ခန္တီဝဏ္ဏနဇာတ်၊ မင်းကြီး၏ တိတ်ဆိတ်သော ဆုံးမချက်

ဇေတဝန်ကျောင်း၌ ဘုရားရှင်သည် ကောသလနိုင်ငံ မင်းကြီးအား၊ မိမိ၏ အိမ်တော်အတွင်း မင်းကြီး၏ ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့သော အမတ်တစ်ဦးအကြောင်း ဟောကြားတော်မူသည်။ ထိုအပြစ်ကို မင်းကြီးသိရှိသော်လည်း၊ အမတ်သည် အခြားနည်းဖြင့် ကောင်းစွာ ထမ်းဆောင်သဖြင့် သည်းခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်သည် မင်းကြီး၏ သည်းခံမှုကို တိုက်ရိုက် အပြစ်တင်ခြင်း မပြုဘဲ၊ ပါဠိတိပိဋက၌ ဇာတ်အမှတ် ၂၂၅ ဖြစ်သော ခန္တီဝဏ္ဏန ဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ထိုဇာတ်တွင် ခန္တီတရားသည် အလားတူ အခြေအနေကို မင်းကြီးကိုယ်တိုင် သင်ယူနိုင်သော ပညာဖြင့် ဖြေကြားခဲ့သည်။

အတိတ်ကာလ၊ ဗြဟ္မဒတ်မင်းက ဗာရာဏသီ၌ စိုးစံစဉ်၊ သူ၏ နန်းတော်အတွင်း အမတ်တစ်ဦးသည် ကောသလအမတ်နောက်ပိုင်း ပြုမည့်အတိုင်းပင် မင်းကြီး၏ ယုံကြည်မှုကို နန်းတော်အတွင်း ဖောက်ဖျက်ခဲ့သည်။ ထိုအမတ်မသိခဲ့သော၊ သို့မဟုတ် မေ့ပစ်ရန် ရွေးခဲ့သော အရာမှာ၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အစေခံကလည်း သူ့အိမ်တွင် အတိအကျ တူညီသော အပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သခင်က အခြားနေရာတွင် အလုပ်များနေစဉ် အစေခံသည် အမတ်၏ ကိုယ်ပိုင် ဇနီးနှင့် ဆက်ဆံနေခဲ့သည်။

ဤအရှက်ကွဲမှုကို မခံနိုင်သဖြင့် အမတ်သည် အစေခံကို ဗြဟ္မဒတ်မင်းရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်ခဲ့ကာ တရားမျှတမှုကို တောင်းဆိုသည်။ သူသည် ကဗျာပုံစံဖြင့် မိမိ၏ စိတ်မကျေနပ်ချက်ကို ဖော်ပြသည်။ မိမိအိမ်တော်ရေးရာ ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ရန် လူတစ်ဦးကို ထားရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုလူကိုယ်တိုင်က အစေခံတစ်ဦးက သခင်အား ပြုနိုင်သော အပြစ်ဆိုးဆုံးနည်းဖြင့် သူ့ကို ဒုစရိုက်ပြုခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည် အမတ် မျှော်လင့်ထားသော ဒေါသဖြင့် အဖြေမပေးခဲ့ပါ။ အစား၊ မင်းကြီးကလည်း ထိုသို့သော လူကို သိကြောင်း၊ အပြည့်အဝ သစ္စာရှိသော အပြစ်ကင်းသူများသည် တကယ်ပင် ရှားပါးကြောင်း၊ မိမိအနေဖြင့် လူသား၏ ဤမျှ အဖြစ်များသော အားနည်းချက်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ပြစ်ဒဏ်ထက် ခန္တီကို ပိုနှစ်သက်ကြောင်း မိန့်ကြားသည်။ မင်းကြီး၏ စကားများသည် ထိုအချက်ကို ညင်သာစွာ ဖော်ပြနိုင်သမျှ ညင်သာစွာ၊ အမတ်၏ နန်းတော်အတွင်း ကိုယ်ကျင့်အပြုအမူကို တိုက်ရိုက် ညွှန်ပြခဲ့သော်လည်း အမည်ဖြင့် တိုက်ရိုက် မသိမ်းဆည်းခဲ့ပေ။

အမတ်သည် မင်းကြီး၏ စကားနှင့် ထိုသို့ ထိုနည်းဖြင့် ပြောဆိုခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို အတိအကျ နားလည်သွားသည်။ မင်းကြီး၏ ကိုယ်ပိုင် သည်းခံမှုတွင် သူ့ကိုယ်တိုင် အခု အစေခံအား ပြသရန် တောင်းဆိုခံရသော ကရုဏာ၏ ထင်ဟပ်ချက်ကို မြင်ခဲ့သည်။ အမတ်နှင့် အစေခံ နှစ်ဦးစလုံးသည် ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ထက် ဤတိတ်ဆိတ်သော ဆုံးမချက်ကြောင့် နောင်တရကာ၊ မင်းကြီးရှေ့သို့ ရောက်စေခဲ့သော အပြုအမူကို ရပ်စဲလိုက်ကြသည်။

