ശ്രീ നാരായണ കവചം

പവിത്രമായ ന്യാസവിധി: അഷ്ടാക്ഷരമന്ത്രം ('ഓം നമോ നാരായണായ'), ദ്വാദശാക്ഷരമന്ത്രം ('ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ'), ഷഡക്ഷരമന്ത്രം ('ഓം വിഷ്ണവേ നമഃ') എന്നിവയുടെ ബീജാക്ഷരങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ വിവിധ അവയവങ്ങളിലും വിരലുകളിലും ദിക്കുകളിലും സ്ഥാപിച്ച്, ശ്രീഹരിയുടെ ദിവ്യശക്തിയാൽ ദേഹത്തെ അഭിമന്ത്രിക്കുക.

മഹാരാജാവായ പരീക്ഷിത്ത് ചോദിച്ചു: ഓ പുണ്യാത്മാവായ മുനിവര്യാ! ഏത് കവചത്താൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട സഹസ്രാക്ഷനായ ഇന്ദ്രൻ, അനായാസമായി കളിക്കുന്നതുപോലെ, വാഹനങ്ങളോടുകൂടിയ അസുരസൈന്യങ്ങളെ ജയിച്ച് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും പരമാധികാരത്തിന്റെ ഐശ്വര്യം അനുഭവിച്ചു?

ഓ പൂജ്യനായ പ്രഭോ, ഏത് നാരായണകവചത്താൽ സംരക്ഷിതനായ ഇന്ദ്രൻ, തന്നെ നശിപ്പിക്കാൻ വന്ന ആക്രമണകാരികളായ ശത്രുക്കളെ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചുവോ, ആ പവിത്രകവചം എനിക്ക് വിവരിച്ചുതന്നാലും.

ശ്രീ ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: തന്നോട് ചോദ്യം ചോദിച്ച മഹേന്ദ്രൻ (ഇന്ദ്രൻ) പുരോഹിതനായി വരിച്ചപ്പോൾ, ത്വഷ്ടാവിന്റെ പുത്രനായ വിശ്വരൂപൻ 'നാരായണ കവചം' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ കവചം വെളിപ്പെടുത്തി. ഇപ്പോൾ ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ ഇത് ശ്രവിച്ചാലും!

വിശ്വരൂപൻ പറഞ്ഞു: കാലുകളും കൈകളും കഴുകി, ആചമനം ചെയ്ത്, മോതിരവിരലിൽ ദർഭപ്പവിത്രം ധരിച്ച്, വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, രണ്ടു മന്ത്രങ്ങളാൽ ശരീരത്തിലും കൈകളിലും പവിത്രമായ ന്യാസം ചെയ്ത്, മൗനമായും ശുദ്ധമായും ഇരുന്ന്;

ഭയം അടുത്തുവരുമ്പോൾ, നാരായണന്റെ രക്ഷാകവചം ധരിക്കണം; പാദങ്ങൾ, മുട്ടുകൾ, തുടകൾ, വയർ, ഹൃദയം, മാറ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമമായി സ്ഥാപിക്കണം;

മുഖത്തും തലയിലും, 'ഓം നമോ നാരായണായ' മന്ത്രത്തിലെ ഓങ്കാരം മുതൽ ആരംഭിക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമമായി ന്യസിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ തലമുതൽ പാദംവരെ വിപരീതക്രമത്തിലും ന്യസിക്കാം.

തുടർന്ന് ദ്വാദശാക്ഷരമന്ത്രത്താൽ (ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ) കരന്യാസം ചെയ്യണം; ഓങ്കാരം മുതൽ 'യ' കാരം വരെയുള്ള അക്ഷരങ്ങൾ വിരലുകളുടെ സന്ധികളിലും പെരുവിരലുകളിലും സ്ഥാപിക്കണം.

'ഓം' ഹൃദയത്തിലും, 'വി' തലയുടെ മുകളിലും, 'ഷ' പുരികങ്ങൾക്കിടയിലും, 'ണ' ശിഖയിലും സ്ഥാപിക്കണം;

'വേ' കണ്ണുകളിലും, ശരീരത്തിലെ എല്ലാ സന്ധികളിലും 'ന'യും സ്ഥാപിക്കണം; 'മഃ' അസ്ത്രമായി കരുതി ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ, ജ്ഞാനിയായ സാധകൻ തന്നെ മന്ത്രമയനായിത്തീരുന്നു.

വിസർഗവും 'ഫട്' എന്ന അക്ഷരവും ചേർത്ത് ('മഃ അസ്ത്രായ ഫട്'), 'ഓം വിഷ്ണവേ നമഃ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് എല്ലാ ദിക്കുകളിലും സംരക്ഷണവലയം തീർക്കണം.

ജ്ഞാനം, ശക്തി, ബലം, ഐശ്വര്യം, വീര്യം, തേജസ്സ് എന്നീ ആറു ദിവ്യൈശ്വര്യങ്ങളോടുകൂടിയ, ജ്ഞാനത്തിന്റെയും തേജസ്സിന്റെയും തപസ്സിന്റെയും മൂർത്തിയായ പരമാത്മാവിനെ ധ്യാനിച്ച്, ഈ പ്രാർഥന ചൊല്ലിത്തുടങ്ങണം:

ഗരുഡന്റെ പുറത്ത് തന്റെ താമരപ്പാദങ്ങൾ വെച്ചവനും, ശംഖ്, ചക്രം, പരിച, വാൾ, ഗദ, അമ്പ്, വില്ല്, പാശം എന്നിവ എട്ടു കൈകളിൽ ധരിച്ചവനും, അണിമാദി അഷ്ടസിദ്ധികളോടുകൂടിയവനുമായ ശ്രീഹരി എല്ലാ വിധത്തിലും എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

ആഴമേറിയ ജലത്തിൽ മത്സ്യാവതാരം ജലജീവികളിൽനിന്നും വരുണന്റെ പാശത്തിൽനിന്നും എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. കരയിൽ മായാബാലനായ വാമനൻ എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. തുറന്ന ആകാശത്ത് വിശ്വരൂപത്തിലുള്ള ത്രിവിക്രമൻ എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

അടുക്കാനാവാത്ത പർവതദുർഗങ്ങളിലും, നിബിഡ വനങ്ങളിലും, യുദ്ധമുഖത്തും, അസുരനായകന്മാരുടെ ശത്രുവായ നൃസിംഹഭഗവാൻ എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ—അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭയങ്കര ഗർജനത്താൽ എല്ലാ ദിക്കുകളും മുഴങ്ങി, ഗർഭിണികളായ അസുരസ്ത്രീകളുടെ ഗർഭം അലസിപ്പോയി.

വിജനമായ വഴികളിൽ, ഭൂമിയെ തന്റെ കൊമ്പിൽ ഉയർത്തിയ, പ്രപഞ്ചയജ്ഞസ്വരൂപനായ ഉഗ്ര വരാഹാവതാരം എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. പർവതശിഖരങ്ങളിലും പരദേശവാസത്തിലും ലക്ഷ്മണനോടുകൂടിയ ശ്രീരാമൻ എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

തപസ്സിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽനിന്നും എല്ലാ അശ്രദ്ധയിൽനിന്നും നാരായണൻ എന്നെ കാക്കട്ടെ; ഗർവിൽനിന്നും പരിഹാസത്തിൽനിന്നും നരൻ എന്നെ കാക്കട്ടെ. യോഗേശ്വരനായ ദത്താത്രേയൻ യോഗഭ്രംശത്തിൽനിന്ന് എന്നെ കാക്കട്ടെ; സദ്ഗുണങ്ങളുടെ നാഥനായ കപിലൻ കർമബന്ധനത്തിൽനിന്ന് എന്നെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ.

സനത്കുമാരൻ കാമദേവന്റെ ആക്രമണങ്ങളിൽനിന്ന് എന്നെ കാക്കട്ടെ; ഹയഗ്രീവൻ യാത്രയിൽ ദേവനിന്ദയിൽനിന്ന് കാക്കട്ടെ; ദേവർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നാരദൻ ദേവാരാധനയിലെ പിഴവുകളിൽനിന്ന് കാക്കട്ടെ; കൂർമാവതാരം (ആമ) നരകലോകങ്ങളിൽനിന്ന് എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

ധന്വന്തരി അപഥ്യാഹാരത്തിൽനിന്നും രോഗങ്ങളിൽനിന്നും എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ആത്മജയിയായ ഋഷഭദേവൻ ചൂട്, തണുപ്പ് തുടങ്ങിയ ദ്വന്ദ്വങ്ങളുടെ ഭയത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കട്ടെ; യജ്ഞപുരുഷൻ അപകീർത്തിയിൽനിന്നും ജനനിന്ദയിൽനിന്നും കാക്കട്ടെ; ശേഷനാഗസ്വരൂപനായ ബലരാമൻ കോപിച്ച സർപ്പങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കട്ടെ.

ഭഗവാൻ ദ്വൈപായനൻ (വ്യാസൻ) ആധ്യാത്മിക അജ്ഞാനത്തിൽനിന്ന് എന്നെ കാക്കട്ടെ; പാഷണ്ഡികളുടെ വഞ്ചനയിൽനിന്നും ആധ്യാത്മിക അശ്രദ്ധയിൽനിന്നും ഭഗവാൻ ബുദ്ധൻ രക്ഷിക്കട്ടെ; ധർമ്മരക്ഷയ്ക്കായി അവതരിക്കുന്ന കൽക്കി, കലിയുഗത്തിലെ ദോഷങ്ങളിൽനിന്നും പാപങ്ങളിൽനിന്നും എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

പുലർകാലത്ത് ഗദയേന്തിയ കേശവൻ എന്നെ കാക്കട്ടെ; പൂർവാഹ്നത്തിൽ കുഴൽ ധരിച്ച ഗോവിന്ദൻ രക്ഷിക്കട്ടെ; ഉച്ചയ്ക്ക് മുമ്പ് മഹാപരാക്രമിയായ നാരായണൻ രക്ഷിക്കട്ടെ; ഉച്ചയ്ക്ക് മഹാസുദർശനചക്രം ധരിച്ച വിഷ്ണു എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

ഉച്ചതിരിഞ്ഞ്, ഭയങ്കര വില്ല് ധരിച്ച മധുസൂദനൻ രക്ഷിക്കട്ടെ; സന്ധ്യയിൽ ത്രിധാമാവായ മാധവൻ രക്ഷിക്കട്ടെ; സന്ധ്യയുടെ ആരംഭത്തിൽ ഹൃഷീകേശൻ രക്ഷിക്കട്ടെ; അർധരാത്രിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് പത്മനാഭൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

രാത്രിയുടെ പിൻഭാഗത്ത് ശ്രീവത്സചിഹ്നം ധരിച്ച ഭഗവാൻ രക്ഷിക്കട്ടെ; ഉഷഃകാലത്ത് വാളേന്തിയ ജനാർദനൻ രക്ഷിക്കട്ടെ; പ്രഭാതത്തിൽ കാലസ്വരൂപനും വിശ്വേശ്വരനുമായ ദാമോദരൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

ഓ സുദർശനചക്രമേ! പ്രളയകാലാഗ്നിപോലെ നിന്റെ വക്ക് ജ്വലിക്കുന്നു! പരമപുരുഷന്റെ പ്രേരണയാൽ നാലുപാടും കറങ്ങി, കാറ്റിനാൽ ഇളക്കപ്പെട്ട തീ ഉണങ്ങിയ പുല്ലിനെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ശത്രുസൈന്യത്തെ വേഗം ദഹിപ്പിക്കൂ, ദഹിപ്പിക്കൂ!

ഓ കൗമോദകീ ഗദേ! നിന്റെ പ്രഹരത്തിൽ മിന്നൽപോലെയുള്ള തീപ്പൊരികൾ ചിതറുന്നു; അജിതനായ ഭഗവാന് നീ അത്യന്തം പ്രിയപ്പെട്ടവളാണ്. ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ തകർക്കൂ, തകർക്കൂ! കൂഷ്മാണ്ഡന്മാർ, വിനായകന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, ഭൂതപ്രേതങ്ങൾ, ദുഷ്ടഗ്രഹശക്തികൾ എന്നിവരെ ചൂർണമാക്കൂ, ചൂർണമാക്കൂ!

ഓ പാഞ്ചജന്യമേ, ശംഖുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ! ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ഊതപ്പെട്ട്, ശത്രുക്കളുടെ ഹൃദയം വിറപ്പിക്കുന്ന ഭയങ്കര നാദത്തോടെ മുഴങ്ങുന്ന നീ, അസുരന്മാർ, പ്രമഥന്മാർ, അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന ആത്മാക്കൾ, മന്ത്രവാദിനികൾ, പിശാചുക്കൾ, ദുഷ്ടദൃഷ്ടിയുള്ള പീഡിപ്പിക്കുന്ന ആത്മാക്കൾ എല്ലാവരെയും ചിതറിച്ച് ഓടിക്കൂ!

ഓ മൂർച്ചയുള്ള നന്ദകഖഡ്ഗമേ! പരമപുരുഷനാൽ ഏന്തപ്പെട്ടവനേ! ശത്രുസൈന്യത്തിന്റെ നിരകളെ വെട്ടിമുറിക്കൂ, വെട്ടിമുറിക്കൂ! ഓ നൂറു പ്രകാശമാനമായ ചന്ദ്രന്മാരാൽ അലങ്കരിച്ച പരിചേ! എന്നെ മറച്ച് സംരക്ഷിക്കൂ; പാപികളായ ശത്രുക്കളുടെ കണ്ണുകളെ അന്ധമാക്കൂ!

ദോഷകരമായ ഗ്രഹങ്ങളിൽനിന്നും, ധൂമകേതുക്കളിൽനിന്നും, ദുഷ്ടമനുഷ്യരിൽനിന്നും, വിഷമുള്ള സർപ്പങ്ങളിൽനിന്നും, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളുള്ള ഹിംസ്ര മൃഗങ്ങളിൽനിന്നും, ദുഷ്ടാത്മാക്കളിൽനിന്നും, നാം സഞ്ചയിച്ച പാപങ്ങളിൽനിന്നും നമുക്കുണ്ടാകാവുന്ന ഏത് ഭയവും—

അവയെല്ലാം, നമ്മുടെ ആധ്യാത്മിക ക്ഷേമത്തിന് തടസ്സമായി നിൽക്കുന്ന എല്ലാ വിഘ്നങ്ങളോടും കൂടെ, പരമപുരുഷന്റെ പവിത്രനാമങ്ങളുടെയും ദിവ്യരൂപങ്ങളുടെയും പവിത്രായുധങ്ങളുടെയും കീർത്തനത്താൽ ഉടൻ നശിക്കട്ടെ!

വേദസാമഗാനങ്ങളുടെയും ഛന്ദസ്സുകളുടെയും സ്വരൂപനായ മഹിമയേറിയ ഗരുഡൻ നമ്മെ എല്ലാ ആപത്തുകളിൽനിന്നും രക്ഷിക്കട്ടെ; വിഷ്വക്സേനൻ തന്റെ പവിത്രനാമങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ നമ്മെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

ശ്രീഹരിയുടെ നാമങ്ങളും രൂപങ്ങളും വാഹനങ്ങളും ആയുധങ്ങളും ശ്രേഷ്ഠ പാർഷദന്മാരും നമ്മുടെ ബുദ്ധിയെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും മനസ്സിനെയും പ്രാണനെയും എല്ലാ അപകടങ്ങളിൽനിന്നും നിത്യം രക്ഷിക്കട്ടെ.

കാര്യവും കാരണവുമായ രൂപത്തിലുള്ള ഏകസത്യം പരമപുരുഷൻതന്നെയെന്നപോലെ—ഈ പരമസത്യത്തിന്റെ ബലത്താൽ നമ്മുടെ എല്ലാ ഉപദ്രവങ്ങളും സങ്കടങ്ങളും നശിക്കട്ടെ!

ജ്ഞാനികൾ പരമപുരുഷനെ ഏകനായും ഭേദരഹിതനായും അറിയുന്നതുപോലെ, അവൻ തന്റെ യോഗമായയാൽ വിവിധ ആഭരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും രൂപങ്ങളും ഗുണങ്ങളും സ്വീകരിക്കുന്നു;

അതേ സത്യത്തിന്റെ മാനദണ്ഡത്താൽ, സർവജ്ഞനും സർവവ്യാപിയുമായ ശ്രീഹരി തന്റെ എല്ലാ ദിവ്യരൂപങ്ങളോടുംകൂടെ എപ്പോഴും എല്ലായിടത്തും നമ്മെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ!

