் நிறைவும், உடல் செயல்களில் நினைவுடனும், அடக்கமான ஒழுக்கத்துடனும், கருத்துடன் விளங்கும் புகழாளனுக்கு, நினைவுடன் இன்பமுடன் அவனது புகழ் பெருகுகிறது.
பாடல் 4
முயற்சியாலும், கருத்துடன் இருத்தலாலும், அடக்கத்தாலும், புலன் ஒடுக்கத்தாலும், அறிவுடையோர் பெருவெள்ளத்தால் மூழ்கடிக்க முடியாத ஒரு தீவை அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
பாடல் 5
அறிவில்லாத சாமானிய மக்கள் கருத்தில்லாமையையே பின்பற்றுகிறார்கள்; அறிவுடையோரோ கருத்துடன் இருத்தலை மேலான பொக்கிஷம் போலப் பாதுகாக்கிறார்கள்.
பாடல் 6
கருத்தில்லாமையில் ஈடுபடாதீர்; காம இன்பங்களின் பழக்கத்தை விரும்பாதீர்; கருத்துடன் தியானிப்பவனே பேரின்பத்தை அடைகிறான்.
பாடல் 7
கருத்தில்லாமையைக் கருத்துடன் இருத்தலால் எப்போது அறிவுடையோர் விலக்குகின்றாரோ, அவர் துயரமில்லாதவராகி, அறிவென்னும் மாடியில் ஏறி, துயரில் உள்ள மக்களைப் பார்க்கிறார்; மலையில் நின்றவர் நிலத்தில் நின்றவரைப் பார்ப்பது போல.
பாடல் 8
கவனமில்லாதவர்களிடையே கவனமுடையவராகவும், தூங்குபவர்களிடையே முழுவதும் விழித்திருப்பவராகவும் உள்ள அறிவுடையோர், பலவீனமான குதிரையை விட்டு விரைந்த குதிரை செல்வது போல (அவர்களை) விட்டுச் செல்கிறார்.
பாடல் 9
கருத்துடன் இருத்தலாலேயே மகவா (சக்கரன்) தேவர்களில் சிறந்த நிலையை அடைந்தான்; கருத்துடன் இருத்தலைப் புகழ்கின்றனர்; கருத்தில்லாமை எப்போதும் கண்டிக்கப்படுகிறது.
பாடல் 10
கவனத்தில் மகிழ்ந்து, கவனமின்மையில் அச்சம் காணும் துறவி, தீயைப் போல நுண்ணிய மற்றும் பருமனான அனைத்து தளைகளையும் எரித்துக்கொண்டு முன்னேறுகிறார்.
பாடல் 11
கருத்துடன் இருத்தலில் இன்புறும் துறவியும், கருத்தில்லாமையில் அச்சம் காண்பவரும், சீரழிவுக்கு இடமின்றி நிர்வாணத்தின் அருகிலேயே இருக்கின்றனர்.
பாடல் 12
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
தினசரி அல்லது சுப திதிகளில் (ஏகாதசி, பௌர்ணமி)
பிரம்ம முகூர்த்தம் (காலை 4 - 6) அல்லது அந்திப் பொழுது
நெய் தீபம், தூபம், மலர்கள் மற்றும் நைவேத்தியம்
- மன அமைதி, ஆன்மீக முன்னேற்றம் மற்றும் நேர்மறை ஆற்றல்
பின்னணி
இந்த அதிகாரம் பாளி தம்மபதத்திற்குச் சொந்தமானது (குக்ககநிகாயம், பாளி நியாயவசனங்கள்), அப்பமாத வக்கம், 21-32 வசனங்கள் (மொத்தம் 12 வசனங்கள்). இது தம்மபதத்தின் இரண்டாவது அதிகாரம் (அப்பமாத வக்கம்) ஆகும், இது பாளி நியாயவசனங்களில் 423 வசனங்களின் சேகரணம் - தேரவாத பௌத்தத்தின் புனித வேதங்கள். இந்த வசனங்கள் பாரம்பரியமாக புத்தரால் உரைக்கப்பட்டவை, மேலும் அவை பௌத்த உலகில் மிகவும் பரவலாக மனப்பாடம் செய்யப்பட்டும் ஓதப்பட்டும் வரும் உரைகளுள் ஒன்றாகும், இவை நாளாந்த சிந்தனை, போதனை மற்றும் தியானத்திற்கு பயன்படுத்தப்படுகின்றன. தம்மபதம் குக்ககநிகாயம் ('சிறிய உரைகளின் சேகரணம்') என்பதன் கீழ் சுத்தபிடகத்திற்குள் சொந்தமானது; புலவர்கள் இந்த சேகரணத்தின் தொகுப்பை புத்தரின் ஆயுளுக்குப் பின் சில நூற்றாண்டுகளாக காலவரையுண்டு கூறினாலும், இந்த வசனங்கள் புத்தரின் சொந்த வசனங்களாகவே வணங்கப்படுகின்றன.
இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
ஆரம்ப வேறுபாடு
இந்த அதிகாரத்தின் முதல் வசனம் கூர்மையான இரு நிலையை உருவாக்குகிறது: கருத்துடன் இருத்தல் (அப்பமாதம்) அமிர்தத்தின் பாதை (அமதபாதம், அதாவது நிப்பாணம்) ஆகும், கருத்திலாமை (பமாதம்) மரணத்தின் பாதை ஆகும். இது தம்மபதத்தில் மிக அதிகமாக மேற்கோள் காட்டப்படும் சொல்லணிகளில் ஒன்றாகும், முழு அதிகாரத்தின் கருப்பொருளை நிறுவுகிறது. இந்த அதிகாரம் 12 வசனங்கள் வரை நீள்கிறது (21-32).
வசனம் 2-ல் வலியுறுத்தப்பட்ட மீண்டும் சொல்லல்
வசனம் 2 ஒரே சொற்றொடரை மூன்று முறை மீண்டும் கூறுகிறது, இது அரிய உரை வகை அல்லது ஞானிகளின் வலிமையான முயற்சியை வலிமையாக வெளிப்படுத்துவதற்கான வேண்டுமென்றே நடை நுட்பமாக இருக்கலாம். இந்த சொற்றொடர் நிலையான (திரா) மனிதர்களை விவரிக்கிறது, நிறைந்த நினைவு மற்றும் வலிமையான உழைப்பின் மூலம், பந்தனத்திலிருந்து உச்ச பாதுகாப்பை (யோகக்கேமம், நிப்பாணத்தின் மற்றொரு பெயர்) அடைகின்றனர்.
வசனம் 7-ல் மலை ஒப்பீடு
கருத்திலாமையை விட்ட ஞானிகள் சமவெளிக்கு கீழே பார்க்கும் மலைவாசியுடன் ஒப்பிடப்படுகின்றனர். இந்த ஒப்பீடு விழிப்புணர்வின் உயர்ந்த நிலத்தில் நின்று, கீழே வருந்தும் மனிதர்களைப் பார்க்கக்கூடிய ஞானிகளை எவ்வாறு அவர்களின் துன்பத்தால் பாதிக்கப்படாமல் இருக்கிறார் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது - இது உயர்நிலை அடைவதின் சக்திமையான பிம்பமாகும்.
வசனம் 9-ல் விண்ணக பிம்பம்
இந்த அதிகாரம் மவாவை (சக்க, தேவர் ஆட்சியாளரின் மற்றொரு பெயர்) அழைக்கிறது, ஒரு தெய்வீக உயிரும் கருத்துடன் இருத்தலின் மூலம் உச்ச நிலைக்கு அடைந்தது என்பதைக் காட்டுவதற்கு. இந்த வசனம் பார்வையாளர்களுக்கு நேரடியான வேண்டுகோள் ஆகும்: தேவர் ஆட்சியாளர் எச்சரிக்கையுடன் இருப்பதன் மூலம் தன் நிலையை அடைந்தால், மனிதர்கள் அதை எவ்வளவு மிக மதிக்க வேண்டும்?
பிக்ஷுவின் நிப்பாணத்திற்கு அருகாமைப் பற்றிய இறுதி வசனம்
வசனம் 10 கருத்துடன் இருத்தலில் மகிழ்ந்து, கருத்திலாமையில் ஆபத்தைக் காண்ணும் பிக்ஷு (பிக்கு) நெறிகளை விட்டு விழ முடியாதவர் மற்றும் நிப்பாணத்திற்கு அருகில் இருக்கிறார் என்று கூறி அதிகாரத்தை முடிக்கிறது. 'சந்திக' (அருகில்) என்ற சொல் அத்தகைய பிக்ஷு ஞானோதயத்தின் விளிம்பில் இருப்பதைக் குறிக்கிறது, இந்த அதிகாரத்தின் மையக் கற்பிக்கையின் நடைமுறைச் செயல்பாடுகளை வலியுறுத்துகிறது.
Buddha
பௌத்தம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது