மெத்தா சூத்திரம்
மெத்தா சூத்திரம் (சுத்த நிபாத 1.8): புத்தர் அனைத்து உயிர்களிடத்தும் அன்பை பரப்ப வரைந்த உபதேசம், வழக்கமாக ஆசீர்வாதம் மற்றும் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் பொருட்டு ஓதப்படுகிறது.
செய்யுள்கள்
அறத்தில் வல்லவனும், சாந்தியான பாதத்தை உணர்ந்தவனும், நேர்மையும் மிகுந்த நேர்மையும் உள்ளவனும், இணங்கக்கூடியவனும், மென்மையானவனும், செருக்கில்லாதவனுமாக இருக்க வேண்டிய செயல்களைச் செய்யவேண்டும்.
பாடல் 1
திருப்தியுள்ளவனும், எளிதில் வளர்க்கப்படுபவனும், குறைந்த கடமைகளுடையவனும், இலகுவான வாழ்க்கையுடையவனும், அடக்கப்பட்ட புலன்களுடையவனும், விவேகமுள்ளவனும், கர்வமில்லாதவனும், குடும்பங்களில் பற்றுக்கொள்ளாதவனுமாக இருக்க வேண்டும்.
பாடல் 2
எந்தச் சிறு தீமையையும் அறிஞர் பிறர் கண்டிக்கும் வண்ணம் செய்யாதே. எல்லா உயிர்களும் இன்பமாகவும், நலமாகவும் இருக்கட்டும்; அவை எல்லாம் இன்பமான உள்ளத்துடன் இருக்கட்டும்.
பாடல் 3
உயிர் உடைய எந்தப் பிராணிகளும், நடுங்குவனவோ அசையாதனவோ எவை இருந்தாலும், நீண்டவையோ, பெரியவையோ, இடைநிலையானவையோ, குட்டையானவையோ, நுண்ணியவையோ, தடித்தவையோ எவையும்.
பாடல் 4
காணப்பட்டவையோ, காணப்படாதவையோ, தூரத்தில் வாழ்பவையோ, அருகில் வாழ்பவையோ, பிறந்தவையோ, பிறக்கவிருப்பவையோ, எல்லா உயிர்களும் இன்பமான உள்ளத்துடன் இருக்கட்டும்.
பாடல் 5
ஒருவன் மற்றொருவனை வஞ்சிக்க வேண்டாம்; எவரையும் எங்கும் இகழ்ச்சி செய்ய வேண்டாம்; கோபத்தாலும் பகை எண்ணத்தாலும் ஒருவர் மற்றொருவருக்குத் துன்பத்தை விரும்ப வேண்டாம்.
பாடல் 6
தாய் தன் ஒரே மகனைக் காத்தருள்வது போல, எல்லா உயிர்களிடத்தும் எல்லையில்லாத அன்பு மனத்தை வளர்க்க வேண்டும்.
பாடல் 7
எல்லா உலகினிடத்தும் எல்லையில்லாத அன்பு மனத்தை வளர்க்க வேண்டும்; மேலே, கீழே, குறுக்கே, தடையில்லாது, பகையில்லாது, எதிரியில்லாது.
பாடல் 8
நின்று, நடந்து, இருந்துணர்ந்து, படுத்து, தூக்கம் இல்லாதவரை, இந்த நினைவை உறுதியாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும்; இதனையே பிரம்ம விஹாரம் என்று சொல்கிறார்கள்.
பாடல் 9
தவறான கருத்துக்களை அடையாமல், ஒழுக்கமுள்ளவனும், தரிசனத்தால் நிறைவுற்றவனும் ஆகி, காமங்களில் பற்றை வென்று, ஒருபோதும் கருப்பையில் பிறப்பதை மீண்டும் அடையமாட்டான்.