കോണുകളിലും, പ്രധാന ദിക്കുകളിലും, മുകളിലും, താഴെയും, എല്ലാ വശങ്ങളിലും, അകത്തും പുറത്തും—നൃസിംഹഭഗവാൻ തന്റെ ഭയങ്കര ഗർജനത്താൽ ലോകങ്ങളുടെ ഭയം അകറ്റി, ശത്രുക്കളുടെ തേജസ്സിനെ മറച്ചുകൊണ്ട് നമ്മെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ!

വിശ്വരൂപൻ പറഞ്ഞു: ഓ ഇന്ദ്രാ (മഘവൻ)! ഇപ്രകാരം ഞാൻ നാരായണന്റെ ഈ ദിവ്യകവചം നിനക്ക് വിവരിച്ചുതന്നു. ഈ കവചം ധരിച്ചവനായി യുദ്ധത്തിൽ നീ അസുരസേനാനായകന്മാരെ അനായാസം ജയിക്കും.

ശുദ്ധമായ ഭക്തിയോടെ ഈ കവചം ധരിക്കുന്നവൻ: അവൻ കണ്ണുകൊണ്ട് ആരെ കാണുന്നുവോ, അല്ലെങ്കിൽ പാദംകൊണ്ട് ആരെ സ്പർശിക്കുന്നുവോ, അവരും ഉടൻ എല്ലാ ഭയങ്ങളിൽനിന്നും ഭീതിയിൽനിന്നും മോചിതരാകുന്നു.

ഈ ദിവ്യവിദ്യ ധരിക്കുന്നവന് ഒരു ദിക്കിൽനിന്നും ഭയം ഉണ്ടാകുന്നില്ല—അടിച്ചമർത്തുന്ന രാജാക്കന്മാരിൽനിന്നോ, കള്ളന്മാരിൽനിന്നോ, ദുഷ്ടഗ്രഹ ആത്മാക്കളിൽനിന്നോ, ക്രൂരമായ കടുവകളിൽനിന്നും മൃഗങ്ങളിൽനിന്നും പോലും.

പുരാതനകാലത്ത് ഈ വിദ്യ ധരിച്ചിരുന്ന കൗശികൻ എന്ന ബ്രാഹ്മണൻ മരുഭൂമിയിലെ മണലിൽ യോഗധ്യാനത്തിലൂടെ തന്റെ മർത്യശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു.

ഒരിക്കൽ, ഗന്ധർവരാജാവായ ചിത്രരഥൻ ദേവാംഗനമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് തന്റെ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ആകാശത്ത് ഉയർന്നു പറക്കുകയായിരുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കിടന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ നേർമുകളിലൂടെയായിരുന്നു അത്.

പെട്ടെന്ന്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിവ്യവിമാനം ആകാശത്തുനിന്ന് തലകീഴായി വീണു! അത്ഭുതപ്പെട്ട ചിത്രരഥൻ, വാലഖില്യ മുനിമാരുടെ ഉപദേശപ്രകാരം ബ്രാഹ്മണന്റെ അസ്ഥികൾ ശേഖരിച്ച്, പവിത്രമായ കിഴക്കോട്ടൊഴുകുന്ന സരസ്വതീനദിയിൽ നിക്ഷേപിച്ച്, സ്നാനം ചെയ്ത്, തന്റെ ദിവ്യധാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.

ആപത്ത് നേരത്ത് ഈ പവിത്രകവചം ശ്രവിക്കുന്നവനും, ആത്മാർഥമായ ആദരവോടെ ധരിക്കുന്നവനും, സകല ജീവജാലങ്ങളാലും ആദരിക്കപ്പെടുകയും എല്ലാ വിധ ഭയങ്ങളിൽനിന്നും മോചിതനാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

വിശ്വരൂപനിൽനിന്ന് ഈ ദിവ്യവിദ്യ ലഭിച്ച ശതക്രതുവായ ഇന്ദ്രൻ യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും ജയിച്ച്, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും പരമ ഐശ്വര്യം അനുഭവിച്ചു. ഇങ്ങനെ ശ്രീമദ്ഭാഗവത മഹാപുരാണത്തിലെ ആറാം സ്കന്ധത്തിൽനിന്നുള്ള നാരായണകവചം സമാപിക്കുന്നു.