అప్పమాద వగ్గ
జాగరూకత యొక్క ప్రాముఖ్యత
ధమ్మపద శ్లోకాలు 21-32: జాగరూకత అమృతపదం, అజాగరూకత మరణపదం - జ్ఞానుల నిష్కర్షణలను సంపద వలె రక్షించుకుంటారు.
శ్లోకాలు
అప్రమత్తత అమృతపదము, ప్రమత్తత మృత్యువు పదము; అప్రమత్తులు మరణించరు, ప్రమత్తులు మృతులవలె ఉంటారు.
శ్లోకం 1
దీనిని విశేషముగా తెలిసికొని, పండితులు అప్రమత్తతయందు ఆనందించెదరు; ఆర్యుల గోచరమున రతి కలిగినవారు అప్రమత్తతయందు ప్రమోదించెదరు.
శ్లోకం 2
ఆ ధీరులు సతతములు, నిత్యము దృఢపరాక్రములు; యోగక్షేమమును స్పృశించెదరు, అనుత్తరమైన యోగక్షేమమును, నిర్వాణమును స్పృశించెదరు.
శ్లోకం 3
ఉత్థానమున సంపద కలవాడు, స్మృతిమంతుడు, కాయకర్మమున సంయతుడు, ధర్మమున సంయతుడు, అప్రమత్తుడు, యశస్వియైన వానికి యశస్సు వృద్ధి చెందును; స్మృతిమంతునికి సుఖము వృద్ధి చెందును.
శ్లోకం 4
ఉత్థానముచే, అప్రమత్తతచే, సంయమనముచే, దమముచే మేధావి తనకు దీపమును చేసుకొనవలెను; ఏ దీపమును ప్రవాహము ముంచివేయదు.
శ్లోకం 5
ప్రమత్తతను అనుసరించుట బాలులైన పృథగ్జనుల ధర్మము; మేధావి అప్రమత్తతను శ్రేష్ఠమైన ధనమువలె రక్షించును.
శ్లోకం 6
ప్రమత్తతను సేవించకుడు, కామరతి సంస్తవమును సేవించకుడు; అప్రమత్తుడై ధ్యానించువాడు విపులమైన సుఖమును పొందును.
శ్లోకం 7
ప్రమత్తతను అప్రమత్తతతో ఎప్పుడు పండితుడు తొలగించునో, అప్పుడు జ్ఞానసోపానమెక్కి, శోకరహితుడై శోకించు ప్రజలను, పర్వతశిఖరమున నిలిచినవాడు భూమిపైనున్నవారిని చూచినట్లు, ధీరుడు బాలురను చూచును.
శ్లోకం 8
అప్రమత్తుడు ప్రమత్తులలో, నిద్రించువారిలో బహు జాగరూకుడు; బలహీనమైన గుఱ్ఱమును వేగవంతమైన గుఱ్ఱము విడిచిపోయినట్లు మేధావి విడిచి పోవును.
శ్లోకం 9
అప్రమత్తతచే మఘవుడు దేవతలలో శ్రేష్ఠత్వమును పొందెను; అప్రమత్తతను ప్రశంసించెదరు, ప్రమత్తత ఎల్లప్పుడు గర్హితము.
శ్లోకం 10
అప్రమాదమునందు ఆనందించుచు, ప్రమాదమునందు భయమును చూచు భిక్షువు అగ్నివలె సాగిపోవుచు, సూక్ష్మ మరియు స్థూల బంధనములన్నింటినీ దహించివేయును.
శ్లోకం 11
అప్రమత్తతయందు రతి కలిగిన భిక్షువు, ప్రమాదమున భయమును చూచువాడు, హానికి అసమర్థుడు, నిర్వాణమునకు సమీపముననే ఉండును.
శ్లోకం 12
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ప్రతిరోజూ లేదా శుభ తిథులలో (ఏకాదశి, పూర్ణిమ)
బ్రహ్మ ముహూర్తం (ఉదయం 4 - 6) లేదా సంధ్యా సమయం
నెయ్యి దీపం, ధూపం, తాజా పువ్వులు, నైవేద్యం
- మనశ్శాంతి, ఆత్మిక ఉన్నతి, ఇంట్లో అనుకూల శక్తి
నేపథ్యం
ఈ అధ్యాయం పాలి ధమ్మపదానికి చెందినది, అప్పమాద వగ్గ, 21-32 శ్లోకాలు. ఇది ధమ్మపదం యొక్క రెండవ అధ్యాయం, 423 శ్లోకల సంకలనం. థేరవాద బౌద్ధం యొక్క పవిత్ర శాస్త్రాలు. ఈ శ్లోకాలు బుద్ధుడి చేత పలికినవని ఆరోపించబడ్డాయి. బౌద్ధ ప్రపంచంలో చాలా విస్తృతంగా స్మరణీయమైన పాఠ్యాలు. రోజువారీ ధ్యానం, అభిషేకం, ధ్యానానికి ఉపయోగించబడతాయి. ధమ్మపదం సుత్త పిటకలో ఖుద్దక నికాయకు చెందినది. విద్వాంసులు సంకలనాన్ని బుద్ధుని జీవితానికి కొన్ని శతాబ్దాల తరువాత తేదీ చేస్తారు, కానీ శ్లోకాలు బుద్ధుని స్వంత వచనాలుగా గుర్వించబడతాయి.
ఈ పాఠం గురించి
రచయిత: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
మీకు తెలుసా?
ప్రారంభ విభేదం
మొదటి శ్లోక రెండు మార్గాలను చూపుతుంది - జాగరూకత అమృతపదం, అజాగరూకత మరణపదం. ధమ్మపదంలో అత్యంత ఉల్లేఖించిన జతలు.
శ్లోక 2
ఒకే పదభంధం మూడుసార్లు పునరావృత్తిచేయబడినది. జ్ఞానుల కదలనం లేని ప్రయత్నాన్ని చూపుతుంది.
శ్లోక 7
జ్ఞానుడు పర్వతవాసిలాగా పోల్చబడినవాడు, తక్కువ జ్ఞానుల గురించి చూస్తాడు.
శ్లోక 9
మఘవా దేవతల రాజా, జాగరూకత ద్వారా సర్వోచ్చతను సాధించాడు.
చివరి శ్లోక
సాధువు జాగరూకత నుండి నిర్వాణ దగ్గర, ఉన్నాడు.
Buddha
బౌద్ధ మతం నుండి మరిన్ని
అన్నీ చూడండిసంబంధిత బోధనలు
అదే బోధన, వివిధ సంప్రదాయాలలో ప్రతిధ్వనిస్తుంది