பாடல் 10
பின்னணி
மெத்தா சூத்திரம் தேரவாத பௌத்த தரிசனத்தின் பாலி முறைப்புக் சுத்த நிபாதத்தின் ஒரு பகுதியாகும். பாரம்பரியமாக இது ஆசீர்வாதம் மற்றும் தியான வழிகாட்டுதலாக ஓதப்படுகிறது, பெரும்பாலும் பிக்ஷுக்களாலும் சாமியாரல்லாதவர்களாலும் கருணை வளர்க்க, ஆபத்தில் இருந்து பாதுகாக்க மற்றும் நிபந்தனையற்ற அன்பை வளர்த்துக் கொள்ள ஓதப்படுகிறது. இந்த சூத்திரம் தாழ்மை, திருப்தி மற்றும் அஹிம்சை போன்ற நல்ல குணங்களை வலியுறுத்துகிறது மற்றும் உயர்ந்த நிலைகளுக்கு மறுபிறவி உட்பட்ட இத்தகைய நடைமுறையின் பலன்களை விவரிக்கிறது. இது சுத்த நிபாத 1.8 மற்றும் குதக பாடம் 9 ஆகிய இரு இடங்களிலும் தோன்றுகிறது.
கதையும் முக்கியத்துவமும்
அனைத்து உயிர்களுக்கும் எல்லையற்ற அன்பையும் நல்வாழ்த்துகளையும் வளர்க்கும் புத்தரின் போதனையான 'கரணீய மெத்த சூத்தம்' பற்றிய எளிய அறிமுகம்.
முழு கதையையும் படிக்க →இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
மூலம்: accesstoinsight.org
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
ஆதாரம்
'கரணீய மேத்தா சூத்திரம்' அல்லது அன்புடைமையின் உபதேசம் புத்தரால் அருளப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது; இது சுத்த நிபாதத்தின் (ஆரம்பகால பௌத்த உரையாடல்களின் தொகுப்பு) ஒரு பகுதியாகும். தேரவாத பௌத்தத்தில் மிகவும் ஓதப்படும், பாடப்படும் நூல்களில் ஒன்றாகும்; அன்றாட தியானத்திற்கும் பாதுகாப்பிற்கும் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
கட்டமைப்பு
இந்த சூத்திரம் பாலி மொழிப் பாடல்களில் அமைந்துள்ளது; தெளிவான மூன்று பகுதிகளைக் கொண்டது: (1) நற்பண்புடையவர் மனதை எவ்வாறு தயார் செய்ய வேண்டும் (வசனங்கள் 1–4), (2) எல்லா உயிர்களுக்கும் அளவற்ற நல்லெண்ணத்தைப் பரப்பும் பயிற்சி (வசனங்கள் 5–8), (3) அத்தகைய பயிற்சியின் பலன்—பிரம்ம விஹாரமாகிய தெய்வீக வாசமாக நிலைத்த நினைவுணர்வும், மறுபிறப்பிலிருந்து விடுதலையும் (வசனங்கள் 9–10).
முக்கிய உவமை
வசனம் 6 இல், ஒரே மகனைத் தன் உயிரையும் பொருட்படுத்தாமல் காக்கும் தாயின் மறக்க முடியாத உருவம் காட்டப்படுகிறது—ஒவ்வொரு உயிரினத்திடமும் வளர்க்கப்பட வேண்டிய அனைத்தையும் தழுவும், நிபந்தனையற்ற அன்பிற்கான முன்மாதிரியாக.
நடைமுறைத் தியானம்
இந்த சூத்திரம் மேத்தா பாவனா (அன்புத் தியானம்) என்பதற்கு அடிப்படை நூலாகும். வசனங்கள் 3–5 மற்றும் 7 இல் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி, பயிற்சியாளர்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் (மேல், கீழ், குறுக்காக) எல்லா வகை உயிர்களுக்கும் (சிறியவை, பெரியவை, காணப்படுபவை, காணப்படாதவை) முறைப்படி நல்லெண்ணத்தை விரிவுபடுத்துகின்றனர்.
பலன்
இறுதி வசனம், தவறான கண்ணோட்டங்களும் காம ஆசையும் நீங்கிய இந்த அளவற்ற அன்பை வளர்ப்பதால், 'பிரம்ம விஹாரம்' (தெய்வீக வாசம்) எனப்படும் நிலையை அடைந்து, கருவறைக்குத் திரும்பிப் பிறக்காமல் இருப்பர் என அறிவிக்கிறது—அதாவது இப்பயிற்சி விடுதலைக்கு (நிர்வாணம்) இட்டுச் செல்கிறது.
Buddha
பௌத்தம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது
