தம்மபதம் - யமக வக்கம் (இரட்டை மனப்பாடல்கள்)

மனமே அனைத்து அறங்களுக்கும் முன்னோடி; மனமே முதன்மையானது; மனத்தால் ஆனவை. தீய மனத்துடன் ஒருவன் பேசினாலும் செயல்பட்டாலும், துன்பம் அவனைப் பின்தொடரும்; வண்டியின் சக்கரம் சுமை தாங்கும் காலடியைப் பின்தொடர்வது போல.

மனமே அனைத்து அறங்களுக்கும் முன்னோடி; மனமே முதன்மையானது; மனத்தால் ஆனவை. தூய மனத்துடன் ஒருவன் பேசினாலும் செயல்பட்டாலும், இன்பம் அவனைப் பின்தொடரும்; நிழல் ஒருபோதும் நீங்காதது போல.

“அவர் என்னை ஏசினார்; என்னை அடித்தார்; என்னை வென்றார்; என்னுடையதைப் பறித்தார்” என்று எண்ணி அவற்றை மனத்தில் கொண்டவர்களுக்கு வெறுப்பு ஒருபோதும் அடங்காது.

“அவர் என்னை ஏசினார்; என்னை அடித்தார்; என்னை வென்றார்; என்னுடையதைப் பறித்தார்” என்று எண்ணாமல் அவற்றை மனத்தில் கொள்ளாதவர்களுக்கு வெறுப்பு அடங்கிவிடும்.

வெறுப்பால் வெறுப்புகள் இவ்வுலகில் எக்காலத்திலும் அடங்குவதில்லை; வெறுப்பின்மையாலேயே அவை அடங்கும். இதுவே நித்தியமான அறநெறி.

மற்றவர்கள் நாம் இங்கு அழிந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை அறியார்; எவர்கள் இதை உணர்ந்துகொள்கிறார்களோ, அவர்களுடைய சச்சரவுகள் அடங்கும்.

அழகை நோக்கி வாழ்பவனும், புலன்களில் அடங்காதவனும், உணவில் மிதமறியாதவனும், சோம்பேறியும், தாழ்ந்த வீரியமுள்ளவனுமான அவனை மாரன் வெல்லுகிறான் - பலவீனமான மரத்தைக் காற்று வெல்வது போல.

அசுத்தத்தை நோக்கி வாழ்பவனும், புலன்களில் நன்கு அடங்கியவனும், உணவில் மிதமறிந்தவனும், நம்பிக்கையுடனும், ஊக்கமான வீரியமுள்ளவனுமான அவனை மாரன் வெல்ல மாட்டான் - பாறை மலையைக் காற்று வெல்லாதது போல.

களங்கத்தை நீக்காதவனாய்க் காவி ஆடையை அணிபவன், அடக்கத்தையும் உண்மையையும் இழந்தவனான அவன் காவி ஆடைக்குத் தகுதியானவன் அல்லன்.

ஆனால் களங்கத்தை நீக்கியவனும், ஒழுக்கங்களில் நன்கு நிலைபெற்றவனும், அடக்கத்தையும் உண்மையையும் உடையவனுமான அவனே காவி ஆடைக்குத் தகுதியானவன்.

சாரமற்றதைச் சாரமாகவும், சாரமானதைச் சாரமற்றதாகவும் கருதுபவர்கள், தவறான எண்ணங்களை உடையவர்கள், சாரத்தை (தருமத்தின் பயனை) அடைவதில்லை.

சாரத்தைச் சாரமாகவும், சாரமற்றதைச் சாரமற்றதாகவும் அறிந்து, நல்லெண்ணங்களைக் கொண்டவர்கள், சாரத்தை அடைகின்றனர்.

மழை ஓட்டையான வீட்டில் புகுந்துவிடுவதுபோல், பயிற்றப்படாத மனதில் காமம் புகுந்துவிடும்.

மழை செப்பமிடப்பட்ட வீட்டில் புகாதது போல், நன்கு பயிற்றப்பட்ட மனதில் காமம் புகாது.

தீமை செய்பவன் இப்பிறப்பிலும் துக்கப்படுகிறான், மறுபிறப்பிலும் துக்கப்படுகிறான்; தன் தீய செயல்களைக் கண்டு இரு பிறப்பிலும் துக்கத்தில் வாடுகிறான்.

நன்மை செய்பவன் இப்பிறப்பிலும் மகிழ்கிறான், மறுபிறப்பிலும் மகிழ்கிறான்; தன் தூய செயல்களைக் கண்டு இரு பிறப்பிலும் மகிழ்ச்சியடைகிறான்.

தீமை செய்பவன் இப்பிறப்பிலும் வருந்துகிறான், மறுபிறப்பிலும் வருந்துகிறான்; "நான் தீமை செய்தேன்" என்று வருந்துகிறான், தீய கதியில் பிறந்து மேலும் வருந்துகிறான்.

நன்மை செய்பவன் இப்பிறப்பிலும் இன்புறுகிறான், மறுபிறப்பிலும் இன்புறுகிறான்; "நான் நன்மை செய்தேன்" என்று இன்புறுகிறான், நற் கதியில் பிறந்து மேலும் இன்புறுகிறான்.

எவ்வளவு வேதமோதினாலும், கவனமற்றுச் செயல்படாவிட்டால், மற்றவர்களின் மாடுகளை எண்ணும் இடையனைப்போல், துறவறத்தின் பலனில் பங்குபெற மாட்டான்.

சிறிதளவே ஓதினாலும், தருமத்திற்கு ஏற்ப வாழ்ந்து, மோகத்தையும் வெறுப்பையும் மயக்கத்தையும் நீக்கி, நல்லுணர்வுடன் விடுதலை பெற்ற மனதுடன், இப்பிறப்பிலும் மறுபிறப்பிலும் பற்றுகொள்ளாமல் இருப்பவன், துறவறத்தின் பலனில் பங்கு பெறுகிறான்.