ဘုရားရှင်သည် ကောသလမင်းအား၊ ထိုဝေးလံသော အတိတ်ဘဝတွင် မိမိကိုယ်တိုင်သည် ဟန်ဆောင်မှုကို ပြစ်ဒဏ်ထက် ခန္တီဖြင့် ဖြေရှင်းခဲ့သော ဗာရာဏသီ ပညာရှိမင်း ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း မိန့်တော်မူ၍ ဟောကြားခဲ့သည်။ အမတ်သည် မိမိ၏ အပြစ်ကို အသံထွက် ကြားရန် မဖိအားပေးဘဲ၊ ကိုယ်တိုင် ပြန်လည် ထင်ဟပ်ပြသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ သင်ခန်းစာသည် ကောသလမင်းထံ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က အမတ်ကို အရှက်ကွဲစေခြင်းထက် သိမြင်စေခြင်းဖြင့် ပြုပြင်ခဲ့သော ခန္တီတရားသည် ယခုလည်း မင်းအတွက် ရရှိနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ ရှေးဘဝ အခြေအနေနှင့် နီးကပ်သော ဤအခြေအနေတွင် ထပ်မံ ရှင်းလင်းချက် မလိုအပ်တော့ပေ။

ဇာတ်တော်၏ နက်နဲသော အချက်သည် အမတ်၏ တိုင်ကြားချက်၏ သီးခြား ပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်တွင် မူတည်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်အတိုင်းပင် ပြင်းထန်သော တရားမျှတမှုကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဟန်ဆောင်မှုကို တိုက်ရိုက် ကြည့်ရန် တောင်းဆိုခံခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့်သာ ထိုအရာကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဒေါသဖြင့် ချမှတ်သော ပြစ်ဒဏ်သည် အမတ်၏ တရားမျှတမှု တောင်းဆိုချက်ကို ကျေနပ်စေနိုင်သော်လည်း၊ အစေခံအား ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းသည် အမတ်၏ ကိုယ်ကျင့်အပြုအမူကို ဘာမျှ မပြောင်းလဲစေနိုင်ပေ။ မင်းကြီး၏ ခန္တီကမူ အမတ်၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကျော်လွန်ပြီး အောက်ခံ၌ ရှိသော ဟန်ဆောင်မှုသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ တိတ်ဆိတ်သော စကားတစ်ကြောင်းဖြင့် ပြင်းထန်သော စီရင်ချက်တစ်ခုက မပြီးမြောက်နိုင်သည့် အရာကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။ ဒေါသဖြင့် ဟန်ဆောင်မှုကို ပြန်ဖြေသောအခါ ပို၍ ဒေါသထွက်သော ဟန်ဆောင်သူသာ ဖြစ်လာတတ်ပြီး၊ ခန္တီဖြင့် ဖြေသောအခါတွင်မူ တစ်ခါတစ်ရံ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် သိမြင်နိုင်သော လူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

မင်းကြီး၏ ဖြေကြားချက်ကို ထူးခြားစေသည်မှာ သူက မိမိ၏ စံနှုန်းကို အသုံးပြုသော အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။ သူသည် အစေခံကို အရင် ပြစ်ဒဏ်မပေးခဲ့ပါ၊ ထို့နောက် ကိုယ်ပိုင် အပြုအမူကို နောက်မှ တစ်ကိုယ်တည်း ဆင်ခြင်ခြင်းလည်း မပြုခဲ့ပါ။ အမတ်က တစ်ပါးသူအပေါ် အသုံးချရန် တောင်းဆိုနေသော စံနှုန်းဖြင့် မိမိ၏ အိမ်တော်ကို တိုင်းတာပြီးမှသာ တိုင်ကြားချက်ကို ဖြေခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက်မှသာ စကားပြောခဲ့သည်။ ဤအစီအစဉ်သည် ရလဒ်အပေါ် အလွန်အရေးပါခဲ့သည်။ မိမိအိမ်ကို အရင်စီရင်သော မင်းသည် တစ်ပါးသူအကြောင်း ပြောဆိုခွင့် ရရှိပြီး၊ တစ်ပါးသူကို အရင်စီရင်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုမူ ဘယ်တော့မှ မစီရင်သော မင်းသည် ဟန်ဆောင်မှု ထင်ရှားလာသောအခါ တိတ်ဆိတ်သော ဒေါသကိုသာ ရရှိခဲ့သည်။

ခန္တီ၊ သည်းခံခြင်းကို မကြာခဏ အဓိကအားဖြင့် ထိန်းချုပ်မှုအဖြစ်၊ တရားဝင်ပင် ဖြစ်နိုင်သော ဒေါသဖြင့် တုံ့ပြန်မှုကို ရှောင်ရှားခြင်းအဖြစ် ဖော်ပြကြသည်။ ဤဇာတ်တော်သည် ထိုအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ထပ်မံ ထည့်သွင်းသည်။ မင်းကြီး၏ သည်းခံမှုသည် ရိုးသားမှု၏ ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ အစေခံအား ပြင်းထန်စွာ ပြစ်ဒဏ်ပေးပြီး မိမိ၏ အလားတူ အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ခဲ့ပါက မင်းကြီးသည် မရှိသော ကိုယ်ကျင့်တရား အခြေခံကို ဟန်ဆောင်ရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပျော့ပျောင်းသော တုံ့ပြန်မှုသည် အာဏာမှ ဘာမျှ မဆုံးရှုံးစေခဲ့ပါ၊ ပြစ်ဒဏ်ဖြင့် ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်သော အရာကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ အမတ်၏ စစ်မှန်သော သိမြင်မှု ဖြစ်ပြီး၊ မင်းကြီး၏ ကရုဏာသည် မထိခိုက်နိုင်သော အထက်အဆင့်မှ မဟုတ်ဘဲ မျှဝေသော အမှားနိုင်မှု အခြေခံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်ကို အမတ်က နားလည်ခဲ့သည်။