சுத்தங்கள்

ஹிருதய சூத்திரம்: அவலோகிதேஸ்வரர் சாரிபுத்திரரிடம் உருவமே வெறுமை, வெறுமையே உருவம் என்று கூறுகிறார்; சூத்திரம் 'கதே கதே பாரகதே பாரசங்கதே போதி ஸ்வாஹா' என்ற மந்திரத்துடன் நிறைவடைகிறது.

மெத்தா சூத்திரம் (சுத்த நிபாத 1.8): புத்தர் அனைத்து உயிர்களிடத்தும் அன்பை பரப்ப வரைந்த உபதேசம், வழக்கமாக ஆசீர்வாதம் மற்றும் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் பொருட்டு ஓதப்படுகிறது.

கிலான சுத்தங்கள் (சம்யுத்த நிகாய 46.14-16): தீவிரமாக நோய்வாய்ப்பட்டவர்களைக் குணப்படுத்தப் பாடப்பட்ட விழிப்புணர்வின் ஏழு கூறுகள், புத்தர் தம்மையும் உள்பட.

மங்கள சூத்திரம் (குத்தகபாடம் 5): தேவர் ஒருவரின் கேள்விக்கு, உயர்ந்த மங்கலங்கள் எவை என்று புத்தர் முப்பத்தெட்டு நற்பண்புகளையும் ஆன்மீகக் குணங்களையும் கொண்டு பதிலளிக்கிறார்.

இரத்தின சூத்திரம் (குத்தகபாடம் 6, சுத்த நிபாதம் 2.1): மூன்று ரத்தினங்கள் பற்றிய புத்தரின் பாதுகாப்புச் சொற்பொழிவு; வைசாலியில் நோயும் பயமும் சூழ்ந்த காலத்தில் போதிக்கப்பட்டது.